Φανταστείτε τι θα γινόταν αν πάνοπλοι μπάτσοι πλησίαζαν γυναίκα σε κάποια ελληνική παραλία ζητώντας της να γδυθεί. Θα ξεσηκώνονταν και οι πέτρες! Στην «πολιτισμένη» Γαλλία, οι μπάτσοι δε ζήτησαν να γδυθεί η μουσουλμάνα που λιαζόταν ανέμελα στην παραλία της Νίκαιας (εκεί που έγινε η επίθεση από τον «τρελαμένο» Γαλλοτυνήσιο τον περασμένο Ιούλη), της ζήτησαν όμως να βγάλει ορισμένα από τα ρούχα της: τη μαντίλα και τη μακριά πουκαμίσα! Της έβαλαν και πρόστιμο, με το αιτιολογικό ότι αυτά που φορούσε «δεν συνάδουν με τα ήθη και τον κοσμικό χαρακτήρα»! Ετσι, η 34χρονη μουσουλμάνα αναγκάστηκε να βγάλει τα ρούχα της, υπό τις βρισιές ορισμένων λουόμενων που χειροκροτούσαν τους μπάτσους και ζητούσαν από τη γυναίκα να πάει σπίτι της, την ίδια στιγμή που η κόρη της ξεσπούσε σε λυγμούς.
Το περιστατικό συνέβει στα τέλη Αυγούστου και πήρε δημοσιότητα καθώς οι φωτογραφίες με τη γυναίκα να περιστοιχίζεται από τέσσερις μπάτσους στην παραλία έκαναν το γύρο του κόσμου (βλ. https://www.theguardian.com/world/2016/aug/24/french-police-make-woman-remove-burkini-on-nice-beach). Φυσικά, το αυτί των μπάτσων δεν ίδρωσε, αφού έδρασαν «νόμιμα» ευθυγραμμιζόμενοι με τη ρατσιστική υστερία που μαστίζει τη Γαλλία, στο πλαίσιο της οποίας δεκαπέντε γαλλικές πόλεις απαγόρευσαν το «μπουργκίνι». Κι ύστερα, κάποιοι απορούν που υπάρχουν μετανάστες στη Γαλλία (και άλλες ευρωπαϊκές χώρες) γεμάτοι με μίσος όχι μόνο για το γαλλικό ρατσιστικό κράτος αλλά και για τους απλούς γάλλους πολίτες.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στις ισλαμικές κοινωνίες επιβιώνουν σκοταδιστικά έθιμα. Κι αυτά δεν αφορούν μόνο τις γυναίκες, αλλά και τους άνδρες (εκτός αν θεωρήσουμε ότι το να «κουτουλάει» κάποιος το μέτωπό του πεντάκις ημερησίως στο πάτωμα δεν είναι και τόσο… σκοταδιστικό). Εξίσου σκοταδιστικές επιβιώσεις επικρατούν, όμως, και στις καπιταλιστικές κοινωνίες της Δύσης, όπου επικρατούν ο χριστιανισμός ή ακόμα και ο αθεϊσμός (η Γαλλία και η Τσεχία είναι οι χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά αθέων). Τι να πει κανείς για την απαγόρευση των αμβλώσεων από την Καθολική Εκκλησία; Τι να πει για την έννοια της καθημερινής «τιμωρίας» που πρεσβεύει ο προτεσταντισμός; Ολες οι θρησκείες είναι εξίσου αντιδραστικές.
Είναι, βέβαια, διαφορετική η επιρροή τους στην κοινωνική ζωή. Αυτό όμως δεν εξαρτάται από το είδος της θρησκείας, αλλά από την ανάπτυξη του καπιταλισμού, που ενίσχυσε διάφορες κοσμικές ιδεολογίες και αδυνάτισε το ρόλο της θρησκείας. Είναι, όμως, αυτές οι κοσμικές ιδεολογίες εξ ορισμού προοδευτικές έναντι των θρησκειών γενικά και του ισλαμισμού ειδικότερα; Τι θα λέγαμε, για παράδειγμα, για το φιλελευθερισμό (παλιό και νέο) και τα αγριανθρωπικά φαινόμενα που παράγει;
Επειτα, δεν πρέπει να στεκόμαστε μόνο στα εξωτερικά στοιχεία. Δε συμβολίζουν αυτά την καταπίεση της γυναίκας. Εκτός αν πιστέψουμε ότι στην επικράτεια του νικάμπ και του χετζάμπ η γυναίκα είναι καταπιεσμένη, ενώ στην επικράτεια της μίνι φούστας και του ξώπλατου έχει κατακτήσει την ισότητα.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ιμπεριαλιστές, αυτοί που σήμερα προσπαθούν με κατασταλτικές μεθόδους να αντιμετωπίσουν τις μουσουλμάνες στις δυτικές χώρες, είναι οι ίδιοι που ιστορικά ενίσχυσαν τα θρησκευτικά ρεύματα στην Ανατολή, προκειμένου αυτά να μπορέσουν να κυριαρχήσουν πάνω στα κοσμικά ρεύματα. Βλέπετε, τα κοσμικά ρεύματα (από τον μικροαστικό και αστικό εθνικισμό μέχρι τον κομμουνισμό) είχαν αντιαποικιοκρατικό-αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. Ας μην τσιμπάμε, λοιπόν, στον γιαλαντζί προοδευτισμό.
