Καθώς η πανδημία φουντώνει, ιδιαίτερα στην Αττική, με το υποτιθέμενο λοκντάουν να μην μπορεί να τη συγκρατήσει, οι λοιμωξιολόγοι που αποτελούν τη βιτρίνα και το στήριγμα της κυβερνητικής πολιτικής δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και τους ξεφεύγει και καμιά αλήθεια, την οποία προσπαθούν να ντύσουν με απατηλό περίβλημα.
Η κ. Βάνα Παπαευαγγέλου, λοιπόν, στο σόου της «ενημέρωσης» στις 19 Φλεβάρη, ξαναθυμήθηκε αυτά που έλεγε στις 4 Δεκέμβρη για τη διασπορά του κοροναϊού στους εργασιακούς χώρους. Είπε συγκεκριμένα (οι εμφάσεις δικές μας):
«Αυτό που παρατηρείται σε αρκετές περιοχές της χώρας, είναι η συνεχιζόμενη διασπορά σε εργασιακούς χώρους τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Ισως το γεγονός ότι κάθε μέρα βρισκόμαστε στη δουλειά μας ή στο γραφείο μας με τους ίδιους δυο-τρεις ανθρώπους, μας δημιουργεί μια εσφαλμένη αίσθηση ασφάλειας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συνάδελφοί μας έχουν και άλλες επαφές με άτομα του οικογενειακού και του κοινωνικού τους, του φιλικού τους περιβάλλοντος και συνεπώς δεν πρέπει να χαλαρώνουμε. Συνεπώς, όσο δεν μειώνεται η διασπορά στους εργασιακούς χώρους δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος μεταξύ δουλειάς και σπιτιού, με διασπορά στο οικογενειακό περιβάλλον. Με άλλα λόγια, εάν κολλήσουμε από κάποιον συνάδελφο γιατί θεωρούμε ότι είναι μια ασφαλής επαφή, μπορούμε να το μεταφέρουμε στο σπίτι μας και ο συνάνθρωπός μας που ζει μαζί μας στο δικό του εργασιακό περιβάλλον και ούτω καθεξής. Αρα όχι εφησυχασμός, αλλά αυστηρή τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων σε όλους τους εργασιακούς χώρους. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το σημαντικότερο όπλο που έχουμε είναι η καθολική χρήση της μάσκας».
Τα περί «χαλάρωσης» των εργαζόμενων είναι το απατηλό περιτύλιγμα. Η μεταφορά του αιτίου στην «ατομική ευθύνη». Δε φταίνε οι συνθήκες εργασίας στις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν προσέχουν με τις μάσκες. Το ότι δουλεύουν ο ένας δίπλα στον άλλο, σε συνθήκες κάματου (στη βιομηχανία, στις κατασκευές, ακόμα και στις αποθήκες), που αχρηστεύουν τις μάσκες στο μισάωρο, το ότι οι καπιταλιστές δεν έχουν αλλάξει τις νόρμες εργασίας (για να μην πέσει το ποσοστό υπεραξίας), το ότι σε κάποιους κλάδους η εργασία έχει εντατικοποιηθεί ακόμα πιο πολύ, γιατί η πανδημία προσφέρει ευκαιρίες υψηλών κερδών, δεν έχει καμιά σημασία για τους κυβερνητικούς λοιμωξιολόγους.
Εκείνο που πρέπει να κρατήσουμε, όμως, πετώντας το απατηλό περιτύλιγμα περί ατομικής ευθύνης των εργαζόμενων, είναι ότι οι χώροι εργασίας αποτελούν εκκολαπτήρια και υπερμεταδότες του ιού. Οτι χάρη στη μεγάλη διασπορά στους χώρους εργασίας δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος μεταξύ δουλειάς και σπιτιού, καθώς η δευτερογενής διασπορά στο οικογενειακό περιβάλλον λειτουργεί ακτινωτά προς άλλους χώρους εργασίας, σχολεία κτλ.
Ετσι, εκ των πραγμάτων, αποδεικνύεται ότι αυτό που ονομάζουν λοκντάουν δεν είναι παρά ψευτο-λοκντάουν. Αυτοί, όμως, κυβέρνηση και κυβερνητικοί λοιμωξιολόγοι και επιδημιολόγοι, δε θέλουν ν’ ακούσουν για πραγματικά καθολικό λοκντάουν, που θα αγκάλιαζε κάθε παραγωγική, εμπορική και άλλη δραστηριότητα (πλην αυτών που είναι απαραίτητη για την παραγωγή και διανομή ειδών πρώτης ανάγκης και για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας), με πληρωμή των εργατών στο ύψος του μισθού τους και πλήρη ασφάλιση.
Ακόμα και οι έλεγχοι που δήθεν λένε ότι κάνουν είναι ανύπαρκτοι. Οι μπάτσοι ψάχνουν κάνα κακομοίρη στο δρόμο, που ξέχασε να στείλει sms, για να του βάλουν πρόστιμα. Και βέβαια, αυτούς που συμμετέχουν σε διαδηλώσεις κατά πτυχών της κυβερνητικής πολιτικής. Δεν ψάχνουν τους χώρους εργασίας, όπου δεν τηρείται τίποτα (και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορεί καν να τηρηθεί, λόγω της φύσης της δουλειάς και της άρνησης των καπιταλιστών να αλλάξουν τις νόρμες που τους αποδίδουν το μέγιστο δυνατό ποσοστό υπεραξίας). Αυτό που ονομάζουν «έλεγχο» έχει ανατεθεί στον… πατριωτισμό των καπιταλιστών, στους οποίους ο Χαρδαλιάς απηύθυνε τον Δεκέμβρη εκκλήσεις να κάνουν περιοδικά τεστ στο προσωπικό.
Φυσικά, δεν μιλάμε καν για μοριακά τεστ, αλλά για τα αναξιόπιστα rapid test, που οι καπιταλιστές τα αναθέτουν σε ιδιωτικά μαγαζιά υγείας με τιμές 10-14 ευρώ το άτομο. Ακόμα κι αυτά, όμως, τα κάνουν μόνο όταν εμφανιστούν κρούσματα κι αρχίσει η γκρίνια από τους εργάτες.
Αναφερθήκαμε πρόσφατα στο παράδειγμα του εργοτάξιου στο παλιό κτίριο της «Ελευθεροτυπίας», όπου 250 εργάτες από διάφορα συνεργεία δουλεύουν με εξοντωτικούς ρυθμούς. Βρέθηκε ένας εργάτης θετικός (επειδή νόσησε και πήγε μόνος του να εξεταστεί), έκαναν rapid test σε όποιον έμπαινε στο εργοτάξιο, βρήκαν άλλους έξι θετικούς εργάτες. Την περασμένη Παρασκευή επανέλαβαν τα τεστ, αλλά όχι σε όλο τον κόσμο που δούλευε στο εργοτάξιο: μόνο στα συνεργεία που είχαν βρεθεί κρούσματα! Ακούστηκε ότι βρέθηκαν άλλοι πέντε θετικοί. Το γράφουμε με επιφύλαξη, γιατί δεν μπορέσαμε να διασταυρώσουμε την πληροφορία, όμως ο τρόπος είναι χαρακτηριστικός του πώς δουλεύουν οι καπιταλιστές: να μη διαταραχτεί το σύστημα της εκμετάλλευσης.
Αφού κανένας εργάτης δεν πήγε στο νοσοκομείο, δεν τρέχει τίποτα. Αν είναι ασυμπτωματικοί ή με ελαφρά συμπτώματα (και πηγαίνουν στη δουλειά γιατί «δεν είναι εποχές να χάνονται μεροκάματα»), δεν τρέχει τίποτα. Το ότι διασπείρουν τον ιό στις οικογένειες και τους φίλους τους είναι αδιάφορο: σημασία έχει να μη σταματήσει να δουλεύει το εργοτάξιο.
Διαβάστε στη συνέχεια ανακοίνωση εργαζόμενων στην αλυσίδα Leroy Merlin για να πάρετε μια μικρή γεύση του τι γίνεται στο χώρο του μεγαλεμπόριου (η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στο proletconnect.blogspot.com):
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μια άμεση καταγγελία προς την εργοδοσία της Leroy Merlin και τις αρμόδιες αρχές υγείας (ΕΟΔΥ κ.α.) για την γελοία, επικίνδυνη καθώς και μεροληπτική στάση τους απέναντι στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Οσοι και όσες συντάσσουμε το παρόν κείμενο δηλώνουμε με πάσα βεβαιότητα ότι η εν λόγω καταγγελία θα μπορούσε να έχει γραφτεί εδώ και μήνες από οποιαδήποτε πρωτοβουλία εμποροϋπαλλήλων ανά την χώρα.
Μύθος 1ος “Κλειστό Λιανεμπόριο”
Τα ΜΜΕ και οι επιτροπές ειδικών μας τρομοκρατούν καθημερινά με καταλόγους κρουσμάτων και νεκρών ανθρώπων καθώς και με απειλές για lockdown κάθε μορφής. Ειδικότερες αναφορές γίνεται στη μορφή περιορισμών που επιβλήθηκαν το προηγούμενο διάστημα (και θα ξαναεπιβληθούν) στο λιανεμπόριο: περιορισμός πελατών ανά τ.μ., click away, αγορές με ραντεβού, click in shop κ.α. Δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι ακόμα και τώρα, 16/2/2021, λίγες μέρες μετά την επιβολή του δήθεν “σκληρού και καθολικού” lockdown, μεγάλες αλυσίδες του εμπορίου, συμπεριλαμβανομένης της Leroy Merlin, έχουν ανοικτά τα καταστήματά τους για “επαγγελματίες” πελάτες αξιοποιώντας το παραθυράκι περί χονδρικής πώλησης. Η πραγματικότητα είναι ότι όποιος από εσάς που διαβάζει αυτό το κείμενο μπορεί να βρει ένα επαγγελματικό ΑΦΜ ενός φίλου του (οικοδόμου, υδραυλικού, ηλεκτρολόγου ή και κηπουρού, κομμωτή, δικηγόρου κ.α.) και να ψωνίσει ΚΑΝΟΝΙΚΑ εντός των καταστημάτων. Παράλληλα, εντός των καταστημάτων μέχρι και τις 13/02 απασχολούταν σχεδόν το σύνολο του προσωπικού μιας και τις καθημερινές λειτουργούν κανονικά οι διαδικτυακές αγορές και μέχρι πρότινος το click away. Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, τι εξασφαλίζει τον περίφημο “περιορισμό του mobility” που αναμασούν διάφοροι ειδικοί και δημοσιολόγοι και πώς προστατεύονται οι εργαζόμενοι-ες που μετακινούνται καθημερινά από και προς την εργασία τους με ΜΜΜ; Τι έχει αλλάξει από τον προηγούμενο Μάρτη και το αντίστοιχο lockdown όπου απαγορεύονταν ρητά οι διά ζώσης αγορές οποιασδήποτε μορφής; Αναμένουμε να δούμε σε ποια επιδημιολογική μελέτη στηρίχτηκε αυτή η αλλαγή, εκτός αν επρόκειτο για μια απλή οικονομικο-τεχνική μελέτη των αφεντικών. Από αυτές γνωρίζουμε, κι ας μην είμαστε “ειδικοί”…
Μύθος 2ος “Αναστολή των συμβάσεων”
Μετά από 1 χρόνο εργοδοτικής αυθαιρεσίας με τις ευλογίες της κυβέρνησης, η εργοδοσία έχει πλέον εμπειρία. Το περίφημο “ευεργετικό μέτρο προστασίας” των εργαζομένων που αναστέλλονται οι συμβάσεις τους και εισπράττουν καθυστερημένα το επίδομα των 534 ευρώ (ο αυριανός κατώτατος μισθός άραγε;), έχει ήδη μετατραπεί σε όπλο εκβιασμού εις βάρος των εργαζομένων. Στη Leroy Merlin, εδώ και μήνες, η εργοδοσία τεμαχίζει το προσωπικό της κατά το δοκούν. Ιεραρχώντας πιο ψηλά τις ανάγκες της από την υγεία του προσωπικού, πιέζει τους συναδέλφους να κάνουν χρήση της κανονικής ετήσιας άδειάς τους (λέγοντας μάλιστα ότι “πονά όσους χάνουν τον μισθό τους λόγω της αναστολής”), ενώ παράλληλα βγάζει άλλο μέρος του προσωπικού σε αναστολή με το έτσι-θέλω. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα στο κατάστημα της Πειραιώς: “ή βγαίνεις αναστολή ή κάθεσαι και παίρνεις μια εβδομάδα άδεια αναγκαστικά και μετά…βλέπουμε”. Επιπλέον σε όλα τα καταστήματά της εφαρμόζει ένα σύστημα συνεχών μετακινήσεων των συναδέλφων από πόστο σε πόστο (από την πώληση στο τηλεφωνικό κέντρο, από την πώληση στην αποθήκη κ.α.) για άγνωστο χρονικό διάστημα πάντα με βάση “τις εταιρικές ανάγκες”…
Μύθος 3ος “Πρωτόκολλα υγιεινής και προστασίας στους χώρους εργασίας”
Οι καταγγελίες από σωματεία και συλλογικότητες στον κλάδο του εμπορίου όλους αυτούς τους μήνες είναι οι μόνες που αποκαλύπτουν την αλήθεια γύρω από αυτόν τον μύθο. Για εκβιασμούς σε συναδέλφους να πάρουν άδεια ή και να παραιτηθούν, για την εργοδοτική “ομερτά” παρά τα πολλαπλά κρούσματα σε χώρους δουλειάς, για τις γελοίες και αλλοπρόσαλλες οδηγίες του ΕΟΔΥ προς συναδέλφους που ζητούν συμβουλές κ.α. Πρόσφατα σε κατάστημα της εταιρείας της Leroy Merlin, εργαζόμενος νόσησε και προσήλθε εν αγνοία του κανονικά στην εργασία του. Το ίδιο βράδυ, ενημερώνει την εργοδοσία ότι νοσεί. Και εδώ ξεκινά ο επικίνδυνος παραλογισμός. Η εργοδοσία, αντί να ενημερώσει το σύνολο του προσωπικού, καλυπτόμενη πίσω από τη γελοιότητα περί “προσωπικού δεδομένου περί υγείας”, ενημερώνει κατ’ ιδίαν συγκεκριμένους εργαζόμενους του “άμεσου περιβάλλοντος” του νοσούντος ώστε να κάνουν test. Η πρόσθεση άλλων 2 νοσούντων και το σούσουρο μέσα στον χώρο εργασίας αναγκάζει την εργοδοσία να στείλει mail που γνωστοποιεί τα 3 κρούσματα και προσκαλεί όποιον επιθυμεί να κάνει test εντός του χώρου εργασίας την επόμενη μέρα. Στις 12/2, εργαζόμενη ιδιωτικού εργαστηρίου (και όχι του ΕΟΔΥ) πραγματοποιεί test μέσα στον χώρο εργασίας όπου οι συνάδελφοι-ισσες πριν τη διενέργεια του test, καλούνται να υπογράψουν ένα κατεβατό κειμένου. Παράλληλα, τους γνωστοποιείται ότι τα αποτελέσματα των tests θα γνωστοποιηθούν απευθείας στο HR της εταιρείας, και όχι προσωποποιημένα σ’ αυτούς και αυτές που διενεργούνται τα tests, γιατί υπάρχει ο “κίνδυνος απόκρυψης των αποτελεσμάτων”. Αραγε το “ιατρικό απόρρητο” εδώ πάει περίπατο και επανεμφανίζεται μόνο στα χείλη της εργοδοσίας κατά το δοκούν; Αραγε η διενέργεια test λογίζεται ως ιατρική πράξη από το ιδιωτικό εργαστήριο ή όχι; Και μιας και μιλάμε για ιατρικές πράξεις, η αναγκαστική θερμομέτρηση κατά την είσοδο των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς από securitάδες, διευθυντάδες και προϊστάμενους λογίζεται ως ιατρική πράξη ή ως… τι άλλο;
Αποτέλεσμα; Την επόμενη μέρα, 13/2, οι εργαζόμενοι-ες ενημερώνονται προσωπικά από το HR της εταιρείας για το αν είναι θετικοί ή αρνητικοί στο test, ενώ παράλληλα προστίθενται άλλα 2 θετικά κρούσματα στον εργασιακό χώρο! Στις 15 και 16/2, το κατάστημα συνέχισε να λειτουργεί κανονικά για τους επαγγελματίες, με τους/τις συνάδελφους-ισσες στα πόστα τους και η κοινή λογική… νοσεί.
Εργαζόμενες-οι από τα Leroy Merlin
Μένουμε στο χώρο του λιανεμπόριου και συγκεκριμένα στα σούπερ μάρκετ. Την περασμένη Κυριακή πέθανε 48χρονος εργαζόμενος της αλυσίδας «Σκλαβενίτης» στον Πειραιά, λίγες μέρες αφότου διαγνώστηκε ότι νοσεί από Covid-19. Στο συγκεκριμένο κατάστημα βρέθηκαν θετικοί άλλοι τέσσερις συνάδελφοί του. Το κλαδικό σωματείο και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά ζήτησαν να ανασταλεί η λειτουργία του συγκεκριμένου καταστήματος. Η καπιταλιστική εργοδοσία απάντησε ότι «δεν συντρέχει λόγος»!
Οπως καταγγέλθηκε, ο εργαζόμενος εμφάνισε συμπτώματα την Τετάρτη 17 Φλεβάρη. Διαγνώστηκε θετικός στον κοροναϊό την Παρασκευή και την Κυριακή πέθανε στο σπίτι του! Την Τετάρτη εμφάνισαν συμπτώματα και άλλοι εργαζόμενοι. Το βράδυ της Παρασκευής έγινε απλώς απολύμανση στο κατάστημα, όμως το Σάββατο το πρωί επιβεβαιώθηκαν νέα κρούσματα. Η απολύμανση επαναλήφθηκε το Σάββατο (λες και ο κοροναϊός βρισκόταν μόνο στα αντικείμενα και όχι στους ανθρώπους), όμως τη Δευτέρα διαγνώστηκαν νέα κρούσματα. Κι όμως, το κατάστημα δεν έκλεισε ούτε για μια μέρα, ενώ κανονικά έπρεπε να κλείσει και να μπουν σε καραντίνα όλοι οι εργαζόμενοι (με καταβολή του μισθού τους, φυσικά).
Καταγγέλθηκε, επίσης, ότι κανένας δεν ενημέρωσε τους προμηθευτές που μπαινόβγαιναν πρωί-πρωί στο κατάστημα, όπως κάθε μέρα. Οσο για τους πελάτες, ούτε λόγος…
Καταλάβατε, κυρία Παπαευαγγέλου, πώς οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε εκκολαπτήρια του κοροναϊού και υπερμεταδότες; Ρητορικό είναι το ερώτημα, φυσικά. Η Παπαευαγγέλου και οι υπόλοιποι κυβερνητικοί λοιμωξιολόγοι ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει. Πρώτο μέλημά τους, όμως, είναι να στηρίξουν τον καπιταλισμό, όχι να προστατέψουν αποφασιστικά την υγεία του λαού. Γι’ αυτό τους χαρακτηρίζουμε συνένοχους στην εφαρμογή της εγκληματικής πολιτικής διαχείρισης της πανδημίας.
