Οταν ο ακροδεξιός μητροπολίτης Πειραιά στέλνει επιστολή στην Παπαρήγα και της ζητά να συνεργαστούν επειδή έχουν ταυτόσημες θέσεις για τα ναρκωτικά και κάποιοι πολιτικοί αντίπαλοι του Περισσού κάνουν σπέκουλα μ’ αυτό, ταυτίζοντας το συγκεκριμένο κόμμα με το ακροδεξιό παπαδαριό, ξεσηκώνονται και οι πέτρες από τα ντουβάρια του «σπιτιού του λαού». «Προβοκάτσια» κραυγάζουν σε όλους τους τόνους και κατά βάση έχουν δίκιο. Γιατί αυτού του είδους η τακτική θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο της τυπικής λογικής: ο χωροφύλακας είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο χωροφύλακας είναι μπουζούκι.
Την ίδια τακτική, όμως, χρησιμοποιεί και ο Περισσός, προκειμένου να χτυπήσει τους δικούς του πολιτικούς αντιπάλους. Ειδικά αυτούς που του ασκούν πολεμική από τ’ αριστερά, από ταξικές επαναστατικές θέσεις. Οταν οι νεοναζί της «Χρυσής Αυγής» κλέβουν κάποια αποσπάσματα από αρθρογραφία της «Κόντρας» και τα ανακατεύουν με τον φασιστικό οχετό τους, εφαρμόζοντας τη γνωστή προβοκατόρικη τακτική του «εθνικοσοσιαλισμού», ο Περισσός ταυτίζει την «Κόντρα» με τη… «Χρυσή Αυγή».
Δεν είναι καινούργια αυτή η τακτική του Περισσού. Τα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, ήταν αυτό το κόμμα που λανσάρισε τη θεωρία του «αριστεροχουντισμού», για να λασπώσει την κριτική που δεχόταν από το αρκετά ισχυρό τότε αντιρεβιζιονιστικό κίνημα. Οσες κινητοποιήσεις εργαζόμενων ή νέων συγκρούστηκαν στο δρόμο με την αστυνομία, βαφτίστηκαν «έργο προβοκατόρων» και «χουντικών σταγονιδίων». Η ίδια τακτική ακολουθείται μέχρι τώρα με τις γνωστές θεωρίες περί «παρακρατικών κουκουλοφόρων» κτλ.
Στο «Ριζοσπάστη» του Σαββάτου 28.1.12 δημοσιεύτηκαν δυο σχόλια με τίτλο «Κοινοί “προβληματισμοί” από “Κόντρα” και “Χρυσή Αυγή”». Προβοκάτσια από τον τίτλο ακόμα, που αποκαλύπτει ότι τα δημοσιεύματα της «Κ» για την απεργία των χαλυβουργών, που έχουν γνωρίσει μεγάλη διάδοση στο Διαδίκτυο, «πόνεσαν» την ηγεσία του Περισσού. Κάποιους προβληματισμούς είδε μέσα στις γραμμές του, αλλιώς δεν θα έστηνε την προβοκάτσια. Αμέσως μετά τον τίτλο, η «Κόντρα» χαρακτηρίζεται «γνωστό έντυπο κάποιας ομάδας “αντιεξουσιαστών”». Η κομμουνιστική «Κόντρα» βαφτίζεται «αντιεξουσιαστική», για να ενεργοποιηθούν κάποια αντι-αντιεξουσιαστικά ανακλαστικά που χρόνια τώρα καλλιεργεί ο Περισσός στις γραμμές του. Ακόμα και σ’ αυτό το επίπεδο, την ταυτότητα δηλαδή ενός εντύπου και μιας πολιτικής συλλογικότητας, ακολουθούν την τακτική του Γκέμπελς.
Στη συνέχεια, αποσπούν μερικά κομμάτια από σχόλιο που δημοσιεύτηκε στην «Κ», σβήνουν όλη την ανάλυση που τα συνοδεύει και φτιάχνουν ένα βολικό προβοκατόρικο σενάριο: η «Κ» «συκοφαντεί και χτυπά τον αγώνα των χαλυβουργών», ενώ «“Κόντρα” και “Χρυσή Αυγή” μοιράζονται το εξής “πρόβλημα”: το ότι οι χαλυβουργοί οξύνουν το ταξικό τους κριτήριο και δηλώνουν αποφασισμένοι να κρατήσουν απομονωμένους όσους σπεύδουν το τελευταίο διάστημα να το παίξουν φίλοι τους αλλά τους συμβουλεύουν όσα ακριβώς τους “συμβουλεύει” ο Μάνεσης κι η κυβέρνηση».
Οι αναγνώστες της «Κ» γνωρίζουν βέβαια την αλήθεια για τις θέσεις της εφημερίδας. Οι αναγνώστες του «Ριζοσπάστη» δεν την γνωρίζουν (τουλάχιστον αυτοί που δεν παρακολουθούν συστηματικά το Διαδίκτυο). Και βέβαια, η ηγεσία του Περισσού πετσόκοψε ένα σχόλιο, αφαιρώντας όλα τα ουσιαστικά σημεία του για να το διαστρεβλώσει γκεμπελίστικα και έκρυψε ένα πολύ μεγαλύτερο άρθρο που αναφερόταν αναλυτικά στην απεργία των χαλυβουργών και στο διαρκές έγκλημα που διαπράττει σε βάρος των εργατών ο Περισσός, αδιαφορώντας για τη νίκη του αγώνα τους και ενδιαφερόμενος μόνο για την προώθηση της δικής του εκλογικής και συνδικαλιστικής τακτικής. Μιας τακτικής που μετατρέπει τους απεργούς σε διαμαρτυρόμενους απολυμένους και όχι σε εργάτες που θα επιβάλλουν το ταξικό τους δίκιο.
Την περασμένη Πέμπτη, το ΠΑΜΕ επισκέφτηκε το υπουργείο Εργασίας προβάλλοντας μια σειρά επιμέρους αιτήματα, όπως πάγωμα δανείων, αναγνώριση ενσήμων και έκτακτη οικονομική ενίσχυση από τον ΟΑΕΔ. Αντιμετωπίζουν δηλαδή τους απεργούς σαν οιονεί απολυμένους, ενώ ταυτόχρονα ρωτούσαν τον Κουτσούκο τι γίνεται με την τριμερή!
Αθλια εικόνα στο κέντρο της Αθήνας το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης. Υποτίθεται ότι θα γινόταν πορεία των χαλυβουργών, μαζί με σωματεία και συμπαραστάτες. Τόσο ήταν το ενδιαφέρον του Περισσού που η διαδήλωση δεν ανακοινωνόταν από την πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη».
Μπροστά τα επώνυμα στελέχη του Περισσού στο ΠΑΜΕ. Πίσω γύρω στους 20 χαλυβουργούς με δυο πανό. Κι από πίσω καμιά διακοσαριά Κνίτες, φοιτητές κυρίως. Πορεύτηκαν από την Ομόνοια στη Σταδίου, έφτασαν στο υπουργείο Εργασίας, ανέβηκε πάνω η αντιπροσωπεία και σε όλες τις γωνιές των δρόμων ακροβολίστηκαν Κνίτες, κορίτσια κυρίως, με τα κουπόνια του ΚΚΕ στα χέρια, για να μαζέψουν ενισχύσεις υπέρ του Περισσού. Υπέρ του Περισσού και όχι για το απεργιακό ταμείο των χαλυβουργών. Κι ας ήταν διαδήλωση –υποτίθεται- των χαλυβουργών και για τους χαλυβουργούς. Οταν κάναμε παρατήρηση σε μια κοπέλα, πώς είναι δυνατόν να μοιράζει κουπόνια του Περισσού σε μια πορεία των χαλυβουργών, κατέβασε ντροπιασμένη το κεφάλι…
