Δυο βδομάδες μετά τον εκλογικό θρίαμβο της αντιπολίτευσης στις βουλευτικές εκλογές στο Πακιστάν, τα δυο μεγαλύτερα κόμματα δεν έχουν καταφέρει να καταλήξουν σε συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης. Το Πακιστανικό Λαϊκό Κόμμα της μακαρίτισας Μπεναζίρ Μπούτο, υπό την ηγεσία του συζύγου της Ασίφ Ζαρντάρι, ο οποίος έχει πολλούς εσωκομματικούς αντιπάλους, δεν μπορεί να καταλήξει ακόμη ούτε για το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Αντί του Αμίν Φαχίμ, έμπιστου της Μπούτο και θεωρούμενου ως φαβορί για τη θέση του πρωθυπουργού, ο Ζαρντάρι προσπαθεί να προωθήσει δικούς του συμμάχους και ιδιαίτερα το μεγαλοβιομήχανο Αχμέντ Μουκτάρ, με τον οποίο ήταν μαζί στη φυλακή. Ο δεύτερος νικητής των εκλογών, η Πακιστανική Μουσουλμανική Λίγκα (PML – N), υπό την ηγεσία του πρώην πρωθυπουργού Ναουάζ Σαρίφ, παρόλο που είχε υποσχεθεί κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τις εκλογές να συνεργαστεί με το Πακιστανικό Λαϊκό Κόμμα για το «εθνικό συμφέρον», θέτει δύο ζητήματα, που δημιουρ- γούν εμπόδια στη μεταξύ τους συνεργασία. Το ζήτημα της παραμονής στην προεδρία του Μουσάραφ και της αποκατάστασης όλων των δικαστών που απολύθηκαν από το Μουσάραφ τον περασμένο Νοέμβριο. Ειδικά για το δεύτερο, ο Ναουάζ Σαρίφ έχει δηλώσει ότι δε θα κάνει βήμα πίσω, ενώ ο Ζαρντάρι είναι πιο επιφυλακτικός και άλλα ηγετικά στελέχη του κόμματός του δηλώνουν ότι μπορούν να συνεργαστούν με το Μουσάραφ και υποστηρίζουν ότι για το ζήτημα των δικαστών πρέπει να αποφασίσει η βουλή αργότερα.
Η στασιμότητα αυτή ευνοεί το Μουσάραφ και του επιτρέπει να παραμένει ρυθμιστής των εξελίξεων, ενώ η εκλογική συντριβή της Πακιστανικής Μουσουλμανικής Λίγκας (PML- Q), του κόμματος που τον υποστηρίζει, δε φαίνεται να επηρεάζει τις βασικές κατευθύνσεις της πολιτικής του δικτατορικού καθεστώτος Μουσάραφ στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», παρά τη διαφοροποίηση στο ζήτημα αυτό των νικητών των εκλογών. Οι Αμερικάνοι εξακολουθούν να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο και να κατευθύνουν τις εξελίξεις. Στηρίζοντας το Μουσάραφ ως τον πιο φερέγγυο σύμμαχο στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», ασκώντας ασφυκτικές πιέσεις στους νικητές των εκλογών να συνεργαστούν μαζί του και αναπτύσσοντας στενότερη συνεργασία με τη στρατιωτική ηγεσία για να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί ανεμπόδιστα ο πόλεμος κατά των ισλαμιστών μαχητών στις παραμεθόριες φυλετικές περιοχές των Παστούν στο βορειοδυτικό Πακιστάν.
Τα ξημερώματα της 28ης Φεβρουαρίου, ένα μη επανδρωμένο τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος χτύπησε με πύραυλο ένα συγκρότημα στο χωριό Αζάμ Βαρσάκ στο νότιο Βαζιριστάν, στο οποίο, σύμφωνα με τους Αμερικάνους, ήταν συγκεντρωμένοι εκείνη την ώρα μαχητές Ταλιμπάν, καταστρέφοντας το κτίριο και σκοτώνοντας 12 ανθρώπους. Το αεροπλάνο απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Πεσαβάρ. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί μια νέα φάση στον αμερικάνικο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στο μέτωπο του Πακιστάν, γιατί είναι η πρώτη φορά που γνωστοποιείται μια αμερικανοπακιστανική επίθεση από το έδαφος του Πακιστάν εναντίον πακιστανών Ταλιμπάν στις παραμεθόριες περιοχές.
Λίγες μέρες νωρίτερα, δημοσίευμα των «New York Times» είχε αποκαλύψει ότι τον περασμένο μήνα αμερικάνοι αξιωματούχοι συμφώνησαν με το Μουσάραφ και την ηγεσία του πακιστανικού στρατού για την ανάγκη να εντείνουν τα πλήγματα εναντίον των ισλαμιστών μαχητών χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη που θα απογειώνονται από το έδαφος του Πακιστάν. Μέχρι τώρα, τέτοιες επιθέσεις γίνονταν από το έδαφος του Αφγανιστάν, ενώ επίσημα ο Μουσάραφ εξακολουθεί να δηλώνει ότι δεν επιτρέπονται αμερικάνικες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε πακιστανικό έδαφος.
Η ίδια εφημερίδα (2/3/08) σε σχετικό άρθρο της αποκάλυψε επίσης ότι, ύστερα από διαπραγματεύσεις με αμερικάνους αξιωματούχους, ο νέος αρχηγός του πακιστανικού στρατού Παρβέζ Καγιάνι και ο Μουσάραφ συμφώνησαν να δεχτούν 100 αμερικάνους αξιωματικούς για να εκπαιδεύσουν ένα παραστρατιωτικό μεθοριακό σώμα στις «αντιτρομοκρατικές» επιχειρήσεις. Πρόκειται για μια δύναμη 8.500 περίπου αντρών, που θα στρατολογηθούν από τις φυλές στις παραμεθόριες περιοχές και θα αποτελέσουν την εμπροσθοφυλακή στις επιχειρήσεις εναντίον των Πακιστανών Ισλαμιστών μαχητών. Οι Αμερικάνοι εκπαιδευτές αρχικά θα περιοριστούν στην εκπαίδευση του μεθοριακού σώματος μέσα στα στρατόπεδα, όμως αργότερα θα μπορούν, με τη συναίνεση της πακιστανικής στρατιωτικής ηγεσίας, να συνοδεύουν δυνάμεις του σώματος σε επιχειρήσεις εναντίον ισλαμιστών μαχητών στις παραμεθόριες φυλετικές περιοχές. Με άλλα λόγια, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την ανοιχτή αμερικάνικη στρατιωτική επέμβαση και επιχειρησιακή δράση στο Πακιστάν.
Οι εξελίξεις αυτές στέλνουν ένα απειλητικό μήνυμα στους νικητές των εκλογών, που υποστηρίζουν ότι δεν αρκεί η βία, αλλά χρειάζεται και ο διάλογος για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Το μήνυμα είναι σαφές. Η κυβέρνησή σας θα περιοριστεί στα ζητήματα της εσωτερικής πολιτικής και οι Αμερικάνοι με τον πακιστανικό στρατό θα χειρίζονται τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Αλλωστε, οι συμφωνίες που έχουν γίνει δημιουργούν τετελεσμένα, τα οποία όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει θα αναγκαστεί να τα αποδεχτεί. Εκτός κι αν οι λαϊκές αντιδράσεις, λόγω του έντονου αντιαμερικανισμού του πακιστανικού λαού, και οι εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα χαλάσουν τα αμερικάνικα σχέδια.
Παράλληλα, συνεχίζονται οι επιθέσεις από ισλαμιστές μαχητές εναντίον στρατιωτικών, αστυνομικών και φιλοκυβερνητικών στόχων. Αξίζει να σημειωθεί η επίθεση αυτοκτονίας, που έγινε στις 2 Μαρτίου σε συγκέντρωση φυλάρχων στη μεθοριακή πόλη Ντάρα Ανταμκέλ, προκαλώντας το θάνατο 43 και τον τραυματισμό 60 συμμετεχόντων. Οι φύλαρχοι είχαν συγκεντρωθεί κοντά σε ένα φυλάκιο του κυβερνητικού στρατού για να συζητήσουν το σχηματισμό μιας ένοπλης δύναμης που θα πολεμήσει εναντίον των ντόπιων μαχητών. Μια μέρα αργότερα, έγινε μια ακόμη επίθεση αυτοκτονίας σε στρατιωτικό στόχο, στο Ναυτικό Πολεμικό Κολέγιο στην πόλη Λαχόρη, τη δεύτερη σε μέγεθος πόλη του Πακιστάν, προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 6 και τον τραυματισμό 15 σπουδαστών.
