Ο μηχανισμός προπαγάνδας του μεγάρου Μαξίμου έστησε μια ωραία προβοκάτσια κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Οτι τάχα, χάρη στον Παπαδημούλη που έκανε τη σχετική εισήγηση στο Ευρωκοινοβούλιο, η ΕΕ δε θα χρηματοδοτήσει την επέκταση του φράχτη στον Εβρο. Ο Μητσοτάκης, πήρε την πολυπληθή κουστωδία του και πήγε ο ίδιος στον Εβρο, για να φωτογραφιστεί μπροστά στο φράχτη και να διακηρύξει ότι θα τον επεκτείνει, γιατί αυτό είναι το… πατριωτικό του καθήκον, γιατί πρέπει να ανακόψει τους… εισβολείς.
Λίγο προτού ολοκληρωθεί η θητεία της κυβέρνησής του, o Mητσοτάκης «θυμήθηκε» να προσθέσει άλλα 35 χιλιόμετρα φράχτη, δίνοντας τη δουλειά με απευθείας ανάθεση στην εταιρία του πεθερού του Γεραπετρίτη (ΤΕΡΝΑ) και στην εταιρία όπου προεδρεύει η γνωστή Νίκη Τζαβέλλα (Ιντρακάτ), με έναν αρχικό προϋπολογισμό 80 εκατ. ευρώ (στο τέλος θα ξεπεραστεί το ποσό, ως είθισται). Οπως μάλιστα είπε, μιλώντας στη φιέστα δίπλα στον φράχτη, «τελικά ο φράχτης αυτός θα φτάσει τα 140 χιλιόμετρα και θα απλώνεται σε όλη την μεθόριο του Εβρου»! 214 χιλιόμετρα είναι η οριογραμμή των ελληνοτουρκικών συνόρων, στα δύο τρίτα θα σηκωθεί φράχτης.
Κι αμέσως, ο ίδιος ο Μητσοτάκης έδωσε το σύνθημα για ν’ αρχίσει η προβοκάτσια: «Θέλω να θυμίσω ότι προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε -μόλις προχθές- από το Ευρωκοινοβούλιο, με επιτακτικό τρόπο, εκφράζοντας μία προφανώς άλλη άποψη για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ασκείται η μεταναστευτική πολιτική της χώρας, να μη χρηματοδοτεί η ΕΕ τέτοια τεχνητά εμπόδια στα όριά της» – «Να το πω πολύ απλά: αυτό το οποίο ζητά ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι αυτό το έργο το οποίο βλέπετε εδώ, αυτό το ακριβό έργο, διότι -όπως βλέπετε- μιλάμε για μία βαριά κατασκευή, να μην το πληρώνει η ΕΕ, όπως υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε, αλλά να το πληρώνετε όλοι εσείς ουσιαστικά, ο έλληνας φορολογούμενος. Συνεπώς κι από δω θα πρέπει να ξαναρωτήσω τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάτι το οποίο αποφεύγει επιμελώς να απαντήσει: τελικά επιδιώκει να συνεχίσει το έργο κατασκευής του φράχτη ή όχι; Ή μήπως επιδιώκει τελικά και αυτό το έργο το οποίο έχει κατασκευαστεί να το κατεδαφίσει; Λυπάμαι που αναγκάζομαι να τα πω αυτά εδώ, αλλά θέλω να τονίσω ότι η στάση αυτή συνιστά ουσιαστικά μια εθνική εξαίρεση»!
Γιατί προβοκάτσια; Γιατί και να ήθελε ο Παπαδημούλης δεν θα μπορούσε να πείσει την πλειοψηφία στο Ευρωκοινοβούλιο να μη χρηματοδοτήσει το φράχτη. Στη μικρότερη ευρωομάδα ανήκει. Ομως, εκτός από την ευρωομάδα GUE, που ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά της χρηματοδότησης φραχτών τάχθηκαν οι Σοσιαλδημοκράτες, οι Πράσινοι, οι Μακρονιστές (κεντρώους τους θεωρούν) και οι μισοί του ΕΛΚ, της Δεξιάς δηλαδή. Οι δε ευρωβουλευτές της ΝΔ δεν πήγαν καν να ψηφίσουν! Ούτε έκαναν καμιά προσπάθεια να μεταπείσουν τους συναδέλφους τους στο ΕΛΚ.
Από την εποχή του Γιούνκερ ήδη, η Κομισιόν ήταν αντίθετη στη χρηματοδότηση της κατασκευής φραχτών, όπως ζητούσαν οι ακροδεξιοί Κουρτς (Αυστρία) και Ορμπαν (Ουγγαρία). Οχι ένεκα κάποιας δημοκρατικής ευαισθησίας, αλλά αν αρχίζονταν να σηκώνονται φράχτες εντός της ΕΕ (π.χ. στα σύνορα Αυστρίας-Ουγγαρίας) ή σε εξωτερικά σύνορα που μελλοντικά θα είναι εσωτερικά (π.χ. στα σύνορα Ουγγαρίας-Σερβίας), θα πληγεί η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας. Ο Γιούνκερ το επανέλαβε και πρόσφατα σε συνέντευξή του στο «Βήμα» στις 27.2.2023. Η δε Φον ντερ Λάιεν ακολουθεί την ίδια γραμμή. Λεφτά δίνουν μόνο για κάμερες και δορυφορικά συστήματα επιτήρησης, για περιπολικά σκάφη του Λιμενικού και για πρόσληψη συνοριοφυλάκων, όχι για φράχτες.
Γι’ αυτό και ο Μητσοτάκης είπε κουτοπόνηρα ότι η επέκταση του φράχτη «θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις» να χρηματοδοτηθεί, χωρίς να πει και ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις. Μήπως η συμμαχία του με τη φασίστω Μελόνι; Προσπάθησε στην τελευταία σύνοδο κορυφής να θέσει τέτοιο αίτημα, αλλά του έκοψαν τη φόρα Σολτς και Μακρόν, ακολουθούμενοι και από άλλους. Και φυσικά, ούτε υπαινιγμός δεν υπήρξε στα συμπεράσματα της προεδρίας της συνόδου για χρηματοδότηση φραχτών, μολονότι το μεταναστευτικό ήταν στην ατζέντα.
Ο Μητσοτάκης έστησε την προβοκάτσια για να μιλήσει για… «εθνική εξαίρεση» του ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας ευθέως αυτούς που απειλούν να του πάρουν την κουτάλα για… «μειωμένο πατριωτισμό», χοντραίνοντας το παιχνίδι για προεκλογικούς λόγους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα «πετσωμένα» ΜΜΕ ξεσήκωσαν τεράστιο θόρυβο, παρουσιάζοντας την εικόνα ενός… γίγαντα Παπαδημούλη που έχει βάλει στο βρακί του το Ευρωκοινοβούλιο, την Κομισιόν και τη Σύνοδο Κορυφής!
Δεν ξέρουμε και ούτε μας ενδιαφέρει τι ζημιά υπέστη ενδεχομένως ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχασε χρόνο μέχρι να αντεπιτεθεί. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτον τον Παπαδημούλη, κατήγγειλαν τον Μητσοτάκη ότι «με ένα αδίστακτο πολιτικό παιχνίδι γεμάτο fake news προσπαθεί να κρύψει την αποτυχία της κυβέρνησής του και τις εγκληματικές του ευθύνες για τα Τέμπη, την ακρίβεια, την αύξηση της διαφθοράς, τις ανισότητες, αλλά και να συκοφαντήσει τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ως μια παράταξη που δήθεν δεν αγαπά την πατρίδα μας!».
«Για την ουσία του θέματος του φράχτη, η αντιμετώπιση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι ότι παρ` όλο που δεν τον θεωρούμε το αποτελεσματικό μέσο, δεν τον ξηλώσαμε ως κυβέρνηση. Πιστεύουμε, όμως, ότι υπάρχουν άλλα αποτελεσματικότερα μέτρα, που δεν χρειάζεται να τα χρηματοδοτήσουμε από λεφτά των φορολογουμένων αλλά από ευρωπαϊκούς πόρους» ανέκραξε ο Παπαδημούλης. Ποια είναι τα αποτελεσματικότερα μέσα, που θα χρηματοδοτηθούν και από την ΕΕ; Ο Παπαδημούλης τα ανέφερε: «Σκάφη του Λιμενικού, κάμερες επιτήρησης και προηγμένη τεχνολογία για τη φύλαξη των συνόρων».
Η ουσία, λοιπόν, πέρα από την προεκλογική προβοκάτσια του Μητσοτάκη, είναι πως ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν στη στρατηγική της Ευρώπης-φρούριο και διαφωνούν στα μέσα με τα οποία θα την υλοποιήσουν στα ελληνικά σύνορα. Δεν είδαμε, για παράδειγμα, τον ΣΥΡΙΖΑ να διαφωνεί με την εξαγγελία Μητσοτάκη για «ακόμα περισσότερους συνοριοφύλακες, οι οποίοι θα αυξηθούν κατά 250». Κατήγγειλε μόνο «αυτό που έκανε η ΝΔ, που έδωσε 80 εκατ. ευρώ με απευθείας ανάθεση στην εταιρία που έχει πρόεδρο τον πεθερό του κ. Γεραπετρίτη και την κα Τζαβέλλα» (Παπαδημούλης).
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι, άλλωστε, που ως κυβέρνηση υπέγραψε την αντιμεταναστευτική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας και δημιούργησε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά, θεωρώντας τους πρόσφυγες «εισβολείς». Περιττεύει, βέβαια, να πούμε ότι δε θεώρησε εισβολείς τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ. Οχι, αυτοί είναι «σύμμαχοι και φίλοι». Ούτε θεώρησε εισβολέα τη Ferrovie dello Stato Italiano, στην οποία ξεπούλησε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ έναντι 45 εκατ. ευρώ, δίνοντάς της και μπόνους 50 εκατ. ευρώ το χρόνο, για να τής έρχεται τζάμπα το πλιάτσικο.
Ας το πούμε για μια ακόμη φορά. Κανένας φράχτης στον Εβρο και κανένα pushback στο Αιγαίο δεν πρόκειται να σταματήσει τις προσφυγικές ροές. Το μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να αυξήσουν την ταρίφα των διακινητών και να πολλαπλασιάσουν τους θανάτους στη θάλασσα. Γιατί τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τη μετακίνηση ανθρώπων από τις ζώνες της απόλυτης φτώχειας, της πείνας, των φονικών πολέμων, προς το δικό τους «Ελντοράντο» που είναι πολύ ταπεινό. Δεν περιλαμβάνει δίψα για χρυσάφι, αλλά πόθο για ένα μεροκάματο και μια ζωή φτώχειας στο περιθώριο των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων. Στην τελευταία ταινία των αδελφών Νταρντέν («Τόρι και Λοκίτα»), η αφρικανή μετανάστρια έχει ως στόχο ζωής να αποκτήσει χαρτιά και να… σπουδάσει υπηρέτρια. Προσπαθώντας να πετύχει αυτό το στόχο, δολοφονείται…
Αυτή δεν ήταν πάντοτε η ιστορία της ανθρωπότητας; Μετακινήσεις πληθυσμών για ν’ αποφύγουν πολέμους, φτώχεια, φυσικές καταστροφές. Αυτή δεν είναι η ιστορία του ελληνικού λαού; Κύματα μετανάστευσης, εξαιτίας της φτώχειας των αγροτικών περιοχών και αργότερα των πολιτικών διώξεων των αριστερών και των κομμουνιστών.
Τόσο γρήγορα ξεχάσαμε τα ναρκοπέδια στον Εβρο; Πόσοι πρόσφυγες δεν σκοτώθηκαν προσπαθώντας να τα περάσουν; Στη θέση των ναρκοπεδίων, αυτής της ντροπής του σύγχρονου πολιτισμού, άρχισε να υψώνεται ο φράχτης, άλλη ντροπή αυτός. Πολλαπλασιάστηκαν οι συνοριοφύλακες και τα οριζόμενα από τις διεθνείς συνθήκες αντικαταστάθηκαν με άγριο ξύλο, ξεγυμνώματα και επαναπροωθήσεις στην Τουρκία. Πλήθυναν τότε οι ροές από τη μεριά της θάλασσας. Κι όταν άρχισαν τα άγρια pushbacks από το Ελληνικό Λιμενικό και τη Frontex, τα καρυδότσουφλα τα φορτωμένα με άνδρες γυναίκες και παιδιά άρχισαν να βγαίνουν νύχτα και με άγριο καιρό. Παράλληλα, για όσους είχαν να πληρώσουν περισσότερα, άρχισαν τα μακρινά ταξίδια, με παράκαμψη της Ελλάδας και προορισμό κατευθείαν τις ιταλικές ακτές. Και γέμισε το Αιγαίο και άλλα πελάγη της Μεσογείου με κουφάρια.
Παρακολουθούμε συγκλονισμένοι τους Τσιριγώτες να προσπαθούν να μαζέψουν ναυαγούς από τα απόκρημνα βράχια, τους Μυτιληνιούς να αραδιάζουν σακούλες με πνιγμένους στην παραλία, αλλά δεν αναρωτιόμαστε «γιατί;». Αρκούμαστε στην κυρίαρχη προπαγάνδα που καταριέται «τα κυκλώματα των διακινητών». Αυτά τα κυκλώματα δεν θα υπήρχαν, όμως, αν δεν υπήρχε η στρατηγική της Ευρώπης-φρούριο και αν οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν αναλάμβαναν το ρόλο του συνοριοφύλακα αυτού του φρουρίου και το ρόλο του δεσμοφύλακα όσων καταφέρουν να ξεφύγουν και να πατήσουν τα πόδια τους σε ελληνικό έδαφος.
Ολες και όλοι ξέρουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι προορισμός των προσφύγων, αυτών που ακολουθούν τον μακρύ δρόμο της μετανάστευσης, εξαναγκασμένοι να εκπατριστούν εξαιτίας της… εκπολιτιστικής δράσης του ιμπεριαλισμού στις χώρες τους. Η Ελλάδα είναι απλά ένα πέρασμα. Πώς μπορείς να χαρακτηρίζεις «εισβολείς» ανθρώπους άοπλους, φιλειρηνικούς, εξαντλημένους, οι οποίοι απλά θέλουν να περάσουν από εδώ;
Οι άνθρωποι αυτοί δε θέλουν τίποτ’ άλλο εκτός από αναγνώριση της πραγματικής τους κατάστασης: πρόσφυγες. Και χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για να πάνε στον προορισμό τους. Και για όσους/ες θελήσουν να μείνουν στη χώρα μας, άδεια παραμονής και εργασίας, με αναγνώριση όλων των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους.
Ξεχάσαμε τι έγινε τη δεκαετία του 1990 με τους αλβανούς μετανάστες; Τα δηλητηριώδη ρεπορτάζ με τους «νοικοκυραίους με τις καραμπίνες» έτοιμους να τιμωρήσουν τους «κλέφτες Αλβανούς», τα αστυνομικά πογκρόμ, τις «ακούσιες εκπυρσοκροτήσεις» των αστυνομικών περιστρόφων, με τις σφαίρες να βρίσκουν πάντοτε στόχο; Τρεις δεκαετίες από τότε, ουδείς ασχολείται με τους «κλέφτες Αλβανούς». Μάλιστα, οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Αλβανίας χαρακτηρίζουν τους εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς που ζουν στην Ελλάδα «γέφυρα φιλίας».
Εύκολα ξεχνάμε. Και συνηθίζουμε στον ρατσισμό με δόσεις, όπως ο Μιθριδάτης (όχι ο συριζαίος, ο βασιλιάς του Πόντου) στο δηλητήριο. Οι κυβερνήσεις ξοδεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια για φράχτες, κάμερες, σκάφη, συνοριόμπατσους και λιμενόμπατσους, την ίδια στιγμή που το σιδηροδρομικό δίκτυο στέλνει νέα παιδιά στο θάνατο, την ίδια στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν αβοήθητοι στα νοσοκομεία από CoviD-19, γιατί δεν υπήρχαν ΜΕΘ, γιατροί και νοσηλευτές. Ο Σκέρτσος χαρακτήρισε «περιττή πολυτέλεια» τις ΜΕΘ, ενώ ο φράχτης και τα υπόλοιπα αντιμεταναστευτικά μέσα χαρακτηρίζονται… «άμυνα της πατρίδας».
