«Η πρώτη δουλειά που έχεις είναι όταν έρθουν τα δύσκολα να φας τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό». Αυτός που μιλάει δεν είναι ο μπράβος κάποιου μεγαλοκαπιταλιστή ή μαφιόζου αλλά ο πρωθυπουργικός ανιψιός, στέλεχος της ΝΔ και πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού (ο ίδιος προτιμά το αμερικάνικο «chief of staff»), Γρηγόρης Δημητριάδης. Η ορολογία, που παραπέμπει σε σχέση αφεντικού-μπράβου δε χρησιμοποιείται τυχαία. Σε άλλο σημείο μιας ακόμα πολύκροτης συνέντευξης ο Δημητριάδης μίλησε για έναν «κώδικα τιμής» που επιβάλλει τη σιωπή. Ομερτά λέγεται αυτός ο κώδικας στη γλώσσα της μαφίας.
Πυροβόλησε κανένας το αφεντικό (Μητσοτάκη) και έσπευσε ο μπόντιγκαρντ (Δημητριάδης) να φάει τη σφαίρα; Απ’ όσο ξέρουμε όχι. Ενα σκάνδαλο ξέσπασε και ο Δημητριάδης παραιτήθηκε αναλαμβάνοντας την «πολιτική ευθύνη». Εκείνο που κάνει με τις τοποθετήσεις του είναι να επιβεβαιώνει πως υπάρχει σκάνδαλο και πως ο ίδιος πήρε την ευθύνη, όπως απαιτούσε ο ρόλος του. Σαν τον αυτοφωράκια δηλαδή, τον κακομοίρη που βάζουν οι ιδιοκτήτες των σκυλάδικων να παριστάνει τον υπεύθυνο, για να τρέχει αυτός στο δικαστήρια αν κάτι στραβώσει με τους μπάτσους.
Υποτίθεται ότι ζούμε σε ευνομούμενη (λέμε τώρα) χώρα. Οποιος κάνει αναφορά σε κώδικα τιμής που επιβάλλει τη σιωπή, αναφερόμενος σε δημόσιο αξίωμα που κατείχε, είναι εξ ορισμού ύποπτος διάπραξης αδικημάτων. Ο Δημητριάδης κατέθεσε ως μάρτυρας και κομπάζει τώρα ότι δεν είπε αυτά που ξέρει! Ο δικαστικός μηχανισμός κάνει πως δεν άκουσε. Αλλιώς έπρεπε ήδη να ανασυρθεί η δικογραφία από το αρχείο και να κληθεί ο Δημητριάδης να καταθέσει εκ νέου. Ο κατηγορούμενος μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής, μπορεί ακόμα και να πει ψέματα. Ο μάρτυρας, όμως, έχει «καθήκον αληθείας». Οταν ο μάρτυρας λέει κατάμουτρα στους δικαστές ότι δεσμεύεται από «κώδικα τιμής», τι γίνεται; Ψιχαλίζει…
Και κάτι τελευταίο. Σύμφωνα με το αφήγημα του μεγάρου Μαξίμου, οι υποκλοπές/παρακολουθήσεις είναι μια ποινική υπόθεση ιδιωτών, χωρίς καμιά κυβερνητική ανάμιξη. Επομένως, ο Δημητριάδης τηρεί την ομερτά (τον «κώδικα τιμής») έναντι των ιδιωτών. Τι σημαίνει αυτό; Οτι οι ιδιώτες είχαν σχέση με το κράτος, με το πρωθυπουργικό γραφείο για την ακρίβεια, και γι’ αυτό οφείλει να σιωπήσει ο «chief of staff», ο «αντ’ αυτού» του πρωθυπουργού Μητσοτάκη.
Από το Που-Σου στο Που-Δου-Που
Μέχρι τώρα είχαμε τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (Προοδευτική Συμμαχία), πλέον θα έχουμε και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ (Πολάκη-Δούρου-Παππά). Θα απολαύσουμε τα επεισόδια, αλλά μια απορία την έχουμε: θα τους αφήσουν οι Τσιπραίοι τη σφραγίδα και την κομματική περιουσία; Μέχρι τώρα λέγαμε ότι αποκλείεται, αλλά τα τελευταία γεγονότα δείχνουν ότι μπορεί να φύγουν και να τους αφήσουν σφραγίδα και περιουσία. Εκτός αν από σήμερα μέχρι το Σάββατο έχουμε ανατροπές. ‘Η αν τραβήξουν την τριπλέτα στα δικαστήριο, μπλοκάροντας έτσι κάθε παραπέρα εξέλιξη.
Τι πίνετε και δεν μας δίνετε;
Eγραψε ο εκδότης της Political: «Ο Τάκης [Θεοδωρικάκος] κινείται χειρουργικά, οργανώνοντας μια ριζική αναδιοργάνωση στην εφοδιαστική αλυσίδα. Εχει στήσει ένα κρυφό δίκτυο άμεσης πληροφόρησης με βιομηχανίες και σουπερμάρκετ, κλειδώνοντας συμφωνίες κυρίων για τη συγκράτηση των τιμών πριν καν αυτές φτάσουν στα ράφια. Παράλληλα, τρέχει ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα για την εγχώρια παραγωγή, επιχειρώντας να κόψει τον ομφάλιο λώρο της εξάρτησης από τις εισαγωγές που φουσκώνουν τον πληθωρισμό». Δυστυχώς, ο νόμος μας επιτρέπει ως σχόλιο μόνο τον τίτλο. Εσείς όμως δεν δεσμεύεστε από κανένα νόμο.
Μην αναρωτιέστε πού το πάει
Επανήλθε ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός Υγείας του Μητσοτάκη, παρά τις νέες διαψεύσεις του Κοντονή: «Ο Τσίπρας πήρε λεφτά, υπάρχουν μαρτυρίες για σακούλες με μαύρο χρήμα», είπε στο ΟΡΕΝ. Υπάρχουν τέτοιες μαρτυρίες; Πού έχουν κατατεθεί; Ο ακροδεξιός κτλ. προσπαθεί να ρυμουλκήσει τους Τσιπραίους σε κουβέντα: «Κάνει τον Κινέζο [ο Τσίπρας], ενώ τον είπα κλέφτη. Να μου κάνει μήνυση». Ο Τσίπρας το ‘παιξε άνετος: «Μήνυση δεν θα του κάνω, αλλά θα του στείλω λουλούδια, γιατί κάθε φορά που μας βρίζει, ανεβαίνουμε μία μονάδα στις δημοσκοπήσεις», είπε γελώντας. Μπούρδα είναι κι αυτό. Πού το πάει ο ακροδεξιός; Ακολουθεί τον γκεμπελικό κανόνα: πες, πες, κάτι θα μείνει. Με αδίστακτο τρόπο, μάλιστα, αν αναλογιστούμε ότι έγιναν δύο δικαστικές έρευνες, και οι δύο επί κυβέρνησης Μητσοτάκη και οι δύο με το ίδιο αποτέλεσμα: αρχείο.
ΥΓ. Οποιος θέλει να βρει για ποιο λόγο ο Τσίπρας πήγε τις εκλογές του 2019 μια βδομάδα πίσω, για να προλάβει να ψηφίσει το νέο Ποινικό Κώδικα, δεν έχει παρά να ψάξει συγκεκριμένα: ποιοι δικηγόροι συμμετείχαν στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του νέου Ποινικού Κώδικα; Τι πελάτες με άμεσο συμφέρον είχαν αυτοί οι δικηγόροι; Ποιοι αντιμετωπίζοντες ανοιχτές υποθέσεις οικονομικού εγκλήματος ευνοήθηκαν από τη μείωση των ποινών; Γιατί δεν το κάνει ο ακροδεξιός υπουργός; Γιατί δεν το έχει κάνει κανένας; Γιατί οι οικονομικοί εγκληματίες είναι συνήθως αξιοσέβαστοι καπιταλιστές.
Είχε κάνει το ντιλ ο Πετράν
Με καθυστέρηση λίγων ημερών δόθηκαν στη δημοσιότητα τα ονόματα των 400 προσώπων που απαρτίζουν το Εθνικό Συμβούλιο του τσιπροκόμματος. Ανάμεσα στους «ενεργούς πολίτες που δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου», βλέπουμε και τον Πέτρο Κόκκαλη, πρώην ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Το είχε κάνει το ντιλ ο Πετράν, γι’ αυτό και έσπευσε να αποχωρήσει άρον-άρον από το προσωπικό του «μαγαζί» (ΚΟΣΜΟΣ), αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τους συνεργάτες του, ένας από τους οποίους ανέλαβε να «κλείσει τα βιβλία», ψιλοσιχτιρίζοντας τον Πετράν.
«Εντονες αντιδράσεις προκάλεσε ανάρτηση του Εκτορα Κουφοντίνα, γιου του καταδικασμένου αρχιεκτελεστή της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα…». Ετσι ξεκινά σημερινό δημοσίευμα της ΕφΣυν. Δεν μας ενδιαφέρει η μέσω facebook αντιπαράθεση του Εκτορα Κουφοντίνα με κάποιους, την οποία η ΕφΣυν θεώρησε τόσο σημαντική ώστε να την κάνει είδηση. Ο Εκτορας Κουφοντίνας είναι ένας άντρας γύρω στα 35 και έχει την ευθύνη των λόγων του, όπως κάθε ενήλικας πολίτης. Γιατί πρέπει να προσδιορίζεται σε σχέση με τον πατέρα του, ο οποίος μάλιστα αναφέρεται προσβλητικά σαν «ο καταδικασμένος αρχιεκτελεστής της 17Ν»; Δεν είναι αυτό μια αισχρή εφαρμογή της αρχής της οικογενειακής ευθύνης, από την οποία υπέφερε η οικογένεια του Δημήτρη Κουφοντίνα (και ο γιος του, όντας τότε στην ευαίσθητη προεφηβική ηλικία); Η «Ελευθεροτυπία», πρόγονος της ΕφΣυν, στηλίτευε τότε αυτές τις θεωρίες και πρακτικές.
Η φυλλάδα του Μελισσανίδη αποτινάζει και τα τελευταία προσχήματα. Ουδέποτε θα ασχολούνταν με μια διαδικτυακή αντιπαράθεση κάποιων πολιτών (χιλιάδες τέτοιες αντιπαραθέσεις γίνονται καθημερινά στα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα), αν δεν τύχαινε ένας απ’ αυτούς να έχει συγγενική σχέση με τον Δημήτρη Κουφοντίνα. Ο οποίος – όπως και κάθε άλλος άνθρωπος – είναι υπεύθυνος για τις δικές του θέσεις και όχι για τις θέσεις συγγενών του, σωστές ή λαθεμένες. Το άρθρο αυτό γράφτηκε μόνο και μόνο για να συκοφαντηθεί ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Αυτοί που εμφανίζονται σαν τόσο ευαίσθητοι στα δικαιώματα, δε διστάζουν να ενεργήσουν σαν κοινοί προβοκάτορες. Αυτό θέλει το νέο αφεντικό, αυτό κάνουν.
ΥΓ. Το δημοσίευμα της ΕφΣυν ήρθε δυόμιση ώρες μετά την προβοκατόρικη επίθεση του Πλεύρη στον Δημήτρη Κουφοντίνα. Σύμπτωση είναι;
