Συντάκτης: Eksegersi.gr

«Ολες οι ένοπλες ομάδες θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως να πετάνε ρουκέτες και θα πρέπει να σεβαστούν την εκεχειρία… Οποια ομάδα δε σεβαστεί την εκεχειρία θα φέρει ολόκληρη την ευθύνη για την καταστροφή και τις απώλειες σαν αποτέλεσμα της ισραηλινής επιθετικότητας εναντίον του Παλαιστινιακού λαού». Οχι, δεν είναι το γραφείο του… Περισσού στην Παλαιστίνη (αν και οι «δικοί μας» δεν έχουν διαφορετική λογική, απλά λόγω απόστασης δεν την εκφράζουν με τον ίδιο τρόπο), αλλά του Παλαιστίνιου Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, λίγες ώρες πριν από τη συνάντησή του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό στην Ιορδανία. Οχι, η βόμβα που έσκασε την Τρίτη το απόγευμα σε σοκάκι στον καταυλισμό Τζαμπαλίγια της βόρειας Λωρίδας της Γάζας, σκοτώνοντας δύο παιδάκια (πέντε και εφτά χρόνων), αντί για τους μαχητές του «Αλ-Ακσά», που κατόρθωσαν να διαφύγουν, δεν ευθύνεται για τις «απώλειες του παλαιστινιακού λαού». Ούτε φυσικά ευθύνεται η βόμβα που έπεσε από ισραηλινό μαχητικό στην ίδια περιοχή (ξανά…

«Βαφτίστηκε στο αίμα των ομήρων» ο νέος αρχηγός της Αλ-Κάιντα στο Ιράκ, Αλ-Μουχαζέρ. «Με φρικιαστικό τρόπο επιχειρεί η Αλ-Κάιντα στο Ιράκ να χτίσει την εικόνα του νέου ηγέτη της», μας πληροφορούσε η «Ελευθεροτυπία» την περασμένη Τετάρτη 21 Ιούνη. Και μάλιστα σε άρθρο που επιμελώς χρησιμοποιούσε στον τίτλο του τον ίδιο όρο («σφαγή»),με το ακριβώς από κάτω στην ίδια σελίδα, που αναφερόταν στη βαρβαρότητα των Αμερικανών ενάντια στους Ιρακινούς αγρότες. Για να μείνει στο μυαλό του αναγνώστη το συμπέρασμα: Σφάζουν οι αντάρτες της Αλ-Κάιντα Αμερικάνους, όπως σφάζουν και οι Αμερικάνοι Ιρακινούς. Μόνο που η σύγκριση είναι τουλάχιστον ατυχής, όχι μόνο γιατί οι δύο Αμερικάνοι στρατιώτες που εκτελέστηκαν δεν ήταν καθόλου αθώοι, όπως οι Ιρακινοί αγρότες, αλλά και γιατί η «θυσία» των Αμερικανών στρατιωτών δεν έγινε γιατί οι αντάρτες «διψούν για αίμα» αλλά επειδή δεν ικανοποιήθηκαν συγκεκριμένα αιτήματα της Αντίστασης. Ηταν ένα ακόμα μήνυμα της ιρακινής αντίστασης ότι συνεχίζει και δεν θα…

Ενας νέος, θηλυκός Κεν Λόουτς γεννιέται στο βρετανικό κινηματογραφικό στερέωμα. Πραγματικά, αν δεν ξέρεις τη σκηνοθέτιδα αυτής της ταινίας, θα στοιχημάτιζες 99% ότι πρόκειται για τον Κεν Λόουτς. Η θεματολογία, αλλά κυρίως η κινηματογραφική γραφή ανήκουν στη σχολή του φετινού νικητή των Καννών. Η Α. Ασάντε, έγχρωμη η ίδια, άρχισε να δουλεύει αυτή την ταινία κατά τη διάρκεια των ταραχών Bradley και Burnley στο Λονδίνο. Στόχος ήταν μια αντιρατσιστική ταινία που να μην έχει μονόπλευρη οπτική και μονοδιάστατους χαρακτήρες. Σ’ ένα μεγάλο βαθμό το κατάφερε. Ηρωίδα της είναι μια νεαρή μητέρα που προσπαθεί να μεγαλώσει τη δεκάμηνη κόρη της με την ανεπαρκή βοήθεια των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών. Μαζί με άλλους τρεις άνεργους νεαρούς φίλους της, που κινούνται επίσης στο περιθώριο, προσωποποιούν τον εχθρό τους σ’ ένα μουσουλμάνο γείτονά τους με καταστροφικά αποτελέσματα. Η ταινία, πέρα από το ρατσισμό που και εδώ σωστά επισημαίνεται η κυριαρχία και η αύξησή του στα…

Ενας φόρος τιμής στην κάντρι μουσική; Μια σουρεαλιστική νοσταλγική ματιά στην «αθώα», επαρχιώτικη πλευρά της Αμερικής, που σχεδόν έχει εκλείψει; Μια αιχμηρή, σκωπτική ηθογραφία με αφορμή ένα μουσικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα που μεταδιδόταν στις ΗΠA πριν από 30 χρόνια; Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πού στόχευε ο ογδονταδυάχρονος Ρόμπερτ Αλτμαν που έχει γυρίσει άλλες δύο παρόμοιες μoυσικές ταινίες. Σε κάθε περίπτωση, η ταινία αυτή αντικατοπτρίζει την ηλικία του σκηνοθέτη. Το χειρότερο είναι ότι μοιάζει να μην αφορά κανένα. Ούτε καν τους ίδιους τους Αμερικάνους. Είναι συνήθεις οι θετικές ή θριαμβευτικές κριτικές και των μέτριων ταινιών των μεγάλων σκηνοθετών. Οι κριτικοί αυθόρμητα υποκλίνονται ακόμα και στις κακές στιγμές τους, κυρίως από έλλειψη τόλμης. Ομως οι κριτικές δεν μπορούν  να αλλάξουν μια μέτρια ταινία. Βλέποντας το «A Praire Home Companion» δεν μπορείς παρά να αναλογιστείς ότι ίσως το «Εγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ» να ήταν η τελευταία πραγματικά καλή ταινία του Ρ. Αλτμαν. Εδώ…

Στο σημερινό φύλλο δε θα ασχοληθούμε σχεδόν καθόλου με το Μουντιάλ της Γερμανίας. Οι εξελίξεις στον ΠΑΟΚ και στο ποδοσφαιρικό σκάνδαλο που συγκλονίζει την Ιταλία αποτελούν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, τα κυριότερα θέματα της εγχώριας και της διεθνούς αθλητικής επικαιρότητας αντίστοιχα. Θα ξεκινήσουμε από τον ΠΑΟΚ και το νέο (;) αφεντικό της ομάδας (το ερωτηματικό αφορά αφενός στην ολοκλήρωση της διαδικασίας, αφού μέχρι την στιγμή που έκλεισε η στήλη δεν είχαν πέσει οι υπογραφές, αφού δεν είχαν δοθεί από τον Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ οι απαραίτητες δεσμεύσεις για την παραχώρηση του γηπέδου της Τούμπας στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, και αφετέρου στο αν είναι αυτός που θα κάνει πραγματικά το κουμάντο ή απλώς θα βάζει τα φράγκα για να συνεχίσει ο Γούμενος να διοικεί έστω και από το παρασκήνιο την ομάδα της Θεσσαλονίκης). Ας θεωρήσουμε δεδομένο ότι ο Γιάννης Καμπάνης, εφοπλιστής εξ Αργεντινής, θα αγοράσει τον ΠΑΟΚ και ας συνεχίσουμε το σχολιασμό μας.…

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΣΑΝΤΕΣ-ΒΕΛΟΥΤΣΟΥ   Για την υπόθεση αυτή δεν έχουν κατηγορηθεί/καταδικαστεί φυσικοί αυτουργοί, αλλά μόνο ο Α. Γιωτόπουλος ως ηθικός αυτουργός! Είναι ένα από τα μεγάλα νομικά παράδοξα αυτής της δίκης. Να καταδικάζεται κάποιος ως ηθικός αυτουργός, χωρίς να υπάρχουν φυσικοί αυτουργοί, χωρίς δηλαδή να υπάρχουν πραγματικά περιστατικά στα οποία να θεμελιώνεται η ηθική αυτουργία. Ολόκληρη, βέβαια, η ιστορία της ηθικής αυτουργίας του Γιωτόπουλου είναι νομικά (και πολιτικά) διάτρητη, αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση είναι απ’ αυτές που λέμε «βγάζει μάτια». Θυμίζουμε ότι πολύ πρόσφατα, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρας, επέπληξε δημόσια τον εισαγγελέα που στο πόρισμά του για τις απαγωγές των Πακιστανών έκανε λόγο για ηθική αυτουργία δυο στελεχών της ΚΥΠ, δηλώνοντας –ως νομικός- ότι δεν μπορεί να υπάρξει ηθική αυτουργία χωρίς φυσικούς αυτουργούς. Νομικά έχει δίκιο, βέβαια, ο Πολύδωρας, άλλο όμως ΚΥΠατζήδες και άλλο Γιωτόπουλος. Για τους μεν ισχύουν οι εγγυήσεις δικαίου, για τον δε όχι.   Η Στέφανι…

Ο αστυνομικός Ν. Σβολίμης, ένας απ’ αυτούς που αιχμαλώτισε η 17Ν όταν εισέβαλε στο ΑΤ Βύρωνα, ακολούθησε το παράδειγμα του συναδέλφου του Ζερβογιαννάκη. Περιέγραψε τα πραγματικά περιστατικά που περιήλθαν στην αντίληψή του. Ανέφερε ότι οι εισβολείς ούτε τους έβρισαν, ούτε τους κακοποίησαν (όπως είπε χαρακτηριστικά, τους πήραν από το χέρι και τους οδήγησαν στο κρατητήριο, μη τυχόν και σκοντάψουν και χτυπήσουν, επειδή τους είχαν δεμένα τα μάτια). Οσο για την περιβόητη Βεργή, ήταν κι αυτός κατηγορηματικός: Μας έλεγε ότι τη χτύπησε ο ψευτοαστυνομικός και πως την πονούσε το σαγόνι, όμως ούτε σημάδι είδαμε, ούτε χτύπημα ακούσαμε. Επίσης, την ώρα που τους είχαν στο γραφείο του διοικητή, όπου υποτίθεται ότι ο Σάββας… παρενόχλησε σεξουαλικά τη Βεργή και ανέβηκε και χοροπηδούσε πάνω της (έτσι έχει καταθέσει η ερίτιμος αυτή κυρία), αυτός δεν αντελήφθη τίποτα τέτοιο. Ηταν εκεί, στο ίδιο γραφείο. Ας σημειωθεί ότι ο Γ. Γκουντούνας έδειξε στο δικαστήριο φωτογραφίες της Βεργή…

Η παρουσία της (εκ των πραγμάτων) εκπροσώπου της γηραιάς Αλβιώνος στη δίκη μάζεψε και πάλι τηλεοπτικές κάμερες και δημοσιογράφους στον Κορυδαλλό. Χήρα ταξιάρχου είναι η Σόντερς, δεν είναι η μαυρούλα αεροσυνοδός του λοχία Στιούαρτ, που μόνη ήρθε, μόνη κατέθεσε και μόνη έφυγε. Οι δυνάμεις κατοχής των ιμπεριαλιστών διατηρούν την ιεραρχία ακόμα και στο θάνατο. Και εκείνοι που φροντίζουν για την προπαγανδιστική πλευρά της υπόθεσης το σέβονται απολύτως.   Από την εισαγωγική κιόλας ερώτηση στη Χέδερ Σόντερς ο πρόεδρος έδωσε το στίγμα του: «Κυρία Σόντερς, πείτε μας τι γνωρίζετε για τη δολοφονία του συζύγου σας». Ο κ. Βερτέλης, έμπειρος δικαστής, γνωρίζει ότι ο ποινικός χαρακτηρισμός της πράξης είναι «ανθρωποκτονία». Επέλεξε, όμως, τον πολιτικά και επικοινωνιακά φορτισμένο όρο «δολοφονία». Δεν του ξέφυγε. Το επανέλαβε και πάλι λίγο αργότερα. Κι εμείς αναρωτιόμαστε: γιατί δολοφονία και όχι εκτέλεση; Δεν είναι φανερό ότι ο κ. Βερτέλης, αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσει τον δικονομικά ορθό όρο, πήρε θέση…

Λένε πως και η προκατάληψη έχει τα όριά της, όμως στην περίπτωση της εισαγγελέα Ε. Κουτζαμάνη ισχύει το no limits. Εχεις μια μάρτυρα (Α. Στράτου, υπόθεση Παλαιοκρασά), η οποία έχει πει ότι είδε μια μοτοσικλέτα με δυο άτομα να κατηφορίζει από τον τόπο της ενέργειας, ότι είδε φευγαλέα και από το πλάι τους επιβαίνοντες και ότι ο οδηγός μοιάζει με τον Τζωρτζάτο. Γνωρίζεις πολύ καλά, εσύ η εισαγγελέας, ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας ήρθε στο πρώτο δικαστήριο και έλεγε πράγματα εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους. Οταν δε της ζητήθηκε να δείξει ποιος είναι ο Τζωρτζάτος, αυτή έδειξε τον Καρατσώλη (πώς λέμε «καμία σχέση»;). Βλέπεις τη μάρτυρα αυτή να είναι ακόμα πιο επιφυλακτική σ’ αυτό το δικαστήριο και να προσπαθεί να «μαζέψει» ακόμα και την παπαριά περί Τζωρτζάτου, που είχε πετάξει («αν αυτό είναι το πρόσωπο που είδα πάνω στη μηχανή, έχει αλλάξει πολύ, δε μοιάζει»). Και συ, η εισαγγελέας, άρτι προαχθείσα στην…

ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ   Η ώρα της Σαγρή. Της γυναίκας που ισχυρίστηκε ότι ένα βράδυ, στην άδεια καφετέρια στο λιμάνι του Πειραιά, καθόταν αυτή και περίμενε να ξημερώσει για να πάει στη Σαντορίνη και στο διπλανό τραπέζι καθόταν ο Σάββας Ξηρός με την Αγγελική Σωτηροπούλου. Της έκαναν τόση εντύπωση που αποτύπωσε τα χαρακτηριστικά τους και όταν αργότερα τους είδε στην τηλεόραση τους γνώρισε. Δεν έκανα καμιά κίνηση να πάει στην Αστυνομία, αλλά το είπε σε έναν οικογενειακό φίλο… απόστρατο αξιωματικό της Ασφάλειας κι αυτός της είπε ότι κάθε λεπτομέρεια έχει σημασία και να πάει να καταθέσει! Και ποια ήταν αυτά τα χαρακτηριστικά που της έκαναν εντύπωση και τα συγκράτησε; Γιατί δεν είναι και τόσο συνηθισμένο να βλέπεις δυο ανθρώπους μες στη νύχτα και να αποτυπώνεις τα χαρακτηριστικά τους.   Την Αγγ. Σωτηροπούλου μπορούσε να την περιγράψει ως σωματότυπο: κοντή, αδύνατη, με μακριά μαλλιά. Οπως την είχε δει στην τηλεόραση. Ηταν…

«Ακόμα κι αν τον έβλεπα μπροστά μου δε θα τον πρόδινα». Κατηγορηματικός ο ορεσείβιος γερο-αγρότης από το χωριό του Ν. Παλαιοκώστα, άφησε κάγκελο το ρεπόρτερ που του έκανε το σχετικό ερώτημα. Δεν επικαλέστηκε ούτε συγγένεια, ούτε φιλία, ούτε ευεργεσία από τον μυθικό πλέον παράνομο που κατάφερε για μια φορά ακόμη να ξεφτιλίσει τους μηχανισμούς καταστολής. Απλά, «δε θα τον πρόδινα». Χωρίς άλλη επιχειρηματολογία. Χωρίς αναλύσεις του κώλου.   Μας επανέφερε έτσι ο γέροντας στον κόσμο της λαϊκής παράδοσης, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί ανά τους αιώνες. Μπορεί στις 10 εντολές της κυρίαρχης θρησκευτικής πίστης στον τόπο μας να μην υπάρχει το «ου προδώσεις», όμως στη λαϊκή παράδοση υπάρχει η περιφρόνηση, η απόλυτη απαξία για τη ρουφιανιά και τους ρουφιάνους. Πρόκειται για μια στάση αντίστασης προς την εξουσία, η οποία για το λαό πάντοτε ήταν ξένη. Κάθε κυνηγημένος από την εξουσία για τη λαϊκή συνείδηση είναι ιερό πρόσωπο. Και παραπέρα: η ρουφιανιά…

♦ Δεν έμαθαν να μας σέβονται, τώρα θα μάθουν να μας φοβούνται. Αιώνια θα μας βρίσκουν μπροστά τους (Καταλήψεις Σχολών Αθήνας) Είμαι υποχρεωμένος να κάνω το συνήγορο του διαβόλου. Γελαδοσυνήγορος; Ε, τι να πω, το συνήγορο της αγελάδας; Μπα. Προς μοσχάρι φέρνει. Μοσχοαναθρεμμένη που λένε. Οπως τα περισσότερα γαλάζια παιδιά. Κοίτα τώρα, από αλλού το ξεκίνησα, αλλού πάει. Είπα γαλάζια παιδιά. Και σκέφτηκα το ταλαίπωρο το μοσχάρι, συγνώμη, τον ταλαίπωρο το ΔΑΠίτη. Που είναι υποχρεωμένος, για να κρατήσει ανοιχτό το παράθυρο στο μέλλον -δηλαδή στο γλείψιμο και στην καριέρα- να τρέχει να σπάσει τις καταλήψεις. Αυτό δεν είναι ταλαιπωρία, αυτό είναι το μαρτύριο του Ιώβ. Να τρώει και τις μούτζες και ενίοτε τις μπούφλες από πάνω. Ποιος, αυτός, ο άρχοντας του πανεπιστημίου. Ο γαλαζοαίματος, ο ιντριγκαδόρος, ο πρώτη δύναμη. Χάλια, χάλια αδιόρθωτα. Να μη μπορεί να πιει μια φραπεδιά με την ησυχία του, κανονίζοντας τις εκδρομές του, τις διακοπές του…

Μαριέτα -Γουρούνια – Δολοφόνοι Φοιτητικό κίνημα: «We will rock you» ΔΑΠ-ΝΔ Fuck off (ΦΚ) Al-ex (files): Dog eat dog Π.Σ.Κ. (Πούστικα Συνέχεια Κινείται) Η Γιαννάκου απέδειξε πόσο κούτσικη είναι η κυβέρνηση iYA BASTA!   ♦ Ανεργος δυτικών προαστίων επιθυμεί να συμμετέχει στον αθλητικό όμιλο Παλαιοκώστα.   ♦ κ.κ Υπ(ερ)ασπιστές Αλ. Γιωτόπ: σας πήραμε χαμπάρι, ρεεεεεε!   ♦ Αλλ’ αυτοί εκεί: σκορδιλοκαΐλα τους…   ♦ Για να τη βγείτε στο Μήτσο πρέπει να’ χετε… (αλλά εσείς είστε…).   ♦ «Προεκλογικό όργιο διαπλοκής. Πέφτουν πακέτα κάτω από το τραπέζι»: Τίτλος σε αποκαλυπτικό άρθρο της εφημερίδας ΡΗΓΜΑ (Λέσβος, φ. 85, 2006). Και ρωτάμε εμείς (οι αφελείς): και η συμμετοχή σας στο στημένο παιχνίδι τι νόημα έχει, ωρέ παλλικάρια; Μήπως ότι «Μπορούν και πρέπει να λαμβάνονται μέτρα καταπολέμησης της διαπλοκής» (σ. 1) για να δικαιολογήσετε την «άσπιλη» παρέμβασή σας; (Για όνομα του Λουδάρου, δηλαδή!).   ♦ Κοκορομαχίες ΚΝΕ-ΕΑΑΚ (σημειώσατε χ… εστήκαμε)   ♦ Αφού πάλι…

Αγαπητά μου παιδιά   Είναι αρχαιόθεν γνωστό ότι η ζέστη βλάπτει τον εγκέφαλο (όταν υπάρχει). Αυτό εσείς το ξέρετε πολύ καλύτερα, ευρισκόμενοι παρά την εξέδρα των επισήμων ενώπιον της οποίας παρελαύνουν πλείστοι όσοι θερμόπληκτοι. Εχω δε την εντύπωση πως είστε σε θέση ν’ αποδείξετε ότι και το κρύο επενεργεί ομοίως, μιας και ούτε τον χειμώνα είχαμε κάποια διαφοροποίηση στις βλαπτικές επιπτώσεις επί κάποιων εγκεφάλων (και εγκεφάλλων, αν μου επιτρέπετε τον φροϊδισμό).   Anyway, που λένε και οι φίλοι και σύμμαχοι αμερικανοί (με όλα αυτά, τους θυμήθηκα). Σας στέλνω μια διατριβή, ικανή να καταδείξει το μέγεθος των βλαπτικών επιπτώσεων της ζέστης (Ιούνης, βλέπετε) αλλά και τα κρυμμένα μηνύματα κάποιων ονομάτων (σαν τα κρυμμένα μηνύματα της ροκ που δεν γουστάρει η εξουσία). Δεν έχουμε και λέμε, λοιπόν:   Καραμανλής: 1. Αυτό το «Καρ» (car) τον φέρνει σε μειονεκτική θέση. Πορεύεται με αυτοκίνητο στον καιρό των διαπλανητικών ταξιδιών! Πάντα δυσκίνητος. 2. Το «αμάν»…

* Καλό το mundial, καλύτερο το moon deal.   * Αχ, τι ωραία ζεστούλα έφερε ο φετινός Ιούνης! Και πού να γινόταν καλύτερη εξαέρωση και καύση στα πανεπιστημιακά σώματα…   * «Φυσάει κόντρα και στη Θεσσαλονίκη / εμπρός στον αγώνα, εμπρός για τη νίκη». Ωραίο το σύνθημα που ακούστηκε ως εδώ…   * Καλό και το αθηναϊκό: «Ο Παλαιοκώστας έδειξε το δρόμο / να πάρουμε ελικόπτερο, να κλέψουμε το νόμο». Oμως, δεν είμαστε για περιττά έξοδα, παιδιά. Γίνεται κι αλλιώς, πολύ πιο οικονομικά, θέληση να υπάρχει.   * Ενας στους πέντε μαθητές λυκείου, λέει, δεν κάθεται στο οικογενειακό τραπέζι. Σε ποιο; Επίσης, εννιά στους δέκα μαθητές δεν παίρνουν κολατσιό από το σπίτι, αλλά αγοράζουν τροφές από τα σχολικά κυλικεία; Ε, ποια η διαφορά;   * Αρχίζουν τα μπάνια του λαού. Ας πούμε όχι στις ομπρελοξαπλώστρες, ας απαιτήσουμε την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες, ας επιτεθούμε κατά όσων βιάζουν – ακόμα κι…

Η ταχύτητα εξάπλωσης των καταλήψεων στο σύνολο σχεδόν των σχολών των ΑΕΙ-ΤΕΙ, η μαζικότητα με την οποία παίρνονται οι σχετικές αποφάσεις στις φοιτητικές συνελεύσεις (ακόμα και σε σχολές που θεωρούνταν ως τώρα «προπύργια» της ΔΑΠ), οι μαζικότατες, γεμάτες δυναμισμό φοιτητικές πορείες, η γενική κατακραυγή για το κτηνώδες χτύπημα της πορείας της περασμένης Πέμπτης από τα ΜΑΤ έφεραν σε μεγάλη αμηχανία την κυβέρνηση και την ανάγκασαν σε τακτικό ελιγμό. Η υπουργός Παιδείας δηλώνει τώρα ότι «την επόμενη εβδομάδα θα δώσουμε στη δημοσιότητα – δεν θα καταθέσουμε, θα δώσουμε στη δημοσιότητα – προσχέδιο Νόμου προς διάλογο επί του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου». Μέχρι, όμως, να δημοσιευτεί το «προσχέδιο» έχουμε τη σκόπιμη διαρροή του νομοσχεδίου στον «Ελεύθερο Τύπο», ενώ ως τώρα αυτό κρατούνταν εφτασφράγιστο μυστικό (σ.σ. τρόπος του λέγειν, γιατί οι προθέσεις της κυβέρνησης ήταν σαφέστατες και γνωστές τόσο από τις τοποθετήσεις Καραμανλή και Γιαννάκου στη Βουλή και αλλού, όσο και από το κατευθυνόμενο…

♦ Χλεύη Οταν μια κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη χλεύη του λαού, τότε έχει αρχίσει να το χάνει το παιχνίδι. Ακόμα κι αν αυτή η χλεύη προέρχεται από ένα κοινωνικό κομμάτι όπως η νεολαία, που του αρέσουν τα καλαμπούρια. Το λέμε γιατί το ξεφτιλίκι που έπαθε με την απόδραση του Παλαιοκώστα από τον Κορυδαλλό τροφοδοτεί συνεχώς τις φοιτητικές κινητοποιήσεις με συνθήματα χλευασμού της εξουσίας. Ιδού μικρό μόνο απάνθισμα απ’ όσα φωνάχτηκαν το πρωί του περασμένου Σαββάτου στα δικαστήρια της Ευελπίδων, όπου εκατοντάδες φοιτητές είχαν συγκεντρωθεί για να συμπαρασταθούν στους τέσσερις συλληφθέντες συναδέλφους τους: Παλαιοκώστα, βγάλε τα παιδιά, ξεφτίλισε τους μπάτσους για άλλη μια φορά. Αυτό, αυτό, αυτό είναι σωστό, κάντε ελικοδρόμιο τον Κορυδαλλό. Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, με τον Παλαιοκώστα απόδραση και πάλι. Ο Παλαιοκώστας έδειξε το δρόμο, να πάρουμ’ ελικόπτερα να κλέψουμε το νόμο. Ο Παλαιοκώστας ήταν η αρχή, χίλια ελικόπτερα σε κάθε φυλακή. Ο Παλαιοκώστας ήταν η αρχή,…

Πλημμύρισαν και πάλι την Πέμπτη οι δρόμοι από το οργισμένο ποτάμι της φοιτητικής νεολαίας. Οι πορείες στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις και οι συνελεύσεις που προηγήθηκαν, με την ίδια μαζικότητα και τα ίδια ποσοστά υπέρ της κατάληψης, ήταν η καλύτερη απάντηση στον ελιγμό της κυβέρνησης, που καλεί τώρα σε «διάλογο» επί του νόμου πλαισίου, που τώρα γίνεται απλώς προσχέδιο και θα δοθεί από βδομάδα στη δημοσιότητα.   Ούτε η βλακώδης οπορτουνιστική κίνηση των αυτόκλητων εκπροσώπων των καταλήψεων να επιδιώξουν συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου θόλωσε τα νερά, ούτε η καθιερωμένη διασπαστική κίνηση του Περισσού, που έκανε και πάλι χωριστή πορεία, χωρίς αυτή τη φορά να καταφέρει να τραβήξει ανυποψίαστους μαζί του (τρεις κι ο κούκος έμειναν, απομονωμένοι εντελώς από τη λαοθάλασσα που ξεκίνησε την πορεία των καταλήψεων, από τον ίδιο χώρο, λίγη ώρα αργότερα).   Τι λόγο είχαν οι (αυτόκλητοι έστω) εκπρόσωποι των καταλήψεων να ζητήσουν…

►Δεν πιστεύω ότι η αναταραχή, οι δυνατές φωνές, οι συγκρούσεις είναι εκείνο που θα υπαγορεύσει τις κινήσεις της κυβέρνησης.   Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη   ►Στις φοιτητικές κινητοποιήσεις δεν ήρθε ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε το μέγιστο μέρος της ΠΑΣΠ, του ΠαΣοΚ δηλαδή, με εξαιρέσεις κάτι μετανοημένων παλαιομαρξιστών. Και το ΚΚΕ δεν εμφανίστηκε. Λοιπόν, πώς είναι δυνατόν αυτοί να ‘ναι τόσοι που έχουν κάνει τις καταλήψεις;   Θ. Βερέμης (πρόεδρος ΕΣΥΠ)   ►Η ολοκληρωτική ήττα της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι ο τελικός μας στόχος, απαντούν τώρα οι φοιτητές μετά την αναδίπλωση του υπουργείου Παιδείας και συνεχίζουν δριμύτεροι τις κινητοποιήσεις. Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο Οικονομικό, στο Πάντειο, στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στη Νομική Σχολή Αθηνών, οι φοιτητικοί σύλλογοι αποφάσισαν χθες με συντριπτική πλειοψηφία συνέχιση των καταλήψεων.   Ελευθεροτυπία   ►Για κουκούλωμα φαίνεται ότι πηγαίνει η ιστορία των υποκλοπών και ο Κορωνιάς θα τρίβει τα χέρια του… Σε λίγο μάλιστα κανείς…

Οσο χρειαστεί (σ.σ. θα κρατήσει ο… διάλογος). Δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Η κυβέρνηση έχει ως προτεραιότητα την Παιδεία. Το γνωρίζετε αυτό. Μας απασχολεί ο ευρωπαϊκός χώρος της Ανώτατης Εκπαίδευσης πώς θα βρει τα ελληνικά πανεπιστήμια το 2010. Αν δεν κάνουμε ορισμένες παρεμβάσεις και δεν προχωρήσουμε σε ουσιαστικές τομές, τότε τα ελληνικά πτυχία το 2010 δεν θα έχουν ιδιαίτερη αξία, θα χαθούν κοινοτικά προγράμματα, θα πάψει να υπάρχει για την Ελλάδα το πρόγραμμα ERASMUS. Νομίζω ότι αυτό δεν το αξίζουν ούτε οι φοιτητές, ούτε οι οικογένειές τους.   Μαριέττα Γιαννάκου