Επεσαν πλέον οι μάσκες. Μητσοτάκης και Κεραμέως ομολόγησαν ήδη δημόσια ότι είναι λάτρεις και νοσταλγοί του επιθεωρητισμού: «Ξεκινά στην πράξη η υλοποίηση μίας κομβικής μεταρρύθμισης, που πολεμήθηκε μανιωδώς για 40 χρόνια από λίγους»: Νίκη Κεραμέως, «…Συνεχίζω με κάτι ακόμα που είχε καθυστερήσει – ή για να είμαι ακριβής, κάτι που είχε να συμβεί από 1982: ξεκινά η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών»: Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η επιστροφή του επιθεωρητή [τώρα θα είναι τρισυπόστατος, αποτελούμενος από τον Σύμβουλο Εκπαίδευσης Επιστημονικής Ευθύνης (π.χ. Σύμβουλος Φυσικής αξιολογεί τους Φυσικούς), τον Σύμβουλο Εκπαίδευσης Παιδαγωγικής Ευθύνης του Σχολείου και τον Διευθυντή του σχολείου], που τρομοκράτησε γενιές εκπαιδευτικών επί των ημερών των κυβερνήσεων της δεξιάς και της δικτατορίας, είναι ο στόχος τους και κρύβεται κάτω από την τάχα «μη τιμωρητική» και «ανατροφοδοτική» αξιολόγηση.
Δυστυχώς, όμως, για τους κούληδες οι 180.000 εκπαιδευτικοί δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Μέσα στους κόλπους τους, υπάρχουν ακόμη ισχυρές μνήμες από την εποχή που βασίλευε ο τρόμος και η υποκρισία του επιθεωρητή. Ακόμη και οι νεότεροι εκπαιδευτικοί αντιλαμβάνονται ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, και οδηγός γι’ αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από ολόκληρο το βίο και την πολιτεία της κυβέρνησης όχι μόνο στα ζητήματα της εκπαίδευσης αλλά και γενικότερα, κρίνοντας από το πώς στραγγαλίζονται καθημερινά οι εργαζόμενοι. Η μη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών, που καθιστώνται όμηροι, προκειμένου να υλοποιηθεί η ατομική αξιολόγηση, είναι μόνο το τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Γι’ αυτό και σε όλες τις περιπτώσεις που έγιναν απόπειρες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις να εφαρμοστεί η αξιολόγηση συνάντησαν τη μαζική αντίσταση των εκπαιδευτικών. Δεν ήταν, λοιπόν «λίγοι», αυτοί που αντιστάθηκαν, όπως ισχυρίστηκε η Κεραμέως για να υποτιμήσει και συκοφαντήσει τους αγώνες, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία, γι’ αυτό και τα σχέδια όλων των κυβερνήσεων απέτυχαν παταγωδώς.
Την ίδια κατάληξη θα έχει τώρα και το σχέδιο Μητσοτάκη-Κεραμέως.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, μονόδρομος ήταν και η απόφαση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΔΟΕ να κηρύξει απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και 24ωρη απεργία για τις 15 του Φλεβάρη.
Η απόφαση της ΔΟΕ
ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ 24 ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΚΗΡΥΞΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ-ΑΠΟΧΗΣ, ΣΤΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ
40 χρόνια, όπως ομολόγησε η υπουργός παιδείας, και τα 2 τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση της Ν.Δ. και το Υ.ΠΑΙ.Θ., παρά το κλίμα τρομοκρατίας και εκβιασμών, που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να επιβάλλουν, βρήκαν απέναντί τους τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, ενάντια στα σχέδια εμπορευματοποίησης, κατηγοριοποίησης και διαφοροποίησης σχολείων – μαθητών – εκπαιδευτικών μέσω της εφαρμογής των διατάξεων των Ν.4692/2020 και Ν.4823/2021 που αφορούν την αξιολόγηση. Σήμερα, κυβέρνηση και Υ.ΠΑΙ.Θ. συνεχίζουν κι εντείνουν το έργο απαξίωσης του δημόσιου σχολείου. Προχωρούν στην ολοκλήρωση εφαρμογής του ν.4823/21 με την υλοποίηση της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών στηριγμένης στη σαθρή διαδικασία της «εσωτερικής κι εξωτερικής αξιολόγησης» των σχολικών μονάδων την οποία ο κλάδος με τη στάση του απέτρεψε. Πιστοί στην προσφιλή τους τακτική, αιφνιδιαστικά και σε ένα άσχετο νομοσχέδιο (κατάντησε φασόν διαδικασία πλέον), αυτή τη φορά του Υπουργείου Μεταφορών, ψηφίσαν τροπολογία, εφαρμογής της διαδικασίας της ατομικής αξιολόγησης.
Με την συγκεκριμένη τροπολογία, ολοκλήρωσαν τις προβλέψεις του ν.4823/21.
Για πρώτη φορά δίνουν τη δυνατότητα τμηματικής τοποθέτησης των Συμβούλων Εκπαίδευσης όπου έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες επιλογής για να ξεκινήσουν άμεσα την «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών. Μάλιστα επιβεβαιώθηκε ο φόβος που εκφράσαμε στη συνάντηση με την υφυπουργό, κα Μακρή, πως γι’ αυτό δεν μονιμοποιούνται οι νεοδιόριστοι, για να χρησιμοποιηθούν ως δύναμη πίεσης, για την υλοποίηση της ατομικής αξιολόγησης.
Φαίνεται πως τόσο η κυβέρνηση όσο και το Υπουργείο Παιδείας βιάζονται να χρεώσουν τις δικές τους ευθύνες στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές.
Παρουσιάζουν την αξιολόγηση ως το κλειδί για τη λύση κάθε προβλήματος του εκπαιδευτικού συστήματος. Αλλωστε η τακτική του ΥΠΑΙΘ να χρησιμοποιεί εύηχες λέξεις, θετικά φορτισμένες, προκειμένου να εφαρμόσει τα πιο αντιδραστικά μέτρα είναι γνωστή. Βάφτισε την κατηγοριοποίηση των σχολείων «συλλογικό προγραμματισμό, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση σχολικών μονάδων», την απομάκρυνση των μαθητών στα 15 τους χρόνια από το σχολείο και την ανήλικη εργασία τους «ενίσχυση» της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, «απεγκλωβισμό» τον αποκλεισμό 40.000 μαθητών από τα Πανεπιστήμια μέσω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, αλλά και την Τράπεζας Θεμάτων, «αναβάθμιση του Εθνικού Απολυτήριου».
Για όποιον έχει σχέση με την εκπαιδευτική διαδικασία μια ματιά και μόνο στον νόμο αρκεί για να καταλάβει ότι οι προθέσεις της κυβέρνησης είναι πολύ μακριά από την «αναβάθμιση του σχολείου και την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών» όπως ευαγγελίζεται. Οι γονείς, οι μαθητές καταλαβαίνουν ότι αν η κυβέρνηση αν ήθελε να στηρίξει το δημόσιο σχολείο θα προσλάμβανε μαζικά εκπαιδευτικούς, δεν θα επέτρεπε να χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες, δεν θα άφηνε μαθητές χωρίς παράλληλη στήριξη, μαθήματα ακόμα και πανελλαδικώς εξεταζόμενα να διδάσκονται από τα μέσα της χρονιάς. Δεν θα στοίβαζε 25 σε αίθουσες κλουβιά, θα έπαιρνε ειδικά μέτρα στήριξης των μαθητών για τα τεράστια γνωστικά, ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα που άφησε ο διετής εγκλεισμός και τα κλειστά σχολεία. Θα την απασχολούσε το πώς θα κατασκευάσει σύγχρονα σχολεία, θα επισκεύαζε τα παλιά, δεν θα άφηνε χιλιάδες μαθητές και εκπαιδευτικούς να περνούν τη μισή τους μέρα σε ακατάλληλα κτίρια για το επιδιωκόμενο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα αλλά και επικίνδυνα για την ασφάλειά μας. Για όλα αυτά προφανώς ο νόμος δεν προβλέπει τίποτα.
Είναι προφανές ότι η στόχευση του Υπουργείου είναι να καθυποτάξει τους εκπαιδευτικούς μέσω της ατομικής αξιολόγησης, προκειμένου να αποδεχτούν ένα σχολείο το οποίο διαχρονικά υποβαθμίζεται για την πλειοψηφία των παιδιών που προέρχονται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, που βάζει ακόμα μεγαλύτερα εμπόδια σε όσα παιδιά θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Ενα σχολείο πανάκριβο για την οικογένεια, κατηγοριοποιημένο, που λειτουργεί με όρους επιχείρησης, μετρά έσοδα-έξοδα, αναζητά πόρους για να διασφαλίσει μία στοιχειώδη λειτουργία. Αλλωστε η ίδια υπουργός στο δελτίο τύπου αλλά και σε συνεντεύξεις παρουσιάζει την ατομική αξιολόγηση ως ολοκλήρωση ενός ενιαίου σχεδιασμού που περιλαμβάνει την αξιολόγηση- κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και τις εξετάσεις τύπου PISA. Το ίδιο το νομοσχέδιο προβλέπει σε δύο από τους 11 δείκτες που αποτιμούν την υπηρεσιακή επάρκεια του εκπαιδευτικού, τη συμμετοχή στην αυτοαξιολόγηση και την εσωτερική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας.
Η εμπειρία από τις χώρες της Ευρώπης όπου εφαρμόστηκαν αντίστοιχα συστήματα όπως η Αγγλία, η Γαλλία, η Γερμανία αλλά και η Αμερική είναι αποκαλυπτικά. Αποτέλεσε βασικό εργαλείο για την διαφοροποίηση των σχολείων με βάση την οικονομική-κοινωνική προέλευση των μαθητών, την ένταση των ταξικών φραγμών, την υποβάθμιση-υποχρηματοδότηση και εν τέλει το κλείσιμο σχολείων σε εργατικές περιοχές, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών ακόμα και απολύσεις.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Τα 40 χρόνια που επικαλείται η Υπουργός, που παρόλες τις προσπάθειες προηγούμενων κυβερνήσεων δεν μπόρεσαν να επιβάλλουν αυτές τις αναδιαρθρώσεις λόγω της δυναμικής αντίστασης εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών, δείχνουν τον δρόμο της νίκης. Συγκρουστήκαμε με όλες τις κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων, με δεκάδες υπουργούς και υφυπουργούς παιδείας, έχοντας ως γνώμονα την υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών μας και των εργασιακών- επαγγελματικών μας δικαιωμάτων.
Η μεγάλη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση της σχολικής μονάδας είναι μεγάλη παρακαταθήκη. Τώρα είναι η ώρα της νέας μάχης. Είναι χρέος μας απέναντι στους χιλιάδες συναδέλφους, πάνω από όλα όμως στους εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές μας.
Οι εκπαιδευτικοί δε φοβόμαστε την «αξιολόγηση», δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε, δεν αντιδρούμε γιατί δε θέλουμε να «ξεβολευτούμε» όπως λένε τα διάφορα παπαγαλάκια αλλά γιατί θέλουμε να προστατεύσουμε το δημόσιο σχολείο, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητ(ρι)ών και τα εργασιακά των εκπαιδευτικών. Αλλωστε, κάθε μέρα εξετάζουμε κριτικά και αυτοκριτικά τη δουλειά μας, στους συλλόγους διδασκόντων ανταλλάσσουμε σκέψεις και προτάσεις για να γίνει καλύτερη η σύνθετη παιδαγωγική πράξη. Αυτή ακριβώς η διαδικασία είναι που ζητάμε να στηριχθεί ουσιαστικά από το κράτος. Τα κριτήρια της αξιολόγησης, που προωθεί η κυβέρνηση, δεν έχουν καμία σχέση με αυτή την ανάγκη.
Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. έχοντας, μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών της Συνελεύσεων καθώς και του Διοικητικού Συμβουλίου της, με συνέπεια και υπευθυνότητα, εκφράσει τις ψηφισμένες και τις επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις του κλάδου, θα δώσει με όλα τα μέσα τη μάχη για την ακύρωση των αντιεκπαιδευτικών σχεδιασμών της κυβέρνησης.
Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν του αγώνα για την αποτροπή της υλοποίησης των αντιεκπαιδευτικών σχεδίων της κυβέρνησης. Ο νικηφόρος αγώνας του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση του Π.Δ. 152/2013 και του ν.4024/2011 καθώς και το συντριπτικό ποσοστό του 95% της συμμετοχής στην απεργία αποχή από την Υ.Α. «Συλλογικός προγραμματισμός, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων ως προς το εκπαιδευτικό τους έργο» (του Ν.4692/2020) αποτελούν παρακαταθήκη και οδηγό μας.
Αποφασίζουμε 24ωρη απεργία την Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου, με την πραγματοποίηση πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων σε όλη τη χώρα και καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να πάρουν μαζικά μέρος.
Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις, στην Αθήνα στις 10:30 στα Προπύλαια, στη Θεσσαλονίκη στις 10:30 στο Αγαλμα του Βενιζέλου και σε όλη την Ελλάδα.
Κηρύσσουμε απεργία-αποχή
από τις διαδικασίες που προβλέπονται από τον νόμο 4823/21 και καθώς και από την Υπουργική Απόφαση 9950/ΓΔ5 ΦΕΚ 388/27-1-2023 «Ρύθμιση ειδικότερων και λεπτομερειακών θεμάτων σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των μελών Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και τη διαδικασία διενέργειάς της» και σχετίζονται με όλα τα εξωδιδακτικά καθήκοντα σχετικά με την ατομική αξιολόγηση (συναντήσεις με Συμβούλους Εκπαίδευσης, ενημέρωση ατομικού φακέλου, κατάθεση έκθεσης αυτοαξιολόγησης κ.τ.λ.).
Κηρύσσουμε στάσεις εργασίας σε όλη τη χώρα
σε συνεργασία με τους Τοπικούς Συλλόγους, προκειμένου να είναι καλυμμένοι όλοι οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες από κάθε άλλη διαδικασία της ατομική αξιολόγησης που προβλέπεται εντός διδακτικού ωραρίου (π.χ. δειγματικές διδασκαλίες).
Πραγματοποιούμε παραστάσεις διαμαρτυρίας στις Διευθύνσεις Π.Ε. την εβδομάδα 6 με 10/2 με αιχμή το ζήτημα της άμεσης μονιμοποίησης όλων των δόκιμων εκπαιδευτικών και την ατομική αξιολόγηση.
Προχωράμε άμεσα σε αποστολή εξώδικων διαμαρτυρίας προς τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης που δεν έχουν, μέχρι τώρα, προχωρήσει στην έκδοση των διαπιστωτικών πράξεων μονιμοποίησης των νεοδιόριστων και τη διερεύνηση κάθε δυνατότητας προσφυγής στα διοικητικά δικαστήρια ενάντια στις πράξεις ανάκλησης των διαπιστωτικών από ορισμένες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης μετά από προφορικές εντολές του Υ.ΠΑΙ.Θ.
Στο πλαίσιο υλοποίησης των παραπάνω αποφάσεων:
Προχωράμε σε ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου Γενικών Συνελεύσεων των Σ.Ε.Π.Ε. μέχρι 10/2 και πραγματοποίηση Ολομέλειας Προέδρων τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, με παρουσία των προέδρων σε κινητοποίηση στο Υ.ΠΑΙ.Θ. στις 14:00. Την ίδια ημέρα σε κήρυξη διευκολυντικής στάσης εργασίας για τη συμμετοχή των συναδέλφων στην κινητοποίηση. Πραγματοποίηση νέου κύκλου Γενικών Συνελεύσεων και νέας Ολομέλειας Προέδρων
Πραγματοποιούμε τηλεδιασκέψεις του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με Συμβούλους Εκπαίδευσης των περιοχών όπου ξεκινάει η διαδικασία καθώς και αντίστοιχες τηλεδιασκέψεις για τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς.
Αναδεικνύουμε και δημοσιοποιούμε τις θέσεις του κλάδου με επιστολές σε γονείς, σποτ σε ραδιόφωνο και τηλεόραση κλπ.
Πραγματοποιούμε συναντήσεις με τα κόμματα της Βουλής ώστε να πάρουν σαφή θέση επί του ζητήματος.
Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με αποφασιστικότητα οργανώνει όλες τις δράσεις που είναι αναγκαίες ώστε η πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ., ακούγοντας τη φωνή των εκπαιδευτικών που δίνουν καθημερινά μόνοι τους τη μάχη για το δημόσιο σχολείο, να αποσύρει τις Υ.Α. και τους νόμους 4692/2020 και 4823/2021 και να μονιμοποιήσει άμεσα τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς.
Η μαζικότητα, η ενότητα και η καθολική συμμετοχή, στην απεργία, στην απεργία – αποχή, τις στάσεις εργασίας και όλες τις υπόλοιπες δράσεις είναι που θα αποτρέψουν την υλοποίηση των αντιεκπαιδευτικών πολιτικών και των αυταρχικών απειλών της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ.
Σε αυτή τη βάση, καλούμε επιπλέον:
Ολους τους Σ.Ε.Π.Ε. να πάρουν μέτρα για την υλοποίηση των αποφάσεων του κλάδου. Να οργανώσουν με όλα τα μέσα την ενημέρωση συνολικά της εκπαιδευτικής κοινότητας για τους πραγματικούς στόχους της επιχειρούμενης «αξιολόγησης».
Ολους τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν μαζικά στις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων, στις οποίες έχει καλέσει το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.
Τους Συλλόγους Διδασκόντων και τα στελέχη εκπαίδευσης να συμμετέχουν στην απεργία – αποχή της Δ.Ο.Ε. (θα σταλούν άμεσα αναλυτικές οδηγίες εξειδικεύοντας τις νομικές ενέργειες σε συνεργασία με τη νομική μας σύμβουλο και θα πρέπει να ακολουθηθούν π.χ. αναλυτικά βήματα ή/και πρακτικά συλλόγου διδασκόντων κλπ.) και με βάση αυτή την απόφαση, να μην προχωρήσουν σε καμία διαδικασία που σχετίζεται με την εφαρμογή της Υ.Α.
Το Δ.Σ της Δ.Ο.Ε. προχωράει στην έκδοση αφίσας με κάλεσμα συμμετοχής στις Γενικές Συνελεύσεις, την απεργία, την απεργία – αποχή και τις στάσεις εργασίας η οποία θα σταλεί σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή σε όλους τους Συλλόγους.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ! ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ!
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΣΠΙΔΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ!
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ – ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
