Συντάκτης: Eksegersi.gr

Στο στόχαστρο ο στρατός Το μέτωπο στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» που έχει ανοίξει στο Πακιστάν η κυβέρνηση του στρατηγού Μουσάραφ, κατ’ εντολή του Λευκού Οίκου, εξελίσσεται σε μπούμερανγκ για τους εμπνευστές του. Η ανάπτυξη τεράστιου αριθμού στρατιωτικών δυνάμεων, πάνω από 100.000, στις παραμεθόριες φυλετικές ημιαυτόνομες περιοχές, οι βομβαρδισμοί και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να περιορίσουν τις επιθέσεις των Ισλαμιστών μαχητών, αλλά αντίθετα οι τελευταίοι κλιμακώνουν τις επιθέσεις τους και τις επεκτείνουν στην υπόλοιπη χώρα, κυρίως με την μορφή των επιθέσεων αυτοκτονίας. Μεχρι στιγμής αυτή τη χρονιά, το Πακιστάν κατέχει τη δεύτερη θέση, μετά το Ιράκ, στις επιθέσεις αυτοκτονίας, με τουλάχιστον 40 επιθέσεις. Κύριος στόχος των αυξανόμενων επιθέσεων αυτοκτονίας είναι ο στρατός, γεγονός που ανάγκασε την κυβέρνηση να δώσει εντολή στους αξιωματικούς να αποφεύγουν να κυκλοφορούν με στρατιωτική στολή και να αντικαταστήσουν τις στρατιωτικές πινακίδες των αυτοκινήτων τους με πολιτικές. Ενδεικτικές, τόσο για την…

Εκατοντάδες μαχητές Ταλιμπάν έχουν μετακινηθεί στη στρατηγικής σημασίας περιοχή Arghandab ακριβώς βόρεια της πόλης Κανταχάρ, της μεγαλύτερης πόλης του νότιου Αφγανιστάν, σύμφωνα με τον ανταποκριτή των «New York Times» (30/10/07). Από την πλευρά των Ταλιμπάν, ο εκπρόσωπος τύπου ανακοίνωσε ότι έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους τα τρία τέταρτα της περιοχής, ότι έχουν καταλάβει 7 σημεία ελέγχου στην περιφέρειά της και ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σφοδρή μάχη με τα αμερικάνικα στρατεύματα για να τους απωθήσουν. Είναι η πρώτη φορά από το 2001 που οι Ταλιμπάν κατάφεραν να μπουν στην περιοχή αυτή , που βρίσκεται σε απόσταση βολής από την Κανταχάρ, στην οποία σταθμεύει μεγάλη δύναμη αμερικάνικων στρατευμάτων. Αυτό σημαίνει ότι αν καταφέρουν οι Ταλιμπάν να κρατήσουν υπό τον έλεγχό τους την περιοχή αυτή, η Κανταχάρ θα βρίσκεται συνεχώς στο στόχαστρό τους. Μια Αμερικανίδα δημοσιογράφος και μέλος ανθρωπιστικής οργάνωσης, η Sarah Chayes, που ζει στην Κανταχάρ από το 2001, είπε στους…

Χιλιάδες νοτιοασιάτες μετανάστες οικοδόμοι, αψηφώντας τις απειλές απέλασης, κατέβηκαν σε απεργία το περασμένο Σαββατοκύριακο, 27 και 28 Οκτωβρίου, στο Ντουμπάι, διεκδικώντας αύξηση στα μεροκάματα, βελτίωση των συνθηκών εργασίας, των χώρων διαμονής και των μέσων μεταφοράς στα εργοτάξια, αφού οι εργολάβοι είχαν επανειλημμένα απορρίψει τα αιτήματά τους. Η απεργία ξεκίνησε το Σάββατο σε δύο εργοτάξια και επεκτάθηκε την Κυριακή σε τρία ακόμη. Οι απεργοί κατέλαβαν έναν κτίριο υπό κατασκευή και απάντησαν με πέτρες στην αστυνομία, προκαλώντας ζημιές σε αστυνομικά αυτοκίνητα. Στην πραγματικότητα η απεργία αυτή ήταν μια κραυγή απόγνωσης των μεταναστών οικοδόμων, που έφερε στο φως της δημοσιότητας τα προβλήματά τους, με προδιαγεγραμμένη έκβαση, αφού ο συνδικαλισμός και οι απεργίες απαγορεύονται στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η καταστολή της απεργίας ήταν άμεση και βάρβαρη. Περισσότεροι από 4.000 απεργοί συνελήφθηκαν και αφέθηκαν ελεύθεροι στις 31 Οκτωβρίου, εκτός από 160 που παραμένουν υπό κράτηση, κατηγορούμενοι για πράξεις βίας. Αλλά και όσοι αφέθηκαν ελεύθεροι είναι…

Η πιο εύστοχη παρατήρηση για τη σύγκρουση που μαίνεται αυτό τον καιρό μεταξύ της Τουρκίας και του ΡΚΚ έγινε από έναν ανώνυμο κούρδο πολίτη που ζει στην πρωτεύουσα του ιρακινού Κουρδιστάν: «Οι ΗΠΑ είναι σαν έναν άντρα με δύο γυναίκες. Αυτές τσακώνονται, αλλά αυτός δεν θέλει να χάσει καμία από τις δύο». Το ζήτημα είναι ότι ο «τσακωμός» χοντραίνει ολοένα και περισσότερο, με αποτέλεσμα οι Αμερικάνοι να έχουν οδηγηθεί σε πλήρες αδιέξοδο. Είναι αμφίβολο αν θα υπάρξει υπέρβαση του αδιεξόδου στη συνάντηση Μπους – Ερντογάν, που θα γίνει στην Ουάσιγκτον τη Δευτέρα. Δεν είναι μόνο η Τουρκία, που τρίζει τα δόντια της συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τις επιχειρήσεις ενάντια στους κούρδους αντάρτες. Είναι και ο πρόεδρος της κουρδικής κυβέρνησης του ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, που απείλησε ότι ενδεχόμενη εισβολή της Τουρκίας σημαίνει πόλεμο, ενώ υποστήριξε ότι είναι πεπεισμένος ότι η τούρκικη επιθετικότητα κατά του ΡΚΚ είναι μόνο μία πρόφαση με στόχο…

Η επιχείρηση απαγωγής 103 παιδιών από την Αφρική – κυρίως από το Τσαντ – από γαλλική Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), ονόματι «Κιβωτός της Ζωής», η οποία αποκαλύφθηκε πρόσφατα, φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ρόλο των ΜΚΟ και των συμφερόντων που αυτές εξυπηρετούν. Η ιστορία ξεκίνησε την Πέμπτη 25 Οκτώβρη, όταν εννέα Γάλλοι και επτά Ισπανοί επιχείρησαν να πάρουν μαζί τους 103 παιδιά ηλικίας ενός μέχρι δέκα ετών. Οι 16 Ευρωπαίοι συνελήφθησαν λίγο πριν αναχωρήσει η πτήση τους και έκτοτε κρατούνται με την κατηγορία της απαγωγής και απάτης κατά συρροή, αντιμετωπίζοντας ποινές μέχρι και 20 χρόνων καταναγκαστικών έργων στο Τσαντ. Οι συλληφθέντες υποστηρίζουν ότι τα παιδιά είναι ορφανά από το Νταρφούρ του Σουδάν κι ότι στόχος τους ήταν να τα δώσουν για υιοθεσία σε οικογένειες, οι οποίες πλήρωσαν από 2.800 μέχρι και 6.000 ευρώ για κάθε παιδί για να καλύψουν τα έξοδα μεταφοράς! Παρολαυτά, ορισμένα παιδιά είπαν στους δημοσιογράφους ότι είναι…

Οσο πλησιάζει ο καιρός για την πραγματοποίηση της «διεθνούς συνόδου» για το Παλαιστινιακό τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα για τους εμπνευστές της. Η «Παλαιστινιακή Αρχή» του Μαχμούντ Αμπάς ακόμα δεν τα έχει βρει με τους Σιωνιστές στο ζήτημα του χρονοδιαγράμματος για την επίτευξη συμφωνίας, όπως ζητά η πλευρά του Αμπάς (σύμφωνα με δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού και νυν διαπραγματευτή, Αχμέντ Κορέι). Οι Σιωνιστές προτείνουν ανοιχτές συνομιλίες, χωρίς ορίζοντα λήξης, πράγμα που πιθανώς να τινάξει στον αέρα τη σύνοδο που τόσο περιμένουν οι Αμερικάνοι. Από την άλλη, τέσσερις παλαιστινιακές οργανώσεις (η Χαμάς, η Τζιχάντ, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και το Λαϊκό Μέτωπο – Γενική Διοίκηση) δηλώνουν αντίθετες στη σύνοδο και σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν «αντισύνοδο» στη Δαμασκό, ενώ η Χαμάς οργάνωσε με επιτυχία μεγάλη διαδήλωση στη Τζαμπαλίγια. Την ίδια στιγμή οι Σιωνιστές συνεχίζουν τις επιθέσεις στη Γάζα. Τέσσερις αστυνομικοί της κυβέρνησης της Χαμάς σκοτώθηκαν μετά από βομβαρδισμό του…

Το ντοκιμαντέρ αυτό αναφέρεται στην Αγιουβέρδα, ένα αρχαίο θεραπευτικό σύστημα της Ινδίας, ηλικίας 5.000 περίπου ετών. Πρόκειται για μια τέχνη διαβίωσης και ύπαρξης βασισμένη στην ενότητα του περιβάλλοντος και του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου. Με όχημα αυτή την γενικά σωστή ιδέα, που ήταν πολύ πιο εύκολα εφαρμόσιμη στον απλό τρόπο ζωής των πρωτόγονων κοινωνιών, επιχειρείται μια απλουστευμένη μεταφορά της στις σύγχρονες συνθήκες. Παραβλέποντας τη δομή –κυρίως οικονομική- των σημερινών κοινωνιών, κοντολογίς τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, που έχει αποσπάσει εντελώς τον άνθρωπο από το ανόργανο σώμα του, τη φύση, οι παραφυάδες των ανατολικών φιλοσοφιών υπόσχονται πράγματα που απλούστατα δεν γίνονται χωρίς την, σε πρώτη φάση, ανατροπή αυτών των απάνθρωπων παραγωγικών σχέσεων. Ως εκ τούτου, μερικά απ’ όσα θα δείτε σ’ αυτή  την ταινία είναι σωστά, άλλα είναι ανοησίες και τα περισσότερα είναι φλυαρίες. Ελένη Σταματίου

Θέμα αυτής της ταινίας είναι οι παράνομες απαγωγές και εκδόσεις πολιτικά ύποπτων προσώπων σε χώρες  όπου επιτρέπονται τα βασανιστήρια και άλλες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το σενάριο του Κέλι Σέιν και η σκηνοθεσία του, με πολιτική προπαίδεια, νοτιοαφρικανού Γκάβιν Χουντ (Τσότσι) επιχειρούν να θέσουν το «μέγα» ερώτημα: κατά πόσο μπορεί να επιτραπεί η βία για την απόσπαση πληροφοριών που ενδέχεται να σώσουν τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων; Καταλήγουν πολύ προσεκτικά και έμμεσα στο ότι πρέπει να τηρούνται η συνθήκη της Γενεύης και οι νόμοι, προκειμένου να λειτουργεί εύρυθμα η κοινωνία. Φυσικά, στο αληθινά μέγα ερώτημα για το ποιος πραγματικά θέτει σε κίνδυνο τις ζωές αυτών των χιλιάδων, αν όχι εκατομμυρίων, ανθρώπων η απάντηση υπονοείται για τους νοήμονες. Με άλλα λόγια, όπως και στον πόλεμο του Βιετνάμ, υπάρχουν σήμερα στην Αμερική όλο και περισσότεροι άνθρωποι –εν προκειμένω κινηματογραφιστές- που δειλά-δειλά προσπαθούν να πουν στον υπόλοιπο κόσμο ότι δεν είναι όλοι οι Αμερικανοί…

Διασκευή της ομώνυμης αστυνομικής νουβέλας του Ζορζ Σιμενόν από ένα σκηνοθέτη που θεωρείται στις μέρες μας γνήσιος συνεχιστής του λεγόμενου σινεμά του δημιουργού. Στην πραγματικότητα, ο Μπέλα Ταρ χρησιμοποιεί την ιστορία του Σιμενόν για να μιλήσει για το προσφιλές του θέμα που δεν είναι άλλο από την αποπνικτική μοναξιά,  τη ρουτίνα και αλλοτρίωση του καθημερινού ανθρώπου. Ο ήρωας αυτής της ταινίας, φύλακας στην προβλήτα ενός λιμανιού, μπουχτισμένος από τα πάντα, γίνεται ένα βράδυ αθέλητα μάρτυρας σ’ ένα φόνο και κάτοχος ενός χρηματικού ποσού. Μετά απ’ αυτό μπαίνει στο δίλημμα να βελτιώσει τη ζωή του ή να διατηρήσει την αξιοπρέπεια του. Ομως, όπως είπαμε, η ιστορία είναι ένα πρόσχημα. Ο Ταρ δεν χρειάζεται καθόλου την υπόθεση προκειμένου να σχολιάσει για μια ακόμη φορά την ανθρώπινη ύπαρξη. Δηλώνοντας οπαδός του αγνού σινεμά, ενδιαφέρεται περισσότερο να απευθυνθεί στις αισθήσεις του θεατή, δημιουργώντας εντυπωσιακά, αν και αργόσυρτα, ασπρόμαυρα μονοπλάνα που πραγματικά ακυρώνουν τη συμβατική…

Μερικές βδομάδες πριν, με αφορμή τις νίκες των πέντε ελληνικών ομάδων στο ΟΥΕΦΑ και τις αναλύσεις των έγκριτων συνάδελφων μου, ότι αυτές οι νίκες μπορεί να είναι η απαρχή για ένα καλύτερο ελληνικό πρωτάθλημα, είχαμε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να συνδέουμε τις συλλογικές επιτυχίες με την αναβάθμιση της ποιότητας του πρωταθλήματος. Είχαμε τονίσει τότε, ότι το κέρδος  από τις νίκες είναι περισσότερο επικοινωνιακό και λιγότερο έως καθόλου πρακτικό, τονίζοντας ότι η διοίκηση της ομάδας που θα έχει μια καλή ευρωπαϊκή πορεία προσπαθεί κυρίως να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη από την ευνοϊκή γι’ αυτή συγκυρία, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την προσπάθεια να δημιουργηθούν οι συνθήκες για επανάληψή της, αφού στο ελληνικό ποδόσφαιρο οι παράγοντες λειτουργούν με τη λογική της αρπαχτής και όχι με τη λογική να επενδύσουν στο μέλλον. Το περασμένο Σάββατο έτυχε να παρακολουθήσω μια ποδοσφαιρική συζήτηση που αφορούσε την πορεία της εθνικής ομάδας…

Μειώθηκαν και οι εξαγωγές Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφερόμαστε στις εξαγωγές και στο εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων (διαφορά εισαγόμενων και εξαγόμενων προϊόντων). Το κάνουμε γιατί η κυβέρνηση, διά του προηγούμενου υπουργού Γεωργίας Ε. Μπασιάκου, συνήθιζε να παρουσιάζει ως πετυχημένη την αγροτική της πολιτική επικαλούμενη μονομερώς τις αυξήσεις των εξαγωγών των αγροτικών προϊόντων που είχαν παρατηρηθεί το 2006 (τη συγκεκριμένη χρονιά είχαμε πολλές τέτοιες τοποθετήσεις). Το 2007, όμως, το υπουργείο Γεωργίας δεν έβγαλε ούτε ένα δελτίο για την πορεία των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων, γιατί τα στοιχεία ήταν και εξακολουθούν να είναι δυσμενή για την κυβερνητική πολιτική (και το πολιτικό πρεστίζ του Ε. Μπασιάκου). Πριν λίγο καιρό, η ΕΣΥΕ έδωσε στη δημοσιότητα στοιχεία για τις εξαγωγές και το εμπορικό ισοζύγιο των αγροτικών προϊόντων για το επτάμηνο Γενάρης-Ιούλης 2007. Με βάση αυτά τα στοιχεία η αρμόδια Διεύθυνση του υπουργείου Γεωργίας έφτιαξε τον Πίνακα που παραθέτουμε. Το επτάμηνο Γενάρης-Ιούλης 2007 οι εξαγωγές…

Εχει πολύ πλάκα το τζέρτζελο που γίνεται με τους Πασοκτζήδες. Τόσα κυριλέ μπινελίκια δεν νομίζω να έχω ξανατρακάρει να λέγονται από «πολιτικούς άντρες». Παίρνει, ας πούμε, τη μπάλα ο Πάγκαλος και σουτάρει μιλώντας για «Φίρερ» και «Ντούτσε», φωτογραφίζοντας τον Βενιζέλο. Αποκρούει ο Κουλούρης και κάνει μπάσιμο στην ψύχρα: «Ποιος είπε τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν ήταν υπουργός Πολιτισμού, ανιστόρητο και ανάγκασε τον Σημίτη να τον απολύσει από τη θέση του υπουργού Πολιτισμού; Ποιος είπε τον Γιώργο Παπανδρέου, ανιστόρητο; Τον είπε ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Ή όχι; Ποιος μίλησε ότι μέσα στο υπουργείο Εξωτερικών μιλάνε αμερικάνικα, διότι τους έχει φέρει εκεί ο Γιωργάκης και συνεννοούνται στην αμερικανική γλώσσα; Ποιος το έλεγε; Ποιος είπε τον πατέρα του δωρολήπτη, δηλαδή λωποδύτη; Αυτός ο τύπος, ο οποίος στη συνέχεια στήριξε την είσοδο αστυνομικών, για να καταργείται το άσυλο, στηρίζοντας την Γιαννάκου στη μεταρρύθμισή της, δεν υπονόμευσε την παράταξη;».   Μ’ αυτά και μ’ αυτά, το ματς…

Διά χειρός Κωστή Παπαγιώργη, στον «Κόσμο του Επενδυτή»:   «Οι εκλογές παριστούν ένα θεσμοποιημένο ροντέο, όπου όποιος ανέβει στα καπούλια του κράτους-ταύρου αργά ή γρήγορα θα βρεθεί φαρδύς πλατύς στο έδαφος. Οι σκοποί πλέον υπερβαίνουν κατά πολύ τα διαθέσιμα μέσα (και πρόσωπα), οι ίδιοι οι θεσμοί αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις συσσωρευμένες απαιτήσεις. Αλλωστε, οι ίδιοι οι πολιτικοί, με την άνεση που φορτώνουν στη ράχη των προκατόχων τις κρατικές αναπηρίες, ομολογούν ότι μόνο το έλασσον είναι εφικτό. Οπερ σημαίνει ότι ο πολίτης πρέπει να συμφιλιωθεί με την εξαμβλωματική κατάσταση ενός κρατικού οργανισμού, ο οποίος εξοντώνει τους διαχειριστές του επειδή λειτουργεί ερήμην του κοινού καλού».   Προς τι η θλίψη, κ. Παπαγιώργη; Ο Πάγκαλος το είχε πει με ελάχιστες λέξεις προ δεκαετίας: Μπαίνουμε σε μια περίοδο που οι πρωθυπουργοί θα είναι αναλώσιμοι. Οσο για μας τους μαρξιστές, τίποτα δεν περιμέναμε από την αστική πολιτική, οπότε αυτή η κατάσταση μας βοηθά από άποψη…

Τζάμπα κατηγορείται ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σ. Γκρόζος, ότι έβαλε στο αρχείο τη μηνυτήρια αναφορά των συμβασιούχων κατά του πρώην προέδρου του ανώτατου δικαστήριου Ρ. Κεδίκογλου για την από τηλεφώνου ψηφοφορία. Ο άνθρωπος εξέτασε ενδελεχώς την υπόθεση καλώντας μάρτυρες. Κάλεσε τους τρεις αρεοπαγίτες που ψήφισαν από το τηλέφωνο (Π. Βούλγαρη, Αιμ. Λίτινα και Ελ Μπρίλλη – τη θυμόσαστε ως πρόεδρο στη δίκη του ΕΛΑ;), οι οποίοι τον διαβεβαίωσαν ότι αυτό συνηθίζεται και δεν είναι παράτυπο. Κατόπιν αυτών των διαβεβαιώσεων, έκρινε ότι δεν συνέτρεχε κανένας λόγος να καλέσει και να εξετάσει τους μάρτυρες που πρότεινε η πλευρά των συμβασιούχων (βουλευτές, εκπροσώπους κομμάτων, πρώην δικαστές κ.ά.). Σιγά μην ανακατέψει τρίτους σε μια καθαρά οικογενειακή υπόθεση. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και πρέπει ν’ αφεθεί ελεύθερη και απερίσπαστη να εκτελεί το έργο της ως ταπεινή θεραπαινίδα της πολιτικής εξουσίας.  

Ο Παυλόπουλος άνοιξε το χορό, προαναγγέλλοντας «μητροπολιτικές συνεργασίες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν θα θίγουν την οντότητα και την αυτοτέλεια των υφισταμένων ΟΤΑ», και οι πρασινογάλαζοι της ΤΕΔΚΝΑ ακολούθησαν, συναποφασίζοντας στο συνέδριο της ένωσης των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ της Αττικής να ταχθούν υπέρ του «Καποδίστρια 2» και στην Αττική, με τον όρο ότι η κυβέρνηση θα εφαρμόσει τη «φορολογική αποκέντρωση». Δηλαδή, να θεσπίσει τη δυνατότητα στους Δήμους να επιβάλλουν τοπική φορολογία.   Η δεύτερη φάση του «Καποδίστρια» είναι στα σχέδια της κυβέρνησης. Μέσω αυτής επιδιώκεται η περαιτέρω γιγάντωση των Δήμων (λιγότεροι Δήμοι που στους νομούς της επαρχίας θα είναι ένας ή δύο ανά νομό) και πέρασμα στην ευθύνη τους και άλλων υπηρεσιών κοινωνικού χαρακτήρα, που έχουν απομείνει στην ευθύνη της κεντρικής διοίκησης, όπως η υγεία και η πρόνοια. Φυσικά, ο «Καποδίστριας 2» θα συνοδευτεί με τη «φορολογική αποκέντρωση» που ζητούν οι δήμαρχοι. Ετσι, το κράτος θα απαλλαγεί από την ευθύνη…

Στην Ελλάδα έχουμε δικαίωμα να ονομάζουμε την Ανκαρα, Αγκυρα, το Μπάζιλ, Βασιλεία και τα λοιπά. Ουδείς διαμαρτύρεται όταν οι Τούρκοι ονομάζουν τη Σμύρνη, Ιζμίρ και την Αδριανούπολη, Εντιρνέ. Ετσι, όμως, και ένας αυστραλός πολίτης, μακεδονικής εθνικής καταγωγής, που επισκέπτεται την Ελλάδα, ονομάσει τη Φλώρινα, Λέριν, όπως ονομάζεται στη γλώσσα που γνωρίζει, πέρα από τα Αγγλικά, τον παίρνουν στα ενδότερα και τον αρχίζουν στην τσαμπουκαλίδικη ανάκριση. Οταν, όμως, σ’ ένα δίωρο καταφτάνει ο αυστραλός πρόξενος στα Σκόπια, ρωτώντας τι συμβαίνει με τον πολίτη της χώρας τους, οι τσαμπουκάδες δίνουν τη θέση τους στα «please», τα «no problem» και τα «thank you». To περιστατικό είναι πραγματικό, συνέβη στο μεθοριακό σταθμό της «Νίκης» πριν μερικές μέρες και δείχνει τη νοοτροπία που διέπει τον ελληνικό κρατικό μηχανισμό. Δεν ανέχονται ούτε τη γλώσσα που μιλούν ξένοι υπήκοοι, όταν έχουν τη συγκεκριμένη εθνική καταγωγή. Γιατί, βέβαια, αν ερχόταν ένας Αυστραλός και έλεγε Αθενς, αντί για Αθήνα,…

Ποια ριάλιτι και πράσιν’ άλογα; Το μεγαλύτερο ριάλιτι, που παίζεται καθημερινά, 24 ώρες το 24ωρο, σε κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες είναι ο αγώνας για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Καθώς πλησιάζουμε προς την 11η Νοέμβρη η ένταση καθημερινά ανεβαίνει. Οι παίκτες ρίχνουν όλα τα όπλα τους στην παλαίστρα, τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη δίνουν και παίρνουν, οι βοηθοί πιάνονται μαλλί με μαλλί και ξεκατινιάζονται όπως τα διάφορα «νούμερα» στις εκπομπές της Πάνια, της Στεφανίδου. Ποια Πέπη Τσεσμελή και πρόεδρος Λεωτσάκος; Κίμωνας εναντίον Ρέππα είναι όλα τα λεφτά. Πού να φτουρίσει ο Μικρούτσικος μπροστά στον Πάγκαλο, κι η Δρούζα μπροστά στη Βάσω. Σε απελπισία έχει βυθιστεί ολόκληρος ο θίασος της trash tv καθώς βλέπει να του παίρνει τη μπουκιά από το στόμα ο πασοκικός θίασος. Παρηγοριούνται μόνο με τη σκέψη ότι αυτό το πολιτικό ριάλιτι έχει ημερομηνία λήξης και μετά η δόξα θα είναι πάλι δικιά του.   Εμείς ελπίζουμε στο…

Το παραμύθι της ελληνικής «ειρηνευτικής δύναμης» στο Αφγανιστάν, που τάχα δεν εμπλέκεται σε μάχες, αλλά περιορίζεται σε ειρηνικό ανοικοδομητικό έργο, ήταν για τους αφελείς. Διότι μια δύναμη που υπάγεται σε μια διεθνή δύναμη κατοχής, είναι πολεμική δύναμη, ανεξάρτητα από το έργο που τους έχει ανατεθεί στο πλαίσιο της κατανομής των ρόλων. Πλέον, όμως, εξέλιπε και ο φερετζές. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, έλληνες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ετοιμάζονται να αναλάβουν και μάχιμο ρόλο στο Αφγανιστάν.   Πρόκειται για άνδρες που υπηρετούν στο στρατηγείο των χερσαίων νατοϊκών δυνάμεων στην Ισπανία, οι οποίοι θα σταλούν στο Αφγανιστάν για να αντικαταστήσουν άλλους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, στο πλαίσιο του… «ροτέισον» που εφαρμόζεται στις νατοϊκές δυνάμεις, οι οποίες έχουν συνεχείς απώλειες από τη σύγκρουση με τους Αφγανούς αντάρτες. Φυσικά, δεν έχουμε καμιά ανησυχία για τη ζωή τους. Δική τους επιλογή είναι να υπηρετήσουν την ιμπεριαλιστική συμμαχία. Οπότε, και σε φέρετρο να γυρίσουν, καθόλου δε θα μας…

Η επιστροφή της αυτοεξόριστης για 8 χρόνια, πρώην πρωθυπουργού, Μπεναζίρ Μπούτο στο Πακιστάν, στις 18 Οκτωβρίου, σημαδεύτηκε από λουτρό αίματος. Δύο απανωτές εκρήξεις βομβών, με στόχο την ίδια, προκάλεσαν το θάνατο 140 οπαδών της, που είχαν βγει στους δρόμους να την υποδεχτούν, και τον τραυματισμό εκατοντάδων, ανάμεσα στους οποίους και μέλη της συνοδείας της.   Το γεγονός αυτό αποτελεί αναμφίβολα κακό οιωνό για το αμερικανόπνευστο σχέδιο αντικατάστασης του στρατιωτικού καθεστώτος Μουσάραφ από αμερικανόφιλη κυβέρνηση, που θα προκύψει από τις βουλευτικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις αρχές της επόμενης χρονιάς, η οποία θα συστρατευτεί αποφασιστικά, χωρίς επιφυλάξεις και ταλαντεύσεις, στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στο εσωτερικό μέτωπο, ενάντια στον αναπτυσσόμενο ισλαμικό «εξτρεμισμό».   Η επιστροφή της Μπεναζίρ Μπούτο στο Πακιστάν είναι μέρος αυτού του σχεδίου, που άρχισε να υλοποιείται στις αρχές Οκτώβρη με την έκδοση ενός διατάγματος Εθνικής Συμφιλίωσης από το στρατηγό Μουσάραφ, με το οποίο απαλλάσονται όλοι οι νυν και…

Την περασμένη Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου, το Πεντάγωνο παραδέχτηκε ένα πασίγνωστο γεγονός, ότι οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί κατοικημένων περιοχών στο Ιράκ είναι αναπόσπαστο μέρος του διαβόητου δόγματος του στρατηγού Ντέιβιντ Πετράους για την καταστολή της ιρακινής αντίστασης, με αποτέλεσμα να τετραπλασιαστούν οι αεροπορικές επιθέσεις από τον περασμένο Γενάρη που ξεκίνησε η εκκαθαριστική επιχείρηση «Surge».   Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σε δηλώσεις του ο διοικητής του Κέντρου Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων στην Ντόχα του Κατάρ, στρατηγός Στέφεν Μούλερ, «οι συμμαχικές δυνάμεις εξαπέλυσαν 1140 αεροπορικές επιθέσεις μέσα στους πρώτους 9 μήνες αυτής της χρονιάς σε σύγκριση με τις 229 συνολικά της περασμένης χρονιάς…Στο Ιράκ, η προσωρινή αύξηση των 30.000 στρατιωτών, που διέταξε ο πρόεδρος Μπους τον Ιανουάριο, έχει οδηγήσει στην αύξηση των αεροπορικών επιχειρήσεων…». Σημειωτέον ότι στον αριθμό αυτό δεν περιλαμβάνονται οι επιθέσεις από επιθετικά ελικόπτερα, των οποίων η ισχύς καταστροφής συναγωνίζεται την ισχύ οποιασδήποτε βόμβας ή πυραύλου.   Ο πολλαπλασιασμός των αεροπορικών…