Συντάκτης: Eksegersi.gr

Μηχανοκίνητη πορεία που οργάνωσαν κινήσεις αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας Ταράσιο Ζαντορόζνι και Γεράσιμο Κυριακόπουλο, που κρατούνται στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, ζώστηκε από Ματάδες και Ζητάδες στην Ιερά Οδό και χτυπήθηκε άγρια. Σαράντα άτομα συνελήφθησαν, φορτώθηκαν στις κλούβες και οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ, όπου δακτυλοσκοπήθηκαν και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι, εισπράττοντας ο καθένας και μια κλήση για τροχαία παράβαση! Ενας από τους διαδηλωτές, ο Βαγγέλης Γρίβας χτυπήθηκε τόσο άγρια που οι ίδιοι οι μπάτσοι τον μετέφεραν από τη ΓΑΔΑ στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ότι έχει δυο ραγισμένα πλευρά, ενώ του έγιναν ράμματα στο κεφάλι και στο πρόσωπο. Κι όμως, αυτή η βαρβαρότητα, που παραβιάζει ακόμα και την πιο κατασταλτική ερμηνεία της αστικής νομιμότητας, πέρασε στο ντούκου. Προφανώς γιατί οι διαδηλωτές ήταν «αντιεξουσιαστές των Εξαρχείων», όπως λέει ο Πολύδωρας. Η αστική δημοκρατία έδειξε για μια φορά ακόμη το πρόσωπό της και οι ευαίσθητοι υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων το δικό τους: της υποκρισίας.

Θέλετε να διαδηλώσετε και δεν έχετε κόσμο; Και κόσμο νοικιάζουμε. Ιδού η ηλικία και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά του στρατού των κομπάρσων μας. Πείτε μας πώς τους θέλετε ντυμένους να τους ντύσουμε. Πείτε μας πόσες ντουντούκες, πόσα πανό και τι άλλο υλικό θα χρειαστείτε για να οργανώσετε το χάπενινγκ. Με μια λογική τιμή θα σας τα έχουμε όλα έτοιμα. Εσείς δεν έχετε παρά να είσαστε έτοιμοι για τις σχετικές δηλώσεις μπροστά στα ραδιοτηλεοπτικά μικρόφωνα. Στη ζωή υπάρχουν ανάγκες και στην εμπορευματική κοινωνία του καπιταλισμού τα πάντα έχουν την τιμή τους. Ακόμα και η τιμή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Η γερμανική εταιρία «Ερέντο» με καμάρι παρουσιάζει στο σάιτ της τη μπίζνα που σκαρφίστηκε: νοίκιασμα διαδηλωτών στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Και ορισμένοι από τους συνδικαλισταράδες δεν έχουν πρόβλημα να παραδεχτούν ότι καταφεύγουν στις υπηρεσίες της πατεντιάρικης εταιρίας. Οπως ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Γιατρών, που παραδέχτηκε ότι με πέντε χιλιάρικα ευρώπουλα νοίκιασαν διαδηλωτές. «Δεν ήταν διαδήλωση,…

Η επιχείρηση στην επαρχία Ντιγιάλα ξεκίνησε τα χαράματα της 5ης Ιανουαρίου με τη συμμετοχή 1.000 Αμερικάνων και Ιρακινών στρατιωτών. Ιδού πώς περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στην επαρχία ο ανταποκριτής των «Los Angeles Times» στη Μπακούμπα σε σχετικό άρθρο του στο φύλλο της 3ης Ιανουαρίου:   «Οταν οι αμερικάνικες δυνάμεις σκότωσαν τον αρχηγό της Αλ Κάιντα στο Ιράκ, Αμπού Μουσάμπ Ζαρκάουι, πριν από έξι μήνες σε ένα χωριό εδώ κοντά, ήλπιζαν ότι θα βελτιωθεί η ασφάλεια σ’ αυτή τη στρατηγικής σημασίας επαρχία ακριβώς βόρεια της Βαγδάτης.   Αντίθετα, η ασφάλεια κατέρρευσε στην επαρχία Ντιγιάλα, η οποία τώρα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο ταραχώδεις περιοχές του Ιράκ. Οι επιθέσεις των ανταρτών υπερδιπλασιάστηκαν την περασμένη χρονιά. Η βία έχει διαλύσει την αστυνομική δύναμη της επαρχίας και η ανοικοδόμηση έχει σταματήσει.   Οι δολοφονίες έχουν αφαιρέσει τη ζωή δημάρχων, φύλαρχων, αστυνομικών και δικαστών, συμπεριλαμβανομένου ενός Σιίτη, μέλους του επαρχιακού συμβουλίου, που δολοφονήθηκε στις 2…

Η γνωστή αμερικάνικη οργάνωση «Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Human Rights Watch)», με έδρα τη Νέα Υόρκη, σε ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα στις 8 Ιανουαρίου κατηγορεί το ιρακινό υπουργείο Εσωτερικών ότι συνεργάζεται με τις σιιτικές πολιτοφυλακές, τις Ταξιαρχίες Μπαντρ και το Στρατό του Μεχντί, που ευθύνονται για τη δολοφονική δράση των αποσπασμάτων θανάτου. «Οι πολιτοφυλακές δρουν υπό την προστασία του υπουργείου Εσωτερικών, απαγάγοντας, βασανίζοντας και δολοφονώντας εκατοντάδες ανθρώπους κάθε μήνα και πετώντας τα παραμορφωμένα σώματά τους σε δημόσιους χώρους. Δεν είναι ξεκάθαρο αν το υπουργείο ελέγχει τις πολιτοφυλακές ή αν οι πολιτοφυλακές ελέγχουν το υπουργείο, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι υπεύθυνες για πολλές από τις μεγαλύτερες βαρβαρότητες στο Ιράκ σήμερα», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση, σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters. Πρόκειται για σημαντική καταγγελία, γιατί μια πηγή υπεράνω υποψίας υποδεικνύει τους ενόχους, επιβεβαιώνει ποιοι υποκίνησαν και τροφοδοτούν την εμφύλια σφαγή και αποκαλύπτει ότι οι υποτιθέμενοι διώκτες των αποσπασμάτων…

Ο κυβερνήτης της Κοτσαμπάμπα, Μάνφρεντ Ρέγιες Βίλα, που ανήκει στην αντιπολίτευση, αναγκάστηκε τελικά να αποσύρει στις 15 Ιανουαρίου το σχέδιο διεξαγωγής δημοψηφίσματος για μεγαλύτερη αυτονομία από την κεντρική κυβέρνηση ύστερα από πολυήμερες μαχητικές φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν δύο διαδηλωτές, όταν χιλιάδες Ινδιάνοι που είχαν καταλάβει το κέντρο της πόλης ήρθαν σε σύγκρουση με διαδηλωτές της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, παρά την υποχώρηση του κυβερνήτη, χιλιάδες διαδηλωτές, οπλισμένοι με λοστούς, μαχαίρια και όπλα, παρέμειναν στο κέντρο της πόλης απαιτώντας την παραίτησή του.   Μεγάλη φιλοκυβερνητική διαδήλωση έγινε και στο προάστιο Ελ Αλτο της πρωτεύουσας Λα Πας, με αίτημα την παραίτηση του κυβερνήτη της επαρχίας Λα Πας, ο οποίος υποστηρίζει επίσης την αυτονομία της επαρχίας, παρόλο που η πλειοψηφία των ψηφοφόρων τάχθηκε εναντίον στο δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου.   Υστερα από τη νίκη στις προεδρικές εκλογές του Εβο Μοράλες, η αντιπολίτευση προσπαθεί να προκαλέσει πολιτική κρίση στη χώρα, χρησιμοποιώντας, εκτός των άλλων,…

Την παράταση της παραμονής 1200 αντρών της 10ης Ορεινής Ταξιαρχίας του Πεζικού, που προορίζονταν να μεταφερθούν στο Ιράκ, για όλο το 2007 ζήτησε ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων στο Αφγανιστάν, αντιστράτηγος Καρλ Αϊκενμπέρι, από τον υπουργό Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς κατά την πρόσφατη επίσκεψή του σε Αφγανιστάν και Πακιστάν. Τη στιγμή αυτή βρίσκονται στο Αφγανιστάν 24.000 περίπου Αμερικάνοι στρατιώτες, από τους οποίους οι 11.000 υπηρετούν υπό νατοϊκή διοίκηση και οι υπόλοιποι κυνηγούν την Αλ – Κάιντα και τους Ταλιμπάν και εκπαιδεύουν τον αφγανικό στρατό. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμερικάνικη στρατιωτική δύναμη από την αρχή του πολέμου τον Οκτώβριο του 2001, η οποία όμως δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει τον πολλαπλασιασμό των επιθέσεων.   Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε η αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση για τις επιθέσεις των ανταρτών στο Αφγανιστάν το 2006, οι επιθέσεις αυτοκτονίας έφτασαν στις 139 από 27 το 2005 και οι επιθέσεις με βόμβες τοποθετημένες στο οδόστρωμα διπλασιάστηκαν,…

Τη στιγμή που η λεγόμενη «διεθνής κοινότητα» έχει επιβάλει ένα πρωτοφανές οικονομικό εμπάργκο στην Παλαιστίνη και οι επικεφαλής του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» κάνουν τα πάντα για να ωθήσουν την παλαιστινιακή κοινωνία σε εμφύλιο πόλεμο, αν η κυβέρνηση της Χαμάς δεν αναγνωρίσει το Ισραήλ, πάνω από 10.000 Παλαιστίνιοι σαπίζουν στις ισραηλινές φυλακές, μεταξύ των οποίων 400 παιδιά, 115 γυναίκες, 36 βουλευτές και 4 υπουργοί της κυβέρνησης. Αυτά μεταξύ άλλων αναφέρονται στην τελευταία έκθεση του παλαιστινιακού υπουργείου για τις υποθέσεις των κρατουμένων, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Νοέμβρη και επιβεβαιώνονται (με μικρές αποκλίσεις στους ακριβείς αριθμούς) από την ισραηλινή οργάνωση B’Tselem (Ισραηλινό Κέντρο Ενημέρωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στις κατεχόμενες περιοχές), σε ανάλογη έκθεση που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη. Σύμφωνα με το παλαιστινιακό υπουργείο, 650.000 Παλαιστίνιοι υπολογίζεται ότι έχουν συλληφθεί κατά καιρούς τα τελευταία 40 χρόνια (από τον πόλεμο των 6 ημερών, το 1967), 40.000 απ’ τους οποίους φυλακίστηκαν μετά το ξέσπασμα…

Η επίσκεψη της αμερικανίδας ΥΠΕΞ Κοντολίζα Ράις στη Μέση Ανατολή ήταν πράγματι μία πολύ… επιτυχημένη περιοδεία! Η Κοντολίζα μάζεψε τα ανδρείκελά της, τα στοίχισε το ένα δίπλα στο άλλο σαν καλά στρατιωτάκια και τα έβαλε να υπογράψουν άλλη μια δήλωση υποταγής στην αμερικάνικη «νέα στρατηγική», της ανάπτυξης άλλων 20.000 στρατιωτών στο Ιράκ. Ταυτόχρονα, επανέλαβε τις δεσμεύσεις της για την αναβίωση του «οδικού χάρτη» στην Παλαιστίνη (του αμερικανόπνευστου «ειρηνευτικού» σχεδίου που έχει απορρίψει ήδη ο παλαιστινιακός λαός), στην εγκάρδια συνάντηση που είχε με τον Αμπάς, δηλώνοντας ότι μέσα στους επόμενους μήνες θα επιταχύνει την πρόοδο στην κατεύθυνση του «οδικού χάρτη», μιας και πολλά χρόνια περίμεναν οι Παλαιστίνιοι να φτιάξουν το δικό τους κράτος και οι Ισραηλινοί να ζήσουν με ασφάλεια!   Τέλος, στρίμωξε ξανά το Ιράν, καταγγέλλοντας ότι ενισχύει τους Ιρακινούς αντάρτες (!!!) και απέσπασε τη συγκατάβαση των οχτώ αραβικών κρατών (Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ομάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Ιορδανία και Αίγυπτος)…

Μπορεί ένα γκάλοπ από κάποιο «ανεξάρτητο οργανισμό» που εδρεύει στη Ραμάλ, που είδε τα φώτα της δημοσιότητας από το πρακτορείο Ρόιτερς, να κατέγραψε προβάδισμα της Φατάχ στην περίπτωση που θα γινόταν αυτή τη στιγμή εκλογές στην Παλαιστίνη, όμως ο Αμπάς δε φαίνεται και τόσο σίγουρος για τη νίκη του. Δεν εξηγείται αλλιώς η υπαναχώρηση απ’ την πρόσφατη απόφασή του για πρόωρες εκλογές. Στην κοινή συνέντευξη Τύπου με την Κοντολίζα Ράις την περασμένη Κυριακή, δήλωσε: «Ελπίζουμε να το πετύχουμε αυτό (σ.σ. την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας») το δυνατό συντομότερα και αυτό να οδηγήσει σε ένα happy end, με το οποίο η ζητούμενη κυβέρνηση θα σχηματιστεί, διαφορετικά θα πάμε πίσω στο λαό και θα κάνουμε Προεδρικές και Βουλευτικές εκλογές».   Αν ο Αμπάς είναι σίγουρος ότι θα κερδίσει τις εκλογές, τότε γιατί δεν τις κάνει άμεσα, αλλά συνεχίζει να πιέζει τη Χαμάς να υποχωρήσει; Αν στο παραπάνω συνυπολογίσουμε και τις ανησυχίες του αρχηγού…

Δυο αρχιτέκτονες δουλεύουν για την ανάπλαση μιας υποβαθμισμένης περιοχής του Λονδίνου, όπου διατηρούν και το γραφείο τους. Με απανωτές διαρρήξεις στο κτίριό τους θα οδηγηθούν άθελά τους σε μια προσπάθεια ανασυγκρότησης της προσωπικής τους ζωής. Ο ένας συνάπτει σχέσεις με την έγχρωμη καθαρίστρια του γραφείου. Ο άλλος ερωτεύεται τη μητέρα του νεαρού διαρρήκτη, που έχει ακολουθήσει ως το σπίτι του, μια Βόσνια πολιτική μετανάστρια.   Μια ταινία που καταγράφει ένα ταλαντευόμενο παζλ ανθρώπινων σχέσεων με τη σφραγίδα ενός οπαδού της πολυπολιτισμικότητας. Και ναι μεν αυτή η συνταγή πέτυχε στον «Αγγλό Ασθενή», όμως εδώ, όπως και στον «Ταλαντούχο κ. Ρίπλεϊ», ο Αντονι Μιγκέλα αδυνατεί να δώσει βάθος και πειστικότητα στις ιστορίες του. Ελένη Σταματίου

Η προεκλογική υπόσχεση του Δημάρχου της Ζαχάρως να βρει νύφες για τους εργένηδες της περιοχής του γίνεται ντοκιμαντέρ από έναν ταλαντούχο νέο σκηνοθέτη. Ο Κίμωνας Τσακίρης στρατοπέδευσε για οκτώ μήνες στη Ζαχάρω και κατέγραψε με ευαισθησία, χιούμορ και μελαγχολία αυτή την πλευρά της ελληνικής επαρχίας, όπου ένα τμήμα του ανδρικού πληθυσμού, ασχολούμενο κυρίως με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες, δυσκολεύεται να βρει σύντροφο.   Με την εξαιρετική σκηνή μιας γριάς που μεταφέρει ξύλα ο Τσακίρης τα λέει όλα σ’ ό,τι αφορά την απέχθεια των νέων γυναικών να ζήσουν και να εργαστούν στην επαρχία προτιμώντας οποιαδήποτε δουλειά στην Αθήνα. Ετσι λοιπόν ο δήμαρχος υλοποιεί την υπόσχεσή του με τους υποψήφιους γαμπρούς στο μακρινό Κλιν της Ρωσίας, όπου η επαρχιώτικη μιζέρια και μοναξιά συναντούν τη ρωσική φινέτσα στα πρόσωπα μερικών νέων γυναικών που θέλουν να γυρίσουν σελίδα στη ζωή τους. Φυσικά, όση φτώχεια και ταπεινώσεις κι αν έχουν υποστεί οι κάτοικοι της δύσμοιρης…

Συνέχεια του «Braveheart» και των «Παθών του Χριστού» το νέο πόνημα του Μελ Γκίμπσον βασίζεται στην ίδια βασική συνταγή: αχαλίνωτη βία που από ταινία σε ταινία επιστρατεύει όλο και λιγότερα επιχειρήματα.   Ολοι γνωρίζουν ότι οι ανθρωποθυσίες υπήρξαν για τις αρχαίες κοινωνίες συστατικό της λατρείας και του εξευμενισμού των θεοτήτων τους. Ομως το να αναγορεύονται οι ανθρωποθυσίες των Μάγιας σε προωθητικό στοιχείο αυξανόμενων προλήψεων και ως αίτιο της παρακμής του πολιτισμού τους είναι τουλάχιστον αυθαίρετο. Ορμώμενος από μια τέτοια αντίληψη της Iστορίας, χωρίς καν να εξετάζεται κατ’ ελάχιστο η παραγωγική βάση αυτών των κοινωνιών και η μετέπειτα καταστροφική επέλαση και επίδραση των Ευρωπαίων κατακτητών, ο Γκίμπσον, μέσα από ένα αφελές οικογενειακό love story, βρίσκει την ευκαιρία να επιδοθεί σε ένα άνευ προηγουμένου λουτρό αίματος από οθόνης το οποίο μπορεί να είναι αληθοφανές και καλογυρισμένο δεν εξυπηρετεί όμως απολύτως τίποτα. Ουτε καν τη δική του αντίληψη πραγμάτων. Οχι άδικα απόγονοι αυτών…

Η έλευση της νέας χρονιάς δεν συνοδεύτηκε από ελπίδες για κάτι καλό στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο δεύτερος γύρος του πρωταθλήματος ξεκίνησε μέσα σε μιζέρια και απαξίωση και η αγωνιστική εικόνα των ομάδων πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Η Σούπερ Λίγκα, που ανέλαβε να βγάλει το άθλημα από το τέλμα και την απαξίωση, όχι μόνο δεν κατάφερε να πετύχει τους στόχους της, αλλά αντίθετα συνέβαλε στη μεγαλύτερη απαξίωσή του.   Ορισμένοι από τους έγκριτους συναδέλφους μου στον αθλητικό Τύπο προσπαθούν να μας πείσουν ότι το ελληνικό πρωτάθλημα παραμένει ενδιαφέρον, παρά τη σαφέστατη υποβάθμιση της ποιότητάς του, εξαιτίας της ρευστής κατάστασης που επικρατεί στο βαθμολογικό πίνακα. Αν εξαιρέσουμε την πρώτη θέση, την οποία η συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων, ανεξάρτητα από την οπαδική τους προτίμηση, θεωρεί καπαρωμένη από τον Ολυμπιακό, και την τελευταία που την έχει «κατακτήσει» ο Ιωνικός, για τις άλλες θέσεις θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος της σεζόν…

Ιδιο σκηνικό με τις ερωτήσεις από έδρας προς τον απολογούμενο Β. Τζωρτζάτο. Ερωτήσεις του στυλ «γιατί να μη σας βάλουν τα χειρότερα για τον Μομφεράτο;», «γιατί να μη βάλουν τον Χριστόδουλο να πει και για σας;» κ.λπ. Ο Τζωρτζάτος απαντούσε στερεότυπα –όπως είναι λογικό- ότι δε μπορεί αυτός να απαντά για λογαριασμό του Σύρου και γι’ αυτό είχε υποβάλει αίτημα να κληθούν οι Διώτης και Σύρος να καταθέσουν. «Δώστε μου μια λογική εξήγηση», επέμενε σαδιστικά η εισαγγελέας. Το γεγονός αυτό σχολίασε μετά το τέλος της απολογίας Τζωρτζάτου ο συνήγορός του Ι. Μυλωνάς. Σημείωσε την επιμέλεια που επέδειξαν οι δικαστές στη διερεύνηση λεπτομερειών προσπαθώντας να αδυνατίσουν τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του εντολέα του και αναρωτήθηκε αν θα επιδείξουν την ίδια επιμέλεια στην ενίσχυση των σημείων εκείνων που ενισχύουν το υπερασπιστικό του οπλοστάσιο. Παρατήρησε πως από τις ερωτήσεις που έγιναν συνάγεται το συμπέρασμα ότι τα μέλη του δικαστηρίου τείνουν να αποδεχτούν ως ειλικρινή…

«Ανέκρουσε πρύμναν» ο Τζωρτζάτος στο ζήτημα της κατονόμασης μελών που γνώρισε στη 17Ν. Χτες, στη διάρκεια της απολογίας του, η οποία ήταν γραπτή, είχε πει ότι γνώριζε το Σάββα Ξηρό. Σήμερα, παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις που δέχτηκε από την έδρα, αρνήθηκε να κατονομάσει τα δυο πρόσωπα, με τα οποία -όπως είπε- είχε επαφή με την Οργάνωση και ένα τρίτο, το οποίο γνώρισε «συμπτωματικά». Η διαδικασία των ερωτήσεων από την έδρα επιβεβαίωσε απόλυτα τον Χριστόδουλο Ξηρό: θύμιζε θεατρική παράσταση. Ο πρόεδρος δεν έκανε καμιά ερώτηση και έδωσε το λόγο στους εισαγγελείς. Αυτοί έκαναν μια σειρά ερωτήσεις και αμέσως μετά ζήτησαν την ανάγνωση όλων των απολογιών που έχει δώσει ο Τζωρτζάτος στην προδικασία, επειδή -όπως είπαν- αρνείται τα πάντα και από το περιεχόμενο αυτών των απολογιών προκύπτει αντίφαση με τα όσα υποστήριξε στην απολογία του. Ετσι, άρχισε ένας μαραθώνιος επιτροχάδην ανάγνωσης των προδικαστικών απολογιών Τζωρτζάτου (προανακριτικών και ανακριτικών), σε ρυθμό πολυβόλου. Φυσικά,…

Στη δίκη του Κολοκοτρώνη, κουβάλησαν με τη βία τους δικαστές Τερτσέτη και Πολυζωίδη για να εκφωνήσουν την καταδικαστική απόφαση. Στη δίκη της 17Ν κουβάλησαν με τη βία τον Χριστόδουλο Ξηρό, για να του κάνουν ερωτήσεις, ενώ στην ουσία του είχαν απαγορεύσει να απολογηθεί και τον είχαν οδηγήσει σε αποχώρηση. Αλλοι καιροί, άλλα ήθη, ίδιο διαχρονικά το πρόσωπο της Εξουσίας και της θεραπαινίδας της Δικαιοσύνης. Ας δούμε το χρονικό της σημερινής μέρας. Ο Χριστόδουλος, όπως αναμενόταν, δεν ανταποκρίθηκε στην προφορική κλήση και δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο, οπότε αποφασίστηκε η βίαιη προσαγωγή του, με μειοψηφία ενός μέλους του δικαστηρίου, που είχε την άποψη ότι, εφόσον το δικαίωμα για υποβολή ερωτήσεων δόθηκε στους συγκατηγορούμενους στην πρώτη δίκη, δεν ήταν απαραίτητη η βίαιη προσαγωγή του Χριστόδουλου σ’ αυτή τη φάση. Στη διάρκεια του διαλείμματος ο Χριστόδουλος ανεβαίνει στην αίθουσα. Οπως πληροφορηθήκαμε, εμφανίστηκαν για να τον πείσουν ο ίδιος ο διευθυντής τυης φυλακής, ο αρχιφύλακας…

Με την έναρξη της συνεδρίασης ο Ι. Μυλωνάς επανέφερε το αίτημα ανάκλησης του διορισμού συνηγόρων στον Α. Γιωτόπουλο, αφού πλέον έχει συνήγορο της επιλογής του και δεν συντρέχει καμιά από τις προϋποθέσεις του νόμου για διορισμό. Η εισαγγελέας επιφυλάχτηκε να τοποθετηθεί αργότερα. Το δικαστήριο ασχολήθηκε με την απολογία του Χρ. Ξηρού. Δυο φορές έστειλε τον αρχιφύλακα να τον καλέσει να ανέβει να απολογηθεί, δυο φορές ο Χριστόδουλος διεμήνυσε ότι θέλει γραπτή κλήση και θα απαντήσει μέσω του συνηγόρου του. Οι εισαγγελείς πρότειναν να αναγνωστεί η απολογία του από τα πρακτικά στην πρώτη δίκη, αλλά και η προανακριτική και η ανακριτική απολογία του. Στο τελευταίο αντέτεινε σύσσωμη η υπεράσπιση (Μυλωνάς, Σταμούλη, Καραμπλιάνη, Κωνσταντοπούλου), εκθέτοντας αναλυτική νομική επιχειρηματολογία, σύμφωνα με την οποία από την ανάγνωση της προανακριτικής και της ανακριτικής απολογίας του Χριστόδουλου προκύπτει απόλυτη ακυρότητα. Μόνο η απολογία του στην πρώτη δίκη μπορεί να αναγνωστεί. Πολιτική αγωγή και εισαγγελία πρότειναν να…

«Κύριε Πρόεδρε , η δήλωση που έκανα πιο πριν ήταν η τελευταία σ’ αυτή την αίθουσα. Εδώ για μένα αυτή η δίκη τελείωσε, η διαδικασία ολοκληρώθηκε. Δεν με ενδιαφέρει η απόφασή σας και δεν με αφορά. Δεν με ενδιαφέρει τι λέει το δίκαιο και η δικονομία σας, δεν έχει καμία σημασία για μένα. Αλλωστε μας αποδείξατε ότι δεν έχει ούτε για σας. Θέλω να πω στους συνηγόρους μου, ιδίως στη Γιάννα Κούρτοβικ, που στάθηκε δίπλα μου από την πρώτη στιγμή δίνοντας σκληρές μάχες, ότι εξακολουθούν να έχουν την εμπιστοσύνη μου. Ομως η παρουσία μας σ’ αυτή τη δίκη εδώ τελείωσε. Δεν θέλω να αγορεύσουν για μένα, δεν έχω τίποτε άλλο να πω και τίποτε να ζητήσω από το δικαστήριο. Θα τους ζητήσω όμως ακόμη, να μην επιτρέψουν το διορισμό συνηγόρων από το δικαστήριο και να μη δώσουν το δικαίωμα σε κανέναν αχυράνθρωπο να με εκπροσωπεί σ’ αυτό το δικαστήριο. Τέλος…

Η 15η Γενάρη κάποτε θα γιορτάζεται ως μέρα του γερμανικού προλεταριάτου. Αυτή τη μέρα, το 1919, επήλθε η ήττα των επαναστατημένων εργατών του Βερολίνου, που σφραγίστηκε με τη δολοφονία των ηγετών του «Σπάρτακου» και του μόλις ιδρυθέντος (την 1η Γενάρη) Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ. Ο Λίμπκνεχτ πυροβολήθηκε στο κεφάλι και τάφηκε ως άγνωστος σε κοντινό νεκροταφείο. Η Λούξεμπουργκ βασανίστηκε και στο τέλος δέχτηκε δεκάδες σφαίρες τουφεκιών. Το νεκρό σώμα της πετάχτηκε σ’ ένα ποτάμι στο οποίο εξέβαλαν αποχετευτικοί αγωγοί. Τους φοβούνταν ακόμα και νεκρούς. Ομως η φωνή της νεκρής Ρόζας είχε αποτυπωθεί ήδη στο τελευταίο φύλλο της «Κόκκινης Σημαίας» («Die Rote Fahne»), σ’ ένα εκπληκτικής ενάργειας και επαναστατικής αισιοδοξίας άρθρο, που υπό τον τίτλο «Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο» παραδεχόταν την ήττα της εργατικής εξέγερσης: «Ηταν μια ήττα καθορισμένη από την αντίφαση ανάμεσα στην ορμητική ενεργητικότητα των μαζών και στην ανεπαρκή ωριμότητα της κατάστασης ή μήπως προήλθε…

♦ Η τρομοκρατία δεν μας σταματά, στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά (σύνθημα στην πορεία της 10ης Γενάρη) Αυτό είναι το ζητούμενο. Τίποτα να μη σταματήσει το κίνημα σ’ αυτή την κρίσιμη καμπή του. Να δοθεί η μάχη με τον καλύτερο τρόπο. Προϋποθέσεις υπάρχουν αρκετές. Το έδειξε και η πρώτη πορεία. Μπορούν να δημιουργηθούν ακόμα περισσότερες. Γιατί πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, τα επιχειρήματα των οπαδών της αναθεώρησης του άρθρου 16 δεν πείθουν. Είναι κάτι παραπάνω από γελοία. Θέλουν αναβαθμισμένη δημόσια παιδεία και δημιουργούν ιδιωτική! Καταγγέλλουν ότι υπάρχει ήδη ιδιωτική εκπαίδευση, αυτοί που δώσανε τις άδειες λειτουργίας στα ιδιωτικά κολέγια. Μιλούν για την τραγική υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, λες και είναι άλλοι αυτοί που την έφεραν σε τέτοιο χάλι. Παλαβά πράγματα, λένε κάποιοι. Ή -το σωστότερο- πολύ λαδάκι πρέπει να ‘χει πέσει από τους επίδοξους σχολάρχες των κερδοσκοπικών πανεπιστημίων.   ♦ Τέρμα πια στις εκτονώσεις. Εμπρός για καταλήψεις και διαδηλώσεις…