Χρόνια ολόκληρα ακούγαμε από τα παπαγαλάκια της κεφαλαιοκρατίας, ότι φταίνε τα «κρατικά μονοπώλια» για τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Χρόνια τους ακούγαμε να παραμυθιάζουν τον κόσμο, ότι το «άνοιγμα των αγορών» θα δημιουργήσει συνθήκες για την πτώση των τιμών. Οι «αγορές» κάποια στιγμή «άνοιξαν», αλλά πτώση των τιμών δεν είδαμε. Για παράδειγμα, στο χώρο των αεροπορικών συγκοινωνιών δημιουργήθηκε και η ιδιωτική Aegean, αλλά το αεροπορικό εισιτήριο παρέμεινε στους… αιθέρες.
Τότε άρχισε άλλου είδους εκστρατεία. Από την Κομισιόν αυτή τη φορά. Η Ολυμπιακή, έλεγαν, είναι κρατικό μονοπώλιο και η επιχορήγησή της από τον προϋπολογισμό νοθεύει τον ανταγωνισμό. Επί μιάμιση δεκαετία πολεμούσαν την Ολυμπιακή, έβαζαν πρόστιμα στο κράτος, απαιτούσαν την ιδιωτικοποίησή της. Προς όφελος του «ανταγωνισμού» όλ’ αυτά και για το καλό των… «καταναλωτών». Εγινε κι αυτό. Η Ολυμπιακή διαλύθηκε «εις τα εξ ων συνετέθη» και πουλήθηκε αντί πινακίου φακής σ’ έναν ιδιωτικό καπιταλιστικό όμιλο. Προς δόξαν του «ανταγωνισμού», φυσικά, και προς όφελος των «καταναλωτών», βεβαίως, βεβαίως.
Και τι βλέπουμε τώρα; Olympic Αir και Aegean, με επίσημες ανακοινώσεις τους, μας ενημέρωσαν ότι έχουν ξεκινήσει διαδικασίες για τη δημιουργία κοινού επιχειρηματικού σχήματος. Οι ιδιοκτήτες τους (Βγενόπουλος και Βασιλάκης), που πριν μερικούς μήνες αντάλασσαν σκληρές δηλώσεις και εξώδικα, αλληλοκαταγορούμενοι για προνομιακές σχέσεις με το κράτος και πολιτικές οικογένειες, έκλεισαν το deal σε συνάντησή τους. Τα στελέχη τους θα εργαστούν για να διαμορφώσουν το πλαίσιο της συμφωνίας, που μπορεί να ανακοινωθεί και μέσα στο επόμενο δίμηνο. Ετσι συμβαίνει πάντοτε στο θαυμαστό κόσμο του κεφάλαιου. It’s only business, που λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικανοί.
Στη θέση του κρατικού μονοπώλιου (με την έννοια του μονο-πωλώ και όχι με την έννοια που έχει δώσει στον όρο ο Λένιν) θα έχουμε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο, το οποίο θα καθορίζει κατά το δοκούν τα πάντα στις εσωτερικές αερομεταφορές, ενώ θα συνεργάζεται με τα μονοπώλια του κλάδου για τις διεθνείς αερομεταφορές. Ποια είναι τα ορατά αποτελέσματα αυτών των αλλαγών; Στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων τα έχουμε ήδη δει. Οι εργαζόμενοι στις δυο ιδιωτικές εταιρίες που θα γίνουν μία ούτε να διανοηθούν μπορούν μισθούς και εργασιακές σχέσεις σαν των εργαζόμενων στην παλιά Ολυμπιακή. Το αποτέλεσμα θα το δουν και οι «καταναλωτές» στις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων. Και βέβαια, το κράτος δεν θα έχει καμιά δυνατότητα παρέμβασης, όπως δεν έχει δυνατότητα παρέμβασης γενικά στη διαμόρφωση των τιμών. Ούτε ο λαός θα έχει τη δυνατότητα παρέμβασης, όπως είχε όταν υπήρχε μόνο ένας κρατικός αερομεταφορέας, στριμώχνοντας κατά κάποιο τρόπο την κυβέρνηση.
Εννοείται πως η Κομισιόν δεν έχει κανένα πρόβλημα με την ύπαρξη του «μονοπώλιου». Αρκεί να είναι ιδιωτικό και όχι κρατικό. Η κυβέρνηση, μετά από κάποιους αρχικούς λεονταρισμούς του Ρέππα (αερολογίες, τίποτα το συγκεκριμένο), ξεκαθάρισε ότι η υπόθεση θα ελεγχθεί από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αμφιβάλλει κανείς ότι τα στελέχη των δυο εταιριών, που θα διαμορφώσουν το ενιαίο επιχειρηματικό σχήμα, θα τηρήσουν όλες τις τυπικότητες ώστε να μην έχουν πρόβλημα με την Επιτροπή Ανταγωνισμού;
