Δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα
παραδομένοι, πεσμένοι στα τέσσερα
Κεντρικό θέμα των ήμερων ημερών οι (ν)ευρωεκλογές. 370 εκατομμύρια ευρωπαίοι (ευρώ pay) επιλέγουν τους 720 ευρωβο(υ)λευτές, εκ των οποίων 21 Eλληνες. Με νικήτρια όπως πάντα την αποχή.
Τι εφιάλτη ζούμε! Πλησιάζεις στις στάσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς και βλέπεις να σε κοιτάζουν, στη μια το –κατά «Ελληνοφρένεια»- «γουρλό» που σου κόβει τα ήπατα, στην άλλη το αεράτο σταρσυστεμικό βλέμμα του δερματολογικά λεπτομερώς ηλεγμένου αριστερού, στην άλλη ο μίζερος, στραβοχυμένος πτωχός συγγενής-οραματιστής και πάει λέγοντας και κλαίγοντας. «Αναγουλίασις» που έλεγε και η μαντάμ Σουσού.
Ποιες αγάπες και ποια «ευρωπαϊκή οικογένεια» ρε μεγάλε; Αυτή που σκυλοβρίζετε εν χορώ όταν δείχνει τα στραβά σας;
Εδώ βάλατε για υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου έναν που το επώνυμό του αναγραμματισμένο είναι «διάκριση»!
Τι ζούμε και τι ακούμε ρε πούτιν μου! Στείλτε ρε παιδιά τους Κουτσουμπαίους στην ευρωβουλή για να την αποδοκιμάσουν. Πάλι καλά που ο σύντροφος Δημήτρης δεν μας είπε ότι θα την ανατρέψουν εκ των έσω (τι γελάτε ρε;). Αλλά ξέχασα, έχουν υπογράψει –διά χειρός Χαρίλαου- δήλωση από το 1974 περί (μη) ανατροπής και λοιπών δαιμονίων.
Προς αποκατάσταση των (σκόπιμα διαστρεβλωμένων) λέξεων και εννοιών, καθώς είναι άλλο το «φέρω» και άλλο το «δίδω»: Δεν πρόκειται για «ψηφοφόρο» αλλά για «ψηφοδότη». Δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη. Για παράδειγμα, όταν δίνεις το αίμα σου δεν είσαι αιμοφόρος, αλλά αιμοδότης.
Τελειώνουν με τις εκλογές, θα βγουν πάλι να λένε
για κέρδη ή απώλειες, τα χιλιοειπωμένα
και θ’ απομείνεις κάθιδρος οι ρέγκες να σε κλαίνε
καθώς αυτοί θα φύγουνε για μέρη ονειρεμένα.
Miracolo! Οι τιμές αυξάνονται αλλά ο πληθωρισμός μειώνεται! Λογικό, αφού έχουμε την κυβέρνηση της ανεπανάληπτης αντιστροφής της πραγματικότητας σε κάθε επίπεδο.
Κατά τον χριστιανικό μύθο, ο προφήτης Ηλίας κουβαλούσε ένα κουπί και πήρε τα βουνά, εγκαθιστώντας εαυτόν εκεί που κανείς δεν ήξερε τι ήταν αυτό που κρατούσε. Θα ήταν ψυχωφελές και λυτρωτικό να κάνουμε το ίδιο, παίρνοντας μια κάλπη (επίκαιρο) ή μια τη(φ)λεόραση (μόνιμο).
Η επιστροφή στα σπήλαια είναι ολόπλευρη: Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σχετικά με την εφαρμογή της θανατικής ποινής παγκοσμίως, το 2023 εκτελέστηκαν τουλάχιστον 1.153 άνθρωποι, αριθμός κατά 31% υψηλότερος συγκριτικά με το 2022. «Πρόκειται για τον υψηλότερο αριθμό εκτελέσεων που έχει καταγράψει η Διεθνής Αμνηστία εδώ και περίπου μία δεκαετία» αναφέρει η οργάνωση.
Αν θέλεις να ζεματιστείς λίγη δροσιά ζητώντας
άναψε air condition… Κι αν διακοπές γυρέψεις
θυμήσου: για μια μέρα πρέπει πέντε να δουλέψεις.
“Για χρόνια οι εργάτες της αλυσίδας παραγωγής είχαν αρνηθεί να τους μεταχειρίζονται σα ρομπότ, ενώ μια μειοψηφία γύρισε την πλάτη στην εργασία και στην καταναλωτική κοινωνία. Το κεφάλαιο απάντησε εγκαθιστώντας αληθινά ρομπότ, καταργώντας εκατομμύρια θέσεων εργασίας, εντατικοποιώντας και καθιστώντας πιο αποτελεσματικό και ορθολογικό ό,τι είχε απομείνει από την ανειδίκευτη εργασία. Ταυτόχρονα, μια γενικευμένη επιθυμία για ελευθερία μετατράπηκε σε ελευθερία κατανάλωσης. Ποιος είχε φανταστεί το 1960 ότι κάποια μέρα μια δωδεκάχρονη θα μπορούσε να βγάλει λεφτά από αυτόματο μηχάνημα με τη δική της πλαστική κάρτα; Τα λεφτά της – η ελευθερία της… Tα γνωστά συνθήματα του Μάη του ‘68 “μη δουλεύετε ποτέ” και “ζητήστε το αδύνατο”, γελοιοποιήθηκαν όταν οι άνθρωποι εκδιώχθηκαν από εξασφαλισμένες δουλειές και όταν τους προσφέρθηκαν περισσότερα και πιο ψεύτικα αγαθά για να αγοράσουν” (Jules Dauve – «Έκλειψη και επανεμφάνιση του κομμουνιστικού κινήματος»).
Και… ιδρυματούχος πλέον ο Αλέξης!
Μέχρι τώρα είχαμε πι-πι (παγκόσμιους πολέμους). Τώρα ετοιμάζονται πάλι για πι-πι-πι (παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο).
Ακόμα και βλέποντας απλά τα «πόθεν έσχες» τους, τι σχέση και τι κοινές επιδιώξεις, ζωές, συνήθειες, πρακτικές, γούστα, οράματα, μπορούμε να έχουμε εμείς μ’ αυτούς;
Κοκκινοσκουφίτσα
