δεν έχει τέλος η ύπνωση;
Η ζωή είναι ένα δράμα. Σήμερα είσαι εδώ και αύριο πάλι εδώ…
Περιμέναμε τη Δευτέρα για να μάθουμε ότι θα περιμένουμε να περάσει η πρωτομαγιά για να περιμένουμε να μας αμολήσουν, ώστε να περιμένουμε συναθροισμένοι να δούμε τι θα γίνει αργότερα. Οσοι περιμένουν τεστ ή κάτι άλλο, μάλλον μ' άλλον θα περιμένουν για πολύ.
Πάντως φέτος η πρωτομαγιά, με την εργατική τάξη φυλακισμένη, δεν ήταν ούτε αργία ούτε απεργία.
Τ' αηδόνια της ανατολής και τα πουλιά της δύσης
κλαίγουν αργά, κλαίγουν ταχιά, κλαίγουν το μεσημέρι
κλαίγουν τον καπιταλισμό μα πιο πολύ τους σκλάβους
που αν και μυριοπαθαίνουνε μυαλό δε λέν' να βάλουν
κι αντί να τον τινάξουνε και να τον κάνουν σκόνη
κάθονται κλαίν' στη φυλακή τη μαύρη τους τη "μοίρα".
Υποθέτουμε και ίππο θέτουμε ότι ο Λεβέντης –που είχε χαθεί πολύ νωρίτερα- και κάποιοι άλλοι, χάθηκαν λόγω ένταξης στις ευπαθείς ομάδες. Ομως εσείς Δόμνα, Κατερίνες, κορίτσια, πού είστε χαμένες; Γιατί δεν μιλάτε; Είστε καλά; Τόσο πολύ φοβηθήκατε; Μόνο η Νίκη ακούγεται, αυτή γιατί δεν φοβάται;
Εχει τη σημασία του το να υπενθυμίσουμε σε κάποιους τα λόγια του Κόνραντ Λόρεντζ: "Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να ερχόμαστε σε επαφή με τον άλλον πίσω από τον φράχτη. Αυτός είναι ο λόγος που οι μεγάλες πληθυσμιακές συγκεντρώσεις στα οικοδομικά συγκροτήματα, οδηγούν στην απομόνωση και στην αδιαφορία προς τον πλησίον".
– Τι έχεις περδικούλα μου και κλαις κι αναστενάζεις;
Μην είν' τ' αυγά σου μελανά και τα πουλιά σου μαύρα;
– Δεν είν' τ' αυγά μου μελανά και τα πουλιά μου μαύρα
μόν' κλαίω για το πόπολο, κλαίω για τους καημένους
που με μικρό "βοήθημα" τους πιάνουνε tongue όλο
για να μη ξεκουνήσουνε (που δεν θα ξεκουνούσαν)…
Θετικό στοιχείο μέσα όλη αυτή την παραζάλη, ήταν η επανεκκίνηση και ενεργοποίηση (ποιο κινητό ρε;) της αυτού κενότητος και ρηχότητος, του Βοναπαρτίσκου του Ασήμαντου όπως τον βάφτισε κάποιος σύντροφος, που εξήλθε να περιφέρει το κατασκευασμένο του τίποτα με τα γνωστά φούμαρα και τις αερολογίες επί παντός του ανούσιου.
"Εκείνος που ένιωσε τον άνεμο των αλλαγών, πρέπει να χτίζει όχι τοίχους για να προστατευτεί από άνεμο, αλλά ανεμόμυλο" (κινέζικη παροιμία).
"Δεν ξέρουμε, δεν είδαμε" όταν δεν είχαν μάσκες
μα τώρα που τις έχουνε ξέρουνε πια τα πάντα
και ξάφνου να τα πρόστιμα σε όποιον δεν φοράει!
Είναι μερικές ειδήσεις που βλέπει κανείς ταυτόχρονα και… γαργαλάνε τη φαντασία, ειδικά όταν είναι και δίπλα-δίπλα στις ιστοσελίδες των μέσων μαζικής εξημέρωσης. Πώς να περάσεις στο ντούκου το γεγονός ότι την ίδια μέρα που το Ιράν ανακοίνωνε πως σκέφτεται το άνοιγμα τζαμιών σε περιοχές χωρίς κρούσματα, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δήλωνε ότι θέλει να ανοίξουν οι εκκλησίες στην Ελλάδα;
Και φυσικά, λίγο μετά η Εκκλησία άρχισε "να εντείνει τις πιέσεις για άνοιγμα των ναών και παρουσία πιστών σε αυτούς", ενώ εκκρεμεί ο… εορτασμός του Πάσχα στις 26 Μαΐου. Είναι πολλά τα διαφυγόντα μπικικίνια Αρη. Και δεν μιλάμε για καμιά μικροεπιχείρηση που θα αφεθεί να τη γονατίσει μια καραντίνα ή θα στηριχτεί με φιλανθρωπικά επιδόματα.
– Τάσο, τους αμολήσανε! Κοίτα τους, ροβολάνε
αχολογούν οι ρεματιές, στενάζουν οι πλατείες.
– Θα τους ξαναμαζέψουνε Γκόλφω, μην αμφιβάλλεις.
Αφού δεν τους περνάνε τεστ, θα τους ξαναμαντρώσουν.
Για την ανοησία της αγέλης έχουμε μύρια όσα ιστορικά παραδείγματα. Τώρα θα μάθουμε και για την ανοσία της.
Ο θεός όθε ως να έχει καλά τον εθνο-Σωτήριο Τσιόδρα.
Κοκκινοσκουφίτσα
