Την Πέμπτη 11 Μάη θα συνεδριάσουν από κοινού οι Επιτροπές Κοινωνικών Υποθέσεων και Οικονομικών της Βουλής, ύστερα από αίτημα του υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη και του υφυπουργού του (κατ’ ευφημισμόν υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας) Σ. Τσιτουρίδη προς την πρόεδρο του Σώματος, προκειμένου να συζητηθεί το Ασφαλιστικό.
Βγαίνοντας από το Μαξίμου ο Τσιτουρίδης ανακοίνωσε την ημερομηνία της κοινοβουλευτικής συζήτησης, επαναλαμβάνοντας τις γνωστές παπάρες για τον «κοινωνικό και πολιτικό πολιτισμό όλων» που θα κριθούν από τη συμμετοχή τους στο «διάλογο» και τα λοιπά παρόμοια. Αυτή η πρώτη κοινοβουλευτική συζήτηση, βέβαια, θα είναι μια συζήτηση εντυπώσεων, που θα αναλωθεί σε πυροτεχνήματα και δικομματικές αντιπαραθέσεις. Ούτε η κυβέρνηση πρόκειται ν’ ανοίξει τα χαρτιά της, ούτε το ΠΑΣΟΚ κατά συνέπεια. Θα φουντώσουν την κινδυνολογία, θα υποσχεθούν γενναίες λύσεις, θα κάνουν σπονδές στο «μέλλον των παιδιών μας», θα θυμηθούν τις «υποχρεώσεις μας προς τις ερχόμενες γενεές», θα καταγγείλουν το ένα κόμμα το άλλο και στο τέλος ενδέχεται να συμφωνήσουν στη δημιουργία της επιτροπής που θα αναλάβει να κάνει την αναλογιστική μελέτη και να εισηγηθεί λύσεις και στο πρόσωπο που θα τοποθετηθεί επικεφαλής της. Εκτός αν αυτό αφεθεί για κάποια επόμενη συνάντηση, εξέλιξη που θα εξαρτηθεί κυρίως από τις πολιτικές στοχεύσεις του ΠΑΣΟΚ (ενδέχεται να θελήσει να ανεβάσει τους τόνους, ενόψει προεκλογικής περιόδου).
Πάντως, πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι αυτή η επιτροπή θα συγκροτηθεί κάποια στιγμή (όχι πολύ αργά) και εκπροσώπους της σ’ αυτή θα ορίσει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Ηδη, ο Πολυζωγόπουλος, σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ, τάχθηκε για μια φορά ακόμη «υπέρ του διαλόγου», πετώντας και μερικές κορόνες κριτικής προς την κυβερνητική πολιτική. Συγκεκριμένα, κάλεσε την κυβέρνηση να καταθέσει προτάσεις που θα συμβάλλουν στη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι το πρόβλημα δεν πρέπει να μετατεθεί για το μέλλον. Τέτοιες εκκλήσεις, βέβαια, αποτελούν βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης. Ο Τσιτουρίδης έχει αποκτήσει ειδίκευση στις υποσχέσεις προς τους εργαζόμενους, ειδικά από τότε που η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι η συνολική ανατροπή δεν θα γίνει σ’ αυτή αλλά στην επόμενη κοινοβουλευτική θητεία.
Ομως, η κυβέρνηση, όσο «δουλεύει» το θέμα, δε μένει με σταυρωμένα χέρια. Οπως έχουμε αποκαλύψει σε προηγούμενα φύλλα της εφημερίδας μας, ήδη βάζει την ταφόπλακα στο ΕΤΕΑΜ (το επικουρικό του ΙΚΑ), υποπολλαπλασιάζοντας τις οφειλές του ΙΚΑ προς αυτό. Οφειλές που προέρχονται από τη συστηματική αφαίμαξη των αποθεματικών του ΙΚΑ-ΤΕΑΜ (πρόγονος του ΕΤΕΑΜ), προκειμένου να καλύπτονται ελλείμματα του ΙΚΑ και να μην αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του το κράτος.
Από την άλλη, μέσα σε εκκωφαντική σιωπή από τη μεριά της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, ο Τσιτουρίδης ανακοίνωσε ότι θα φέρει ρύθμιση για τη συγκρότηση επιτροπής που θα προβεί στην αναθεώρηση του καθεστώτος των Βαριών και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ), σύμφωνα με το νόμο 3029/02 (νόμος Ρέππα). Φυσικά, η αναθεώρηση δεν θα είναι προς την κατεύθυνση της διεύρυνσης των επαγγελμάτων που χαρακτηρίζονται ΒΑΕ, αλλά στην κατεύθυνση του αποχαρακτηρισμού πάρα πολλών (των περισσότερων) επαγγελμάτων, εξέλιξη που θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά πέντε χρόνια για μια σημαντική μερίδα εργαζόμενων. Ακόμα και αν ο αποχαρακτηρισμός σε πρώτη φάση ισχύσει μόνο για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, αυτό θα είναι ένα τεράστιο πλήγμα στο θεσμό των ΒΑΕ και πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι σε επόμενη φάση ο αποχαρακτηρισμός θα επεκταθεί και στους ήδη απασχολούμενους (εκτός ίσως από εκείνους που βρίσκονται στην τελευταία πενταετία πριν από τη σύνταξη), στο όνομα της ισότητας. Και βέβαια, ο χαρακτηρισμός της πλειοψηφίας των επαγγελμάτων που ανήκουν στα ΒΑΕ θα αποτελεί πρόκριμα για τη γενικότερη αύξηση των ορίων ηλικίας, που θα έρθει στην επόμενη κοινοβουλευτική θητεία.
Και γιατί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν είπε τίποτα για την ανακοίνωση του Τσιτουρίδη; Γιατί έχει τη φωλιά της λερωμένη, αφού έχει συμφωνήσει στο νόμο Ρέππα, που θέσπισε τη σχετική διάταξη που έρχεται τώρα να υλοποιήσει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Το μέλλον μοιάζει προδιαγεγραμμένο. Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει θέση. Δεν είναι μόνο ο Παπαδόπουλος που πρότεινε να μη συνταξιοδοτείται κανένας σε ηλικία κάτω των 50, περιλαμβάνοντας και τις γυναίκες που εργάζονται στα ΒΑΕ (συνταξιοδοτούνται στα 55) και όσους έχουν πραγματοποιήσει 35 πλήρη χρόνια ασφάλισης και άλλες κατηγορίες εργαζόμενων. Δεν είναι μόνο ο οικονομικός σύμβουλος του Παπανδρέου Ηρ. Πολεμαρχάκις, που πρότεινε να δοθούν «κίνητρα για παράταση του εργάσιμου βίου». Τα ίδια υποστήριξε και ο γραμματέας της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ και τελευταίος υπουργός Εργασίας των κυβερνήσεων Σημίτη Δ. Ρέππας, σε άρθρο του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (19.3.06). Ιδού το τρίπτυχο του Ρέππα:
― «Ανάπτυξη του τομέα των επαγγελματικών ταμείων με κεφαλαιοποιητική λειτουργία». Δηλαδή παραπέρα ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης, που θα έρθει να καλύψει το χτύπημα της κοινωνικής, τον παραπέρα εξευτελισμό κύριας και επικουρικής σύνταξης.
― «Ολοκλήρωση της λίστας με τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα που ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες». Αυτό το ξεκίνησε ο ίδιος ως υπουργός και θα το ολοκληρώσει ο Τσιτουρίδης, υπό τα χειροκροτήματα των Πασόκων.
― «Ενημέρωση και ενθάρρυνση για εθελοντική παράταση του εργασιακού βίου με κίνητρο αυξημένη σύνταξη». Για να αποτελεί κίνητρο μια σχετικά αυξημένη σύνταξη με αντίτιμο την παραμονή στη δουλειά και πέρα από τα 65 χρόνια, θα πρέπει να εξευτελιστεί η κανονική σύνταξη κι αυτό είναι που υπαινίσσεται, χωρίς να το λέει καθαρά, ο Ρέππας.
Οσο για τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι το πολύ που μπορεί να κάνει, αφού πρώτα νομιμοποιήσει με την παρουσία της τις διάφορες αντεργατικές επιτροπές, είναι να βγάλει πύρινες καταγγελίες, να οργανώσει και καναδυό «εθιμοτυπικές» κινητοποιήσεις και μετά να κηρύξει λήξη των… εχθροπραξιών. Το έχουμε γράψει πολλές φορές, ότι το εργατικό κίνημα στο συγκεκριμένο ζήτημα (και όχι μόνο) πάσχει από έλλειψη στρατηγικής αντίληψης, από έλλειψη βασικής ταξικής φιλοσοφίας. Από τη στιγμή που δεν διεκδικεί πλήρη ασφάλιση για όλους και πλήρη χρηματοδότησή της από τους καπιταλιστές και το αστικό κράτος, περιορίζεται σε μια μάχη οπισθοφυλακών, που τα τελευταία 15 χρόνια το οδηγεί από ήττα σε ήττα, με αποτέλεσμα το επίπεδο των κοινωνικοασφαλιστικών παροχών να βρίσκεται σήμερα κάτω απ’ αυτό του 1990.
Τι πρέπει να γίνει; Αν μη τι άλλο, οι δυνάμεις εκείνες που στέκονται σε ταξικές θέσεις να ξεκινήσουν μια πλατιά καμπάνια ενημέρωσης και ζύμωσης, που θα παρουσιάσει στους εργαζόμενους την αλήθεια για το ασφαλιστικό και θα τους φέρει αντιμέτωπους με τις προοπτικές του.
Ο Τσιτουρίδης ανακοίνωσε, ότι συγκροτείται επιτροπή, με τη συμμετοχή της Τράπεζας της Ελλάδας και του υπουργείου Οικονομίας που θα μελετήσει το θέμα της αξιοποίησης της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων. Δηλαδή, το πώς θα παιχτούν τα διαθέσιμα των Ταμείων στο χρηματιστηριακό τζόγο, τη στιγμή που τα μεν κλεμμένα μιας ολόκληρης πεντηκονταετίας έχουν διαγραφεί (με τη σύμφωνη γνώμη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας), το δε κράτος εξακολουθεί να μην εκπληρώνει ούτε καν τις υποχρεώσεις του έναντι των Ταμείων, που απορρέουν από νόμους που το ίδιο έχει ψηφίσει.
Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Η πιο γρήγορη συσσώρευση ελλειμμάτων, ο συμψηφισμός ανάμεσα στα Ταμεία, η ολοκλήρωση της ληστείας, έτσι που το σύστημα να «ωριμάσει» για τη νέα γενική αντιασφαλιστική ανατροπή. Και αυτή η ανακοίνωση συνοδεύτηκε από την εκκωφαντική σιωπή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, η οποία για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι η δική της συμμετοχή στο μεγάλο φαγοπότι.
