Με το δεύτερο κύμα πανδημίας να έχει ήδη φουντώσει, ειδικά στην Αττική, οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΟΔΥ και του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου εξακολουθούν και παραμένουν αδρανείς οδηγώντας στην ευρεία διασπορά του ιού, θέτοντας εκατοντάδες εργαζόμενους και πρόσφυγες σε κίνδυνο ζωής.
Το προσφυγικό είναι ψηλά στην ατζέντα της κυβέρνησης και ολόκληρης της ΕΕ, ειδικά μετά τα γεγονότα της Μόριας, το νέο κύμα της πανδημίας απλώνεται, αλλά η κατάσταση στις «δομές» προσφύγων της χώρας παραμένει εφιαλτική. Τίποτα δε φαίνεται να αλλάζει. Αντίθετα, όσα έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας το προηγούμενο διάστημα παραμένουν αναλλοίωτα, καθιστώντας πρόσφυγες και εργαζόμενους έρμαια της πανδημίας.
Ο ΕΟΔΥ ως Πόντιος Πιλάτος
Αρκετές από τις «δομές φιλοξενίας» βρίσκονται ήδη σε υγειονομικό αποκλεισμό – καραντίνα εδώ και τουλάχιστον δύο βδομάδες. Κι ενώ, θεωρητικά, θα έπρεπε να επιληφθεί ο ΕΟΔΥ (ως αρμόδιος δημόσιος φορέας) των κρουσμάτων και να ξεκινήσει την εφαρμογή των απαιτούμενων διαδικασιών, της διενέργειας τεστ και κυρίως της ιχνηλάτησης (της ουσιαστικής κι όχι μιας τυπικής ιχνηλάτησης για τα μάτια του κόσμου), αυτό που συμβαίνει είναι πλήρης απραξία και αδράνεια. Καμία ενέργεια ιχνηλάτησης δεν έχει γίνει πουθενά, σε καμία από τις μεγάλες δομές της Αττικής, όπως η Μαλακάσα ή ο Ελαιώνας, που φιλοξενούν χιλιάδες ανθρώπους (αφήνουμε ένα μικρό ενδεχόμενο εξαιρέσεων που όμως επιβεβαιώνουν τη γενικότερη εικόνα).
Παράλληλα, οι διοικήσεις των «δομών» δείχνουν να είναι σε απόλυτο πανικό. Αποφάσεις για παρατάσεις της καραντίνας λαμβάνονται την τελευταία στιγμή, δε δίνονται πληροφορίες στη δημοσιότητα για το συνολικό αριθμό των κρουσμάτων (ούτε καν αυτών που έχουν επιβεβαιωθεί), πρόσφυγες και εργαζόμενοι λαμβάνουν ενημερώσεις με καθυστέρηση και η πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και αγαθά είναι ανύπαρκτη.
Σ’ αυτό το σκηνικό, που έχει συντεθεί με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στυγνή επίγνωση των συνεπειών που υπάρχουν, οι ιθύνοντες μιλούν για μετατροπή των δομών σε «κλειστές» (δηλαδή στρατόπεδα συγκέντρωσης και με τη βούλα) και οι πρόσφυγες εξακολουθούν να στοιβάζονται μην έχοντας άλλη διαφυγή. Το παράδειγμα της Λέσβου είναι χαρακτηριστικό. Τι συνέβη εκεί; Το ολοκαύτωμα της Μόριας έδωσε τη θέση του στην κατασκευή ενός νέου προσφυγικού στρατοπέδου, μιας νέας Μόριας ουσιαστικά, αυτή τη φορά όχι με κοντέινερ, αλλά μόνο με σκηνές, με τους πρόσφυγες να ζουν υπό ακόμη χειρότερες συνθήκες υγιεινής και τα κρούσματα να αυξάνονται καθημερινά.
Με την πρώτη βροχή, αυτό το στρατόπεδο, που με εναέρια πλάνα και φωτογραφίες μας το δείχνουν τόσο όμορφα τακτοποιημένο, θα μετατραπεί σε έναν εφιάλτη λασπουριάς. Κι όταν μπει ο χειμώνας, οι σκηνίτες θα δοκιμαστούν από το κρύο και τον παγωμένο αέρα του Μαύρου Βράχου (έτσι μεταφράζεται στα ελληνικά το τουρκικό Καρά Τεπέ), του πιο σκληρού και αφιλόξενου μέρους της Λέσβου.
Υφέρπων ρατσισμός από την κυβέρνηση
Οι δημιουργοί αυτής της ζοφερής πραγματικότητας, με το θράσος που τους διακρίνει, βγαίνουν στις τηλεοράσεις και ενημερώνουν τον ελληνικό λαό για την πορεία της πανδημίας. Το κέντρο της Αθήνας στιγματίζεται ως η περιοχή με το πιο βαρύ ιικό φορτίο. Κάτω απ’ αυτή τη φαινομενικά τυπική έκφραση κρύβεται ένας απύθμενος ρατσισμός.
Από όλο το κέντρο της Αθήνας «δείχνουν» με το δάχτυλο τις περιοχές που συγκεντρώνονται πρόσφυγες και τους βαφτίζουν υγειονομική βόμβα που ετοιμάζεται να εκραγεί. Στο στόχαστρό τους έχουν μπει δομές φιλοξενίας ανηλίκων αλλά και χώροι όπου βρίσκονται πρόσφυγες σε αστεγία. Δηλαδή τι μας λένε; Οτι όχι μόνο δεν πρόκειται να τους συνδράμουν εν μέσω δεύτερου γύρου πανδημίας, αλλά ότι τους θεωρούν και υπεύθυνους που δεν τηρούν τα απαιτούμενα «μέτρα ατομικής προστασίας».
Για ποια μέτρα μιλούν, όταν δεν αδειάζουν τις δομές; Για ποια μέτρα μιλούν, όταν δεν εξετάζουν τους ανθρώπους που νοσούν ή που είναι πιθανοί φορείς του κοροναϊού λόγω της τεράστιας διασποράς του (για την οποία μόνη υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση); Για ποια μέτρα μιλούν, όταν πρόσφυγες οδηγημένοι στην αστεγία δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες τους;
Στο χορό της προπαγάνδας λειτουργούν όλοι ως μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Οι κυβερνώντες «ενημερώνουν» και τα παπαγαλάκια τους «τσιμπάνε» και επαναλαμβάνουν αυτά που πρέπει να «μείνουν» στα μυαλά των ανθρώπων. Των ανθρώπων που παραλυμένοι από τη χαώδη κατάσταση που επικρατεί μπορεί και να στραφούν κάποια στιγμή (αν δεν το έχουν κάνει ήδη) ενάντια στους πρόσφυγες, στο πολύπαθο αυτό κομμάτι του πληθυσμού, χρεώνοντάς του την αισχρή διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση.
Για μας ένα είναι βέβαιο: κυβέρνηση και ΕΟΔΥ έχουν ήδη βάλει τους πρόσφυγες και τους εργαζόμενους κοντά τους στη θέση των θυμάτων αυτής της πανδημίας.
Για μας μία είναι η λύση: να ανοίξουν όλες οι «δομές», να βρεθεί κατάλληλη στέγαση με συνθήκες υγιεινής για όλους και να μη δημιουργηθούν άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης πουθενά στη χώρα.
Αυτό που κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι μια ευθεία προσβολή της ανθρώπινης ζωής. Μιας ζωής που κοστολογείται πάρα πολύ φτηνά.
