Συντάκτης: Eksegersi.gr

2000 φυλακισμένοι κρατούνται στο κολαστήριο του Κετζιότ στην έρημο Νετζέφ του Ισραήλ. Σε 700 από αυτούς δεν έχουν καν απαγγελθεί κατηγορίες και όλοι μαζί στοιβάζονται σε μια φυλακή που περισσότερο με στρατόπεδο συγκέντρωσης μοιάζει, καθώς οι κρατούμενοι ζουν σε τέντες κι όχι σε κτίρια.   Την περασμένη Δευτέρα, όταν Ισραηλινοί φρουροί επιχείρησαν να διεξάγουν έρευνα σε μια περιοχή που «φιλοξενούνται» 1.000 Παλαιστίνιοι σε τέντες, κάποιοι δεν άντεξαν κι άρχισαν να πετάνε αντικείμενα στους φρουρούς. Εκείνοι απάντησαν με δακρυγόνα και πλαστικές (;) σφαίρες. Η εξέγερση ήρθε σαν ώριμο φρούτο. Αποτέλεσμα 15 νεκροί κρατούμενοι και άλλοι τόσοι φρουροί.   Η εξέγερση κατεστάλη, όπως ήταν φυσικό, αλλά προκάλεσε την αγανάκτηση χιλιάδων Παλαιστίνιων, πολλοί από τους οποίους κατέβηκαν σε διαδηλώσεις στα κατεχόμενα (Ραμάλα, Ναμπλούς και Βηθλεέμ στην Δυτική Οχθη, πόλη της Γάζας στην Λωρίδα της Γάζας) ενώ χιλιάδες κρατούμενοι έκαναν μιας μέρας απεργία πείνας.   Δυο μέρες μετά (την Τετάρτη), ένας ισραηλινός αξιωματούχος του…

Εκατοντάδες κρατούμενοι στη φυλακή Pul – I – Charki, τη μεγαλύτερη φυλακή του Αφγανιστάν, που βρίσκεται στην Καμπούλ, κάνουν από τις 8 Οκτωβρίου απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι για τις εκτελέσεις εξπρές δεκαπέντε συγκρατουμένων τους από τις Αφγανικές αρχές. Πρόκειται για πολιτικούς κρατούμενους, που κατηγορούνταν για εκτελέσεις, απαγωγές και επιθέσεις εναντίον κυβερνητικών δυνάμεων. Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε έξι χρόνια που η αμερικανόδουλη κυβέρνηση Καρζάι έδωσε εντολή για εκτελέσεις αντιπάλων της, παρόλο που τα τρία τελευταία χρόνια είχε παγώσει την εφαρμογή της θανατικής ποινής. Ο ΟΗΕ και η μεγαλύτερη Αφγανική οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα εξέφρασαν τις αμφιβολίες τους για τις διαδικασίες λήψης των δικαστικών αποφάσεων που οδήγησαν στις εκτελέσεις, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι επρόκειτο για δίκες – παρωδία..    Τριακόσιοι ακόμα κρατούμενοι βρίσκονται στη λίστα του θανάτου και περιμένουν την εντολή εκτέλεσής τους από τον Αφγανό πρόεδρο. Την ίδια στιγμή αυτή η μαριονέτα των Αμερικάνων, προφανώς για λόγους δημαγωγίας, καλεί…

«Εχουμε πει πολλές φορές στον πρόεδρο Μπους πόσο ευαίσθητοι είμαστε μ’ αυτό το ζήτημα (σ.σ. του PKΚ), αλλά μέχρι τώρα δεν είχαμε ούτε ένα θετικό αποτέλεσμα. Η Αμερική είναι ο στρατηγικός εταίρος μας. Ομως στο Βόρειο Ιράκ αισθανόμαστε ότι αμφότεροι, η τρομοκρατική οργάνωση και η κυβέρνηση, βρίσκουν καταφύγιο πίσω από την Αμερική… Πόσο περισσότερο υπομονετικοί μπορούμε να είμαστε; Εχουμε δώσει πάντοτε τη διεθνή μας υποστήριξη στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας… Οταν η Τουρκία έχει συμπεριφερθεί με τέτοια ευαισθησία (σ.σ. στον αγώνα κατά της «τρομοκρατίας») μας λυπεί να βλέπουμε αμερικάνικα όπλα να βρίσκονται στην κατοχή της τρομοκρατικής οργάνωσης που δρα ενάντια στην Τουρκία… Στη χώρα μας κερδίζει γρήγορα έδαφος από μοναχό του ένα σοβαρό κύμα αντιαμερικανισμού. Αυτό δεν έγινε μέσα σε μια νύχτα χωρίς κανένα λόγο. Οι εξελίξεις στο Ιράκ είναι πολύ σημαντικές εδωπέρα… Οι ΗΠΑ ήρθαν στο Ιράκ από δεκάδες χιλιόμετρα μακριά. Γιατί και για ποιόν σκοπό ήρθαν δε μπορώ…

Ο νόμος 1902/90 (Μητσοτάκης-Σουφλιάς) θεωρείται σήμερα, κατά γενική παραδοχή, ο πρώτος στη σειρά των αντεργατικών νόμων που σάρωσαν ασφαλιστικά δικαιώματα και κατακτήσεις. Αύξησε τα όρια ηλικίας, μείωσε τις συντάξεις και αποδέσμευσε την κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ από τα 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη, αύξησε τις ασφαλιστικές εισφορές, άνοιξε το χορό για την κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών.   Πώς υποδέχτηκε η ΓΣΕΕ την ψήφιση αυτού του νόμου; «Το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης, κάτω από τον ενωμένο και αποφασιστικό αγώνα των εργαζομένων έγινε αγνώριστο. Ο χαρακτήρας και το περιεχόμενό του δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτό που είχε προδιαγράψει η κυβέρνηση»! (ανακοίνωση της 28.9.1990). Είχαν το θράσος να βγουν και να πανηγυρίσουν, παραμυθιάζοντας την εργατική τάξη, ότι ο νόμος έπαψε να είναι αντιασφαλιστικός, επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε πίσω σε μερικά ακραία ζητήματα (στα οποία, βέβαια, επανήλθε δυο χρόνια μετά, ψηφίζοντας νέο νόμο).   Η αντιασφαλιστική επίθεση, που «ψηνόταν» επί τέσσερα χρόνια…

«5. Εκσυγχρονισμός και επικαιροποίηση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων. Δεν είναι δυνατόν το 2007 και με δεδομένες τις τεχνολογικές εξελίξεις, να συνεχίζουν να ισχύουν ρυθμίσεις της δεκαετίας του ‘60, με αποτέλεσμα σήμερα περισσότερες από 500 εργασίες, ειδικότητες και επαγγελματικές ασχολίες, να χαρακτηρίζονται ως βαρείες και ανθυγιεινές».   Τα παραπάνω ειπώθηκαν από τον υπουργό Απασχόλησης Β. Μαγγίνα, στην ομιλία του στην ΚΕ της ΝΔ, το περασμένο Σάββατο και δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τον αμυντικό ασφαλιστικό θεσμό των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ).   Ο αρμόδιος υπουργός θεωρεί ότι είναι υπερβολικά μεγάλος ο αριθμός των επαγγελμάτων που υπάγονται στα ΒΑΕ και επικαλείται τις «τεχνολογικές εξελίξεις». Φυσικά, δεν επικαλείται επιστημονικά στοιχεία, γιατί δεν υπάρχουν τέτοια. Ας κρατήσουμε, όμως, μόνο τη διακηρυγμένη πρόθεση, που για πρώτη φορά διατυπώνεται με τέτοια καθαρότητα από υπουργό της συγκεκριμένης κυβέρνησης.   Την επιχειρηματολογία για τον αποχαρακτηρισμό της πλειοψηφίας των…

Δεν πρόλαβε να δοθεί στη δημοσιότητα η «μελέτη» του ΔΓΕ και η ΓΣΕΕ έσπευσε να βγάλει πανηγυρική ανακοίνωση: δικαιωθήκαμε. Η σχετική ανακοίνωση βγήκε κυριακάτικα (για να δώσει υλικό στις εφημερίδες της Δευτέρας) και επειδή κάνει κριτική προσέγγιση στη «μελέτη» του ΔΓΕ σημαίνει ότι οι συντάκτες της ανακοίνωσης τη μελέτησαν. Αλλωστε, για κάποιον εξοικειωμένο με τα ζητήματα αυτά (όπως είναι οι «μελετητές» του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ), αρκούν τρεις-τέσσερις ώρες για να βρει όλες τις «μαϊμουδιές» του ΔΓΕ. Ομως, η ΓΣΕΕ δεν κάνει λόγο για «μαϊμουδιές». Γιατί; Γιατί μερικές απ’ αυτές τις «μαϊμουδιές» έχουν γίνει και στην αναλογιστική μελέτη του ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ, με κορυφαία αυτή του «φουσκώματος» του αριθμού των ασφαλισμένων του ΙΚΑ. Εκείνο που κατά βάση έκανε η ΓΣΕΕ ήταν να προσθέσει το 1% του ΑΕΠ ετησίως στον σχετικό πίνακα των «μελετητών» του ΔΓΕ και να καταλήξει στο (αυτονόητο) συμπέρασμα: Μέχρι το 2040-45 δεν προκύπτει έλλειμμα, άρα δικαιωνόμαστε.   Το ερώτημα που προκύπτει…

Ενα χρυσοπληρωμένο προπαγανδιστικό κωλόχαρτο είναι η Αναλογιστική «Μελέτη» του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ΔΓΕ), που δόθηκε στη δημοσιότητα από τον Μαγγίνα το απόγευμα της Παρασκευής 19 Οκτώβρη.   Κωλόχαρτο γιατί δεν έχει ίχνος επιστημοσύνης, αφού στηρίζεται σε αυθαίρετες παραδοχές και σε παραδοχές ψεύτικες, με στόχο να βγάλει συγκεκριμένα συμπεράσματα και όχι να αποτυπώσει την υπάρχουσα κατάσταση και τις προοπτικές της. Στις διπλανές στήλες το αποδεικνύουμε αυτό με στοιχεία που είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση.   Χρυσοπληρωμένο, γιατί παραγγέλθηκε από το ελληνικό κράτος. Από την περιβόητη Εθνική Αναλογιστική Αρχή, συγκεκριμένα, η οποία προφανώς είναι αναλογιστική μόνο κατ’ ευφημισμόν, αφού δε μπορεί να κάνει ούτε τέτοιες μελέτες του ποδαριού. ‘Η μήπως μπορεί, αλλά επιλέχτηκε η λύση του ΔΓΕ, για να ‘χει η προπαγάνδα μεγαλύτερο κύρος; Αυτή είναι η επιεικέστερη σκέψη που μπορούμε να κάνουμε, γιατί νομιμοποιούμαστε να σκεφτούμε πως η ανάθεση «βρομάει» μίζες και τα συναφή. Απαιτούμε, πάντως, να μάθουμε πόσο κόστισε στο…

Παραθέτουμε την είδηση όπως δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες της ανατολικής Μακεδονίας, χωρίς κανένα δικό μας σχόλιο, μιας και πρόκειται για πράγματα που επανειλημμένα έχουν επισημανθεί από τις σελίδες της «Κ»:   Απογευματινή φύλαξη νηπίων από το δήμο Καβάλας Σημαντική βοήθεια στις οικογένειες με εργαζόμενους γονείς και τα απογεύματα, παρέχει ο δήμος Καβάλας, με την υλοποίηση του προγράμματος απογευματινής φύλαξης παιδιών που πιλοτικά θα εφαρμοστεί στον παιδικό σταθμό της οδού Παλαιολόγου (πρώην ΠΙΚΠΑ). Σε συνέντευξη Τύπου ο δήμαρχος Κωστής Σιμιτσής και η αντιδήμαρχος κοινωνικών θεμάτων Αννα Σπανδώνη, ανέφεραν ότι στόχος της δημοτικής αρχής είναι να επεκταθεί το μέτρο της απογευματινής φύλαξης σε όλους τους παιδικούς σταθμούς του δήμου. Στην πρώτη φάση εφαρμογής του, οι ώρες φύλαξης των παιδιών θα είναι από τις 5 το απόγευμα ως τις 9 το βράδυ. Το δε αντίτιμο ανέρχεται στα 50 ευρώ. Αιτήσεις δέχονται οι παιδικοί σταθμοί μέχρι το τέλος του μήνα.   Θ. Μ.

Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05, ώστε να υπάρξει επαγγελματική ισοτιμία των «πτυχίων» τριετούς φοίτησης των κολεγίων, που συνεργάζονται -συνάπτοντας συμφωνίες δικαιόχρησης- με πανεπιστήμια του εξωτερικού, με τα πτυχία τετραετούς και πενταετούς φοίτησης των ελληνικών ΑΕΙ, άρχισαν τα όργανα.    Οι επιχειρηματίες των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, οι απόφοιτοι των κολεγίων και το συνδικαλιστικό όργανο που συνέστησαν επί τούτου, για να παλέψουν πιο οργανωμένα και αποφασιστικά το ζήτημα (Πανελλήνια Ομοσπονδία Πτυχιούχων Εξωτερικού) άρχισαν το στενό μαρκάρισμα του Δημόσιου Πανεπιστήμιου.   Ηδη, μέχρι αυτή τη στιγμή, δυο μέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας, κατατέθηκαν δυο αιτήσεις πτυχιούχων ελληνικών κολεγίων για την επαγγελματική αναγνώριση των «τίτλων» τους, στο Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικής Ισοτιμίας Τίτλων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΑΕΙΤΤΕ) (που προήλθε από τη διάσπαση του παλιού ΔΙΚΑΤΣΑ σε δυο κομμάτια, ένα το ανωτέρω και ένα το ΔΟΑΤΑΠ, αρμόδιο για την ακαδημαϊκή ισοτιμία, κίνηση σκόπιμη για να προετοιμαστεί το έδαφος για…

Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, 130 Γυμνάσια και Λύκεια σε όλη τη χώρα τελούν υπό κατάληψη. Τα περισσότερα εξ αυτών στην Αττική, στο Ηράκλειο της Κρήτης, στη Λάρισα, στην Καρδίτσα, στα Τρίκαλα στα Γιάννινα, στη Ρόδο, στη Φθιώτιδα, ενώ όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά να μπουν όλο και περισσότερα σχολεία στο χορό, αφού είναι γνωστή η «επιδημιολογική» μορφή αυτών των κινητοποιήσεων της νεολαίας.   Θορυβημένο το υπουργείο Παιδείας, φοβούμενο σφόδρα ότι η κατάσταση μπορεί να πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας (κάτι τελείως ασύμφορο την εποχή που ανοίγει το ασφαλιστικό, ενώ και οι φοιτητές δείχνουν τα πρώτα σκιρτήματα, με αφορμή την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και την αναγνώριση των πτυχίων των «κολεγίων») έστειλε πάραυτα τον υφυπουργό Λυκουρέντζο να περιοδεύσει στα υπό κατάληψη σχολεία, μοιράζοντας υποσχέσεις για άμεση επίλυση των προβλημάτων (ο «καλός» της υπόθεσης). Παράλληλα έχει κινητοποιηθεί και ο μηχανισμός του κράτους (προϊστάμενοι γραφείων εκπαίδευσης, διευθυντές σχολείων, ασφαλίτες κ.λπ)…

Προπαγανδιστικά δεν της βγαίνει της κυβέρνησης η αύξηση του ΦΠΑ. Θα ήθελε να την αποφύγει, τουλάχιστον για μερικούς μήνες ακόμα. Οικονομικά, όμως, δεν της βγαίνει η… μη αύξηση. Γι’ αυτό και στο οικονομικό επιτελείο αναζητούν εναγωνίως τη φόρμουλα. Το ότι η αύξηση θα γίνει είναι σίγουρο και είναι παπαριές τα όσα γράφονται στις αστικές φυλλάδες περί αναδίπλωσης του Αλογοσκούφη. Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε το σχετικό διάλογο που είχε ο Ρουσόπουλος στο press-room την περασμένη Δευτέρα, όταν και πάλι αρνήθηκε πεισματικά να δεσμευτεί για μη αύξηση του ΦΠΑ:   Ρουσόπουλος: Για να υπάρχει αναδίπλωση, πρέπει να έχει υπάρξει άλλη θέση. Από την πρώτη στιγμή, η θέση, τόσο η δική μου εδώ όσο και του κ. Αλογοσκούφη ήταν ακριβώς η ίδια.   Δημοσιογράφος: Με συγχωρείτε, αλλά ο κ. Αλογοσκούφης άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο και στις δηλώσεις που είχε κάνει την περασμένη εβδομάδα σε συνέντευξη Τύπου να επιβληθεί ο ΦΠΑ.  …

Μάλλιασαν οι πένες της «Κ» να προλέγουν μια άλλη καταστροφή που θ’ ακολουθήσει τις πυρκαγιές στην Ηλεία. Λίγες μόλις εβδομάδες μετά, οι ανησυχίες επιβεβαιώνονται: Ο υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης Αρης Σπηλιωτόπουλος, κατά την επίσκεψή του στον νομό Ηλείας, ανακοίνωσε τη «δημιουργία διεθνούς κέντρου για θαλάσσιο σκι* στη λίμνη Καϊάφα και την κατασκευή του μονοπατιού της Αρχαίας Ηλιδας – Ολυμπίας, που θα αναδείξει και την αφή της ολυμπιακής φλόγας». Βέβαια, η περιοχή ανήκει στη ζώνη Α προστασίας (Natura 2000) και θα πρέπει να πάρει έγκριση από το ΥΠΕΧΩΔΕ (ενώ αναμένονται αντιδράσεις από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και κατοίκους της πολύπαθης περιοχής). Αυτό όμως δεν εμπόδισε τον Σπηλιωτόπουλο να ρίξει το σπόρο της…νέας χλωρίδας που θα αντικαταστήσει την καμένη τοιαύτη.   Η κατασκευή του μονοπατιού Ηλιδας – Ολυμπίας είναι προϋπολογισμού 2,5 εκατομμυρίων ευρώ και θα χρηματοδοτηθεί από το Δ’ ΚΠΣ. Επίσης με 5 εκ. ευρώ θα χρηματοδοτηθεί η αναβάθμιση των ιαματικών πηγών της περιοχής…

Στις 11 Οκτώβρη, 23 μέρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης της ΝΔ, υπογράφηκε η απόφαση των Κ. Καραμανλή και Α. Κοντού για την ανάθεση αρμοδιοτήτων στον υφυπουργό Γεωργίας Κ. Κιλτίδη, που ανήκει στο περιβάλλον του Κ. Μητσοτάκη. Το διάστημα είναι μεγάλο για να καταλήξει ένας υπουργός ποιες αρμοδιότητες θα αναθέσει στον υφυπουργό του, όταν μάλιστα υπάρχει η παράδοση να αναλαμβάνει ο ένας από τους δύο υφυπουργούς τουλάχιστον τις δύο γενικές διευθύνσεις που υλοποιούν τη δασική και την κτηνοτροφική πολιτική (Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος και Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής). Την παράδοση αυτή έσπασε πρώτος ο πρώην υπουργός Γεωργίας Ε. Μπασιάκος, που κράτησε την αρμοδιότητα για τα δάση. Φαίνεται ότι και ο Α. Κοντός ήθελε να κρατήσει την ίδια αρμοδιότητα και έτσι χρειάστηκε να γίνουν πολλές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σε ψηλό επίπεδο, προκειμένου να καμφθεί η αντίσταση του Α. Κοντού. Ο τελευταίος υποχώρησε μεν για τα δάση, αλλά άδειασε…

Πολύ πιο ζόρικα ήταν (και εξακολουθούν να είναι) τα πράγματα για τον Χριστόδουλο Ξηρό, σε σχέση με όσα γράψαμε «επί του πιεστηρίου» την προηγούμενη εβδομάδα. Τρομαγμένοι οι γιατροί στο Τζάννειο, σήκωσαν ψηλά τα χέρια και τον έστειλαν στο ειδικευμένο «Συγγρού», όπου επιβεβαίωσαν το αλλεργικό σοκ, του έδωσαν μια συμπτωματική αγωγή και ζήτησαν επαναδιαμετακόμισή του σε μια βδομάδα, προκειμένου να υποβληθεί σε αλλεργιολογικές εξετάσεις, που η κατάσταση σοκ δεν επέτρεπε να γίνουν εκείνη τη στιγμή.   Εκείνο που αποκαλύφθηκε (καταγγέλθηκε από τους συνηγόρους του) είναι πως δεν είναι μόνο ο δερματολόγος που τόσο καιρό δεν τον έστελνε σε νοσοκομείο για εξετάσεις, αλλά και ο εφημερεύων παθολόγος του κατ’ ευφημισμόν «νοσοκομείου» της φυλακής, που έβλεπε έναν άνθρωπο σε σοκ και αρνιόταν να τον στείλει σε νοσοκομείο, γιατί… είχε κρυολόγημα. Ηταν ο διευθυντής της φυλακής (αναλογιζόμενος προφανώς τις συνέπειες) που έδωσε την εντολή και έτσι δεν επήλθαν τα χειρότερα. Φανταστείτε τι θα γινόταν…

Στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου, όπου οι αμβλώσεις τιμωρούνται μέχρι και με δεκαετή κάθειρξη, δύο φοιτήτριες ξεκινούν να συναντήσουν έναν αδίστακτο τύπο για μια παράνομη έκτρωση. Το εγχείρημα θα μετατραπεί σε μια οδυνηρή Οδύσσεια.   Φυσικοί διάλογοι, ρεαλισμός και λιτότητα, σε συνδυασμό με μια εξαιρετική, γεμάτη αυτοπεποίθηση, στέρεα κινηματογράφηση, καταλήγουν σε μια ταινία μεγάλης υπόγειας έντασης, που θα κερδίσει όσους έχουν κουραστεί από τα χολιγουντιανά παραμύθια. Στα χνάρια μιας άλλης αξιόλογης ρουμανικής ταινίας, με τίτλο «Ο θάνατος του κ. Λαζαρέσκου», η προσπάθεια αυτή του Κ. Μουνγκίου συγκαταλέγεται στις καλές στιγμές του ευρωπαϊκού σινεμά. Αν και η ταινία περιηγείται το κοινωνικοπολιτικό φόντο της εποχής, δεν διαθέτει την οξυδερκή ματιά ενός Νταρντέν, χωρίς όμως αυτό να της αφαιρεί τις αρετές που της προσδίδουν η αλήθεια του σεναρίου της και οι εκπληκτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της.

Ο γνωστός καναδός σκηνοθέτης αποκρυπτογραφεί τη δράση της Ρωσικής Μαφίας στο Λονδίνο, σε μια ταινία βασισμένη σε αυθεντικό υλικό και πληροφορίες. Από τη μια, η ύποπτη χλιδή της ρωσικής μπουρζουαζίας και από την άλλη, το σύγχρονο δουλεμπόριο γυναικών.   Συνεπικουρούμενος από τρεις εργατικούς ηθοποιούς, τον Βίγκο Μόρτενσεν, τη Ναόμι Γουότς και τον Βενσάν Κασέλ, ο Κρόνεμπεργκ αφήνει αυτή τη φορά το γνωστό διαστροφικό του σύμπαν για ένα θρίλερ που δεν είναι ακριβώς mainstream, δεν απέχει όμως και πολύ απ’ αυτό. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα, καλοστημένη ταινία που θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους.

Ενα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Αργύρη Σφουντούρη, ενός 66άχρονου άνδρα που επέζησε της σφαγής του Διστόμου, όταν στις 10 Ιουνίου του 1944, 218 κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς μέσα σε δύο ώρες, σε αντίποινα για τη δράση των ανταρτών στις γύρω περιοχές.   Ο Αργύρης Σφουντούρης, τριάμισι χρόνων τότε, έχασε την οικογένειά του και άλλους 30 συγγενείς. Μεγάλωσε στα ορφανοτροφεία και στα οχτώ του χρόνια, μέσω του Ερυθρού Σταυρού, μεταφέρεται στην Ελβετία, όπου στο παιδικό χωριό Πεσταλότσι κάνει μια νέα αρχή μαζί με ορφανά του πολέμου από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Χρόνια αργότερα σπουδάζει στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και κάνει διδακτορικό στα Μαθηματικά και στην Αστροφυσική. Συγγράφει και μεταφράζει έλληνες συγγραφείς στα Γερμανικά. Οσοι τον γνωρίζουν τον περιγράφουν σαν ένα στοχαστικό, εύθυμο και μελαγχολικό ταυτόχρονα εραστή της ζωής.   Ο Στέφαν Χάουπτ, γνωρίζοντας αυτό τον άνθρωπο πριν 10 χρόνια, αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει τη ζωή του ταινία.…

♦ Με ενδιαφέρον παρακολουθούμε τις εξελίξεις στο θέμα της ομολογίας της Μάριον Τζόουνς για χρήση αναβολικών, οι οποίες έχουν πλέον και έντονο ελληνικό ενδιαφέρον. Δεν αναφερόμαστε στο αν θα δοθεί ή όχι το μετάλλιο στην Κατερίνα Θάνου, αλλά στις «αποκαλύψεις» για την υπόθεση Κεντέρη – Θάνου και τη δημοσιοποίηση από την πλευρά της IAAF του συμβιβασμού που είχαν κάνει οι δυο πλευρές.   Στο προηγούμενο φύλλο είχαμε τονίσει ότι η ελληνική πλευρά στο εσωτερικό το παίζει αδιάλλακτη και απαιτεί να δοθεί το μετάλλιο στη Θάνου, όμως μέχρι σήμερα δεν έχει κρατήσει την ίδια δυναμική στάση απέναντι στη ΔΟΕ και την IAAF, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει διαπραγματευτικά ατού στα χέρια της. Το ειδικό βάρος του ελληνικού κλασικού αθλητισμού δεν επιτρέπει μαγκιές και αυτό το ξέρουν πρώτοι απ’ όλους ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Βασίλης Σεβαστής και η παρέα του. Γι’ αυτό και όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούν τις εξελίξεις, ελπίζοντας…

Δεν ξέρουμε αν στον Περισσό διάβασαν το σχόλιο που γράφτηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην «Κ», σε σχέση με τον τρόπο που παρουσίασαν το συνέδριο του «Κ»Κ Κίνας, αλλά σε ένα ταπεινό μονόστηλο την περασμένη Τρίτη, μαζί με την τυπική δημοσιογραφική παρουσίαση της λήξης του συνέδριου των κινέζων αστών, είδαμε και την κριτική. Κάποια από τα γνωστά κινέζικα προπαγανδιστικά κλισέ χαρακτηρίστηκαν ως «έννοιες που συμπεριλαμβάνονται στο δεδομένο πλαίσιο της θεωρίας του “σοσιαλισμού με κινεζικά χαρακτηριστικά”, που πρόκειται για άνοιγμα στην καπιταλιστική οικονομία και τη λεγόμενη “ελεύθερη αγορά” με όλες τις αντιθέσεις που αυτή φέρνει».   Τι έγινε, αλλάξαμε ρότα; Ρωτάμε, γιατί στο αρχείο μας κρατάμε μια διθυραμβική παρουσίαση των επιτευγμάτων του «κινέζικου σοσιαλισμού», με μια σειρά άρθρων επί μια ολόκληρη εβδομάδα («Ριζοσπάστης», 21-27.5.2006). Ηταν τότε που επισκέφτηκε την Κίνα η ίδια η Παπαρήγα, προκειμένου να γνωρίσει αυτά τα επιτεύγματα. Η ρεπόρτερ που έκανε την παρουσίαση ξεκίνησε δηλώνοντας ότι προτίθεται «να καταγράψει…

♦ Ενότητα και πάλη, και πάλι, πάλι, πάλι… Ενα παλιό σύνθημα των αμφιθεάτρων, που ειρωνευόταν τη δήθεν ενωτική, τη δήθεν αγωνιστική γραμμή της ΚΝΕ. Θα μπορούσε να είναι γραμμένο πίσω από το προεδρείο της σύσκεψης της Πρωτοβουλίας Οικοδόμων με σχήματα του «χώρου» για το Ασφαλιστικό. Οχι βέβαια γιατί πάρθηκε η πρωτοβουλία και έγινε η σύσκεψη. Αλλά για το χιλιοπαιγμένο έργο που παρακολουθήσαμε, που από κάποια στιγμή και μετά καταντά βαρετό και ολίγον αποκρουστικό (το αποκρουστικό πάει στο ότι ο «χώρος» γεμίζει συνεχώς με παράγοντες). Προς χάρη της ενότητας, η μεγάλη πλειοψηφία των ομιλητών απαιτούσε συμφωνία η οποία δεν θα έχει απολύτως κανένα μίνιμουμ. Στο όνομα της ενότητας, δεν πρέπει -πιο κομψά ειπώθηκε- να δοθεί μάχη ενάντια στην τριμερή χρηματοδότηση, μάχη για να κυριαρχήσει η μόνη δίκαιη ταξικά θέση: να πληρώσουν δηλαδή οι καπιταλιστές και το κράτος τους. Προς χάρη της ενότητας, δεν πρέπει να υπάρχει απαίτηση, ούτε καν σαν διατυπωμένο…