Ο μύθος λέει πως ο Οδυσσέας φεύγοντας από το νησί της μάγισσας Κίρκης κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο, προκειμένου να πάρει χρησμό από την ψυχή του μάντη Τειρεσία, για να βρει και πάλι το δρόμο προς την Ιθάκη. Η Κίρκη και ο Τειρεσίας τον προειδοποίησαν ότι αφού περάσει πρώτα από το νησί των Σειρήνων, θα αναγκαστεί να περάσει από το στενό της Σκύλλας και της Χάρυβδης (γιατί ο άλλος δρόμος περνούσε μέσα από τις Πλαγκτές Πέτρες, τις οποίες διέσχισε παλαιότερα μόνο η Αργώ του Ιάσονα με τη βοήθεια της θεάς Ηρας).
Η Σκύλλα, με το μισό κορμί της έξω από τη σπηλιά, άπλωνε τους μακριούς λαιμούς της σαν πλοκάμια χταποδιού ως τον καθρέπτη της θάλασσας, παραμονεύοντας να αρπάξει ψάρια ή ναυτικούς από κάποιο περαστικό καράβι. Εξι στόματα είχε, έξι ναύτες άρπαζε κάθε φορά. Στον αντικρινό βράχο, που ήταν πιο χαμηλός, κρυβόταν η Χάρυβδη. Την όψη της δεν την γνωρίζουμε, όμως ήταν χωμένη κάτω από μια αγριοσυκιά που φύτρωνε στη ρίζα του βράχου. Η Χάρυβδη ρουφούσε τα νερά της θάλασσας τρεις φορές το μερόνυχτο και πάλι τα ξερνούσε. Αλίμονο στο καράβι που θα βρισκόταν εκεί κοντά.
Η γνώμη της Κίρκης ήταν, αφού ούτε από τις Πλαγκτές Πέτρες ούτε από τη Χάρυβδη μπορούσε κανείς να γλιτώσει, να προτιμήσουν να περάσουν δίπλα από το νησί της Σκύλλας. Καλύτερα να χάνονταν έξι, παρά όλοι.
Αν ο Οδυσσέας ήταν αναγκασμένος εκ των συνθηκών να επιλέξει ανάμεσα σε δύο τέρατα, ώστε να φτάσει στον προορισμό του, ποιος ο λόγος οι οπαδοί του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου να πάρουν ανοικτά θέση υπέρ του ρώσικου ιμπεριαλισμού;
Στη διάρκεια του αγώνα του σερβικού πρωταθλήματος με τη Βόζντοβατς στις 3 Μαρτίου (έληξε με νίκη του Αστέρα με 0-3) και ενώ η επίθεση των ρωσικών στρατευμάτων είχε ξεκινήσει, οι οπαδοί του Αστέρα μοιρασμένοι σε δύο κερκίδες, φώναζαν εναλλάξ «Σερβία-Ρωσία». Δείτε το βίντεο στο Twitter.
Ο γενικός διευθυντής του Αστέρα, Ζβέζνταν Τέρζιτς, δήλωσε πρόσφατα για την απόφαση του συλλόγου να διατηρήσει τις σχέσεις με τη ρωσική Gazprom:
«Δεν έχουμε λάβει αίτημα (από την ΟΥΕΦΑ) για αφαίρεση του λογότυπου της Gazprom και ειλικρινά ελπίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί. Η Gazprom είναι στον Ερυθρό Αστέρα από το 2010 και ήταν μαζί μας όταν απειληθήκαμε με τα χειρότερα οικονομικά προβλήματα. Αν δεν ήταν η Gazprom, το ερώτημα είναι αν θα υπήρχε Ερυθρός Αστέρας. Οι άνθρωποι που αγαπούν τον Ερυθρό Αστέρα δεν θα ξεχάσουν ποτέ τι έκανε η Gazprom για τον σύλλογο.
Δεν επιδοκιμάζουμε όσα έχουν κάνει η FIFA και η UEFA στους ρωσικούς συλλόγους. Δεν υπάρχει καμία βάση στο διεθνές δίκαιο. Το περάσαμε αυτό το 1992. Υπάρχει αντιρωσική υστερία στην Ευρώπη, η πολιτική παρεμβαίνει άσκοπα στον αθλητισμό. Συμπαθούμε τον ουκρανικό λαό και τις τρομερές απώλειες αμάχων, αλλά ο ρωσικός λαός ήταν κοντά στους Σέρβους και θα είναι πάντα. Η Ρωσία είναι μια υπερδύναμη που ήταν πάντα στο πλευρό της Σερβίας».
Σημειώνουμε ότι η ΟΥΕΦΑ, ανάμεσα σε διάφορες κυρώσεις στους ρωσικούς συλλόγους, αποφάσισε να τερματίσει τη συνεργασία με τη Gazprom, συμφωνία που ξεκίνησε το 2012 και είχε ισχύ μέχρι το 2024, αποφέροντας στα ταμεία της ΟΥΕΦΑ πάνω από 40 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Είναι λογικό, λοιπόν, μια ποδοσφαιρική ομάδα που λειτουργεί με όρους καπιταλιστικής επιχείρησης να μην θέλει να θέσει σε κίνδυνο τις σχέσεις της με τον βασικό χορηγό της και να βάζει τον αθλητικό της διευθυντή να λειτουργεί ως κονφερανσιέ της Gazprom.
Οι σχέσεις που είχε αναπτύξει στο παρελθόν ο μεγαλοσέρβικος εθνικισμός με την κρατικοκαπιταλιστική Ε«ΣΣ»Δ, σχέσεις που συνεχίστηκαν πλέον με την ιμπεριαλιστή Ρωσία, σε συνδυασμό με τα αντιαμερικανικά αισθήματα του σερβικού λαού, που γιγαντώθηκαν ειδικά μετά την νατοϊκή επίθεση, οδήγησαν στην από μέρους τους επιλογή του προστάτη-νταβατζή.
Ωστόσο, στον επαναληπτικό εντός έδρας αγώνα για το Γιουρόπα Λιγκ με τη σκωτζέζικη Ρέιντζερς (παιχνίδι στο οποίο ο Αστέρας κέρδισε με 2-1, αλλά αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης μιας και είχε ηττηθεί στο πρώτο με 3-0) οι οπαδοί του Αστέρα ανήρτησαν πανό με τις επιθέσεις των αμερικάνων από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και μετά, τραγουδώντας παράλληλα το πασιφιστικό τραγούδι του Τζον Λένον «Give peace a chance» και αποφεύγοντας αυτή τη φορά να υποστηρίξουν ανοιχτά τη ρωσική πλευρά, η ζημιά ωστόσο στις συνειδήσεις έχει ήδη γίνει.
Ορισμένα από τα πανό που ξεχωρίσαμε έγραφαν: Κορέα 1950, Γουατεμάλα 1954, Ινδονησία 1958, Κούβα 1961, Βιετνάμ 1961, Κονγκό 1964, Λάος 1964, Βραζιλία 1964, Δομινικανή Δημοκρατία 1965, Ελλάδα 1967, Αργεντινή 1976, Νικαράγουα 1979, Νικαράγουα 1981, Γρενάδα 1984, Φιλιππίνες 1989, Παναμάς 1989, Ιράκ 1991, Δημοκρατία της Σερβίας 1995, Σουδάν 1998, Γιουγκοσλαβία 1999, Υεμένη 2002, Σομαλία 2006, Λιβύη 2011, Συρία 2011.
Είναι κρίμα, οι άνθρωποι του λαού, από τους οποίους προέρχεται η πλειοψηφία των φιλάθλων, για διάφορους λόγους κάθε φορά, να διαλέγουν είτε τη Σκύλλα είτε τη Χάρυβδη και να στοιχίζονται κάτω από την ξένη σημαία του κεφαλαίου επιλέγοντας δυνάστη.
Γ.Ρ.
