«Ολοι θυσιαζόμαστε για την Παλαιστίνη»… Μέσα στον ομαδικό θρήνο των γονιών που είδαν τα παιδιά τους να δολοφονούνται εν ψυχρώ από τις βόμβες των σιωναζιστών, μια μάνα που θρηνεί την κόρη της σηκώνει το ανάστημά της και εξυψώνει τον παλαιστινιακό λαό σε αδιανόητα ύψη ηρωισμού, καρτερικότητας, αντοχής και σταθερότητας.
Το δολοφονικό όργιο των σιωναζιστών, η γενοκτονία του άμαχου παλαιστινιακού λαού στη Λωρίδα της Γάζας συνεχίζεται, με πλήρη υποστήριξη των αμερικάνων ιμπεριαλιστών και πλήρη αδιαφορία της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας. Ολοι συμφωνούν πως οι Παλαιστίνιοι πρέπει να τιμωρηθούν, επειδή έχουν επιλέξει το δρόμο της αντίστασης, το δρόμο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.
Οποιος/α δεν επιδεικνύει αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους και την Αντίστασή του γίνεται συνένοχος σ’ ένα στυγερό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας!
Θ’ αφήσουμε και σήμερα τις εικόνες να μιλήσουν, με ρεπορτάζ από τις σφαγές της χτεσινής μέρας. Οι εικόνες είναι σκληρές, μερικές πολύ σκληρές, αλλά μην αποστρέψετε το πρόσωπό σας. Πρέπει να τις δείτε για να οπλιστείτε με οργή και μίσος για τους δολοφόνους.
Μια χούφτα σάρκες είναι ό,τι απέμεινε από έναν μάρτυρα μετά το βομβαρδισμό. Οι νεαροί τις θάβουν με ευλάβεια.
Ενα παιδί μαζεύει τα ελάχιστα ματωμένα λείψανα ενός νεκρού. Κανονικό σφαγείο.
«Δεν έχω κανέναν άλλο, μα τω Θεώ… Τον αποκτήσαμε με εξωσωματική μετά από 7 χρόνια»…
«O καιρός πάγωσε πάνω του… Μην τον θάβετε, θέλω να τον ζεστάνω»…
Δεν πρόλαβε να χρονίσει το μωράκι του.
«Μαρτύρησε ενώ ετοίμαζε το σαχούρ για τα παιδιά της… Πού είναι η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα που μας λένε ψέματα ότι υπάρχουν;». Παλαιστίνιος μιλά για τον μαρτυρικό θάνατο μιας μητέρας από βομβαρδισμό των σιωναζιστών στη Χαν Γιούνις, στο νότιο τμήμα της Γάζας.
Πέντε παιδιά δολοφονήθηκαν κατά το βομβαρδισμό του σπιτιού της οικογένειας Μασχαράουϊ, στη συνοικία Ατ-Τουφάχ, ανατολικά της πόλης της Γάζας.
«Δεν έχω πια αδέρφια» σπαράζει το κοριτσάκι…
Aκλόνητοι, παρά τον εκτοπισμό και την πείνα! «Θέλω να επιστρέψω στη Γάζα και να μην εξαρτώμαι από κανέναν. Δεν έχουμε φάει τίποτα από χτες, δεν βρίσκουμε φαγητό. Η μητέρα μου λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα να φάμε, ψάχνουμε παντού αλλά δεν βρίσκουμε. Ο μικρός μου αδελφός είναι άρρωστος».
«Απάντησέ μου, γιε μου»…
Oλα τα παιδιά ης οικογένειας Αμπού Ντάκα από τη Χαν Γιούνις σκοτώθηκαν!
Μάρτυρες και τραυματίες παγιδευμένοι κάτω από τα ερείπια
Αμπασάν, νότια Λωρίδα της Γάζας.
Καταυλισμός Τζαμπάλια, βόρεια Λωρίδα της Γάζας.
Tρία παιδιά μάρτυρες μεταφέρονται στο νοσοκομείο Αλ-Αχλί (Βαπτιστών).
Mήνυμα σταθερότητας και αποφασιστικότητας:
Αυτό είναι χώμα από τη Γάζα, αυτή είναι άμμος από την Τζαμπάλια, αυτό είναι χώμα από τη Χαν Γιούνις και αυτή είναι άμμος από τη Ράφα. Αν τα αναμείξουμε, θα έχουμε την πιο πολύτιμη συνταγή χώματος στον κόσμο! Μας λείπει μόνο λίγο χώμα από την Υεμένη για να γίνει το πιο σπάνιο χώμα στον κόσμο. Θέλεις, Τραμπ, να μας ξεριζώσεις; Τότε, πρώτα διώξε την άμμο! Αν καταφέρεις να ξεριζώσεις την άμμο, τότε ίσως μπορέσεις να ξεριζώσεις και τους ανθρώπους της Γάζας. Εμείς, όμως, είμαστε φυτεμένοι βαθιά στη γη, μέσα της, στην καρδιά της!
