Πίσω από τη βιτρίνα της φτηνής προπαγάνδας που προσπάθησε να στήσει η κυβέρνηση με την υπόθεση Κούνεβα (φιέστα παράδοσης του σπιτιού στη μητέρα της από Λοβέρδο, επικήρυξη δραστών από Χρυσοχοΐδη, τηλεοπτικό μελό της Κούνεβα από Θεοδωράκη) και καθώς το κίνημα αλληλεγγύης αδρανεί (για να μην πούμε ότι έχει «βαρέσει διάλυση»), αποθρασυμμένοι οι δουλέμποροι-εργολάβοι προσπαθούν να πάρουν τη ρεβάνς, κατοχυρώνοντας τις θέσεις τους στο σύστημα της ελληνικής καπιταλιστικής παραγωγής, που από τις αρχές του τρέχοντος έτους είχαν απειληθεί (λόγω της δυναμικής που προέκυψε μετά τη δολοφονική απόπειρα κατά της Κ. Κούνεβα).
Η πρόεδρος της ΠΕΚΟΠ Βλασσία Δημητρακοπούλου κατήγγειλε ότι δέχεται και η ίδια απειλές. «Μου λένε να κλείσω το στόμα μου, να διαλύσω το Σωματείο και να μην ασχολούμαι με την υπόθεση Κούνεβα». Οι καταγγελίες έγιναν δημόσια (βλέπε και «Εθνος», 15.11.09, με πρωτοσέλιδο αναγγελτικό: «Καταγγελία-σοκ – “Απειλούν ότι θα με σκοτώσουν”»), δεν είδαμε όμως κανέναν εισαγγελέα να ευαισθητοποιείται. Ούτε τον «υπερσύγχρονο κοριό» της ΚΥΠ, που όπως μας είπαν και μετά τη σύλληψη του Αλκέτ Ριζάι παρακολουθεί τα πάντα, να ενεργοποιείται για να βρει ποιοι απειλούν την πρόεδρο της ΠΕΚΟΠ, ότι θα έχει την τύχη της Κούνεβα. Ούτε κανέναν Λοβέρδο να ευαισθητοποιείται και να καλεί την πρόεδρο της ΠΕΚΟΠ για να συζητήσουν για το δουλεμπόριο.
Βλέπετε, η περίπτωση της ακινητοποιημένης εδώ κι ένα χρόνο στο νοσοκομείο Κ. Κού-νεβα προσφέρεται για φτηνή κοινωνική δημαγωγία, χωρίς να θιχτεί το καθεστώς που έφερε την Κούνεβα στην κατάσταση που βρίσκεται, να δίνει ακόμη αγώνα για να μπορέσει να ζήσει. Η πρόεδρος της ΠΕΚΟΠ κατήγγειλε ότι δέχτηκε τηλεφώνημα από εργοδότη, που με απειλητικό ύφος της ζήτησε να μην πάει σε εκδήλωση για τις εργολαβίες του ΑΠΘ και το δουλεμπόριο, που θα γινόταν στη Θεσσαλονίκη, να «προσέχει» και να σταματήσει να κάνει ό,τι κάνει «γιατί δεν γνωρίζει ποια θα είναι τα αποτελέσματα και οι συνέπειες». Στο καπάκι, σε δέκα λεπτά, της τηλεφώνησε συνδικαλιστής-πρόεδρος σωματείου καθαριστών από τη βόρεια Ελλάδα και «με κακό ύφος» της ζήτησε γραπτή δέσμευση (!!!), ότι δεν θα συμμετάσχει σ’ αυτή την εκδήλωση.
Οι συνδικαλίστριες της ΠΕΚΟΠ δέχονται καθημερινά καταγγελίες από καθαρίστριες που οι δουλέμποροι τις απειλούν, τις απολύουν, τις βάζουν να υπογράφουν χαρτιά συμβάσεων που δεν αναφέρουν κανέναν όρο (εν λευκώ, δηλαδή). Δυο περιστατικά του τελευταίου διαστήματος επιβεβαιώνουν απόλυτα τις καταγγελίες για την απόλυτη ασυδοσία των δουλέμπορων.
Ο εργολάβος καθαριότητας του Τμήματος Γεωπονίας του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας στο Βόλο απέλυσε τις 5 από τις 6 καθαρίστριες, επειδή στις 13 Νοέμβρη… τόλμησαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα του Οκτώβρη! Τη μέρα εκείνη, οι εργαζόμενες προχώρησαν σε αποχή από την εργασία και έκαναν γραπτή καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας. Ο εργολάβος, όταν απέτυχε να τις πείσει να μη κάνουν τίποτα παίρνοντας κάποιο ποσό έναντι των δεδουλευμένων, τους κοινοποίησε τις απολύσεις.
«Ολα αυτά γίνονται με την ανοχή της Πρυτανείας αλλά και του κοσμήτορα της Γεωπονικής Σχολής», κατήγγειλε το Σωματείο Καθαριστριών Ν. Μαγνησίας. Ολοι αυτοί καμώθηκαν και πάλι ότι δεν γνώριζαν τίποτα για τη συμπεριφορά του εργολάβου. Ομως, σύμφωνα με τις εγκυκλίους του υπουργείου Εργασίας, είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν τον εργολάβο υπό τον όρο ότι αυτός τηρεί τις διατάξεις της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας. Και βέβαια, ήξεραν τα πάντα, διότι είχε ξαναγίνει (πρόσφατα) κινητοποίηση εργαζόμενων στον εργολάβο καθαριότητας και ήταν οι πανεπιστημιακές αρχές που δεσμεύτηκαν ότι οι καθαρίστριες θα πληρώνονται κανονικά μέχρι τις 10 του μήνα!
Τρεις φορές ο συγκεκριμένος εργολάβος αρνήθηκε να πληρώσει έγκαιρα τις καθαρίστριες, αλλά οι πρυτανικές αρχές αρνούνται να τον κηρύξουν έκπτωτο, όπως έχουν υποχρέωση. Γιατί άραγε; Τους «κρατάει» από κάπου ή απλά συμπεριφέρονται με στυγνή ταξική λογική; Παράλληλα, εξελίσσεται κανονικά ο διαγωνισμός για μια νέα εργολαβία για την καθαριότητα της Γεωπονικής Σχολής, για να διαιωνιστεί το δουλεμπόριο.
Το Σωματείο Καθαριστριών Ν. Μαγνησίας καλεί όλους τους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο, τους φοιτητές, τα σωματεία, τις συνδικαλιστικές κινήσεις εργαζομένων να συμπαρασταθούν στον αγώνα του και να στηρίξουν τα αιτήματά του: Να προσληφθούν οι απολυμένες καθαρίστριες με συμβάσεις αορίστου χρόνου από το Πανεπιστήμιο – Να κηρυχτεί έκπτωτος ο εργολάβος και να του απαγορευτεί η συμμετοχή σε εργολαβίες του Δημοσίου – Να σταματήσει ο διαγωνισμός ανάδειξης νέου εργολάβου – Να σταματήσει το καθεστώς των εργολαβιών.
Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο όπου οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και στην τροφοδοσία βρέθηκαν στο δρόμο, μόλις άρχισαν να αμφισβητούν τις δουλεμπορικές πρακτικές. Πρόκειται για εργαζόμενους που δούλευαν στα συγκεκριμένα πόστα για χρόνια, σε διάφορους εργολάβους. Οι εργολάβοι άλλαζαν, αλλά κάθε καινούργιος χρησιμοποιούσε τους ίδιους εργαζόμενους. Εργαζόμενους που υπέγραφαν σ’ ένα λευκό χαρτί, χωρίς να ξέρουν ούτε πόσες ώρες θα δουλεύουν ούτε πόσα λεφτά θα παίρνουν. Δούλευαν όσες ώρες χρειάζονταν για να βγει η δουλειά και έπαιρναν 630 ευρώ, ενώ υπέγραφαν για 1.100 μικτά!
Κάποια στιγμή αντέδρασαν και είπαν στους εκπροσώπους της εταιρίας Abnorr Cle-aning ότι δεν θα ξαναϋπογράψουν ότι παίρνουν παραπάνω. Πήγαν και στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία… σήκωσε τις πλάτες: «Αφού υπογράφατε, δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Η εταιρία, βλέποντας ότι αρχίζουν να «ζωηρεύουν», αποφάσισε να τους παγιδεύσει. Τους έβαλε να υπογράψουν παραίτηση, για να προσλη- φθούν από μια νέα εταιρία, από την οποία δεν πληρώθηκαν ποτέ. Σ’ ένα μήνα η Abnorr Cleaning ξαναπήρε την εργολαβία και έδιωξε τους 28 από τους 42 εργαζόμενους με το επιχείρημα ότι είχαν παραιτηθεί! Το αποτέλεσμα είναι να μη πάρουν ούτε την εξευτελιστική αποζημίωση, ενώ δεν δικαιούνται και επιδότηση ανεργίας!
Το δουλεμπόριο ζει και βασιλεύει και οι δουλέμποροι αποθρασύνονται, διότι δεν έχουν απέναντί τους ένα κίνημα, ούτε πιέζονται πια από την υπόθεση Κούνεβα, όπως συνέβαινε πριν από κάμποσους μήνες. Οι εργαζόμενοι σ’ αυτούς τους χώρους είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι και η ΠΕΚΟΠ τρέχει και δεν προλαβαίνει, καθώς είναι «προγραμμένη» από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. ‘Η θα ανασυσταθεί το κίνημα ή ο αγώνας θα χαθεί.
