Την περασμένη Τρίτη, ο Τσίπρας παρευρέθηκε σε γεύμα που του παρέθεσε ο Στουρνάρας. Παρών ήταν και ο Δραγασάκης. «Η εποχή της ψυχρότητας παρήλθε», σχολίασε ο αστικός Τύπος. Οι… απατημένες ερωμένες του ΣΥΡΙΖΑ (Iskra, Κωνσταντοπούλου) βρήκαν ευκαιρία να ξιφουλκήσουν κατά του Τσίπρα, αλλά ο θυμός τους αποτελεί απλά μια πινελιά γραφικότητας στο αστικό πολιτικό τοπίο. Γιατί, αν μη τι άλλο, ο Στουρνάρας ήταν διοικητής της ΤτΕ και την εποχή που οι Λαφαζανικοί ήταν στην κυβέρνηση και δεν τους ακούσαμε να λένε τίποτα. Οταν αποφάσισαν να φύγουν θυμήθηκε η Κωνσταντοπούλου να επιχειρήσει να τον καψονάρει.
Το γεύμα Τσίπρα στην έδρα του Στουρνάρα έχει περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική σημασία. Στέλνει ένα ακόμη μήνυμα για την απόλυτη πειθάρχηση της δεύτερης συγκυβέρνησης των Τσιπροκαμμένων στις μνημονιακές απαιτήσεις. Εδώ ο Τσακαλώτος καμάρωνε στη Βουλή, επειδή το ΔΝΤ τους είπε «μπράβο» για τη διαχείριση των capital controls, στο γεύμα με τον Στουρνάρα θα κώλωναν;
Την ίδια ακριβώς σημασία έχει και η χρήση από τον Τσίπρα των λεκτικών σχημάτων που χρησιμοποιούσαν και οι προηγούμενοι μνημονιακοί πρωθυπουργοί: «περνάμε τον τελευταίο κάβο» και τα παρόμοια.
Ο Τσίπρας με τους συνεργάτες του απολαμβάνουν της απόλυτης στήριξης των ιμπεριαλιστών δανειστών και της εγχώριας κεφαλαιοκρατίας, επειδή απέδειξαν ότι… σέβονται την υπογραφή τους στο Μνημόνιο-3. Δεν είναι τυχαίο ότι η ιστορία της διαπραγμάτευσης με την τρόικα εκτυλίσσεται πολύ πιο ομαλά σε σχέση με τις αντίστοιχες διαδικασίες επί των προηγούμενων κυβερνήσεων. Τα πάντα έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια μιας ολιγομελούς διαπραγματευτικής ομάδας και οι υπουργοί καλούνται να εφαρμόσουν όσα αυτή η μικρή ομάδα αποφασίζει στις συσκέψεις του «Χίλτον». Ετσι, το σύστημα έγινε λιγότερο δύσκαμπτο και ταχύτερο.
Πολιτικά, βέβαια, ο Τσίπρας και η παρέα του ανησυχούν μη τυχόν και βρεθούν χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Γι' αυτό και τρέχουν από τώρα να δημιουργήσουν συνθήκες για εναλλακτικά κυβερνητικά σχήματα. Στο επίπεδο των κορυφών τίποτα δεν μπορεί να διαταράξει τη μνημονιακή τάξη. Ούτε η απώλεια της δεδηλωμένης από τη σημερινή συγκυβέρνηση.
Το μόνο που μπορεί ν' αλλάξει την προδιαγεγραμμένη μνημονιακή πορεία είναι η ανάπτυξη της ταξικής πάλης. Οχι όμως με συμβολικό χαρακτήρα (μία ακόμη 24ωρη απεργία κήρυξαν για την επόμενη εβδομάδα οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, όπως αναμενόταν), αλλά με ουσιαστικό.
Οταν ο Τσίπρας λέει «περάσαμε τον κάβο», εννοεί πως κατάφερε να ψηφίσει στη Βουλή ένα ακόμα πακέτο αντιλαϊκών μέτρων. Οι «κάβοι» που περνάει στη Βουλή το κυβερνητικό σκάφος εξασφαλίζουν τη δική του μακροημέρευση, ταυτόχρονα όμως ρίχνουν τον ελληνικό λαό πιο βαθιά στη δίνη του κυκλώνα. Γιατί η ψήφιση ενός νέου πακέτου μέτρων έρχεται να προσθέσει νέα βάρη στις πλάτες του λαού, ολοκληρώνοντας την κινεζοποίησή του και τη συνεχή αφαίμαξή του μέσω των χαρατσιών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ολοκληρώσει την κυβερνητική του θητεία καταεξευτελισμένος. Τι να το κάνουμε αυτό, όμως, όταν θα έχει καταφέρει να περάσει όλους τους «κάβους» του τρίτου Μνημόνιου; Το ζήτημα είναι να μην προλάβει να περάσει κανέναν άλλο «κάβο». Το ζήτημα είναι η ανάπτυξη της ταξικής πάλης με τρόπο βίαιο και αποτελεσματικό.
