Το μουσολινικού τύπου συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη για το «Μακεδονικό» είχε και αθλητικό ενδιαφέρον. Αφενός γιατί επίσημα οι ομάδες της πόλης, ΠΑΟΚ, Αρης, Απόλλωνας Πόντου και Ηρακλής (καλούσε τους οπαδούς στο γήπεδο και όχι στο συλλαλητήριο), με ανακοινώσεις τους δήλωσαν ότι η Μακεδονία είναι μία και αδιαπραγμάτευτη, ενώ στα γήπεδα υπάρχουν πανό με συνθήματα για «μία και ελληνική Μακεδονία», και αφετέρου γιατί όπως όλα τα δεδομένα δείχνουν στον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia ενεργή συμμετοχή είχαν οπαδοί με διακριτικά του ΠΑΟΚ.
Οσον αφορά το πρώτο σκέλος, δεν είχαμε καμία αμφιβολία ότι οι διοικήσεις των ομάδων θα αγνοούσαν το δόγμα No Politica, που είναι η επίσημη «γραμμή» στο χώρο του αθλητισμού, αφού αυτό ως γνωστόν αφορά πολιτικές αναφορές που έχουν να κάνουν με αντικαπιταλιστικές και αντιφασιστικές ενέργειες εντός και εκτός του αγωνιστικού χώρου και της εξέδρας. Για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε ότι η αστική τάξη και το σύστημα δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να χρησιμοποιήσουν τις αθλητικές ομάδες και τις οπαδικές Θύρες που έχουν υπό τον έλεγχό τους για να διαδώσουν και να προπαγανδίσουν τα αντιδραστικά τους μηνύματα. Οι ανακοινώσεις του ΠΑΟΚ και του Αρη, κυρίως, και το τρικάκι με τα σήματα των τεσσάρων ομάδων που καλούσε σε συμμετοχή στο συλλαλητήριο (από το ρεπορτάζ της στήλης προκύπτει ότι το συγκεκριμένο τρικάκι βγήκε από την κεντρική οργανωτική επιτροπή για τη διοργάνωση της εθνικιστικής σύναξης -ίσως να συμμετείχαν και κάποιοι από τον φασιστικό σύνδεσμο του ΠΑΟΚ «Μακεδόνες»- και όχι από κοινή πρωτοβουλία των οπαδών, αλλά αυτή η λεπτομέρεια δεν αλλάζει τα δεδομένα), έτυχαν ευρύτατης διάδοσης στον έντυπο και ηλεκτρονικό αθλητικό Τύπο και στα κανάλια.
Ολοι αυτοί που νυχθημερόν βρίζουν με τα χειρότερα λόγια τους οργανωμένους οπαδούς (ανεξαρτήτως ομάδας) και ζητούν σκληρά κατασταλτικά μέτρα εναντίον τους και διάλυση των συνδέσμων, τάσσονταν υπέρ των ανακοινώσεών τους για συμμετοχή στο συλλαλητήριο και επαινούσαν την «πατριωτική» τους στάση. Οι «αληταράδες» και τα «αποβράσματα» έγιναν ξαφνικά ο «υπερήφανος λαός που υπερασπίζεται την ελληνικότητα της Μακεδονίας». Αυτή η στάση του δημοσιογραφικού εσμού δείχνει ξεκάθαρα τη «δυναμική» που έχουν οι Θύρες των οργανωμένων οπαδών και την αναγκαιότητα να γίνεται πολιτική δουλειά σε αυτές, σπάζοντας το δόγμα του No Politica, που προσπαθούν να επιβάλουν για τις αντιφασιστικές και επαναστατικές απόψεις στις εξέδρες των γηπέδων.
Για να μην παρεξηγηθεί η άποψή της, η στήλη δε θεωρεί ότι θα πρέπει να αποτελέσουν οι Θύρες το βασικό χώρο δουλειάς και πολιτικής ζύμωσης των εκτός των τειχών συλλογικοτήτων, ούτε ότι οι οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων θα αποτελέσουν την «ατμομηχανή» του επαναστατικού νεολαιίστικου κινήματος. Εχοντας όμως σαν δεδομένα ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι νεολαίοι που συμμετέχουν στις οπαδικές Θύρες προέρχονται από την εργατική τάξη και τη λυσσαλέα προσπάθεια του αστικού εσμού να επιβάλει το οπαδικό και την αγάπη για την ομάδα κόντρα σε οποιαδήποτε πολιτική δράση, δεν μπορούμε να αδιαφορούμε και να χαρίσουμε αυτή τη σημαντική μερίδα των νεολαίων αμαχητί στους μεγαλοκαπιταλιστές προέδρους των ομάδων για να τους μετατρέψουν σε ιδιωτικούς στρατούς.
Οσον αφορά το δεύτερο σκέλος και τη συμμετοχή οπαδών του ΠΑΟΚ στον εμπρησμό της κατάληψης, η στήλη αισθάνεται την ανάγκη να διαφοροποιηθεί τόσο από αυτούς που τσουβαλιάζουν όλους τους οργανωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ και τους θεωρούν ακροδεξιούς και φασίστες όσο και από τους αντιφασίστες οπαδούς του ΠΑΟΚ, που από οπαδικό πατριωτισμό προσπαθούν να πείσουν ότι δε συμμετείχαν ΠΑΟΚτζήδες στη φασιστική ομάδα που έκαψε την Libertatia. Τονίσαμε παραπάνω την αναγκαιότητα να μην χαρίσει αμαχητί ο αντικαπιταλιστικός επαναστατικός χώρος τους νεολαίους των γηπέδων στο αστικό στρατόπεδο. Δε χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για να πείσουμε ότι το τσουβάλιασμα και η συνολική απαξίωση του οπαδικού κινήματος θα έχει αυτό το αποτέλεσμα.
Ολοι αυτοί οι «ξεκάθαροι» ιδεολογικά, που θεωρούν κατάντια την ενασχόληση με τα αθλητικά δρώμενα και έγκλημα τη συμμετοχή σε κάποια οπαδική Θύρα, κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα και αδιαφορούν για το ότι οι μεγαλύτερες συλλογικότητες της νεολαίας είναι οι οπαδικές Θύρες (η στήλη έχει αναφερθεί αρκετές φορές στους λόγους που έχουν οδηγήσει σε αυτή την πραγματικότητα, που σίγουρα δεν είναι ευχάριστη). Το αποτέλεσμα είναι ότι -πέρα από προθέσεις- αποτελούν την άλλη όψη του No Politica και επί της ουσίας διευκολύνουν την προσπάθεια του αστικού εσμού να επιβάλει την άποψή του και να ποτίσει με το δηλητήριό του τους οργανωμένους οπαδούς των ομάδων. Σε απλά ελληνικά, όταν στις Θύρες δεν υπάρχει αντιπαράθεση και οι φασίστες παίζουν μόνοι τους, τότε το αποτέλεσμα θα είναι πολύ χειρότερο από τη σημερινή κατάσταση.
Οσο για τους αντιφασίστες οπαδούς του ΠΑΟΚ, αλλά και των υπόλοιπων ομάδων, αφού διαχρονικά έχουμε παρόμοια περιστατικά με πρωταγωνιστές οπαδούς άλλων ομάδων, αυτό που μπορούμε να βγάλουμε σα γενικό συμπέρασμα είναι ότι η οπαδική υπόσταση είναι «αναπτυγμένη» περισσότερο από την πολιτική τους υπόσταση. Οταν οι καταστάσεις είναι ακραίες, όπως στον εμπρησμό της Libertatia, και πρέπει να διαλέξεις με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις, τότε δυστυχώς στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι νεολαίοι οπαδοί που δηλώνουν αντιφασίστες και αντικαπιταλιστές επιλέγουν να πάνε με την ομάδα και όχι με το κίνημα. Αισθάνονται την ανάγκη να υπερασπιστούν την οπαδική τιμή και όχι να αναγνωρίσουν το πρόβλημα και να προσπαθήσουν να το αντιμετωπίσουν. Το είδαμε και στην περίπτωση των οπαδών της ΑΕΚ, με τις επιθέσεις κατά κατοίκων και κυρίως κατά της «Στρούγκας».
Η στήλη δε θεωρεί ότι είναι κατακριτέος ο οπαδός της οποιασδήποτε ομάδας που προσπαθεί να κάνει πολιτική δουλειά στη Θύρα που δραστηριοποιείται και οι συσχετισμοί είναι εναντίον του. Ούτε θα θεωρήσει συλλήβδην φασίστες όλους τους οπαδούς του ΠΑΟΚ, επειδή κάποιοι από αυτούς συμμετείχαν στον εμπρησμό της κατάληψης. Θα ασκήσει όμως κριτική σε αυτούς που δηλώνουν «εκτός των τειχών» αλλά αρνούνται να παραδεχτούν ότι συνυπάρχουν στις Θύρες με φασίστες και ότι φωνάζουν μαζί τους για την ομάδα τους. Αν το θέμα της συνύπαρξης αντιμετωπιστεί με συναισθηματική φόρτιση και οπαδικό πατριωτισμό και όχι στην πολιτική του διάσταση, τότε αργά ή γρήγορα το παιχνίδι θα χαθεί και η κατάληξη θα είναι σαν αυτή της Original, που έχει χάσει την κινηματική της αναφορά και έχει μετατραπεί σε «αιχμή του δόρατος» για την προώθηση των επιχειρηματικών συμφερόντων του Μελισσανίδη.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ. Διαβάζοντας έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ακούγοντας ραδιόφωνο και βλέποντας τηλεόραση την επόμενη μέρα από τον θάνατο του Τζίμη Πανούση, κάποιος που δεν γνώριζε τα πολιτιστικά δρώμενα στη χώρα μας θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι ο Τζιμάκος ήταν το Νο1 του ελληνικού καλλιτεχνικού στερεώματος. Ξαφνικά, άπαντες τον αγάπησαν και αναγνώρισαν το έργο και την προσφορά του, ακόμα και ο Νταλάρας. Ομως, αυτή που πραγματικά τίμησε τον Πανούση και απέδωσε τον καλύτερο φόρο τιμής στη μνήμη του ήταν η Ελένη Λουκά. Η γνωστή θεούσα βρέθηκε έξω από το νεκροταφείο της Νέας Μάκρης και έδωσε ένα μοναδικό σόου, φωνάζοντας εναντίον των σατανάδων και των αναρχοκομμουνιστών και λέγοντας ότι «οι ηθοποιοί και οι τραγουδιστές είναι τα όργανα του Διαβόλου. Ο Πανούσης ήταν του Σατανά, στην Κόλαση θα καίγεται τώρα. Ηταν του Σατανά, του Διαβόλου, ντροπή του…». Ηταν ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος για να τιμηθεί ο Τζιμάκος, ο οποίος -αν έχουν δίκιο οι χριστιανοί και υπάρχει μετά θάνατον ζωή- θα διασκέδασε παρά πολύ με αυτό το σόου. Είναι φανερό ότι η Λουκά είναι ερωτευμένη με τον Πανούση, άλλωστε τα ετερώνυμα έλκονται. Και βέβαια, αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά η παντελής έλλειψη χιούμορ και καλλιτεχνικής παιδείας από τους μπάτσους. Μη μπορώντας να καταλάβουν το βαθύτατο νόημα της παράστασης που έδωσε και το δράμα που ζούσε η Λουκά μετά τον χαμό του Πανούση, δεν την άφησαν να θρηνήσει με το δικό της μοναδικό τρόπο τον αγαπημένο της, αλλά την απομάκρυναν με τη βία από το χώρο του νεκροταφείου.
Τα Αγγλικά είναι σαν του Τσίπρα και ασορτί με τους μασκαράδες ντυμένους Μακεδόνες, αλλά η εθνικιστική ανατριχίλα δεν αφήνει περιθώρια για γέλια.
