Το περασμένο Σαββατοκύριακο οι ειδήσεις από το χώρο του αθλητισμού δεν αφορούσαν τις επιδόσεις των αθλητών εντός των αγωνιστικών χώρων, αλλά τη δράση των οργανωμένων οπαδών των ομάδων στις εξέδρες και τους δρόμους. Με αφορμή τις τριήμερες κινητοποιήσεις ενάντια στη νέα τοκογλυφική δανειακή σύμβαση και τα αντιλαϊκά μέτρα που τη συνοδεύουν, οι οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων, είτε με πανό στις εξέδρες των γηπέδων είτε με καλέσματα συμμετοχής στις συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας, συμμετείχαν έμπρακτα και έδειξαν τη «φωτεινή» πλευρά του οπαδικού κινήματος. Για όσους ασχολούμαστε με τα αθλητικά δρώμενα και γνωρίζουμε την ανθρωπογεωγραφία της εξέδρας αρκεί η είδηση ότι οπαδοί της Νίκης Βόλου βρέθηκαν στην ίδια πορεία και συνεργάστηκαν με οπαδούς του Ολυμπιακού Βόλου, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσουν τους μπάτσους και την καταστολή, για να επιβεβαιώσει ότι οι νέοι των γηπέδων αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι πρώτα είναι προλετάριοι και έπειτα οπαδοί κάποιας ομάδας.
Η στήλη το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει σχολιάσει αρκετές φορές τις δραστηριότητες των οργανωμένων οπαδών, άλλοτε για να καυτηριάσει απαράδεκτες ενέργειες και ραντεβού θανάτου, που δίνουν την εικόνα ότι οι οργανωμένοι οπαδοί είναι φασιστικές δολοφονικές συμμορίες, και άλλοτε για ν’ αναδείξει σημαντικές πρωτοβουλίες στις εξέδρες, που σχετίζονται άμεσα με τη γενικότερη προσπάθεια αντίστασης και ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που βιώνουμε. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι αντιδιαμετρικά αντίθετες ενέργειες των οργανωμένων οπαδών οφείλονται στη δράση εντός των γραμμών τους διάφορων ομάδων, με διαφορετική πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, που προσπαθούν να «μιλήσουν» στο όνομα του συνόλου των οργανωμένων οπαδών μιας ομάδας, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κομμάτι του, που επειδή υποστηρίζει τη συγκεκριμένη ομάδα γίνεται ανεκτό από τους υπόλοιπους.
Για όσους υποστηρίζουν την παραπάνω άποψη οι ενέργειες των οργανωμένων οπαδών, είτε θετικές είτε αρνητικές, δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία. Χωρίς να αρνούμαστε το γεγονός ότι μέσα στις θύρες υπάρχουν νεολαίοι με άκρως αντίθετη ιδεολογική τοποθέτηση και πολιτική δράση, αλλά γνωρίζοντας τον «τρόπο» λειτουργίας των συνδέσμων και της εξέδρας, μπορούμε να πούμε ότι μόνο όσοι δεν έχουν καμιά επαφή με τους οργανωμένους οπαδούς μπορούν να ισχυριστούν ότι στην εξέδρα η κάθε παρέα οπαδών μπορεί να κάνει ανενόχλητη ό,τι θέλει, αδιαφορώντας για την άποψη των υπόλοιπων. Για να το πούμε απλά, κάποιοι που δε γνωρίζουν πως λειτουργεί η «καθημερινότητα» σε μια θύρα οπαδών θα μπορούσαν να ισχυριστούν, ότι οι φασιστικές συμμορίες έχουν την ευθύνη για τις επιθέσεις εναντίον οπαδών των άλλων ομάδων και τα ραντεβού θανάτου, ενώ οι αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και αριστεροί της κάθε ομάδας σηκώνουν ένα πανό ή βγάζουν μια ανακοίνωση για τα πολιτικά δρώμενα, με τη μεγάλη μάζα των οπαδών να αδιαφορεί για όλ’ αυτά, αφού το μόνο που την απασχολεί είναι η αγωνιστική πορεία της ομάδας και δεν μπλέκει το ποδόσφαιρο με την πολιτική. Με τον τρόπο αυτό εξηγούν την αντιφατική δράση των οργανωμένων οπαδών και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με τους νεολαίους των γηπέδων, αφού η πλειοψηφία τους ενδιαφέρεται μόνο για την ομάδα.
Οσοι όμως έχουμε περάσει από τις θύρες των οργανωμένων γνωρίζουμε ότι δίνονται σκληρές μάχες ανάμεσα στις ιδεολογικά αντίθετες ομάδες οπαδών για το ποιος θα βάλει το ιδεολογικό στίγμα στην εξέδρα, αφού όποιος επικρατήσει εκφράζει και το «απολίτικο» κομμάτι της εξέδρας. Αυτό πρέπει να το έχουμε υπόψη μας όταν προσπαθούμε να εξηγήσουμε τις αντιφάσεις στη δράση και τη συμπεριφορά των οργανωμένων οπαδών. Αν πραγματικά θέλουμε να εντοπίσουμε το γιατί οι οπαδοί τη μια Κυριακή ενώνονται στη διαδήλωση ενάντια στους μπάτσους για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα και την επόμενη Κυριακή σπάζουν τα κεφάλια τους για το μεγαλείο της ομάδας τους, θα πρέπει να καταλάβουμε για ποιο λόγο, οι νέοι εντάσσονται στις θύρες και τους συνδέσμους των οργανωμένων οπαδών. Θα πρέπει να καταλάβουμε, ότι οι νέοι που δραστηριοποιούνται στις θύρες και τους συνδέσμους είναι παιδιά της εργατικής τάξης, που εξαιτίας του ξεπουλήματος των αγώνων της τάξης από τα κόμματα της καθεστωτικής αριστεράς και της ήττας του εργατικού κινήματος βρίσκουν σ’ αυτούς τους χώρους τη δυνατότητα να εκφραστούν συλλογικά, αντικαθιστώντας το δίκιο της τάξης τους με τα συμφέροντα και το μεγαλείο της ομάδας. Είναι λοιπόν απόλυτα φυσιολογικό, σε περιόδους βαθιάς οικονομικής κρίσης, που τσακίζονται τα εργασιακά δικαιώματα και οι νεολαίοι βιώνουν μια βάρβαρη καθημερινότητα, αυθόρμητα τα ταξικά τους χαρακτηριστικά να βγαίνουν μπροστά και να μπορούν, έστω και αποσπασματικά, να συνεργαστούν με τους «αντίπαλους» οπαδούς, οι οποίοι βιώνουν την ίδια αφόρητη κατάσταση, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τις όποιες οπαδικές διαφορές.
Είναι λοιπόν καθήκον μας, αντί να μεγεθύνουμε την αντιφατική συμπεριφορά των οργανωμένων οπαδών και να τους απαξιώνουμε για τη μια πλευρά της δράσης τους, να προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε το βαθμό συνειδητοποίησής τους, ώστε να γίνουν τα πολύχρωμα κασκόλ της κάθε ομάδας κοινό λάβαρο αγώνα…
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Αξίζει να διαβαστεί η ανακοίνωση της Θύρας 4 του ΠΑΟΚ για τα γεγονότα της περασμένης Κυριακής στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις που οι συγκεντρώσεις και οι πορείες διαμαρτυρίας πήραν συγκρουσιακό χαρακτήρα. Αλλη μια τέτοια ανακοίνωση και θα απαγορευτεί στους Κνίτες να δηλώνουν ΠΑΟΚτζήδες.
ΥΓ2: Για την κόντρα της ΕΠΟ με τον Γερουλάνο, μετά την ψήφιση του νέου αθλητικού νόμου, θα τα πούμε στο επόμενο φύλλο.
ΥΓ3: Οι φωτογραφίες στη σημερινή στήλη είναι των οπαδών της Ομόνοιας Κύπρου, οι οποίοι δηλώνουν τη συμπαράστασή τους στον ελληνικό λαό, και της Νίκης Βόλου. Πανό διαμαρτυρίας και ανακοινώσεις για τη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις, σύμφωνα με τα όσα κατάφερε να συγκεντρώσει η στήλη, με τη βοήθεια αρκετών συντρόφων, έβγαλαν οι οπαδοί του Ηλισιακού, του Αρη, του Ιωνικού Νίκαιας, του Πανιώνιου, του ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού, του Ηρακλή και του Εργoτέλη. Αν κάποιους ξεχάσαμε, αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεσμευόμαστε να επανορθώσουμε.
