Η εκδήλωση που έγινε στο αμφθιθέατρο ΜΑΧ του Πολυτεχνείου την περασμένη Δευτέρα για την Παλαιστίνη (στα πλαίσια της εβδομάδας αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό) ήταν μια καλή ευκαιρία για να διαπιστώσει κανείς από κοντά τις θέσεις και τις αντιθέσεις που αναπτύσσονται στους κόλπους του παλαιστινιακού κινήματος. Η εκδήλωση οργανώθηκε από την επιτροπή πρωτοβουλίας και το σύλλογο «Ιντιφάντα», με προσκεκλημένους τον Αζάμ Ταμίμι, διευθυντή του Κέντρου Ισλαμικής Πολιτικής Σκέψης του Λονδίνου (προσκείμενου στη Χαμάς), τον Μαχμούντ Αμπού Ματχάνα, εκπρόσωπο του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΛΜΑΠ) και τον Μιχιάρ Ικτάμι εκπρόσωπο του Δημοκρατικού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΔΜΑΠ). Πρώτος μίλησε ο Αζάμ Ταμίμι. Αναφέρθηκε στο όραμα για την ίδρυση ενός πραγματικού παλαιστινιακού κράτους (κι όχι ενός μικρού και τρωτού «κράτους» υπό ισραηλινό έλεγχο) καταγγέλλοντας το διεθνές εμπάργκο που έχει στόχο την εγκατάλειψη αυτού του κύριου στόχου. Παρέθεσε τους κύριους στόχους της Χαμάς αυτή την περίοδο που είναι: 1.…
Συντάκτης: Eksegersi.gr
Μια ενδιαφέρουσα έκθεση του ισραηλινού «Νομικού Κέντρου για την Ελευθερία της Μετακίνησης» – “Gisha” (οργάνωση που ιδρύθηκε το 2005 και ζητά ελευθερία των μετακινήσεων για τους Παλαιστίνιους) δημοσιεύτηκε την προηγούμενη βδομάδα. Μια απ’ τους δύο συντάκτες της 100σέλιδης έκθεσης με τίτλο “Disengage Occupiers – The Legal Status of Gaza” (Αποδεσμευμένοι Κατακτητές – Το νομικό καθεστώς στη Γάζα), η Σάρι Μπάσι, σε συνέντευξή της στο Αλ-Τζαζίρα (18/1/07) ανέφερε ότι το «Ισραήλ εξακολουθεί να ελέγχει τη ζωή στη Λωρίδα της Γάζας μέσω ενός “αόρατου χεριού”, που είναι δύσκολο να το δεις αλλά το αισθάνονται έντονα οι κάτοικοι της Γάζας, που γνωρίζουν ότι η ικανότητά τους να κάνουν βασικά πράγματα – ν’ αγοράσουν γάλα, ν’ ανάψουν τα φώτα, να ταξιδέψουν στο εξωτερικό – εξαρτώνται από τις αποφάσεις που θα παρθούν απ’ το Ισραήλ». Η Μπάσι καταλήγει: «Το πανεπιστήμιο της Γάζας δε μπορεί να δεχτεί επισκέψεις από ένα ξένο λέκτορα αν το Ισραήλ δεν…
♦ ENTOYAPNT ZOYIK Mατωμένο διαμάντι Στα χνάρια της γνωστής περιπέτειας «Kυνηγώντας το Πράσινο Διαμάντι» του Pόμπερτ Zεμέκις (1984) και με παρόμοια συνταγή, ο Eντουαρντ Zούικ σκηνοθετεί μια εξωτική ταινία τοποθετημένη στο σκηνικό του εμφυλίου πολέμου που ταλαιπώρησε τη Σιέρα Λεόνε, τη δεκαετία του ‘90. Aυτό το σκηνικό προσδίδει το όποιο ενδιαφέρον στην ταινία που κατά τα άλλα δεν διεκδικεί τίποτα περισσότερο από τον τίτλο μιας καλογυρισμένης περιπέτειας που πολλοί θα αποκαλούσαν απλώς «αμερικανιά». Στον κεντρικό ρόλο ο Λεονάρντο ντι Κάπριο που υποδύεται έναν μισθοφόρο που προσπαθεί ν’ αποκτήσει ένα ροζ διαμάντι μεγάλης αξίας. ♦ KEBIN MAKNTONAΛNT O τελευταίος βασιλιάς της Σκωτίας H κινηματογραφική αυτή μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Tζιλ Φέντον προσπαθεί, μέσω της ιστορίας ενός νεαρού Σκωτσέζου γιατρού που γίνεται ο έμπιστος θεράπων του στρατηγού Aμίν Nταντά, να διηγηθεί τη βιογραφία του ίδιου του δικτάτορα της Oυγκάντα, που έγινε γνωστός για τις ακραίες μεταπτώσεις του και τα πολλά προσωπεία…
► Νικηφόρα πέρασε ο Ριβάλντο από την Τούμπα και στον Πειραιά πανηγυρίζουν για την κατάκτηση του τίτλου, που τη θεωρούν κάτι περισσότερο από σίγουρη. Ο Ολυμπιακός δείχνει να βγαίνει από την κρίση της αλλαγής προπονητή χωρίς απώλειες, με ανεβασμένη ψυχολογία και με κέρδος την αφύπνιση των «γερόντων» -ιδιαίτερα του Ριβάλντο- που για μια ακόμα χρονιά κάνουν τη διαφορά. Εχουμε αρκετές φορές υποστηρίξει ότι το μεγάλο ατού του Ολυμπιακού είναι η προσωπικότητα ορισμένων ποδοσφαιριστών του, που μπορούν να αλλάξουν τη ροή ενός αγώνα και να πάρουν την ομάδα στις πλάτες τους, σε αντίθεση με την ΑΕΚ που στηρίζεται στην ομαδική δουλειά και τις αγωνιστικές «αλχημείες» του προπονητή της και τον Παναθηναϊκό που μπορεί να έχει θεωρητικά το καλύτερο έμψυχο υλικό, αλλά ακόμη δεν έχει καταφέρει να γίνει ομάδα και να διεκδικήσει τον τίτλο. Η στήλη έχει «εκτεθεί» δυο φορές από την απόδοση του Ριβάλντο (ορισμένοι κακεντρεχείς θα δηλώσουν ότι εκτίθεται συνεχώς).…
«Δεν έχω καμιά σχέση με τη 17Ν. Αρνούμαι όλες τις κατηγορίες. Τις αρνήθηκα κατηγορηματικά σε όλες τις αρχές. Εχετε μόνο μια υπογραφή μου μέσα από τη ΓΑΔΑ και γι’ αυτήν έφαγα 25 χρόνια». Μ’ αυτά τα λόγια έκλεισε τη σχετικά σύντομη απολογία του ο Κώστας Καρατσώλης. Προηγήθηκε η εξιστόρηση της περιπέτειάς του. Η γκαγκστερική σύλληψή του στην παραλία, μπροστά στα έντρομα μάτια των παιδιών του και της γυναίκας του, που θύμιζε απαγωγή αμερικάνικου τύπου. Η μεταφορά του με ελικόπτερο από το Ακτιο στο άντρο της Αντιτρομοκρατικής, το βασανιστήριο της πολύωρης ανάκρισης, με τις απειλές για τη ζωή του και τη ζωή των δικών του. Η εξάντληση, ο πανικός, η κατάρρευση, η υπογραφή σ’ ένα κείμενο που αυτοί ετοίμασαν. Κι ύστερα η μεταφορά στην ανακρίτρια, από το στόμα της οποίας ακούει για πρώτη φορά τις κατηγορίες και μένει άγαλμα. Τις αρνείται αμέσως και ζητά προθεσμία. Σε δυο μέρες επανέρχεται με συνήγορο,…
Με μια λακωνικότατη δήλωση, ο Βασίλης Ξηρός δήλωσε ότι αρνείται τις κατηγορίες και ότι δεν θα απολογηθεί ούτε θα απαντήσει σε ερωτήσεις: «Μετά την απόρριψη των ενστάσεων και τις ψεύτικες προανακριτικές και εφόσον τις δέχεστε σαν αληθινές και συνεκτιμώντας τη στάση του δικαστηρίου όλον αυτό τον καιρό, δεν έχει κανένα νόημα να απολογηθώ ή να απαντήσω σε καμία ερώτηση». Η εισαγγελέας –φυσικά- πρότεινε να αναγνωστούν οι προανακριτικές και ανακριτικές απολογίες του, αυτές που τις έχει καταγγείλει ως προϊόν άσκησης ψυχολογικής και σωματικής βίας. Οι συνήγοροί του αντέλεξαν, αναφερόμενοι στο δικαίωμα σιωπής που άσκησε, το οποίο δεν επιτρέπει την ανάγνωση προδικαστικών απολογιών. Το δικαστήριο, με διάσκεψη-εξπρές στην έδρα και αδημονώντας να τελειώνει (είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρόεδρος προς στιγμή αμφισβήτησε το δικαίωμα συνηγόρου υπεράσπισης να δευτερολογήσει μετά την τοποθέτηση της εισαγγελέα!) αποφάσισε την ανάγνωση και προχώρησε σ’ αυτή. Ο… αυτόματος πιλότος της διεκπεραίωσης λειτούργησε και πάλι. Ο Βασίλης αποχώρησε από τη…
Τίποτα καινούργιο δεν εισέφερε η εξέταση Τσελέντη από τον Ι. Μυλωνά, συνήγορο των Τζωρτζάτου-Γιωτόπουλου. Ο Τσελέντης εμφανίστηκε αποφασισμένος να μην απαντήσει συγκεκριμένα σε τίποτα. Σε όλες τις επί του συγκεκριμένου ερωτήσεις απαντούσε με υπεκφυγές, παραπέμποντας γενικά και αόριστα στην απολογία του ή λέγοντας «έχω απαντήσει» ή απαντώντας προκλητικά: «Μπορεί να σας απαντήσει ο κ. Γιωτόπουλος ή ο κ. Τζωρτζάτος». Αρκετές ήταν οι παρεμβολές του συνηγόρου του Α. Οικονομίδη, αλλά και… της εισαγγελέα, η οποία θυμήθηκε ξαφνικά ότι δεν πρέπει να πιέζεται ο κατηγορούμενος να πει πράγματα που ενοχοποιούν τον εαυτό του!!! Η ίδια έφτασε να πει το εξής εκπληκτικό (εκπληκτικό σε σχέση με τις απόψεις που εκφράζει η ίδια στη δίκη), όταν ο συνήγορος ρώτησε τον Τσελέντη πότε μπήκε στην Οργάνωση και αυτός απέφυγε να απαντήσει: «Δε νομίζω ότι θα κρατήσουμε ημερολόγιο πότε μπήκε»! Η τήρηση κάποιων προσχημάτων ποτέ δεν έβλαψε, αλλά είναι τόση η ζέση και ο αυθορμητισμός της…
«Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν τα θυμάμαι και να είσαστε βέβαιοι ότι κάποια τα θυμάμαι λάθος». Πώς άραγε θα αξιολογηθεί ποινικά αυτή η φράση του Π. Τσελέντη; Πώς θα συνεκτιμηθεί, σε συνδυασμό μ’ αυτή τη δήλωση, το γεγονός ότι ως κατηγορούμενος προσπαθεί να ελαφρύνει την προσωπική του θέση; Πώς θα συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι από τη μια θεωρεί πως μια χαρά λειτουργούσε το μυαλό του Σάββα στον «Ευαγγελισμό» («τώρα δεν λειτουργεί καλά», είπε!) και από την άλλη θεωρεί πως οι προανακριτικές του Σάββα δεν αποδίδουν την πραγματικότητα, επειδή αποδίδει στον ίδιο δράση και ρόλο που δεν τον βολεύει ποινικά («αυτά που λέει ο Σάββας είναι παραμύθια», είπε σε κάποια στιγμή); Ψιλά γράμματα, θα πείτε. Κι αυτό μας το έδειξε το δικαστήριο με τις ερωτήσεις του. Ο πρόεδρος και οι εισαγγελείς δεν ρώτησαν σχεδόν τίποτα τον Τσελέντη σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες δήλωσε ότι έλαβε μέρος. Δεν προσπάθησαν καθόλου…
Αυτά τα χριστούγεννα γίνε και συ ένα τούβλο… για να χτίσεις μαζί μας ένα σπίτι για τετραπληγικά παιδιά. Στείλε SMS τη λέξη ΑΓΑΠΗ στο 4579 (Αλληλεγγύη. ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος. Αγκαλιάζουμε τον κόσμο) Πολύ θα θέλαμε να μάθουμε πόσοι άνθρωποι μετατράπηκαν σε τούβλα. Για να σας αποδείξουμε ότι παρά τις αθεϊστικές αντιρρήσεις σας, η Εκκλησία είναι θαυματουργή. Οτι στις μέρες μας εξακολουθούν να γίνονται θαύματα. Και τι θαύματα! Θαυματουργά. Γιατί είναι άλλο να μετατρέπεις το ψάρι σε κρέας. Αλλο να δίνεις ζωή στο νεκρό. Αλλο να κόβεις βόλτες πάνω στα κύματα. Και άλλο να μετατρέπεις τον άνθρωπο σε τούβλο. Τέτοιο πράγμα μόνο ο θαυματουργός Χρυσόδουλος και η κομπανία του μπορεί να το πραγματοποιήσει. Ξέρω, ξέρω. Θα πείτε ότι έτσι κι αλλιώς η οποιαδήποτε θρησκεία τους ανθρώπους σε τούβλα τους μετατρέπει. Σωστό. Αλλά κάθε αντικείμενο έχει τη χρησιμότητά του. Τα τούβλα π.χ. των χριστουγέννων, αν δε γίνουν σπίτι για τα…
Σπέρνουν φόβους και φυτρώνουν κάγκελα… Σπέρνουν φόβους. Αλλά υπάρχουν αρκετοί που δεν φοβούνται. Προς μεγάλη απογοήτευσή τους. Γιατί οι ίδιοι δεν είναι απλά φοβιτσιάρηδες. Είναι χέστες. Φυτρώνουν κάγκελα. Αλλά μέσα από τα κάγκελα ξεπροβάλλει αλύγιστη η λεβεντιά. Μεγαλώνοντας την ανασφάλειά τους. Γιατί δεν είναι απλά φοβιτσιάρηδες. Είναι χέστες. Σπέρνουν φόβους. Αλλά επειδή ξέρουν, γι’ αυτό φοβούνται. Φοβούνται ότι οι θαρραλέοι θα γίνουν πολλοί, πάρα πολλοί. Οσοι πρέπει να είναι. Ο,τι αρμόζει να είναι οι καταπιεσμένοι. Τότε τι να τα κάνουν τα κάγκελα; Πώς ν’ αντέξουν τα κάγκελα; Πόσο ν’ αντέξουν τα κάγκελα; Σπέρνουν φόβους, επειδή είδαν κάποιους να φοβούνται. Και νόμισαν ότι μπορούν να μετατρέψουν τους αετούς σε κότες. Γιατί νομίζουν ότι και αυτοί, αν δεν είναι αετοί, είναι τουλάχιστον γεράκια. Γεράκια τρομαγμένα. Με Πάρκινσον.
Αυτοί που στον πόλεμο επιδιώκουν με κάθε τρόπο να σώσουν τη ζωή τους, αυτοί πεθαίνουν συνήθως άναδρα και άδοξα (Ξενοφώντας) Στον Δημήτρη Κουφοντίνα. Δηλώνοντάς του, ότι για άλλη μια φορά μας έκανε υπερήφανους.
Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά Ούτε μια ώρα στο στρατό! (μερικοί το πέτυχαν αλλιώς…) Βία στη βία – ρουκέτες στην πρεσβεία «Οσοι δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους πεθαίνουν. Οσοι δεν πεθαίνουν θάβονται ζωντανοί μέσα στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα χαμόσπιτα των εργατικών συνοικιών, στα πέτρινα φέρετρα των πολυκατοικιών, στα ασφυκτικά νηπιαγωγεία και σχολεία, μέσα σε ολοκαίνουργιες κουζίνες και κρεβατοκάμαρες γεμάτες με φανταχτερά έπιπλα, αγορασμένα επί πιστώσει» Ulrike Meinhof Εργαζόμενοι σε χειμερία νάρκη ♦ Εκτός από το club underworld υπάρχει και το club Ανεργ-world. ♦ Είμαι όπως είμαι/ Είμαι έτσι φτιαγμένη/ Οταν μου έρθει η όρεξη να γελάσω/ Να σκάω στα γέλια/ Αγαπώ όποιον μ’ αγαπάει/ Και εγώ τι φταίω/ Αν δεν είναι ο ίδιος κάθε φορά/ Είμαι όπως είμαι/ Είμαι έτσι φτιαγμένη/ Τι άλλο θέλετε από μένα/ Είμαι φτιαγμένη να αρέσω/ Και δεν μπορώ να κάνω αλλιώς/ Τα τακούνια μου είναι πολύ ψηλά/ Η κορμοστασιά μου πολύ λυγερή/ Τα…
Πιο φανατικά από τα στελέχη της κυβέρνησης εμφανίζονται τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στο ζήτημα της γενίκευσης της χρήσης χαφιεδοκαμερών. Μιλώντας στη ΝΕΤ ο σκιώδης υπουργός Δημόσιας Τάξης Αλ. Παπαδόπουλος κάλεσε την ελληνική κοινωνία να αποδεχτεί τη χρήση χαφιεδοκαμερών, γιατί «αν υπάρχουν στόχοι επίφοβοι να χτυπηθούν είναι πολύ λογικό – και συμβαίνει σε όλες τις χώρες του κόσμου και μάλιστα σε χώρες με αποδεδειγμένη δημοκρατία – να υπάρχει παρακολούθηση από κάμερες». Ο δε πρώην υπουργός Μπατσαρίας, ο παρασημοφορηθείς από το FBI Χρυσοχοΐδης σε δηλώσεις του στο ραδιόφωνο του «Αlpha» υποστήριξε ότι «αφού δεν κάνουμε καλά τη δουλειά μας, βλέπετε ότι δε δουλεύουν οι κάμερες, με αποτέλεσμα να παθαίνουμε ζημιές». Πολύ πιο «μαζεμένοι» εμφανίστηκαν δεξιοί πολιτικοί, όπως η Ντόρα και ο Σουφλιάς, που δήλωσε ότι δε θέλει τον «μεγάλο αδελφό». Ευεξήγητη η στάση των Πασόκων. Εχουν διπλό λόγο να εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέως. Πρώτο, είναι αυτοί που πρωτοέβαλαν τις κάμερες,…
Μες στην απελπισία τους κι αφού είδαν ότι οι εκκλήσεις των τηλερουφιάνων προς τους πολίτες να πάνε και να καταθέσουν ό,τι ύποπτο είδαν γύρω από την αμερικάνικη πρεσβεία, μέρες ή και βδομάδες πριν την επίθεση με ρουκέτα, οι μπάτσοι αποφάσισαν να αναλάβουν δράση μόνοι τους. Τύπωσαν προκηρύξεις και άρχισαν να τις μοιράζουν μόνοι τους. Τις έστειλαν σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία, τις κόλλησαν στις εισόδους των πολυκατοικιών της περιοχής, τις έδωσαν χέρι-χέρι σε κόσμο που κατοικεί ή εργάζεται στη γύρω από την πρεσβεία περιοχή. Μόνο που δεν πήραν υπόψη τους δυο πράγματα. Πρώτο, ότι η ρουφιανιά εξακολουθεί να είναι το πιο απεχθές πράγμα στον ελληνικό λαό. Οταν μάλιστα πρόκειται για χτύπημα ενάντια στους Αμερικάνους, που ο λαός το υποδέχτηκε κρυφογελώντας πανηγυρικά, το να βρεις ρουφιάνους γίνεται το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου. Δεύτερο, ότι εκείνοι που έχουν διάθεση να ρουφιανέψουν θέλουν και μπαξίσι. Εντάξει το «Η ταυτότητά σας θα…
Και τα δυο κρατικά κανάλια μετέδωσαν μια «συγκλονιστική είδηση». Σε ελληνική «ιστοσελίδα αντιεξουσιαστών» δημοσιεύεται φωτογραφία που δείχνει ρουκετοβόλα RPG μαζί με άλλα όπλα. «Η Αντιτρομοκρατική ασχολείται σοβαρά με το θέμα». Τα παιδιά του Indymedia σε χρόνο ρεκόρ ξεβράκωσαν τα τρομο-παπαγαλάκια. Η φωτογραφία ήταν από τη Φαλούτζα και υπάρχει στην ηλεκτρονική Wikipedia, στο λήμμα RPG! Και τα παπαγαλάκια το βούλωσαν!
«Με αγώνες θα τους εμποδίσουμε (τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ), είπαν κάποιοι! Με αγώνες γενικά δε γίνεται τίποτα! Με αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων σε βάρος τους και με λαϊκή συμμαχία για την εξουσία, γίνεται!..» (Σχόλιο του «Ριζοσπάστη», στη στήλη «Τηλεπάθη», που γράφει ο διευθυντής του, 13.1.07). Είναι τόσο το θράσος τους, τέτοιο το μίσος τους για τους κοινωνικούς αγώνες που ξεφεύγουν από το δικό τους έλεγχο και διεκδικούν, που δε διστάζουν να το πουν ανοιχτά: Με τους αγώνες δε γίνεται τίποτα! Σημασία έχει ν’ αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων, να ανεβάσει τα εκλογικά ποσοστά του το ΚΚΕ σε βάρος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ! Αυτή η λογική είναι που τους έκανε να σταθούν εχθρικά απέναντι στο κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων το περασμένο καλοκαίρι, αυτή η λογική τους έκανε να αντιταχτούν στην απεργία διάρκειας των δασκάλων, αυτή η λογική τους οδήγησε στο πούλημα της απεργίας των ναυτεργατών πρόσφατα ή των…
«Τρίμηνη πανελλαδική καμπάνια αφιερωμένη στην παιδεία» αποφάσισε να οργανώσει η ΚΕ του ΚΚΕ. Οσο κι αν ψάξει κανείς, όμως, το κείμενο της σχετικής απόφασης δε θα δει να αναγορεύεται σε βασικό στόχο της καμπάνιας η στήριξη και ανάπτυξη των αγώνων που βρίσκονται σε εξέλιξη, με πρώτον τον αγώνα για την αποτροπή της αναθεώρησης του άρθρου 16. Μοναδικός στόχος είναι η αποκόμιση πολιτικής υπεραξίας από το κόμμα (έρχονται και εκλογές, βλέπετε).
Δεν δούλευαν –λέει- οι κάμερες, γιατί δεν το επιτρέπει η Αρχή Προστασίας προσωπικών δεδομένων. Σε ποιον τα πουλάτε αυτά, ρε; Δεν πήγε πέρσι το Μάη αιφνιδιαστικά στη ΓΑΔΑ η Αρχή Προστασίας και βρήκε όλες τις κάμερες να λειτουργούν κανονικότατα; Δεν έβαλε τότε και ένα πρόστιμο 3.000 ευρώ στην ΕΛΑΣ, διότι λειτουργούσε κάμερες για τις οποίες είχε ανακληθεί από την Αρχή η άδεια λειτουργίας; Σιγά μην ακούσουν ο Πολύδωρας και το ασφαληταριάτο την κάθε Αρχή Προστασίας, που την έχουν για στολίδι, για την εξαπάτηση των αφελών. Απλά, δεν τους συμφέρει πολιτικά να παραδεχτούν, ότι όλα τα συστήματά τους είναι άχρηστα, όταν αντιμετωπίζουν την ευρηματικότητα όσων είναι αποφασισμένοι να πράξουν σύμφωνα με τις αποφάσεις τους.
«Την “καρδιά” των δικαιωμάτων και των αγώνων του ελληνικού λαού στοχεύει η επίθεση με ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία, ενώ διευκολύνει τη συμμετοχή στους πολέμους των ΗΠΑ “κατά της τρομοκρατίας” ανά τον κόσμο» («Ριζοσπάστης», 13.1.07). Οταν είσαι οπορτουνιστής, όταν υπηρετείς με το δικό σου τρόπο το αστικό σύστημα, τότε αποχτάς και ασθενή μνήμη. Αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να είναι προσεκτικοί οι άνθρωποι του Περισσού όταν γράφουν τέτοιες παπαριές. Ζει ακόμα η γενιά (κι αν δε ζούσε υπάρχουν οι μνήμες) της Αντίστασης. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ίδια ακριβώς ήταν τα επιχειρήματα των δωσίλογων ενάντια στην Αντίσταση, στη διάρκεια της ναζιφασιστικής κατοχής: «Χτυπούν αυτοί ένα γερμανό φαντάρο και προκαλούν τα αντίποινα των κατοχικών αρχών». Κι αν πάμε ακόμα παραπίσω στην Ιστορία μας, θα θυμηθούμε τη σοφή παροιμία «Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης» κι εκείνο το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» του Κολοκοτρώνη. Στην ίδια (ο Θεός να την κάνει)…
«Η καταδίκη ενεργειών όπως η χτεσινή, ενεργειών που τύποις μόνο στρέφονται κατά των ΗΠΑ, αλλά, αντίθετα, και επί της ουσίας διευκολύνουν την αμερικανοκρατία, την αναπαράγουν και επιδιώκουν να τη διευρύνουν και να τη νομιμοποιήσουν, είναι αυτονόητη. Και είναι αυτονόητη η καταδίκη γιατί ο αγώνας ενάντια σε αυτούς, τους Αμερικανούς τρομοκράτες, που δολοφονούν στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία και στη Σομαλία, όχι μόνο δεν εξυπηρετείται, αλλά, αντίθετα, με τέτοιες ενέργειες, ο αγώνας αυτός συκοφαντείται και υπονομεύεται. (Ν. Μπογιόπουλος, «Ριζοσπάστης», 13.1.07). Εμείς τώρα τι να σχολιάσουμε; Μπορείς να κάνεις συζήτηση με προβοκάτορες που βιάζουν κι αυτή ακόμα την κοινή λογική;


