Συντάκτης: Eksegersi.gr

● Βαγγέλη, χάσαμε ●●● Το θέμα τώρα είναι τι  κάνουμε μετά ●●● Διότι το γατόνι ο Σκανδαλίδης καραδοκεί και μαζί του καραδοκούν και οι μη εκτεθέντες ●●●Μέγα γατόνι και ο Λαλιώτης, περίμενε να δει που θα γείρει η πλάστιγγα για να δώσει την προ δεκαπενθημέρου προς Γιωργάκη επιστολή του ●●● Το παλιό κείμενό του αποτελεί ένα ακόμη λαλιώτειο μνημείο ●●● Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ ●●● Είναι σχιζοφρενής ο Πασόκος, που θα ψηφίσει Γιωργάκη, αν και εκτιμά ότι ο Βενιζέλος είναι καλύτερος για πρωθυπουργός και έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να κερδίσει τον Καραμανλή; ●●● Οχι, μπουχτισμένος είναι ●●● Σκέφτεται πως έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ίσως ο Γιωργάκης το πάει λίγο… κεντροαριστερά ●●● (απ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι, φίλε Πασόκε) ●●● Ποιο ήταν το ολέθριο λάθος του Μπένι; ●●● Οτι αγκάλιασε τον Σημίτη, το πιο μισητό πρόσωπο για τους Πασόκους ●●● Μωρέ καλά λένε κάποιοι ψυχολόγοι, ότι…

20/10: Ημέρα κατά οστεοπόρωσης – Γουατεμάλα: Ημέρα επανάστασης (1944) – Κένυα: Ημέρα Kenyatta 20/10/1969: Πρώτη εμφάνιση “20 Οκτώβρη” (βόμβα σε κάδο απορριμμάτων) 20/10/1950: Ο Μακάριος αρχιεπίσκοπος Κύπρου 20/10/1977: Απόπειρα εμπρησμού αποθηκών AEG (Ρέντη) – Δολοφονία Χρήστου Κασίμη  20/10/1982: Ιδρυση Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης 20/10/1991: Δημοψήφισμα Ελευσίνας (98% όχι στην Πετρόλα) 20/10/1977: Βόμβα στο γερμανικό προξενείο (Πάτρα) 20/10/1905: Αρχή γενικής απεργίας (Ρωσία) 21/10: Αγγλία: Ημέρα Trafalgar (1805) – Ονδούρα: Ημέρα στρατού (1956) – Λάος: Γιορτή πανσέληνου – Σομαλία / Σουδάν: Ημέρα επανάστασης (1964) 21/10/ 1918: Πρώτο εργατικό συνέδριο (βασιλικό θέατρο Αθήνας) 21/10/1952: Δήλωση Νίκου Ζαχαριάδη: “Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος, όλοι οι σκύλοι μια γενιά” 21/10/1988: Ferdinand και Imelda Marcos παραπέμπονται για υποθέσεις εκβιασμού 22/10: Πουέρτο Ρίκο: Ημέρα βετεράνων – Βατικανό: Εθνική εορτή 22/10/1962: Ναυτικός αποκλεισμός Κούβας από ΗΠΑ 22/10/ 1964: Αρνηση νόμπελ λογοτεχνίας από Ζαν Πωλ Σαρτρ 22/10/1988: Επιστροφή Ανδρέα από Χέρφιλντ 22/10/1977: Βόμβα στο γερμανικό προξενείο (Ηράκλειο) 23/10: Ημέρα οικολογικού χρέους…

Αν ο συλληφθείς μετά από μια ληστεία στου Γκύζη δεν ανήκε στον αντιεξουσιαστικό χώρο κι αν ο πατέρας του δεν τύχαινε να είναι επώνυμος της πολιτικής, είναι σίγουρο ότι δεν θα είχαμε αυτό το κύμα προβοκάτσιας, υποκρισίας και αντιδραστικού διδακτισμού, στο οποίο πρωταγωνίστησαν τα παπαγαλάκια του Ρουσόπουλου και γνωστοί αστέρες των ΜΜΕ, συνεπικουρούμενοι από βουλευτές της ΝΔ και τα φασισταριά του ΛΑΟΣ . Αν, όμως, δεν υπήρχε ο διάχυτος κοινωνικός συντηρητισμός και η καταθλιπτική κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας, όλη αυτή η προπαγάνδα δεν θα είχε καμιά αποτελεσματικότητα. Θα επέστρεφε σαν μπούμερανγκ πάνω στους εμπνευστές της. Ο κοινωνικός συντηρητισμός έχει να κάνει με την αντιμετώπιση της ληστείας ως αντικοινωνικής πράξης. Ατομική πράξη είναι σίγουρα (εκτός αν ως απαλλοτρίωση αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση στόχων συλλογικού αγώνα), αντικοινωνική όμως γιατί; Επειδή κρίνεται ως παράνομη πράξη από το ισχύον δίκαιο; Αυτό το ίδιο δίκαιο, όμως, όχι μόνο νομιμοποιεί τη ληστεία των τραπεζών σε βάρος των…

♦ Θέλεις ν’ αλλάξεις τον κόσμο; Κάντο με τη δουλειά σου (Greenpeace) Πάλι για τις περιβαλλοντικές, πάλι για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις; Πάλι. Γιατί όσο το ψάχνει κανείς, όσο το βασανίζει, τόσο «ανακαλύπτει» πράγματα. Το σίγουρο βέβαια είναι ότι πίσω από το περικάλυμμα των ακτιβιστικών ενεργειών -που έχουν αραιώσει πολύ τελευταία, δεν νομίζετε;- πίσω από καταγγελίες εναντίων κυβερνήσεων και εταιριών, κρύβεται μια σαφέστατη ιδεολογικοπολιτική προσέγγιση των προβλημάτων της εποχής μας. Των περιβαλλοντικών – και όχι μόνο. Θα πείτε, και δικαίως, σιγά την ανακάλυψη. Σε μια τόσο σκληρή ταξική πραγματικότητα, σε μια τόσο βάρβαρη καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική πραγματικότητα, δεν είναι δυνατόν οποιοσδήποτε ασχολείται ακόμα και με ένα μικρό πρόβλημα -πόσο μάλλον με το πρόβλημα «περιβάλλον και μεγάλα μονοπώλια»- να αρθρώσει ουδέτερη πολιτική. Η πολιτική του, είτε το θέλει είτε όχι, θα έχει ταξικό στίγμα, ταξικό προσανατολισμό, ταξική πυξίδα. Μέχρι εδώ καλά, μέχρι εδώ ανθηρά, λόγω και των διάφορων μη κυβερνητικών -ή…

Παιδιά σηκωθείτε στους δρόμους να βγούμε/ μη λάχει στα 70 συντάξεις να δούμε ΠΑΣΟΚ: Η έλλειψη της κουτάλας απορρυθμίζει (11/11/1918: λήξη 1ου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου – 11/11/2007: στο ΠΑΣΟΚ ο πόλεμος συνεχίζεται) Περί ληστείας: Οταν το κράτος ληστεύει τους υπηκόους μειώνοντας το αποδιδόμενο ποσοστό του ΑΕΠ από 0,90% (2003) σε 0,85% (2008) – 1,6 δισ. ευρώ σε έξι χρόνια, κατά παράβαση της κειμένης νομοθεσίας Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερος ληστής παρά 40 χρόνια χαφιές-φορτηγατζής ♦ Παπαστράτος: σταθεροί στο έργο τους οι εργατοπατέρες. ♦ Εκτός από την εξεταστική στις σχολές υπάρχουν και οι εξετάσεις των καταλήψεων. ♦ Καλό -για παλιούς και νέους- το βιβλίο της Μ. Αρνεκερ. ♦ Man United: come on you reds! ♦ Δύο ΓΣΕΕδες και δύο ΑΔΕΔΥδες συμμετέχουν στην ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Μαγγίνα: τσουτσέκια της εξουσίας… ♦ Τι ακριβώς διαφορά υπάρχει ανάμεσα σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και ο Περισσός δεν συμμετέχει στην πρώτη ενώ συμμετέχει στη δεύτερη; ♦…

  Το τρίπωλο επικυρώθηκε και περιμένουμε την ενδέκατη του Νοέμβρη (στις 17 θα έχουμε τον πρόεδρο των έξι ημερών και στις 20 του προέδρου τα εννιάμερα). Τρεις πώλοι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα. Ο άλλος πώλος θέλησε να μην είναι μέρος του προβλήματος και αδιαφορεί αν θα μείνει από απουσίες. Θα μιλήσει αν και όταν κρίνει εκείνος, ε, κι εμείς θα τον ακούσουμε αν και όταν κρίνουμε. “Ετσι είναι αν έτσι νομίζετε” που έλεγε κι ο Πιραντέλλο. Πάντα την ουρά της απ’ έξω η σουπιά και γι’ αυτό η ιστορία την αφήνει –όμοια– απ’ έξω, με πόρτες κλεισμένες στη μούρη. Πάντως, και να ήθελα να ψηφίσω για πρόεδρο (ως χοντρή τον Μπένι, ως αδέξια τον Giorgakis που πήρε και φο μπιζού για διαμαντένιο δαχτυλίδι), δεν έχω δύο ευρώ για την ψήφο, πάει πολύ. Θα μου την αφήσετε με ένα ευρώ; Ασε, θα πάρω ένα σουβλάκι καλύτερα, προτιμότερο από τις σουβλακείες.  …

  «Το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας είναι πρόβλημα πόρων και εσόδων και όχι παροχών. Αν δεν στραφεί σ’αυτή την κατεύθυνση η συζήτηση, δεν υπάρχει έδαφος και λόγος συζητήσεων».   Η παραπάνω δήλωση έγινε από τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλο και αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την τοποθέτηση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας μπροστά στη νέα αντιασφαλιστική επίθεση. Διαβάζοντας βιαστικά τη δήλωση, κάποιος θα έλεγε ότι δεν περιέχει τίποτα το επιλήψιμο. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί μια καλοστημένη παγίδα, που σκοπό έχει να σύρει τους εργαζόμενους στα βαλτόνερα του «πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου», από τα οποία θα βγουν έχοντας αφήσει κάποια ακόμη ασφαλιστικά τους δικαιώματα, τα οποία θα προστεθούν σε όλα εκείνα που έχουν χάσει από το 1990 μέχρι το 2002, με διαδοχικούς αντιασφαλιστικούς νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.   Υποτίθεται πως το δεύτερο σκέλος αυτής της άποψης («δεν είναι πρόβλημα παροχών») αποτελεί απάντηση σε εκείνους που θεωρούν ότι…

♦ Καρφιά Στη γωνία περίμενε ο Τάσος Γιαννίτσης (τον θυμόσαστε;) για να υπερασπιστεί το σχέδιό του για το Ασφαλιστικό, που αποσύρθηκε άρον-άρον το 2001, γιατί κατατρόμαξε κι αυτή ακόμα την «πράσινη» συνδικαλιστική γραφειοκρατία και κατάφερε να βγάλει ένα εκατομμύριο ανθρώπους στο δρόμο, στις μαζικότερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις της τελευταίας δεκαετίας. Με την ευκαιρία, λοιπόν, της προπαγάνδας που αναπτύσσεται τώρα από την κυβέρνηση, βγήκε με άρθρο του στο «Βήμα» (Κυριακή, 7.10.07) να υπερασπιστεί το σχέδιό του ως «μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για πολλές πτυχές του Ασφαλιστικού», σε αντίθεση προς «τη σημερινή δηλητηριώδη στρατηγική της “σαλαμοποίησης”». Τονίζει, μάλιστα, αποκαλύπτοντας ποιο είναι το πραγματικό ενδιαφέρον του, πως η πρότασή του «ήταν μια ρεαλιστική και συμβιβαστική λύση, ιδιαίτερα με κατηγορηματικά δεδομένη την απουσία χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό». Κοντολογίς, ο Γιαννίτσης λέει πως αν είχαν βοηθήσει όλοι να περάσει τότε η πρότασή του, θα είχαν απομείνει πολύ λιγότερα πράγματα να γίνουν σήμερα. Δεν αποφεύγει όμως και τα…

Το παλιό βρετανικό δόγμα «διαίρει και βασίλευε», δοκιμασμένο κατά κόρον στις ταξικές μάχες, χρησιμοποιεί και πάλι η κυβέρνηση ενόψει των ρυθμίσεων για το Ασφαλιστικό. Καταρχάς, ως όπλο ιδεολογικού πολέμου. Υποδεικνύονται μερίδες εργαζόμενων ως «προνομιούχοι», οι οποίοι παρασιτούν σε βάρος άλλων εργαζόμενων. Πρόκειται για ένα παμπάλαιο ιδεολόγημα, που επανέρχεται κάθε φορά που οι κυβερνήσεις θέλουν να φέρουν ταξική διάσπαση και να αποφύγουν τη δημιουργία ενιαίου μετώπου των εργαζόμενων ενάντια στην πολιτική τους (ποιος ξεχνά τα «ρετιρέ» του… αριστερού Ανδρέα Παπανδρέου); Ομως, επειδή η ιδεολογική προετοιμασία αποδεικνύεται στην πράξη ανεπαρκής, όταν εκδηλώνεται μια επίθεση σε πολλά μέτωπα (τότε αντιδρά ένα μεγάλο εύρος εργαζόμενων, χωρίς ιδεολογικά κίνητρα, αλλά επειδή θίγονται τα δικαιώματά τους), το «διαίρει και βασίλευε» υπηρετείται και από τη «σαλαμοποίηση». Δηλαδή, από το διαδοχικό άνοιγμα των μετώπων, το ένα μετά το άλλο και όχι όλα μαζί, με σκοπό την ελαχιστοποίηση των αντιστάσεων και τη νίκη της κυρίαρχης πολιτικής στο ένα μέτωπο…

► Σκληρά μέτρα, που θα λάβουν τη μορφή καταιγίδας για εργαζομένους και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, περιλαμβάνει η μετεκλογική ατζέντα της κυβέρνησης και τα οποία ήρθαν στο φως χθες… μέσω Λουξεμβούργου: Η αύξηση του ΦΠΑ (σ.σ.: 2-3 μονάδες σύμφωνα με τα σενάρια), ο περιορισμός των αυξήσεων στις αποδοχές των εργαζομένων και η δραστική περικοπή σε παροχές κοινωνικού χαρακτήρα κυριαρχούν στη λίστα των «μέτρων» δημοσιονομικού χαρακτήρα που ετοιμάζεται να λάβει η κυβέρνηση, για να προλάβει το ενδεχόμενο του εκτροχιασμού του προϋπολογισμού για το 2008. Ολα αυτά δε υπό τη σκιά του δεύτερου μεγάλου φιάσκου -αυτού της αναθεώρησης του ΑΕΠ-, που ακολούθησε το προηγούμενο του 2004 περί «βασικού μετόχου» και είχαν και τα δύο ως αποτέλεσμα τον διεθνή διασυρμό της χώρας μας. Εθνος ► Κόμμα δεν είχαμε. Δεν αποτελούμε κόμμα. Είμαστε μια ηγεσία που προέρχεται από ένα κόμμα. Είμαστε κομματικά στελέχη του κρατικού μηχανισμού. Θ. Πάγκαλος ► Οι μισοί κατηγορούν τους άλλους μισούς για…

Δημοσιογράφος: Εκεί που τους πιάσατε, τους τα χαρίσατε. Είναι πάρα πολλές οι φορές που χαρίστηκαν τεράστια ποσά σε ανθρώπους οι οποίοι στην ουσία έκλεβαν εσάς κι εμένα. Εμάς κλέβανε, ξέρετε. Γιατί τους τα χαρίσατε; Λ. Ζαγορίτης: Σήμερα κουβεντιάζουμε προκειμένου να δοθεί μία οριστική, μία σταθερή λύση στο ασφαλιστικό. Σ’ αυτό το τεράστιο πρόβλημα το οποίο θα αντιμετωπίσουμε σε 10, σε 15, σε 20 χρόνια. Τα ταμεία τότε θα πρέπει να πληρώσουν τις συντάξεις.

♦ Το αλιεύσαμε στο «Ποντίκι» και το αναδημοσιεύουμε, γιατί αφορά ένα θέμα με το οποίο έχουμε ασχοληθεί κατά κόρον. Η συριανή εφημερίδα «Κοινή Γνώμη» ρώτησε τον αρμόδιο υφυπουργό Π. Καμμένο τι θα κάνει με το βυθισμένο Sea Diamond και εισέπραξε την εξής εκπληκτική απάντηση: «Το θέμα της Σαντορίνης είναι θέμα αρκετά σοβαρό, αλλά παράλληλα με το θέμα της Σαντορίνης θα κοιτάξουμε και τη Θηρασιά. Είναι ένα θέμα το οποίο πλέον, με το κοινό υπουργείο που έχει δημιουργηθεί, μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε πολύ καλύτερα σε συνεργασία με τους φορείς που εμπλέκονται». (!!!) ♦ Πριν μερικές μέρες, όλα τα ραδιόφωνα μετέδιδαν ώρα προς ώρα την επιχείρηση διάσωσης χιλιάδων εργατών σε νοτιοαφρικανικό χρυσωρυχείο, όπου είχε χαλάσει το μεγάλο ασανσέρ που οδηγεί στις στοές. Για τη φωτιά σε παράνομο ορυχείο, στην επαρχία Free State της ίδιας χώρας, που σκότωσε 23 εργάτες (το γεγονός διαπιστώθηκε μισή βδομάδα αργότερα!) δεν είπαν τίποτα. ♦ Τα αργύρια της…

3 Τα σημαντικότερα των θεμάτων μιας πλούσιας σε δράση αθλητικής βδομάδας είναι, κατά την άποψή μας, η ομολογία της Μάριον Τζόουνς ότι έκανε χρήση αναβολικών και το νέο επεισόδιο στον «εμφύλιο» πόλεμο ανάμεσα στον Ερασιτέχνη και την ΠΑΕ Παναθηναϊκός.  Η ομολογία της Τζόουνς είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο σοβαρά θέματα που μας έχουν απασχολήσει το τελευταίο διάστημα και με βάση τη λογική θα περιμέναμε οι έγκριτοι συνάδελφοί μου να ασχοληθούν διεξοδικά με αυτό. Επειδή όμως ο χώρος του επαγγελματικού αθλητισμού λειτουργεί με βάση το κέρδος και τα φράγκα και όχι τη λογική και την αλήθεια, εφαρμόστηκε η «συνωμοσία  της σιωπής», το θέμα υποβαθμίστηκε και πέρασε στα ψιλά. Ο δημοσιογραφικός εσμός γνωρίζει πολύ καλά ότι η όποια συζήτηση για το πώς και το γιατί οδηγήθηκε η Τζόουνς στην απόφαση να ομολογήσει την ενοχή της, θα άνοιγε και μια ευρύτερη συζήτηση για τον τρόπο που δημιουργούνται οι «υπεραθλητές», με κίνδυνο το…

• Επί τη ευκαιρία του «μεγάλου πηδήματος» που έρχεται, η στήλη θα ήθελε να απευθύνει το ερώτημα ••• Πώς ακριβώς θα μας βοηθήσουν οι σημαντικά αυξημένες κοινοβουλευτικές ομάδες της «Αριστεράς» για να το γλιτώσουμε;  •••  Δεκτές μόνο σαφείς απαντήσεις ••• Μήπως θα πρέπει να περιμένουμε την επόμενη τετραετία, για να γίνουν ακόμα πιο μεγάλες οι κοινοβουλευτικές ομάδες; ••• Κι αν δεν γίνουν, μήπως θα φταίει η λαϊκή ψήφος για το «πήδημα»; ••• Ολόκληρη τη σελίδα να καταλάμβανε η στήλη, και πάλι δεν θα ‘φτανε για να αποτυπώσει τα σπαρταριστά που συνέβησαν στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ••• Σταχυολογούμε, λοιπόν, προς μεγάλη μας λύπη ••• Με την ευκαιρία, να σας προειδοποιήσουμε ••• Μην ξεγελιέστε από την εικόνα ενότητας και νομίσετε ότι δεν υπάρχει περίπτωση διάσπασης ••• Αυτή η εικόνα είναι κομμάτι της προεκλογικής στρατηγικής των μονομάχων ••• Στον ένα μήνα που ακολουθεί θα δούμε πολλά κολπάκια ••• Και στο τέλος θα δούμε…

13/10: Παγκόσμια ημέρα αυγού 13/10/1792: Θεμελίωση Λευκού Οίκου (G. Washington) 13/10/ 1909: Θάνατος Francisco Ferrer 13/10/1969: Βόμβα (ΚΕΑ) στα γραφεία της ένωσης σιδηροδρομικών 13/10/1923: Η Αγκυρα πρωτεύουσα Τουρκίας 13/10/ 1925: Γέννηση Μάργκαρετ Θάτσερ (Μάργκαρετ Χίλντα Ρόμπερτς) 14/10: Παγκόσμια ημέρα τυποποίησης 14/10/1944: Αυτοκτονία στρατάρχη Erwin Rommel 14/10/1976: Βόμβα σε κατάστημα και αποθήκη Sie-mens (Ιλίσια – Κηφισός) 15/10: Ημέρα λευκού μπαστουνιού 15/10/1867: Γάμος Γεωργίου Α’ – Ολγας (Πετρούπολη) 16/10: Ημέρα διατροφής – ημέρα κατά παθήσεων σπονδυλικής στήλης -  Τζαμάικα: Ημέρα ηρώων 16/10/1793: Αποκεφαλισμός Μαρίας Αντουανέττας – Λουδοβίκου 16ου 16/10/1908: Γέννηση Ενβέρ Χότζα 16/10/1934: Ο Μάο ξεκινά την «μεγάλη πορεία» για το Πεκίνο 16/10/1953: 15ετής φυλάκιση στον Κάστρο 16/10/1973: Νόμπελ ειρήνης στους ΥΠΕΞ ΗΠΑ – Βιετνάμ (Κίσινγκερ – Λε Ντικ Θο) 16/10/1990: Νόμπελ Ειρήνης στον Γκορμπατσόφ 16/10/ 1977: Εμπρησμός γραφείων “Αυγής” από νεοφασίστες 16/10/ 1989: Ο Μίκης Θεοδωράκης ανακοινώνει υποψηφιότητα με ΝΔ 16/10/1981: Θάνατος Moshe Dayan (66 χρ) 16/10/1964: Η Κίνα γίνεται πέμπτη…

Την ερχόμενη Δευτέρα συνεδριάζει για δεύτερη φορά η Επιτροπή για την «γνωμοδότηση υπαγωγής όλων των εργασιών, ειδικοτήτων ή χώρων εργασίας στα βαρέα ή ανθυγιεινά επαγγέλματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, του ΟΑΠ-ΔΕΗ ή άλλων φορέων κοινωνικής ασφάλισης».  Αν και η κοινή υπουργική απόφαση των Αλογοσκούφη-Μαγγίνα (δεν υπεγράφη επί Τσιτουρίδη, όπως λαθεμένα γράψαμε την προηγούμενη εβδομάδα) υπεγράφη στις 19 Ιούλη, δεν έγινε καμιά κίνηση μέχρι τις εκλογές, για ευνόητους λόγους. Την περίοδο εκείνη δεν έπρεπε να αγγιχτεί οτιδήποτε αφορά το Ασφαλιστικό. Ομως, στην Επιτροπή έχει τεθεί ως καταληκτική ημερομηνία η 31η Δεκέμβρη του 2007. Τότε πρέπει να παραδώσει τελικό πόρισμα στον υπουργό Εργασίας. Η προθεσμία αυτή δείχνει καθαρά τις προθέσεις της κυβέρνησης. Είναι δυνατόν σε διάστημα πραγματικού χρόνου 4,5 μηνών (πλέον, αυτό έγινε 3 μήνες) να γίνει στοιχειωδώς σοβαρή δουλειά για όλα τα επαγγέλματα, τις ειδικότητες και τους χώρους εργασίας; Ούτε την καταγραφή τους δεν θα προλάβαιναν να κάνουν, ακόμα και αν είχαν την…

Ανακοίνωσε την περασμένη Δευτέρα ο υπουργός Εργασίας Β. Μαγγίνας, ότι «όλα τα Ταμεία αρμοδιότητας του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, υποχρεούνται να  καταβάλουν εντός 15 ημερών από την υποβολή της αίτησης  και σχετικής Υπεύθυνης Δήλωσης  του αιτούντος να συνταξιοδοτηθεί, προσωρινή σύνταξη η οποία θα ισούται με το 80% της υπολογιζομένης να καταβληθεί ως οριστικής». Του απάντησε αμέσως ο πρόεδρος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των εργαζόμενων στα Ταμεία, ότι αυτό είναι τεχνικά αδύνατο. Και έχει δίκιο, αν κρίνουμε από την προϊστορία. Είναι πολλές μέχρι τώρα οι φορές που υπουργοί και διοικητές Ταμείων έχουν ανακοινώσει μέτρα επιτάχυνσης της διαδικασίας υπολογισμού των συντάξεων, αλλά στην πράξη δεν έχει γίνει τίποτα. Μπορεί ο Μαγγίνας να θέλει να το ξεχάσουμε, όμως εμείς θυμόμαστε πολύ καλά τον πρώτο υπουργό της «νέας διακυβέρνησης» να υπόσχεται ότι το απαράδεκτο καθεστώς της επί χρόνια καθυστέρησης των συντάξεων θα τερματιστεί και πως οι συντάξεις θα αποδίδονται στους δικαιούχους το πολύ μέσα…

Τα ανώτατα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος είναι θεσμοί, η Βουλή είναι ο ανώτατος θεσμός, μεταξύ θεσμών δεν επιτρέπεται να υπάρξει ρήξη, επομένως βρέθηκε ο τρόπος για να συμμετάσχει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία στο «διάλογο» για το Ασφαλιστικό. «Πρόταση από το κοινοβούλιο δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Παναγόπουλος. ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, λοιπόν, συναποφάσισαν να μην κάνουν διμερή διάλογο με τον Μαγγίνα, αλλά να πάνε στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή που θα διεξάγει τον «πολιτικό διάλογο» για το ασφαλιστικό. Η παρουσία των εκπροσώπων ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ θα δώσει σ’ αυτό το διάλογο και το χαρακτήρα του «κοινωνικού», οπότε η κυβέρνηση θα έχει κάθε λόγο να επαίρεται ότι διεξήχθη, με όλους τους δημοκρατικούς κανόνες, ένας πλατύς πολιτικός και κοινωνικός διάλογος. Στη συνέχεια, η ίδια (η κυβέρνηση) θα καταρτίσει ένα νομοσχέδιο και η Βουλή θα αποφασίσει να το κάνει νόμο του κράτους, με βάση τη δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας. Αρκεί γι’ αυτό και…

♦ ΜΑΙΚΛ ΜΟΥΡ Sicko Το νέο πόνημα του ντοκιμαντερίστα Μάικλ Μουρ καταπιάνεται με το αμερικάνικο σύστημα υγείας και εδώ που τα λέμε κάτι έχει να πει για τα έργα και ημέρες των ασφαλιστικών εταιριών στο εύπιστο αδαές κοινό στην Αμερική, αλλά και παγκοσμίως, που σπεύδει να ασφαλίσει την υγεία και τα γηρατιά του στα αρπακτικά που λέγονται «Humana», «Aetna» ή όπως αλλιώς. Το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα: ακόμα και το χειρότερο κρατικό σύστημα υγείας, ακόμα κι αν αυτό παρέχεται από φτωχές χώρες όπως η Κούβα, είναι καλύτερο απ’ το αμερικάνικο σύστημα υγείας, όπου το αποκλειστικό προνόμιο παροχής υπηρεσιών υγείας έχουν οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες. Αυτό που τώρα γίνεται στην Ελλάδα και αλλού, δηλαδή η απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας, ώστε ο κόσμος να σπρωχτεί στην ιδιωτική ασφάλιση, στην Αμερική έχει συμβεί προ πολλού. Στο όνομα της ελεύθερης επιλογής γιατρού οι Αμερικάνοι παγιδεύτηκαν στα νύχια εταριών οι οποίες κάνουν στην κυριολεξία τα…

Και ο διοικητής της ΤτΕ Ν. Γκαργκάνας ζητά να γίνουν στο Ασφαλιστικό τα ίδια με τον Αναλυτή: αύξηση ορίων ηλικίας και μείωση συντάξεων. Σιγά την έκπληξη. Υπάρχει κανένας εκπρόσωπος του κεφαλαίου που δεν έχει πει το ίδιο; Τι να πρωτοθυμηθούμε; Φακιολάς, Προβόπουλος, Σπράος, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, ΕΕ και άλλοι που ενδεχομένως τους ξεχνάμε. Καταγράφουμε τα βασικά που ζητά ο Γκαργκάνας, όχι γιατί αξίζουν ιδιαίτερου σχολιασμού, αλλά γιατί δείχνουν την κατεύθυνση στην οποία κινείται το σύστημα και που θα εξακολουθήσει να κινείται και  μετά τις αλλαγές που θα επιχειρήσει να περάσει τώρα. – «Ανάπτυξη του κεφαλαιοποιητικού πυλώνα του συστήματος ο οποίος καλύπτεται στην ισχύουσα νομοθεσία» (αναφέρεται στα «επαγγελματικά ταμεία» του νόμου Ρέππα). Κατά τον Γκαργκάνα, αυτό είναι απαραίτητο για να «αλλάξει η αρχιτεκτονική του συστήματος, προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενός μεικτού συστήματος». – «Περιορισμό της πρόωρης συνταξιοδότησης, έτσι ώστε η μέση ηλικία συνταξιοδότησης να προσεγγίζει την προβλεπόμενη από τις γενικές διατάξεις…