Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά
Ούτε μια ώρα στο στρατό! (μερικοί το πέτυχαν αλλιώς…)
Βία στη βία – ρουκέτες στην πρεσβεία
«Οσοι δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους πεθαίνουν. Οσοι δεν πεθαίνουν θάβονται ζωντανοί μέσα στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα χαμόσπιτα των εργατικών συνοικιών, στα πέτρινα φέρετρα των πολυκατοικιών, στα ασφυκτικά νηπιαγωγεία και σχολεία, μέσα σε ολοκαίνουργιες κουζίνες και κρεβατοκάμαρες γεμάτες με φανταχτερά έπιπλα, αγορασμένα επί πιστώσει» Ulrike Meinhof
Εργαζόμενοι σε χειμερία νάρκη
♦ Εκτός από το club underworld υπάρχει και το club Ανεργ-world.
♦ Είμαι όπως είμαι/ Είμαι έτσι φτιαγμένη/ Οταν μου έρθει η όρεξη να γελάσω/ Να σκάω στα γέλια/ Αγαπώ όποιον μ’ αγαπάει/ Και εγώ τι φταίω/ Αν δεν είναι ο ίδιος κάθε φορά/ Είμαι όπως είμαι/ Είμαι έτσι φτιαγμένη/ Τι άλλο θέλετε από μένα/ Είμαι φτιαγμένη να αρέσω/ Και δεν μπορώ να κάνω αλλιώς/ Τα τακούνια μου είναι πολύ ψηλά/ Η κορμοστασιά μου πολύ λυγερή/ Τα στήθη μου πολύ σκληρά/ Και τα μάτια μου πολύ κομμένα/ Και λοιπόν/ Τι σας κόφτει/ Είμαι όπως είμαι/ Αρέσω σε όποιον αρέσω/ Τι σας κόφτει… (Ζακ Πρεβέρ).
♦ «Ετσι, ενόσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, ενόσω δηλαδή καταναλώνω οξυγόνο και αντιλήψεις περί του τι εστί σωφροσύνη (και ζωή), ζορίζομαι να μιλήσω σαν να ‘ταν κάτι ξεκάθαρα «κακό» η κατανάλωση. Και αν μου ζητείται να την προϋποθέσω ως απαξία, τότε εντάξει, δεν έχω αντίρρηση. Αλλά θα πρέπει να της βρούμε άλλο, το σωστό ίσως όνομα, όπως την (αυτονοήτως κακή, έτσι δεν είναι;) παγκοσμιοποίηση θα έπρεπε να τη λέμε καπιταλισμό – προς μέγιστη φρίκη των ακτιβιστών όπου γης: γιατί πού ακούστηκε δεδηλωμένη αντικαπιταλιστική δράση εν μέσω τόσων μη κυβερνητικών οργανώσεων που ενεργοποιούνται για τα δικαιώματα του πρόσφυγα monahus-monahus; Μια αντιπαγκοσμιοποιητική (αν το λέω σωστά…) δράση είναι ό,τι πρέπει! Οσο για την “τέχνη”, εδώ πια δεν μπορώ να προσθέσω τίποτα. Οι αναγνώστες που έκαιγαν βιβλία, το ‘33, δεν υλοποιούσαν κι αυτοί μια λόγω του όγκου τους άποψη περί τέχνης; Τέχνη, βέβαια, δεν είναι μόνον η λογοτεχνία. Είναι και η ζωγραφική – στο «Outlook» π.χ. Μα και η μαγειρική, θα έλεγε κάθε σοβαρός δειπνοσοφιστής. Αλλά δεν ξέρω τι να αντιτάξω στη βδελυρή ιδέα να καταναλώνονται τα μαγειρεύματα… Ή μήπως η κατανάλωση είναι κάτι δίχως απόλαυση, κάτι που παραπέμπει αποκλειστικά στα “McDonalds” και τα συναφή; Πάλι δεν βγάζω άκρη: Αν το Εθνικό Κέντρο Επισταμένης Βρώσεως Ιδιοσκευασμάτων διοργανώσει ψηφοφορία και όλοι, μα όλοι, ψηφίσουν το MacHamburger, ποιος είμαι εγώ ν’ αντιτάσσω θεωρίες περί καθαρής απόλαυσης; Ο Ντε Σαντ;» (Γ. Κοροπούλης, ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΤΥΠΙΑ, Βιβλιοθήκη, 12/01/07).
♦ «Οποιον και να σκεφτώ που ψηφίζει Συνασπισμό είναι φραγκάτος, δεν ασχολείται πλέον με τα πολιτικά γιατί δεν έχει χρόνο, διαβάζει “Ελευθεροτυπία” και Ιρβιν Γιάλομ, ψωνίζει ρούχα από το Fena Fresh, έχει το εξοχικό του, τα ταξίδια του και όλο το σχετικό πακέτο… Οι περισσότεροι είτε τα φέρνουν βόλτα άνετα είτε είναι ευκατάστατοι. Αστοί, παλιά μέλη της ΚΝΕ ή του Ρήγα Φεραίου, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, θα πάνε στην πορεία του Πολυτεχνείου, αλλά θα καταλήξουν στο Ζύθο για εκείνη τη σαλάτα με ρόκα, τρούφα και μπαλσάμικο Τοσκάνης. Πηγαίνουν χρόνια στο φεστιβάλ, αρχικά στο β’ εξώστη, έπειτα με κάρτα, τώρα πάνε μόνο στις τελετές έναρξης και λήξης και στα πάρτι προς τιμή των επίσημων καλεσμένων…» (Γ. Βρέτζος, στο θεσσαλονικιώτικο περιοδικό «Εξώστης», φ. 31/11/06). Ταμάμ!
♦ Ούτε δουλειά, ούτε ανεργία. Τα δεδουλευμένα γ… την π…!
♦ Εγώ λέω να φάω λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτεκεφαλλιοκιγκλοπελειολαγωοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών (βλέπε Αριστοφάνους, Εκκλησιάζουσαι, στίχοι 1168-1175). Κάτι ελαφρό, δηλαδή!
♦ Αρ-Πι-Τζι που σας χρειάζεται!
♦ Τι γίνεται, ρε παιδιά; Η καπιταλιστική Ρωσία ξόφλησε, λέει, το «σοβιετικό» χρέος προς το κλαμπ πιστωτριών χωρών του Παρισιού! (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16/12/06). Του απίστευτου! (Καλά λέγεται ότι ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» υπήρξε για να καθυστερήσει την ανάπτυξη του υπαρκτού καπιταλισμού…).
♦ Το επιτόκιο -αυτό που βλέπει ο πέλατης- μεγεθύνεται ελάχιστα, αλλά διογκώνονται οι άλλες επιβαρύνσεις. Π.χ. Οκτώβρης 2006, επιτόκιο στεγαστικών δανείων χωρίς= 4,62% με (τα κερατιάτικα) 5,31% – Καταναλωτικά δάνεια (ίδια εποχή), 8,87% με (το «τζατζίκι») 10,63%. (Και μετά είναι φυλακισμένος ο Γιάννης Δημητράκης για «ληστεία» τράπεζας…).
♦ «Τάσπασε, τατσούγκρισε» το περιοδικό CONTACT με την ομοσπονδία αναρχικών δυτικής ελλάδος και η τελευταία έγινε σκέτη ομοσπονδία αναρχικών ελλάδος;
♦ Να μην ξεχνάμε ότι και η Αιθιοπία και η Σομαλία υπήρξαν «λαϊκές» δημοκρατίες.
♦ Φλώρια του SMS Αντίστασης (και καλά…) δεν έχετε υπόσταση (παρά τη στήριξη της ελευθερογλυπτίας…).
♦ The best of Kurtis Blow (πρώην ράπερ). Δεν είν’ κακό.
♦ R.P.G.: Revolution Promised (and) Guaranteed.
♦ Με 3,2% «έτρεξε» ο πληθωρισμός το 2006 (εμείς να δούμε με τα πόσα τρέχουμε – βάλε στον κώλο μου φωτιά είμ’ απ’ την Τρίπολη!).
♦ Stage= απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, δηλαδή 6ωρη δουλειά 22 ημερών το μήνα για ενάμιση χρόνο, χωρίς ΙΚΑ και με «μισθό» γύρω στα 450 ευρώ (χέσε ψηλά κι αγνάντευε).
♦ «Μέσα στο Φεβρουάριο θα κατατεθεί διάταξη με βάση την οποία θα χάνουν το επίδομα άνεργοι που δεν δέχονται δύο φορές την προσφερόμενη εργασία στον ευρύτερο επαγγελματικό κλάδο τους ή δεν δέχονται τα προσφερόμενα εκπαιδευτικά προγράμματα. Την ίδια στιγμή για τους εργοδότες θα υπάρξουν κίνητρα για την αναγγελία των κενών θέσεων στον ΟΑΕΔ». (Οικονομική Ελευθεροτυπία, 12/01/07).
♦ Από παντού μπάζει – η υπόθεση στο γκάζι (διαβάστε το 2ο φύλλο του Ταξικού Προσανατολισμού και θα πιάσετε το… εννοούμενο).
♦ Διαβάσαμε «εντυπωσιακά» αποτελέσματα σε πίνακα του «Φακέλλου-Ναρκωτικά» (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 5-6/01/07) με τίτλο «Αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών κοινοτήτων ΚΕΘΕΑ» (για ένα χρόνο θεραπείας). Ωραία τα επί τοις εκατό στοιχεία. Μόνο που θα θέλαμε να ξέρουμε και τον αριθμό των «Θεραπευμένων» ανθρώπων (έτσι για να δούμε εάν η χρήση «παράνομων» ουσιών είναι ασθένεια ΚΑΙ σε σχέση με την αποκτήνωση του αλκοολισμού). Και όσο και να συγκινεί (πράγματι) η ιστορία της Μαρίας Κ., 39 ετών, μας ξενίζει εκείνο το ΚΑΙ, «ξεκίνησε τη χρήση ουσιών… με χασίς… στην πορεία εξαρτήθηκε και από άλλες ουσίες», αν μη τι άλλο, λόγω της επιστημοσύνης και όχι της επιστημονικότητάς του. (Σαν να λέμε, χρησιμοποιώντας στοιχεία της ίδιας εφημερίδας, 6-7/01/07, τι φύλλα κόκας, τι κοκαΐνη…).
Βασίλης
