«Εντός του μηνός ή του επόμενου η υποβολή δεσμευτικών προσφορών για το λιμάνι του Πειραιά θα έχει ολοκληρωθεί. Ο διαγωνισμός προχωρά, βρίσκεται στο τελικό του στάδιο και όλη η διαδικασία αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του έτους». Αυτή η δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ι. Δραγασάκη στην «China Daily», από κινεζικού εδάφους μάλιστα, έβγαλε στα κεραμίδια τον αναπληρωτή υπουργό Ναυτιλίας Θ. Δρίτσα, που έσπευσε να πει τα δικά του: «Η θέση που έχει εξαγγελθεί στις προγραμματικές δηλώσεις αναφορικά με το θέμα της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ ήταν σαφής. Τα όποια δημοσιεύματα δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν μεταβολή της θέσης αυτής».
Ας δούμε τι είχε πει ο Δρίτσας στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης: «Ηδη εξαγγείλαμε την δέσμευσή μας για το σταμάτημα της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ και του ΟΛΘ και την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα των λιμανιών της χώρας. Η συζήτηση για την ανάπτυξη της δημόσιας λιμενικής βιομηχανίας στην κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας έχει ήδη ξεκινήσει ώστε μέσα από μια γενικευμένη διαβούλευση τα λιμάνια να αναδειχθούν σε στρατηγικούς άξονες στη νέα περίοδο (…) Η ένταξη των μεγάλων κυρίως λιμανιών στο Διευρωπαϊκό Δίκτυο Μεταφορών, η αξιοποίηση των εργαζομένων και της εμπειρίας τους στην πορεία αυτή, η ουσιαστική σύνδεση των λιμανιών με τις τοπικές κοινωνίες αλλά και η συμμετοχή τους στη διοίκηση και στον έλεγχο της λειτουργίας τους είναι μερικά από τα προαπαιτούμενα του συνολικού σχεδίου. Η σκόπιμη απαξίωση των δημόσιων λιμανιών επί σειρά ετών με στόχο την ιδιωτικοποίησή τους έχει δημιουργήσει εκρηκτικά και επείγοντα προβλήματα».
Τα παραπάνω δεν έχουν καμιά σχέση με τη δήλωση Δραγασάκη στην κινέζικη εφημερίδα, η οποία ήταν δήλωση του αρμόδιου για την οικονομική πολιτική αντιπροέδρου της κυβέρνησης και όχι «δημοσίευμα», όπως έσπευσε να πει ο Δρίτσας. Εχουμε και τις διευκρινίσεις που έδωσε ο Δραγασάκης στη Βουλή, ζητώντας την άδεια από τον Θεοδωράκη να τον διακόψει, όταν αυτός αναφερόταν στο συγκεκριμένο θέμα: «Θέλω να πω εκ μέρους της Κυβέρνησης ότι είχα μια αναλυτική συνάντηση με την κινέζικη ηγεσία και είμαι πρόθυμος να ενημερώσω το Σώμα για αυτήν με την πρώτη ευκαιρία. Εκεί, στη συζήτηση που κάναμε, μιλήσαμε όχι για ιδιωτικοποίηση αλλά μιλήσαμε για ένα μοντέλο, το οποίο προτείνει η Κυβέρνησή μας, με συμμετοχή του Δημοσίου, ένα κοινοπρακτικό σύστημα».
Πρόκειται για το νέο κόλπο που έχει βρει ο ΣΥΡΙΖΑ για να προωθήσει τις ιδιωτικοποιήσεις. Θα τις βαφτίσει «εθνικά συμφέρουσες», επειδή θα υπάρχει (όπου αυτό είναι δυνατό) κοινοπρακτικό σχήμα, στο οποίο θα συμμετέχει ο ιδιωτικός καπιταλιστικός όμιλος, το κράτος, ενδεχομένως και τοπικοί φορείς. Για παράδειγμα, το ΕΒΕΠ (προφανώς κατόπιν συνεννόησης με την κυβέρνηση) κατέθεσε την 1η Απρίλη πρόταση στην κυβέρνηση για την αγορά μετοχών του ΟΛΠ και τη δημιουργία κοινοπρακτικού σχήματος στο οποίο θα συμμετέχουν Δήμοι, Επιμελητήρια και θεσμικοί φορείς, που θ’ αγοράσουν το 18,7% των μετοχών, ώστε μαζί με το κράτος να έχουν το 51% και στον «ιδιώτη-διαχειριστή» να πουληθεί το 49%. Γιατί τον ονομάζουν διαχειριστή; Γιατί στον ιδιώτη θα εκχωρηθεί το μάνατζμεντ, όπως ρητά αναφέρει στην πρότασή του το ΕΒΕΠ.
Και αυτό το σχήμα, βέβαια, δεν έχει καμιά σχέση με όσα εξήγγειλε ο Δρίτσας στις προγραμματικές δηλώσεις, όμως ο αναπληρωτής υπουργός είναι συνηθισμένος στις γαργάρες και δεν νομίζουμε ότι θα χαλάσει την πολιτική του καριέρα πάνω στον κολοφώνα της για τέτοιες… λεπτομέρειες. Το πιθανότερο είναι να μετατραπεί ο ίδιος σε πρώτον τη τάξει προπαγανδιστή της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, η οποία θα ονομαστεί «αξιοποίηση προς όφελος της εθνικής οικονομίας».
Εκείνο που πρέπει να επισημανθεί είναι πως αυτού του τύπου οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι πρωτόγνωρες στην Ελλάδα, πολλές φορές μάλιστα γίνονται επειδή συμφέρει τον επενδυτή που δε θέλει να επενδύσει μεγάλα κεφάλαια, αλλά θέλει να έχει τον έλεγχο. Και ο έλεγχος εξασφαλίζεται μέσω της εκχώρησης σ’ αυτόν του μάνατζμεντ. Η γερμανική «Χόχτιφ» ποτέ δεν απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών στο αεροδρόμιο της Αθήνας, είχε όμως πάντοτε το μάνατζμεντ. Πιο χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ. Η επίσης γερμανική Deutsche Telekom ξεκίνησε επίσης με μειοψηφικό πακέτο, αλλά με το μάνατζμεντ στα χέρια της. Βαθμιαία, είτε με αγορά πακέτων μετοχών που πουλούσε το κράτος είτε με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, το γερμανικό μονοπώλιο έγινε κυρίαρχο στον ΟΤΕ. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, η Cosco να έχει συμφωνήσει με τον Δραγασάκη, που ταξίδεψε γι’ αυτό το λόγο στο Πεκίνο, σε μια τέτοια λύση.
Ενδέχεται αυτή η λύση να επιλέγεται και ως τρόπος για ν’ αποφευχθούν οι αντιρρήσεις από πλευράς ΕΕ. Γιατί αυτό είναι το μεγάλο αγκάθι που πρέπει να ξεπεράσει η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου και όχι οι αντιρρήσεις του Δρίτσα και των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ (τους τελευταίους τους έχουν «γραμμένους κανονικότατα»). Οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, με πρώτους τους Γερμανούς, δε θέλουν να επιτρέψουν στους κινέζους ανταγωνιστές τους να μετατρέψουν την Ελλάδα σε διαμετακομιστική τους βάση. Με μοναδική ευκολία κατάφεραν να ακυρώσουν την πώληση της σιδηροδρομικής βάσης του Θριάσιου στους Κινέζους και είναι πολύ πιθανό το ίδιο να κάνουν και με το πέρασμα του ΟΛΠ στην Cosco. Μπορεί ο Δραγασάκης στην Κίνα να απέδωσε «στρατηγική σημασία» στις ελληνοκινεζικές σχέσεις και να δήλωσε πως «η πρωτοβουλία της Κίνας να δημιουργήσει μια γέφυρα εμπορικής συνεργασίας με την Ευρώπη μέσω του θαλάσσιου δρόμου του μεταξιού συμπίπτει με μια βασική πτυχή του δικού μας προγράμματος για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας», όμως οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ηγεμονεύουν στην ΕΕ δεν ενδιαφέρονται για την παραγωγική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού, αλλά για την εξασφάλιση του πλεονεκτήματος έναντι του κινέζικου ιμπεριαλισμού. Οταν πρόκειται για τις εξαρτημένες χώρες της ΕΕ, έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν κάθε επένδυση μέσα από τους μηχανισμούς της Κομισιόν. Το έχουν κάνει κατ’ επανάληψη και δε θα διστάσουν και πάλι, αν κρίνουν ότι η επέκταση της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά δυναμώνει τους Κινέζους και τους δίνει πλεονεκτήματα.
