Επειδή για μια φορά ακόμη επανέρχεται η απαίτηση να υποβάλω δήλωση μετανοίας, αποκηρύσσοντας την προσωπική μου διαδρομή.
Επειδή όλα αυτά υπερβαίνουν το απλό ζήτημα μιας άδειας, στοχεύοντας στον πυρήνα της συνείδησης του πολιτικού κρατούμενου και στην προσωπική του αξιοπρέπεια. Και για εμάς αυτή είναι η απαράβατη κόκκινη γραμμή μας.
Και επειδή τίποτα και ποτέ δεν μας χαρίστηκε και αυτά που αποκαλούνται δικαιώματα δεν είναι παρά οι κατακτήσεις μακρών και πολύχρονων αγώνων,
Απαντώ με αυτό που αντιστοιχεί στον πολιτικό κρατούμενο.
Από την Τετάρτη 30 Μαΐου ξεκινώ απεργία πείνας με αιτήματα:
α) Κανονική τακτική άδεια
β) Κατάργηση του εισαγγελικού βέτο.
29.5.2018
Απεργία πείνας ξεκίνησε σήμερα (30 Μάη του 2018) ο Δημήτρης Κουφοντίνας, διεκδικώντας το δικαίωμά του στην τακτική άδεια, που του χορηγήθηκε δύο φορές μέχρι τώρα και που του τη στερούν και πάλι, χωρίς κανένα νομικό έρεισμα, χωρίς κανένα νομιμοφανές πρόσχημα, παράνομα, ετσιθελικά, τραμπούκικα. Ετσι όπως ξέρουν να κάνουν ο «μαύρος» αστικός εσμός και η θεραπαινίδα του, η αστική Δικαιοσύνη. Ετσι όπως μας έχει συνηθίσει να ενεργεί η τσογλανοπαρέα του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν μπορεί να σταθεί ούτε σαν μια αστικοδημοκρατική κυβερνητική δύναμη, αλλά αγκαλιάζεται και συνεργεί με ό,τι πιο μαύρο ενδημεί στη χώρα μας.
Δήλωση μετάνοιας
Είναι γνωστό πως επί σειρά ετών αρνούνταν να χορηγήσουν στον Δ. Κουφοντίνα την τακτική άδεια που δικαιούνταν. Επρεπε να μπει στον 15ο χρόνο φυλάκισης για να ψηφίσουν τα δύο από τα τρία μέλη του Συμβουλίου Φυλακής, οι εκπρόσωποι της διεύθυνσης και της κοινωνικής υπηρεσίας της φυλακής, υπέρ της χορήγησης άδειας σε έναν κρατούμενο που από χρόνια εκπλήρωνε όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Ομως, το τρίτο μέλος του Συμβουλίου, ο εκπρόσωπος της Εισαγγελίας, ψήφιζε κατά. Κι αυτή η αρνητική ψήφος επικρατούσε της πλειοψηφίας, γιατί με ρύθμιση που είχε θεσπίσει ο Δένδιας, ως υπουργός Δικαιοσύνης της ΝΔ, η αρνητική εισαγγελική ψήφος ισοδυναμεί με βέτο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μολονότι είχε ψηφίσει νόμο και είχε επιφέρει αλλαγές στο σύστημα των φυλακών, δεν «ακούμπησε» τον νόμο Δένδια. Ηξερε πολύ καλά ότι ο νόμος αυτός εφαρμόζεται σε περιπτώσεις πολιτικών κρατούμενων και «ζωηρών» ποινικών κρατούμενων και προτίμησε να παραστήσει τον Πόντιο Πιλάτο, κρυπτόμενος πίσω από τη δήθεν ανεξαρτησία της αστικής Δικαιοσύνης, που ξέρουμε πολύ καλά ότι συνδέεται με χίλια δυο νήματα με την αστική τάξη, με «μαύρους» κύκλους, αλλά και με την κυβερνητική εξουσία, μέσω του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Από τον Δ. Κουφοντίνα ζητούσαν δήλωση μετάνοιας και αποκήρυξης της ιδεολογίας του. Κι αυτός, βέβαια, αρνούνταν να προχωρήσει σε πολιτικό και ηθικό αυτοχειριασμό. «Κρίνεται ότι κατά τον χρόνο κράτησης ουδόλως διαφοροποιήθηκε το συνειδησιακό υπόβαθρο», είπε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, στο οποίο προσέφυγε κάποια στιγμή ο Δ. Κουφοντίνας. Και επικύρωσε το εισαγγελικό βέτο.
«Οσο με αφορά, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι ένας πολιτικός κρατούμενος μπορεί να ζήσει και χωρίς άδεια. Αλλωστε ποτέ η προσωπική του τύχη δεν μπορεί να είναι στην κορυφή των προτεραιοτήτων του. Ομως δεν μπορεί να ζήσει άτιμος. Δίχως ακέραια τη συνείδηση και την ιδεολογία του», απάντησε ο Δ. Κουφοντίνας στις 12 Ιούλη του 2017. Και συνέχισε: «Και επειδή η δική μας συνείδηση τροφοδοτείται από τη μνήμη των αγώνων, να το πούμε άλλη μια φορά, για να το καταλάβουνε, ότι αυτήν τη μνήμη ξέρουμε να την υπερασπίζουμε με κάθε κόστος».
Διώξεις εισαγγελέων
Mέχρι που τον Νοέμβρη του 2017, ο εισαγγελέας Εφετών Πειραιά Δημήτριος Σαββαΐδης, που είχε τοποθετηθεί στις Φυλακές Κορυδαλλού τον Αύγουστο του 2017 (ΦΕΚ 881Γ/2017), ψήφισε υπέρ της χορήγησης άδειας στον Δ. Κουφοντίνα. Στην πραγματικότητα, ψήφισε υπέρ του νόμου. Ετσι, ο Δ. Κουφοντίνας δρασκέλισε για πρώτη φορά το κατώφλι της φυλακής. Δε χρειάζεται να θυμίσουμε τι ακολούθησε. Λύσσα γενική. Οχι μόνο από τους Μητσοτάκηδες, τον εσμό των «ως εδώ» και τα γνωστά παπαγαλάκια της «αντιτρομοκρατίας», αλλά και από τον συριζαίο Παπαδημούλη, που βγήκε πρωί-πρωί στο πρωινάδικο του Real FM και υπαινίχτηκε ότι η άδεια στον Κουφοντίνα είναι… προβοκάτσια του δικαστικού μηχανισμού κατά της κυβέρνησης, εκφράζοντας παράλληλα –με νόημα- τη συμφωνία του με τη φράση του Καραμανλή για τους χουντικούς: «όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια»! «Ολα πρέπει να τα περιμένει κανείς απ' αυτά τα εξουσιαστικά καθάρματα», σχολιάζαμε τότε.
Και άμ’ έπος άμ’ έργον. Οπως μάθαμε πρόσφατα,η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου άσκησε πειθαρχική δίωξη κατά του εισαγγελέα Εφετών Σαββαΐδη!Δε γνωρίζουμε την ακριβή αιτιολογία της δίωξης κατά του ανώτερου εισαγγελέα, όμως οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ελέγχεται γιατί δεν ακολούθησε τη γραμμή των προηγούμενων εισαγγελέων. Δηλαδή, να απορρίψει τη χορήγηση άδειας στον Κουφοντίνα, επειδή δεν υπογράφει δήλωση μετάνοιας! Μ’ άλλα λόγια, επειδή δεν παρανόμησε, αλλά εφάρμοσε τον νόμο.
Οι μάσκες έπεσαν εντελώς. Γιατί είναι γνωστοί οι δεσμοί που συνδέουν την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με τον ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα με κορυφαίο στέλεχος του Μαξίμου (Τζανακόπουλος).
Παρά ταύτα, ένας ακόμα εισαγγελέας της φυλακής, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Αλέξανδρος Σπηλιώτης, που είχε τοποθετηθεί σ’ αυτή τη θέση τον Απρίλη του 2017 (ΦΕΚ 431Γ/2017), εν γνώσει ότι σε βάρος του προϊσταμένου του εισαγγελέα Εφετών είχε ήδη ασκηθεί πειθαρχική δίωξη, ψήφισε στο Συμβούλιο Φυλακής υπέρ του νόμου. Ετσι, τον Φλεβάρη του 2018, εντός των ορίων που προβλέπει ο νόμος, ο Δ. Κουφοντίνας διάβηκε για δεύτερη φορά την εξώπορτα της φυλακής.
Και την πρώτη και τη δεύτερη φορά ο Δ. Κουφοντίνας τήρησε αυστηρά τους όρους της άδειας, που στην περίπτωσή του ξεπερνούσαν τους τυπικούς όρους που τίθενται στους κρατούμενους που παίρνουν άδεια. Μέχρι και καθορισμένες ώρες εμφάνισης –δυο φορές την ημέρα- στο αστυνομικό τμήμα του είχαν θέσει!
Ο εσμός λύσσαξε και πάλι, αν και αυτή τη φορά οι εκδηλώσεις λύσσας ήταν λιγότερες και είχαν περισσότερο ψευδο-ηθικολογικό παρά νομικό μανδύα. Ηξεραν, βλέπετε, ότι όλα είχαν γίνει απολύτως νόμιμα. Παρά ταύτα, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου άσκησε πειθαρχική δίωξη και κατά του εισαγγελέα Πρωτοδικών Σπηλιώτη!
Ο Δ. Κουφοντίνας υπέβαλε στις 9 Μάρτη του 2018 νέο αίτημα για άδεια, όπως δικαιούται. Και βρέθηκε μπροστά στο γκροτέσκο φαινόμενο να μην υπάρχει Συμβούλιο Φυλακής που θα εγκρίνει το αίτημά του, γιατί και οι δύο εισαγγελείς αυτοεξαιρέθηκαναπό την εξέταση του αιτήματός του, λόγω των πειθαρχικών διώξεων που εκκρεμούν σε βάρος τους!
Κυβερνητική καθοδήγηση
Το ζήτημα θα μπορούσε να είχε λυθεί με μια απλή νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης: με την κατάργηση της φασιστικής διάταξης του νόμου Δένδια, που θέσπισε το εισαγγελικό βέτο. Η κυβέρνηση αρνήθηκε και εξακολουθεί να αρνείται να εξαφανίσει από το νομικό πλαίσιο των φυλακών αυτό το έκτρωμα, που μετατρέπει τους εισαγγελείς σε απόλυτους δικτάτορες, πάνω και πέρα από τον νόμο.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης είχε και εξακολουθεί να έχει δικαίωμα –και υποχρέωση- να ελέγξει την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου που ασκεί τρομοκρατία σε εισαγγελείς που τόλμησαν να εφαρμόσουν τον νόμο, αντί να τον παραβούν όπως οι προηγούμενοι. Δεν το έκανε, εξακολουθώντας να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο.
Η θητεία του εισαγγελέα Πρωτοδικών Σπηλιώτη μάλλον ολοκληρώθηκε σιωπηλά (στις 28 Απρίλη), χωρίς ανανέωση. Με Προεδρικό Διάταγμα της 10ηςΜαΐου του 2018, που υπογράφει ο Κοντονής (ΦΕΚ 541 Γ/2018), τοποθετείται στις Φυλακές Κορυδαλλού ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Πειραιά Ιωάννης Χατζόγλου.
Ηδη, έχουν περάσει πάνω από δυόμιση μήνες από τότε που ο Δ. Κουφοντίνας υπέβαλε το νόμιμο αίτημα για χορήγηση άδειας. Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς σε τι κατάσταση βρίσκεται ένας εισαγγελέας καριέρας, που έχει δει δύο συναδέλφους του (τον ένα ανώτερο δικαστικό, μάλιστα) να βρίσκονται υπό κατηγορίαν επειδή σεβάστηκαν τον νόμο και συμφώνησαν να χορηγηθεί άδεια σε έναν κρατούμενο που τη δικαιούται (και την έχει ξαναπάρει δύο φορές). Που βλέπει ότι ο ομοιόβαθμος συνάδελφός του, πέραν της πειθαρχικής δίωξης, τέθηκε εκποδών από τη θέση του στις Φυλακές Κορυδαλλού, με ατιμωτικό -και ζημιογόνο για την καριέρα του στο δικαστικό σώμα- τρόπο.
Αλληλεγγύη μαζική και δυναμική
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας δεν είχε άλλο τρόπο να αντιδράσει, εκτός απ’ αυτόν που εδώ και αιώνες έχουν οι πολιτικοί κρατούμενοι: την απεργία πείνας.
Καθήκον δικό μας είναι να σταθούμε στο πλάι του επαναστάτη πολιτικού κρατούμενου, χτίζοντας άμεσα ένα πλατύ και δυναμικό κίνημα αλληλεγγύης. Ξέρουμε όλοι και όλες τι πρέπει να κάνουμε.
