Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Η ιστορία επαναλαμβάνεται, ενίοτε ως φάρσα. Ακριβώς έξι δεκαετίες μετά το σύνθημα «Μητσοτάκη κάθαρμα» του καλοκαιρού του 1965, ήρθε το σύνθημα «γ@@ιέσαι Μητσοτάκη» που δόνησε τη Λεωφόρο Αμαλίας με το ξέσπασμα των επεισοδίων στο τέλος της συγκέντρωσης της 28ης Φλεβάρη…
Εκατομμύρια πουλιά ξεχύθηκαν στο δάσος
και κράζαν’ και λαλούσανε μόνο για ένα δέντρο
μη βλέποντας τα υπόλοιπα μύρια δέντρα, το θράσος
που γέννησαν και χτίσανε της απάτης το κέντρο.
Ρε παιδιά, γιατί θέλετε να μετατρέψετε το ζήτημα των Τεμπών «σε σημείο διχασμού και φτηνό πολιτικό σύνθημα»; Γιατί δεν κάθεστε φοβισμένοι, πεινασμένοι και άνεργοι στις παγωμένες γωνιές σας, να περιμένετε επιδόματα και δίμηνες συμβάσεις;
«Είναι τόσο σχετικά τα μεγέθη, που αυτοκαταργούνται. Ενα ικανό μυρμήγκι βαρύνει -σε απόλυτο αξία– περισσότερο από ένα μέτριο πρωθυπουργό» (Οδυσσέας Ελύτης – «Εκ του πλησίον»).
«Διακρατική συμφωνία για τον ΟΣΕ» είναι ό,τι έχει να πει και να κάνει η κυβέρνηση απέναντι στο εξοργιστικό και δολοφονικό μπάχαλο των σιδηροδρόμων! Επιβεβαιώνοντας τη χειρότερη ώρα ότι αυτοί οι τύποι είναι ανίκανοι και επικίνδυνοι. Πέρα από το γεγονός ότι μέσα από μια τέτοια συμφωνία προσβλέπουν πάλι -και πάντα- και στο… κατιτίς τους.
Και για να μην ξεχνιόμαστε καλά μας κορίτσια, εσείς -και όχι τα «άλλα»- που σήμερα θα… γιορτάσετε: Οπως μπορείτε να δείτε και στο επετειολόγιο της «Κ», η «ημέρα της γυναίκας» καθιερώθηκε σαν σήμερα (8 του Μάρτη) το 1910 στη β’ διεθνή συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών στη Γερμανία, από την Κλάρα Τσέτκιν. Και δεν έχει καμία σχέση με τα γνωστά που είθισται να λέτε και να κάνετε, ως συνέχεια… του καρναβαλιού που έχει τελειώσει. Α, ναι: Και… τσιμουδιά την επόμενη Παρασκευή (14 του Μάρτη) που είναι η παγκόσμια ημέρα μπριζόλας και πεολειχίας.
Ας είμαστε λογικοί και δίκαιοι. Εντάξει, να ήταν μπαχαλάκηδες οι αστυνομικοί. Αλλά όχι και να ήταν αστυνομικοί οι μπαχαλάκηδες!
Λεπτομέρειες γράψαμε σε παλιότερο φύλλο, αλλά το νου μας στο ΙΕΛΚΑ (Ινστιτούτο Ερευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών): Ο κοσμάκης έχει περιορίσει το φαγητό, στερείται λάδια, φέτες και ό,τι μπορείς να φανταστείς, αλλά κάθε ανακοίνωσή του μιλάει για μειώσεις τιμών, για «τιμές στα περσινά επίπεδα» και είναι σαν να συντάσσεται από την κυβέρνηση! Κομμουνισταί, μηδενισταί, αρνηταί της πραγματικότητος και λοιποί, ρίξτε μια ματιά στο www.ielka.gr και δείτε σε τι παράδεισο ζούμε ρε!
Φυσικό να μας πετάνε σε κάδους σκουπιδιών, αφού όταν είχαμε την ευκαιρία να το κάνουμε εμείς, δεν το κάναμε. Οριστικά…
«Δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε (…) Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει πού πάει και τι κάνει και πώς να ζήσει (…) Είμαστε πια μια κοινωνία σχιζοφρενών. Από τη μια ένας αφύσικος πολιτισμός και από την άλλη η οντότητά μας σαν άνθρωποι. Είμαστε ψυχασθενείς. Απλώς ο καθένας νομίζει ότι ο άλλος είναι κι όχι ο ίδιος» (Χρόνης Μίσσιος).
Μιράκολο, μιράκωλο! Μπαίνεις στις ιστοσελίδες των κεντρικών αστικών μέσων εξημέρωσης και διαπιστώνεις ότι πρόκειται για την ίδια σελίδα, απλώς με άλλα χρώματα και διάταξη! Οι ίδιες κεντρικές ειδήσεις, ρεπορτάζ για τα ίδια θέματα, λες και η επιφοίτηση να ασχοληθούν με τα ίδια πράγματα ήρθε ξαφνικά ταυτόχρονα σε όλους τους συντάκτες!
Και στα ζακυνθινά «ούφου ντου λούφου», για μια πραγματική «εξυγίανση του χώρου». Μήπως και έχουμε λίγο οξυγόνο περισσότερο.
Κοκκινοσκουφίτσα
