Αν πιστέψουμε τα γκάλοπ που έχουν γίνει, τότε ο Βαγγέλας θα κάνει περίπατο στις εκλογές για την προεδρία της ΝΔ και ενδεχομένως να μη χρειαστεί καν δεύτερος γύρος, γιατί αν πάρει πάνω από 40%, ο δεύτερος θα είναι υποχρεωμένος εκ των πραγμάτων να παραιτηθεί. Δεν χρειάζεται, όμως, να καταφύγουμε στα -εξ ορισμού αναξιόπιστα- γκάλοπ. Αρκεί να μελετήσουμε τις αντιδράσεις των ίδιων των υποψηφίων, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το «ντέρμπι» ξαναέγινε «ματσάκι».
Φάνηκε καθαρά πλέον ότι ο τσαμπουκάς και τα «γαλλικά» του Βαγγέλα προς τον Παπαμιμίκο και την παρέα του δεν ήταν μια έκρηξη της στιγμής, αλλά μια μελετημένη κίνηση, ενταγμένη σε μια τακτική που θέλει να στείλει το μήνυμα «τι να μας πουν τώρα τα παιδάκια της σφαλιάρας;». Τίποτα δεν άλλαξε στα διαδικαστικά μετά τους τραμπουκισμούς του Βαγγέλα, άρα δεν επεδίωκε κάτι πέραν του εξευτελισμού των ανθρώπων του Τζιτζικώστα και των υπόλοιπων. Η δεύτερη πράξη παίχτηκε στη Μαδρίτη. Τζίτζι και Μπουμπούκος παγιδεύτηκαν από την επίθεση φιλίας του Βαγγέλα και τον συνόδευσαν στο συνέδριο του ΕΛΚ, απ' όπου αναγκάστηκαν να φύγουν άρον-άρον, εξαπολύοντας κατηγορίες ότι ο Βαγγέλας τους υποβάθμισε και τους χρησιμοποίησε ως διακοσμητικά στοιχεία. Μόνον ο Κούλης αντέδρασε σωστά, προφασιζόμενος ίωση και μένοντας στην Αθήνα.
Ποια ήταν η εικόνα που στάλθηκε από τη Μαδρίτη; Ο Βαγγέλας να φωτογραφίζεται με τους ευρωπαίους συντηρητικούς ηγέτες (ακόμα και σε τρυφερά ενσταντανέ με τη Μέρκελ) και οι άλλοι να μην υπάρχουν ούτε ως γλάστρες στις φωτογραφίες. Ο Βαγγέλας να αποφασίζει να καταψηφίσει μια παράγραφο του ψηφίσματος του συνεδρίου του ΕΛΚ (επειδή ασκούσε κριτική στους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης για το προσφυγικό) και οι άλλοι να διαμαρτύρονται ότι δεν τους ρώτησε. Συμπέρασμα: φιλόδοξα παιδάκια είναι, που δεν μπορούν να σταθούν σε διεθνές επίπεδο, αφού οι ευρωπαίοι συντηρητικοί ηγέτες ούτε χειραψία δεν κάνουν μαζί τους. Αν είχαν διεθνή αναγνώριση, ας την πιστοποιούσαν μόνοι τους στη Μαδρίτη, όχι να περιμένουν να πάρουν φως από το φωτοστέφανο του Βαγγέλα. Και βέβαια, τα εκ των υστέρων κλαψουρίσματα του Μπουμπούκου και του Τζίτζι κακό έκαναν στη δική τους εικόνα και όχι στην εικόνα του Βαγγέλα.
Κι επειδή το ένα λάθος φέρνει τ' άλλο, ο Τζίτζι εξαπέλυσε δεύτερη επίθεση, στοχοποιώντας αυτή τη φορά τη Ντόρα, ως σύμμαχο του Βαγγέλα, αποκαλύπτοντας πανικό. Φτιάχνει, λέει, την εικόνα του… αντισυστημικού υποψήφιου, που τα βάζει με τις βαρονίες της ΝΔ. Ενδιαφέρει, άραγε, αυτό το παραδοσιακό δεξιό ακροατήριο, που έχει μάθει να προσκυνά τις βαρονίες; 'Η το ενδιαφέρει να βρεθεί αρχηγός που θα κάνει αντιπολίτευση και θα επιτρέψει στη ΝΔ να επανέλθει στην εξουσία, εκμεταλλευόμενη τη φθορά που αναπόφευκτα θα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ; Την ώρα, λοιπόν, που οι αντίπαλοί του ασχολούνταν με τα εσωκομματικά εξαπολύοντας επιθέσεις δεξιά κι αριστερά, ο Βαγγέλας δεν έκανε καμιά επίθεση σε κανέναν τους και ασχολούνταν μόνο με την άσκηση αντιπολιτευτικής κριτικής στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Τσίπρα και εμφανιζόμενος ως ο μοναδικός που μπορεί να ενώσει το κόμμα.
Ο Κούλης προσπαθεί να εμφανιστεί ως κάτι το διαφορετικό από τους άλλους δύο. Βλέποντας ότι όλος ο μητσοτακικός μηχανισμός είναι υπό τον έλεγχο της Ντόρας και δουλεύει για τον Βαγγέλα (για να ζεστάνει αυτός την καρέκλα για το γιο της Ντόρας, όπως έχουμε γράψει), ο Κούλης εμφανίζεται ως ο γιος που επαναστάτησε ενάντια στην οικογένεια και άνοιξε δική του περπατησιά. Μάταια όμως. Διότι είναι και Μητσοτάκης και λίγος. Δεν κάνει το παιδί, που θα 'λεγε και ο μπαμπάς Δρακουμέλ.
Οσο για τον Μπουμπούκο, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να προβληθεί ως ηγέτης της σκληρής δεξιάς πτέρυγας της ΝΔ. Με το «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» πασχίζει να σταθεί ως άξιος υποψήφιος, όμως αντιμετωπίζεται πλέον ως μια πιο φλύαρη έκδοση του αμίμητου Πανίκα, που επίσης φιλοδόξησε κάποια στιγμή να προβληθεί ως υποψήφιος αρχηγός. Δεν αποκλείουμε κάποια στιγμή ο Μπουμπούκος να τα παρατήσει και να συνταχθεί με τον Βαγγέλα, αν αυτός του τάξει κάποιο διακριτό ρόλο στο κόμμα.
