Συντάκτης: Eksegersi.gr

Δυο βδομάδες μετά τον εκλογικό θρίαμβο της αντιπολίτευσης στις βουλευτικές εκλογές στο Πακιστάν, τα δυο μεγαλύτερα κόμματα δεν έχουν καταφέρει να καταλήξουν σε συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης. Το Πακιστανικό Λαϊκό Κόμμα της μακαρίτισας Μπεναζίρ Μπούτο, υπό την ηγεσία του συζύγου της Ασίφ Ζαρντάρι, ο οποίος έχει πολλούς εσωκομματικούς αντιπάλους, δεν μπορεί να καταλήξει ακόμη ούτε για το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Αντί του Αμίν Φαχίμ, έμπιστου της Μπούτο και θεωρούμενου ως φαβορί για τη θέση του πρωθυπουργού, ο Ζαρντάρι προσπαθεί να προωθήσει δικούς του συμμάχους και ιδιαίτερα το μεγαλοβιομήχανο Αχμέντ Μουκτάρ, με τον οποίο ήταν μαζί στη φυλακή. Ο δεύτερος νικητής των εκλογών, η Πακιστανική Μουσουλμανική Λίγκα (PML – N), υπό την ηγεσία του πρώην πρωθυπουργού Ναουάζ Σαρίφ, παρόλο που είχε υποσχεθεί κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τις εκλογές να συνεργαστεί με το Πακιστανικό Λαϊκό Κόμμα για το «εθνικό συμφέρον», θέτει δύο ζητήματα, που δημιουρ-    γούν εμπόδια στη μεταξύ…

Η σπέκουλα με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα των λαών είναι μόνιμο σπορ των ιθυνόντων του Περισσού. Το Παλαιστινιακό αποτελεί ένα από τα «καλύτερά τους». Ετσι, την περασμένη Τρίτη, μετά από κάλεσμα της Γραμματείας Αθήνας του ΠΑΜΕ, μαζεύτηκαν μπροστά στην ισραηλινή πρεσβεία για να «διατρανώσουν την αλληλεγγύη τους» στον παλαιστινιακό λαό.   Ως εδώ κανένα πρόβλημα (πέρα από το μονίμως σεχταριστικό περιχαράκωμα των κομματικών τους φιεστών). Αν έτσι θεωρούν ότι «ξεμπερδεύουν» με το διεθνιστικό τους καθήκον, δικαίωμά τους. Μόνο που δεν μας πείθει ο πόνος τους για τη Γάζα. Γιατί στην πραγματικότητα οι απόψεις τους δεν διαφέρουν και πολύ από τις απόψεις του Αμπάς όσον αφορά στην αντιβία των Παλαιστίνιων, που τη θεωρούν άλλοθι για την ισραηλινή βαρβαρότητα. Εμείς οι «κακοί» θυμηθήκαμε κάποια από τα μαργαριτάρια τους και τα παρουσιάζουμε, έτσι για να μη ξεχνιόμαστε, αλλά να ξέρουμε πως εννοεί ο καθένας την αλληλεγγύη στην παλαιστινιακή αντίσταση (οι υπογραμμίσεις δικές μας):   «Η…

Διαδηλώσεις κατά της σιωνιστικής εισβολής δεν έγιναν μόνο στην Δυτική Οχθη, αλλά και στο Ισραήλ από την κοινότητα των Αράβων (δηλαδή των Παλαιστίνιων). 15.000 ήταν αυτοί (μεταξύ των οποίων και βουλευτές της Κνεσέτ) που συγκεντρώθηκαν την περασμένη Τρίτη στην πόλη Ουμ Αλ-Φαχμ καταγγέλλοντας τα ισραηλινά εγκλήματα και κρατώντας παλαιστινιακές σημαίες. Οι Σιωνιστές δεν τόλμησαν να χτυπήσουν τη συγκέντρωση, όπως είχαν κάνει δυο μέρες πριν σε άλλη πόλη, σε διαδήλωση που οργάνωσε το ισραηλινό κόμμα Hadash (αυτοαποκαλείται «αραβο-εβραϊκό» κόμμα και τοποθετείται στα αριστερά του πολιτικού φάσματος).

Εν μέσω πολέμου στη Γάζα θα ήταν πολύ προκλητικό για τον Αμπάς να συνεχίσει τις «ειρηνευτικές» του συνομιλίες με τους Σιωνιστές. Και μάλιστα όταν δέχεται τέτοια πίεση στο εσωτερικό με τις διαδηλώσεις να φουντώνουν ακόμα και στη Ραμάλα (την «πρωτεύουσα» της Δυτικής Οχθης), τους Σιωνιστές να σκοτώνουν έναν 18χρονο που πετούσε πέτρες και κάποιους να κουνάνε τις σημαίες της Φατάχ και της Χαμάς απαιτώντας κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ομως η στάση του Αμπάς δε σηματοδοτεί τίποτα περισσότερο από την κλασική υποκρισία των πολιτικών της φάρας του. Οταν έφτασε η Ράις, ο Αμπάς έσπευσε να της «φιλήσει τα πόδια» και να επαναλάβει ότι «δεν θα επιτρέψουμε σε μια ομάδα εξτρεμιστών να μας σύρουν σε ένα κύκλο βίας από τον οποίο δεν θα μπορούμε να απεμπλακούμε», συμπληρώνοντας ότι «η ειρηνευτική διαδικασία είναι στρατηγική επιλογή και έχουμε την πρόθεση να την συνεχίσουμε». Κι όλα αυτά τη στιγμή που βουίζει ο κόσμος από τα ντοκουμέντα…

«Ο στρατός δήλωσε επίσης ότι οι κανόνες εμπλοκής απαγορεύουν παγκοσμίως το άνοιγμα πυρός σε πολίτες, ωστόσο σε περιπτώσεις που μια πηγή πυρός αναγνωριζόταν ξεκάθαρα ότι προερχόταν από ένα σπίτι, δινόταν άδεια για άνοιγμα πυρός χωρίς να έχει εξακριβωθεί αν ήταν επίσης παρόντες πολίτες» (Χααρέτζ 5/3/08, σε άρθρο με τίτλο: «Αξιωματούχοι ισραηλινού στρατού: Αντιμετωπίσαμε σκληρή αλλά ανοργάνωτη αντίσταση στη Γάζα»).   «Η Τζαμπαλίγια είναι μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Γης, γεγονός που κάνει αδύνατο για τα ισραηλινά στρατεύματα να ξεχωρίσουν μεταξύ στρατιωτικών στόχων και πολιτών. Η προμελετημένη και συνεχής ισραηλινή χρήση φονικής δύναμης σε πυκνοκατοικημένες περιοχές της Λωρίδας της Γάζας έχει σκοτώσει 237 Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων 128 πολιτών στη Λωρίδα της Γάζας αυτό το χρόνο» (έκθεση «Παλαιστινιακού Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», που δημοσιεύτηκε στην “Electronic Intifada” 5/3/08).   Η λυσσαλέα σιωνιστική εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας, που ξεκίνησε την προηγούμενη Πέμπτη (με αφορμή την εκτόξευση ρουκετών στην πόλη Ασκελόν, 10 χιλιόμετρα…

Μια μέρα πριν η κυβερνητική επιτροπή εγκρίνει τυπικά το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, για να πάρει αυτό το δρόμο της Βουλής, δυο ακόμα τράπεζες ανακοίνωσαν τα αποτελέσματά τους για το 2007.   Τα καθαρά κέρδη του ομίλου της Εθνικής εκτινάχτηκαν από τα 690 εκατ. ευρώ, που ήταν το 2006, στα 1,7 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 70%.   Ακόμη και τα καθαρά κέρδη του ομίλου της Αγροτικής, που πριν μερικά χρόνια θεωρούνταν προβληματική, σημείωσαν αύξηση 28,1% (από 188,4 σε 241,4 εκατ. ευρώ).   Δεν είναι πρόκληση, όταν συνεχίζεται αυτός ο τρελός χορός των κερδών να πετσοκόβονται κι άλλο στοιχειώδη δικαιώματα;

Μετά τα όσα γράψαμε πριν δυο βδομάδες για τον υφυπουργό Ανάπτυξης Σταύρο Καλαφάτη, φρόντισε να δώσει νέο υλικό με τον πηγαιμό του, όχι στην Ιθάκη –δεν είναι στα σχέδια του ΥπΑν– αλλά στην Αλεξανδρούπολη. Λειτουργώντας ως πολιορκητικός κριός, ο υφυπουργός άδραξε την ευκαιρία για να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση για τα χρυσωρυχεία, σε μια εκδήλωση που… μάλλον δεν είχε να κάνει μ’ αυτά. Λεπτομέρειες στο θεατρικό σε τρεις πράξεις που ακολουθεί:   Πράξη πρώτη: Η εκδίωξη του υφυπουργού   Ο Σταύρος Καλαφάτης θα μιλούσε σε ημερίδα που οργάνωσε η εφημερίδα Μακεδονία με θέμα «νομός Εβρου: κόμβος συνδυασμένων μεταφορών και ενέργειας». Ψιλοάσχετο το θέμα με το χρυσό, σχετική όμως η παρουσία της αλεπούς στο παζάρι. Πλην όμως, εκεί περίμεναν τα μέλη της διανομαρχιακής επιτροπής Ροδόπης-Εβρου κατά του χρυσού καθώς και μέλη της πρωτοβουλίας πολιτών, με στόχο να αποσπάσουν τη δέσμευση ότι θα κλείσει οριστικά το θέμα της εξόρυξης χρυσού στη Θράκη. Για…

Στη φυλακή βρίσκεται και πάλι ο Νίκος Κουνταρδάς, έχοντας στην πλάτη του μια ερήμην καταδικαστική απόφαση σε φυλάκιση 15 μηνών, με βάση το «ιδιώνυμο Ορφανού». Η πράξη για την οποία δικάστηκε και το σκεπτικό της καταδικαστικής απόφασης θυμίζουν «αλήστου μνήμης εποχές», όπως σημειώνει ο συνήγορός του Γ. Γκουντούνας. «Αλίμονο αν σύρεται στις φυλακές με συνοπτικές διαδικασίες όποιος ασκεί δημόσια κριτική σε οποιοδήποτε νομική ρύθμιση, πόσω μάλλον στον τελείως αυταρχικό και αντισυνταγματικό νέο αθλητικό νόμο», τονίζει ο συνήγορος.   Το σκεπτικό της απόφασης με την οποία καταδικάστηκε ο Κουνταρδάς προκαλεί ανατριχίλα. Παραθέτουμε τα βασικά του σημεία (ζητούμε συγνώμη για τα αποτρόπαια ελληνικά, που δείχνουν κι αυτά ένα ορισμένο μορφωτικό επίπεδο):   «Την 20-12-2007 νυκτερινή ώρα διεξαγόταν στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας (ΟΑΚΑ) ο αγώνας ποδοσφαίρου για το κύπελλο UEFA μεταξύ των ομάδων “ΑΕΚ – VILLAREAL” Ισπανίας. Ο κατηγορούμενος (περί ώρα 21.50) που ήταν εντός της κερκίδας της θύρας 35 του σταδίου…

Είναι ευτύχημα που η New Star αποφάσισε να επαναλάβει για δεύτερη εβδομάδα τη ρετροσπεκτίβα στο σημαντικό (και αποκλεισμένο, λόγω του περιεχόμενου του έργου του) δημιουργό Πίτερ Γουότκινς (στον κινηματογράφο «Ιλιον» αυτή τη φορά. Ολα τα έργα του Γουότκινς είναι σημαντικά, σας συστήνουμε όμως να μη χάσετε με τίποτα το εκπληκτικό «Η Κομμούνα (Παρίσι 1871)». Το σύγχρονο αυτό έπος είναι σχεδόν 6ωρης διάρκειας (345’), όμως είναι τόσο καθηλωτικό που δεν καταλαβαίνεις πως περνάει η ώρα. Η προβολή γίνεται την Καθαρή Δευτέρα (έναρξη στις 6:30’) και αξίζει τον κόπο να της αφιερώσετε τη μισή μέρα της αργίας. Αυτές οι ευκαιρίες είναι σπάνιες.

Με αφορμή την κατασκευή του τεράστιου υδροηλεκτρικού φράγματος των τριών φαραγγιών στην Κίνα και την εμβύθιση 13 πόλεων και 4.500 χωριών, ο νικητής του φεστιβάλ Βενετίας του 2006 συνθέτει ένα ρεαλιστικό πορτραίτο της σύγχρονης Κίνας και των ραγδαίων αλλαγών που μεταμορφώνουν το πρόσωπό της. Μέσα από την ιστορία ενός εργάτη που επισκέπτεται την έτοιμη να βυθιστεί πόλη Φεντζί, προκειμένου να βρει τη γυναίκα με την οποία παντρεύτηκε και χώρισε πριν 16 χρόνια, και επίσης την προσπάθεια μιας νεαρής νοσοκόμας να ξανασμίξει με τον άντρα της που εργάζεται μακρυά και να δώσει νέα πνοή στο γάμο τους, ο Ζία Ζανγκ Κε πραγματεύεται, εκτός των άλλων, τον τρόπο ζωής των κατώτερων τάξεων και την αλλαγή στις ανθρώπινες σχέσεις που έχει επιφέρει η μαζική βιομηχανοποίηση της χώρας.   Παρότι ο σκηνοθέτης έχει ενδιαφέρουσες και σωστές προσεγγίσεις στην προσπάθειά του να απεικονίσει την πολυπλοκότητα της σύγχρονης Κίνας, καταγράφοντας την κατάσταση των πραγμάτων με τρόπο…

Μπορεί να έχει κανείς αρνητική ή θετική άποψη για τον κινηματογράφο των αδελφών Κοέν, δύο πράγματα όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει: Το πρώτο είναι ο ιδιότυπος ρεαλισμός με τον οποίο απεικονίζονται ουσιαστικές πλευρές της αμερικανικής κοινωνίας, όπως είναι η κοινωνική ερήμωση, η απληστία, η απύθμενη ανοησία και η εγκληματικότητα, και το δεύτερο είναι η αμηχανία και τα ερωτηματικά με τα οποία τροφοδοτείται ο θεατής, ώστε με αφορμή ρηχές φαινομενικά ιστορίες να σκεφθεί περαιτέρω πάνω σε ότι βλέπει.   Είναι πιθανόν ότι πολλοί από αυτούς που θα δουν την τελευταία ταινία των Κοέν θα έχουν να θυμούνται απλώς μια αγωνιώδη περιπέτεια καταδίωξης στην άγρια Δύση και ένα παρανοϊκό δολοφόνο που εκτελεί ανορθόδοξα τα θύματά του. Ομως, το κομβικό πρόσωπο στην ταινία αλλά και στο ομώνυμο βιβλίο του Κόρμακ Μακ Κάρθυ πάνω στο οποίο στηρίχτηκε είναι ένας μεσήλικας σερίφης και ο τίτλος της ταινίας που έχει μεταφραστεί άκαιρα αναφέρεται ακριβώς σ` αυτούς τους…

♦ Ισόπαλο έληξε το ντέρμπι στο ΟΑΚΑ και οι πράσινοι, εκμεταλλευόμενοι τη γκέλα του Ολυμπιακού κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, βρέθηκαν στην κορυφή της βαθμολογίας. Το ντέρμπι δεν διεκδικεί ποιοτικές δάφνες (άλλωστε, εδώ και πολύ καιρό οι δυο ομάδες βρίσκονται σε άσχημη αγωνιστική κατάσταση και παίζουν κάτι σαν ποδόσφαιρο) και το τελικό αποτέλεσμα είναι δίκαιο. Οι κιτρινόμαυροι προσπάθησαν να παίξουν ρόμβο από τις πτέρυγες, όμως η δεξιά τους πλευρά ήταν ανύπαρκτη, αφού Μπούρμπος και Ράμος (αλήθεια, ρε παιδιά, πώς γίνεται να γράφουν οι εφημερίδες καλά λόγια για ένα παίχτη που δε μπορεί να παίξει ούτε μπακ ούτε χαφ;) έχασαν κατά κράτος τη μάχη από το Σπυρόπουλο. Ταυτόχρονα, είχαν και το Ζήκο σε άσχημη μέρα, με αποτέλεσμα οι πράσινοι να επιβάλουν το ρυθμό τους στο χώρο του κέντρου και να παγώσουν το παιχνίδι. Στο δεύτερο ημίχρονο η ΑΕΚ κατάφερε να δημιουργήσει σε δυο-τρεις φάσεις κάποια μικρά ρήγματα στην πράσινη άμυνα και σε…

Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας. Τους νέους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές τους τους κάρφωσε κιόλας η Ιστορία στον πάσαλο της ατίμωσης απ’ όπου δε μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους. Καρλ Μαρξ Ηταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Πολιτιστική και πολιτική ταυτόχρονα. Καθηλωμένοι επί 6 ώρες στις πολυθρόνες ενός αθηναϊκού κινηματογράφου παρακολουθήσαμε ένα κινηματογραφικό έπος (με τη μπρεχτική έννοια του όρου), που όμοιό του δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία του κινηματογράφου. Εξι καταιγιστικές ώρες που πέρασαν χωρίς να το καταλάβουμε.   Μιλώ για το «Η Κομμούνα (Παρίσι 1871)» του Πίτερ Γουότκινς, ενός δημιουργού που δικαίως η κυριαρχούμενη από τους αστούς αγορά της τέχνης έχει θέσει στο περιθώριο. Γιατί ο Γουότκινς δε μιλά με γρίφους και μισόλογα, αλλά με εικόνες-βόμβες και με έναν ξεκάθαρο ριζοσπαστικό-αντικαπιταλιστικό…

♦ Οχι στη διάλυση των ΤΑΔΚΥ-ΤΥΔΚΥ (ΠΟΕ-ΟΤΑ)   Τη θέση μας για την απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ και τη σημασία της θα τη διαβάσετε στις άλλες σελίδες. Εδώ θέλουμε μόνο να δείξουμε πως οι… σύντροφοι της ΠΑΣΚΕ – γιατί αυτοί κυρίως ελέγχουν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και Ομοσπονδίες – κάνουν πως δε βλέπουν τα «επιμέρους» αιτήματα του κάθε κλάδου, του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, γιατί αν τα έβλεπαν θα ένιωθαν στοιχειωδώς την ανάγκη του αγωνιστικού συντονισμού. Ποια είναι η κύρια αιτία αυτής της απερίγραπτης στραβωμάρας τους; Η πλήρης γραφειοκρατικοποίησή τους. Αν περιμένουμε λοιπόν από αυτούς, γινόμαστε μεταφυσικοί. Γιατί απλά πιστεύουμε στα θαύματα. Ενώ πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας.   ♦ Ομοσπονδία εργαζομένων τουρισμού-επισιτισμού. 22 Φλεβάρη ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ για: – την ενοποίηση του ΤΑΞΥ – την υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας του – την αρπαγή των αποθεματικών του – την αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με: Συγκέντρωση-συλλαλητήριο ώρα 12:30 μ.μ. (Ιπποκράτους και Ακαδημίας, γραφεία ΤΑΞΥ) Οταν…

Στη Γάζα η Παλαιστίνη αναστενάζει (και αντιστέκεται) Μακεδονία! Μακεντόνιγια! Μακεντόνιγια! (κατά το «Νταλάρας! Νταλάρας! Νταλάρας!») Κάτω το ασφαληστρικό της κυβέρνησης – κάτω οι διακόπτες Σκόπια, Σκόπια, μι Σκό-πια il mio cuor «Αίσθημα ευθύνης» (λόγια του δάμαλου): εντάξει, μεγάλε, το ξέρουμε ότι μας φτύνεις Στην κυριολεξία πλέον «ρωσική αρκούδα»: Μεντβέντεφ, εκ του μέντβεντ= αρκούδα   ♦ Προκλητικότατο (ακόμα και με υποδείξεις για την αριστερά) κυκλοφόρησε το Νοέμβρη του 2007 πιπιΖα (προ πτώσης Ζαχόπουλου) το 4ο τεύχος περιοδικού «Περίστυλον» του ομώνυμου -και μη εξαιρετέου…- «αναπτυξιακού πολιτιστικού οργανισμού υπαλλήλων υπουργείου πολιτισμού».   ♦ «Stop the killing» «αντέχει» να λέει η ισραηλινή ειρηνευτική οργάνωση Gush Shalom (ε, ρε, Κασάμ που τους χρειάζεται…).   ♦ Από δω και μπρος, Βενιζέλος ο σοφός.   ♦ Απόκριες: καραγκιοζιλίκια Παρεμβάσεων (στους δασκάλους).   ♦ Λυσσάξανε τα ραδιόφωνα (04/03/08): BLACK OUT! BLACK OUT! Ε, άει FUCK OFF!   ♦ Για τον «κοινωνικό» χαρακτήρα της ΔΕΗ: Το 1983 τα νοικοκυριά πλήρωναν 7…

Αγαπητά μου παιδιά   Ούτε τεκτονικά τεκταινόμενα ούτε τεκτονικές πλάκες θα μας απασχολήσουν σήμερα. Οι πλάκες μας πλακώνουν τους αρχιτέκτονες μεταρρυθμιστές της ανώτατης εκπαίδευσης, οι οποίοι προχωρούν σε ευελφαλή σύνδεση της έρευνας με τις ανάγκες των επιχειρήσεων κι επιχειρούν παιδομάζωμα παρά του υπουργείου παιδιάς για λογαριασμό του κουφαλαίου. Χωρίς καν δική τους έρευνα πρώτα… Από δω και μπρος -πουστην ουσία είναι από δω και πίσω- τα ΑΕΚ-ΟΛΕ (Ανώτατα Εκπαιδευτικά Κάτεργα – Οικονομικά Λειτουργικές Ερευνες) θα ερευνούν μόνο τα ΚΚΣΕ (Καλά Και Συμφέροντα Ερευνητικώς). Ο,τιδήποτε δεν έχει κερδώο ενδιαφέρον θα απορρίπτεται μετ’ επαίνων. Και για να μακρηγορήσω (γι’ αυτό πληρώνομαι άλλωστε), ιδού πεδίον ιάμβων των θριάμβων:   Ω ξειν αγγέλειν σπουδασταίς και Λακεδαιμονίοις τήδε κείται η έρευνα κι ασκόπως μην διανύεις αδιεξόδους διαδρομάς στα κάτεργα της γνώσης πιστός τοις κείνων ρήμασι: δι’ ερευνών πιστώσεις! Τι θε’ να πει ο ποιητής και το ‘ριξε στ’ αρχαία; Μιλάει για σαπιοκοιλιές και έντερα παχέα…

Εις το όνομα του πατρόν και του ιού. Του πατρόν πάνω στο οποίο κόβονται και ράβονται τα πάντα και του ιού της κοινωνικής απάθειας και –γι’ αυτό– συναίνεσης. Παρακαλώ εγερθείτε για τον αντεθνικό ύμνο, που ακολουθεί αμέσως μετά το διαφημιστικό διάλειμμα.   Ημέρα της γυναίκας σήμερα, μία εξέχουσα ημέρα κατά την οποία ο καπιταλισμός τιμά τις γενετικά τροποποιημένες κότες του καπιταλισμού. Το ιστορικό υποκείμενο που ηρωικώς μαχόμενο κατεβαίνει στον κυνωνικό στίβο με τα στριγκάκια, τα φτιασίδια και ό,τι πολυτιμότερο έχει (στις μέρες μας: το μαλλί) ν’ αγωνιστεί για ένα καλύτερο αύριο. Που το γεγονός ότι δεν υπάρχει μέρα του άντρα, δεν το έβαλε ποτέ σε σκέψεις. Τις χαμηλοβλεπού(τ)σες, τις ηρωικώς πεσούσες μαχήτριες της ψιλής και του χαβά της που «ανοίγουν τα πόδια με βοϊδίσιο βλέμμα, κοφτούς αναστεναγμούς και ασορτί εσώρουχα», που έλεγε και το Κατερινιώ. Ας ξεχυθούμε σε κλαμπς (και ουχί σε κλομπς), υποκινούμενες από σεξουαλικό ιδεασμό για να τιμήσουμε…

♦ Φάρος   Θαυμαστικά έβαλαν τα δυτικά ΜΜΕ δίπλα από την είδηση, ότι η Χαμάς οργάνωσε διαδήλωση νίκης στη Γάζα, μετά την αποχώρηση των σιωνιστικών στρατευμάτων, που άφησαν πίσω τους 120 νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και σωρούς ερειπίων. Που να καταλάβουν τα παπαγαλάκια της αντίδρασης, ότι σ’ αυτή την κίνηση της ηγεσίας στη Γάζα αντικαθρεφτίζεται το μεγαλείο ενός λαού και της αντίστασής του. Οι Παλαιστίνιοι θρηνούν για τους νεκρούς τους, ενταφιάζουν με τιμές τους μάρτυρες και με πόνο τα δολοφονημένα παιδιά και την ίδια ώρα πανηγυρίζουν για την οπισθοχώρηση του εχθρού. Η κακομοιριά τούς είναι ξένη. Ο θρήνος τους είναι δομημένος πάνω στην περηφάνεια και στους όρκους για συνέχιση του αγώνα. 60 χρόνια τώρα, αυτή η κουκίδα στο χάρτη ματώνει, υποφέρει, αλλά εξακολουθεί να αντιστέκεται. Δεν παραδίνεται, δεν υποχωρεί, δε συμβιβάζεται. Γι’ αυτό και αποτελεί φωτεινό φάρο της παγκόσμιας επανάστασης. ♦ Κλασικό κόλπο   Οταν πρωτοκατατέθηκε από την αντιπολίτευση πρόταση για…

Ετσι και οι εργαζόμενοι αρχίσουν να μετρούν το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο με την κλαδική ή –ακόμη χειρότερα– την ατομική μεζούρα, έτσι κι αρχίσουν να μετρούν «ποιους θίγει» και πόσο, θα έχουν πέσει στην παγίδα της κυβέρνησης. Θα έχουν δει το δέντρο και θα έχουν χάσει το δάσος.   Η αντιασφαλιστική επίθεση είναι μια αλυσίδα, στην οποία κάθε φορά προστίθενται κάποιοι καινούργιοι κρίκοι. Σήμερα εγώ, αύριο εσύ, μεθαύριο πάλι εγώ… έτσι πρέπει να τεθεί το θέμα από πλευράς εργαζόμενων. Ας αναλογιστούμε τι έχει γίνει από το 1990, που άρχισαν τα αλλεπάλληλα κύματα των αντιασφαλιστικών ανατροπών. Εμεινε κανείς άθιχτος; Ακόμη και οι ήδη συνταξιούχοι είδαν δικαιώματά τους να πλήττονται. Ακόμη και οι συνταξιούχοι της άθλιας κατώτερης σύνταξης του ΙΚΑ. Ας αναλογιστούμε πως εξελίχτηκαν τα πράγματα με το ασφαλιστικό των ΔΕΗτζήδων, που από «ασφάλιση στον εργοδότη» οδηγούνται σήμερα στον κοινό παρονομαστή της αθλιότητας του ΙΚΑ.   Η κυβέρνηση Καραμανλή καταθέτει έναν ακόμη σαρωτικό…

►Οπως γράφουν οι φιλοκυβερνητικές φυλλάδες, στην κυβέρνηση υπολογίζουν ότι το «βέτο» θα τους φέρει κέρδη που θα αντισταθμίσουν τις απώλειες από το ασφαλιστικό. Μιλάμε δηλαδή για φοβερή κυβέρνηση. Δεν χρειαζόταν καν να υπάρχει «διαπλοκή» για να είναι υπόδουλη. Υποδουλώθηκε μόνη της υποκαθιστώντας την πολιτική με την επικοινωνία. Το όραμα με την εικόνα. Μας λέει δηλαδή κατάμουτρα ότι μας θεωρεί κάφρους.   Αντί   ►Σύμφωνα με την αρμόδια επίτροπο, της Κομισιόν «μεταξύ 1996 και 2007, το γεωργικό εισόδημα στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 24%», ενώ αντίθετα ο αντίστοιχος μέσος όρος για την ΕΕ των 27 παρουσιάζει σταθερή αυξητική τάση και την περίοδο 2001-2007 αυξήθηκε κατά 5%.   Πατρίς (Κρήτη)   ►Ο κ. Χριστόφιας τονίζει την ανάγκη να υπάρξει μία πολιτική συνέχειας, της πολιτικής δηλαδή που εφαρμόστηκε και επί κυβερνήσεων Παπαδόπουλου, με μία μεγαλύτερη έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη. Με βάση, λοιπόν, τα λεγόμενα του ίδιου του κ. Χριστόφια, είναι κανείς βέβαιος ότι ως…