► Τη βδομάδα που πέρασε δεν είχαμε αγωνιστική δράση, αφού έγινε ο πρώτος γύρος των νομαρχιακών και δημοτικών εκλογών. Πράσινοι, γαλάζιοι, κόκκινοι, ροζ και λοιπών αποχρώσεων υποψήφιοι, προσπάθησαν να μας πείσουν ότι έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων και στη λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας, ζητώντας σαν μοναδικό αντάλλαγμα την ψήφο μας. Φράγκα για τις υπηρεσίες που μας πρόσφεραν δε ζήτησαν, όμως επειδή ο «τσάμπας» πέθανε εδώ και μερικά χρόνια και επειδή όλοι αυτοί οι «υπηρέτες» του λαού δεν διακρίνονται για την ανιδιοτέλεια τους, μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο που ασχολούνται με τα κοινά. Είναι πολλά τα φράγκα από το 4ο ΚΠΣ που θα πέσουν στην πιάτσα και όλοι αυτοί που σήμερα ζητούν την ψήφο μας έχουν σαν απώτερο σκοπό να τα διαχειριστούν. Και με δεδομένο ότι η διαχείριση συνήθως είναι κερδοφόρα γι’ αυτόν που την ασκεί, καταλαβαίνουμε το λόγο που ασχολούνται με τα κοινά οι «υπηρέτες» του λαού.
Στις πολιτικές στήλες της «Κ» υπάρχουν άρθρα που αναλύουν τα μηνύματα από την κάλπη, όμως η στήλη θα πρέπει να κάνει την πολιτική εκτίμησή της για την επίδοση των υποψηφίων δημάρχων που στήριξε και ένα γενικό σχόλιο για το εκλογικό αποτέλεσμα. Στο Νέο Ηράκλειο Αττικής, ο Νίκος Μπάμπαλος πήρε την 3η θέση και με ποσοστό 13,90% αναδεικνύεται ο ρυθμιστής των εκλογών και προβάλλει σαν το φαβορί για να πάρει το χρίσμα από το ΠΑΣΟΚ την επόμενη τετραετία, γεγονός που τον καθιστά αυτόματα και φαβορί για την κατάκτηση του δήμου. Με άλλα λόγια, κάναμε επένδυση για το μέλλον. Αντίθετα τα δεδομένα για τον έτερο από τους υποψηφίους που στήριξε η στήλη. Ο Λευτέρης Παπαδημητρίου, γνωστός και ως «ο Λε-Πα της πολιτικής», δεν κατάφερε να πείσει τους ψηφοφόρους στο Μαρούσι και τερμάτισε 8ος στους δέκα με ποσοστό 2% (κάποιος κακεντρεχής σχολίασε ότι η στήριξη του Λεύτερη από τη στήλη είχε σαν αποτέλεσμα να θεωρηθεί υποψηφιότητα της εξωκοινοβουλευτικής, με συνέπεια να συγκεντρώσει αντίστοιχο ποσοστό). Δεν δημιούργησε δυναμική ο Λε-Πα με αποτέλεσμα να εκτεθεί και αυτός και η στήλη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ας αρκεστούμε στην προσπάθεια.
Το γενικό σχόλιο για τις εκλογές συνοψίζεται στον τίτλο «ανησυχώ σαν πατέρας». Οπως καλά γνωρίζουν άπαντες, οι γονείς έχουν την ελπίδα το παιδί τους να βαδίσει στα χνάρια τους και να γίνει καλύτερο από αυτούς. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει αυτό με τις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές. Απόλυτη. Βλέπεις τον Γιωργάκη στην τηλεόραση και δε μπορείς να πιστέψεις ότι αυτό το ον είναι παιδί του Ανδρέα. Ούτε να μιλήσει δε μπορεί το παλικάρι και δε νομίζω ότι μπορεί να κάνει πρόταση με περισσότερες από πέντε λέξεις. Οσο για πολιτικό ένστικτο, άσ’ τα να πάνε στο διάολο. Ο,τι προσωπική επιλογή έκανε σε υποψήφιους πήγε άπατη. Τρίζουν τα κόκαλα του αείμνηστου, συντρόφισσες και σύντροφοι. Τόσο αγώνα έκανε για να του μάθει τα μυστικά της πολιτικής, αλλά όλα δείχνουν ότι πήγαν χαμένα. Και δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έμοιασε στη μάνα του. Από τη στιγμή που την διάλεξε ο Ανδρέας είχε κάποια χαρίσματα. Για να επανέλθουμε στα εκλογικά. Μόνος του παίζει ο Δάμαλος και θα είναι πρώτος όσα αυτογκόλ και αν βάλει.
► Επαγγελματικές υποχρεώσεις μας ανάγκασαν να παραδώσουμε νωρίτερα στο σύντροφο αρχισυντάκτη το κείμενο της στήλης και έτσι δεν θα έχουμε την ευκαιρία να σχολιάσουμε τον αγώνα Ολυμπιακός – Ρόμα. Ελπίζουμε για το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου να ακολουθήσει το παράδειγμα της ΑΕΚ και περισσότερα στο επόμενο φύλλο. Σήμερα θα σχολιάσουμε τον αγώνα Λιλ – ΑΕΚ. Δεν είδα το παιχνίδι, γιατί δε διαθέτω NOVA, όμως το άκουσα σε ραδιοφωνική μετάδοση και μπορώ, σε συνδυασμό με τα όσα έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες, να έχω άποψη. Το συμπέρασμα που βγαίνει (για μια ακόμη φορά) είναι ότι η ΑΕΚ προσπαθεί και παλεύει αλλά η ποιότητα του έμψυχου δυναμικού που διαθέτει δεν της επιτρέπει να κάνει όνειρα για κάτι καλύτερο. Σε μια κατά γενική ομολογία καλή εμφάνιση δεν κατάφερε να πάρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα και αρκέστηκε σε μια τιμητική ήττα με 3-1. Οσο και αν προσπαθεί ο Φερέρ να αλλάξει τα δεδομένα δε μπορεί και το έργο του γίνεται ακόμη πιο δύσκολο από τη στιγμή που έχει επιλέξει να παίξει (για να είμαστε ακριβείς που προσπαθεί να παίξει) επιθετικό ποδόσφαιρο. Η ποιότητα των παιχτών που έχει στη διάθεσή του δεν του επιτρέπει να κάνει πράξη τα σχέδια που έχει στο μυαλό του. Το άσχημο για την ΑΕΚ είναι ότι ο Φερέρ δεν έχει καταλάβει ή δεν θέλει να καταλάβει ότι με αυτό το υλικό, αν δεν αλλάξει τακτική, δεν θα έχει αποτελέσματα και δυστυχώς γι’ αυτόν οι προπονητές κρίνονται συνήθως από το τελικό αποτέλεσμα.
Ενα μόνο σχόλιο για την επιλογή του νεαρού Παπασταθόπουλου, που χρησιμοποιήθηκε στην αρχική ενδεκάδα στο κέντρο της άμυνας. Αν κριθεί η επιλογή από θεωρητικής άποψης, δηλαδή ότι ο Φερέρ τόλμησε και έβαλε ένα 18χρονο σε ματς Champions League, μπορούμε να δώσουμε τα εύσημα στον προπονητή. Αν όμως δούμε το αποτέλεσμα της επιλογής αυτής, δε μπορούμε να κάνουμε θετικά σχόλια, Η άμυνα της ΑΕΚ πελαγοδρομούσε και σε αυτό έχει ευθύνη ο νεαρός που δε μπόρεσε να βρει τα «πατήματά» του στο γήπεδο (γεγονός απόλυτα φυσιολογικό, αφού πέρσι αγωνιζόταν στη Β’ Εθνική, ενώ φέτος έχει παίξει μόνο σε ένα παιχνίδι κυπέλλου). Δεν του βγήκε λοιπόν το ρίσκο του Φερέρ που εκτός των άλλων δεν έκανε και τίποτα για να σταματήσει τον Κεϊτά. Ο Ουντέζε ήταν λίγος για να τον σταματήσει, όμως από τον πάγκο δεν έγινε κάποια κίνηση για να αλλάξει η κατάσταση. Η πλειοψηφία των συντακτών κάλυψε τον Φερέρ, λέγοντας ότι δεν υπήρχε εναλλακτική λύση στον πάγκο. Από τη στιγμή όμως που δίνουμε τα εύσημα για τη χρησιμοποίηση του Παπασταθόπουλου, ανεξάρτητα από το ότι δεν βγήκε, δεν πρέπει να κάνουμε κριτική για το γεγονός ότι δεν τόλμησε να δοκιμάσει κάποιον άλλο παίχτη πάνω στον Κεϊτά; Αλλά, όπως γίνεται συνήθως, μονά – ζυγά δικά μας.
Κος Πάπιας
