Τον Ιούνη, κυβέρνηση και τρόικα «πρόβλεπαν» ότι φέτος το ΑΕΠ του ελληνικού καπιταλισμού θα πέσει κατά 3,8% (έναντι πτώσης 4,5% το 2010). Μέσα στον Αύγουστο, ο Βενιζέλος ξεφούρνισε δειλά-δειλά, ότι η «ύφεση» θα είναι μεγαλύτερη και θα κινηθεί μεταξύ 4,5% και 5,3%, αρνούμενος να πει κάτι σίγουρο. Την τρέχουσα εβδομάδα τόσο αυτός όσο και ο Σαχινίδης δήλωσαν ότι η «ύφεση» θα είναι 5,3%, ενώ «υφεσιακό» θα είναι και το 2012, αλλά με χαμηλότερο ποσοστό.
Ούτε η καινούργια «πρόβλεψη» έχει καμιά αξία, όπως δεν είχαν και οι προηγούμενες. Εμείς, χωρίς να έχουμε στη διάθεσή μας στοιχεία, ούτε κάποιο μαθηματικό μοντέλο υπολογισμού, μπορούμε να πούμε με σιγουριά, εφαρμόζοντας μια εμπειρική συγκριτική μέθοδο, ότι η ύφεση το 2011 θα είναι πολύ πάνω από 5,3%. Το πρώτο εξάμηνο, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕλΣτατ, η «ύφεση» βάθυνε σε σχέση με την πρώτη πρόχειρη εκτίμηση της υπηρεσίας και έφτασε το 7,3%. Για να κατέβει στο 5,3% σε ετήσια βάση, θα πρέπει το δεύτερο εξάμηνο να έχουμε μείωση του ρυθμού πτώσης στο μισό. Πώς θα γίνει αυτό, όταν η κυβέρνηση φορτώνει τον εργαζόμενο λαό με νέα χαράτσια; Από πού θα προκύψει η ζήτηση που θα ρίξει στο μισό την «ύφεση»; Η μεγάλη αύξηση των εξαγωγών είναι καθαρή «δημιουργική λογιστική». Τα 2/3 αυτής της αύξησης είναι καύσιμα. Εγινε, άραγε, η Ελλάδα παραγωγός και εξαγωγέας καυσίμων; Οχι βέβαια. Απλά, βάζουν στις εξαγωγές τα καύσιμα που βάζουν τ’ αεροπλάνα και τα βαπόρια στα ελληνικά λιμάνια, ακόμα και όταν εκτελούν εσωτερικές γραμμές.
Το άγριο χτύπημα της λαϊκής κατανάλωσης φέρνει μεγαλύτερη «ύφεση», η «ύφεση» φέρνει ανεργία και λιγότερα κρατικά έσοδα από φόρους κι αυτό οδηγεί σε νέα χαράτσια, δεδομένου ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στην πάση θυσία εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων, όπως γράφουμε αναλυτικά στη σελίδα 3.
