Οταν οι μπάτσοι συνεργάζονταν με τους νεοναζί και τους προστάτευαν

Εφριξαν οι γνωστοί υπερασπιστές της νομιμότητας με το «πέσιμο» αντιφασιστών σε μπάτσους της ΔΕΛΤΑ και της ΔΙΑΣ στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Μας είπαν ότι ήταν «προηγούμενα» από «υπόθεση του 2012», στην οποία οι μπάτσοι ήταν μάρτυρες κατηγορίας, δεν μας είπαν όμως τι ακριβώς ήταν αυτή η υπόθεση και γιατί τόσο μένος ενάντια στους συγκεκριμένους μπάτσους. Βλέπετε, η υπόθεση δεν αφορά μια «συνηθισμένη» σύγκρουση μπάτσων-διαδηλωτών, αλλά αφορά μια περίοδο κατά την οποία οι μπάτσοι -με κυβερνητική εντολή- δρούσαν ως μηχανισμός προστασίας των νεοναζιστών της ΧΑ, οι οποίοι έκαναν τη «βρόμικη δουλειά» που δεν μπορούσε να κάνει η αστυνομία.
 
Να θυμίσουμε εμείς, λοιπόν, τα γεγονότα εκείνων των ημερών.
 
Βρισκόμαστε στον Σεπτέμβρη του 2012. Τα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου αλωνίζουν στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα. Σπάνε μαγαζιά, ξυλοκοπούν ανθρώπους, πουλάνε προστασία. Εφτασαν στο σημείο να βάλουν φωτιά στα γραφεία της τανζανικής κοινότητας. Ολ' αυτά κάτω από τα απαθή βλέμματα των μπάτσων, που φύλαγαν τσίλιες και ήταν έτοιμοι να επέμβουν αν τυχόν οι νεοναζί συναντούσαν αντίσταση από τα θύματά τους.
 
Στις 30 Σεπτέμβρη του 2012, πραγματοποιείται αντιφασιστική μοτοπορεία στην περιοχή. Οταν οι διαδηλωτές εντόπισαν και άρχισαν να κυνηγούν κάποια από τα φασισταριά, έφτασαν σε χρόνο ρεκόρ οι μπάτσοι, οι οποίοι έπεσαν με ιδιαίτερη αγριότητα πάνω στο τελευταίο τμήμα της μοτοπορείας, η οποία εξ αντικειμένου δεν είχε δυνατότητα να αντιδράσει. Χτυπούσαν τις μηχανές με τις δικές τους μηχανές, πέταγαν κάτω οδηγούς και συναναβάτες και καθώς ήταν κάτω τους λιάνιζαν με τα γκλομπ και με τα άρβυλα.
 
Η μοτοπορεία κατάφερε να ανασυνταχθεί (αρκετοί αναγκάστηκαν να παρατήσουν τις μηχανές τους τσακισμένες) και συνέχισε το δρόμο της προς τα Εξάρχεια. Εκεί, χωρίς να υπάρχει καν το πρόσχημα του κυνηγητού κάποιων νεοναζιστών, φίλων των μπάτσων και γνωστών ρουφιάνων της περιοχής, έγινε δεύτερο, καθαρά δολοφονικό χτύπημα της μοτοπορείας. Κι αυτό έγινε σίγουρα με εντολή από τον ίδιο τον Δένδια που ήταν τότε υπουργός Καταστολής. Σ' αυτό το δεύτερο χτύπημα τραυματίστηκαν πολλοί από τους διαδηλωτές. Από τους δεκαπέντε αντιφασίστες που συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, οι περισσότεροι ήταν χτυπημένοι. Ενας σύρθηκε σιδηροδέσμιος στα δικαστήρια με το κεφάλι μπανταρισμένο, το ένα χέρι σπασμένο και εκδορές και μώλωπες σε όλο του το σώμα. Οι συλληφθέντες χτυπήθηκαν και κατά τη μεταφορά τους και στη ΓΑΔΑ.
 
Αυτά έγιναν το -όχι και τόσο μακρινό- 2012 και δικαιολογούν απόλυτα την οργή κατά των μπάτσων στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Επειδή, όμως, η επίθεση κατά των αντιφασιστών έγινε για να προστατευθούν οι νεοναζιστές και τα όσα έκαναν με τα τάγματα εφόδου στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, κανένας σήμερα «δε θυμάται» τι συνέβη τότε και γιατί ξέσπασε η οργή των αντιφασιστών κατά των μπάτσων.