Στις 29 Απρίλη, η αγωνίστρια εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, παραπέμφθηκε εκ νέου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, που θα γνωμοδοτούσε αν θα συνεχιστεί η δυνητική αργία που της έχει επιβληθεί για έναν ακόμη χρόνο, επειδή υπερασπίστηκε την απόφαση του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση, με μεθοδευμένη διαδικασία την οποία όρισαν από ψηλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το ΥΠΑΙΘΑ και υλοποίησε κατά παραγγελία τους η αστική δικαιοσύνη.
Η Χρύσα παραμένει σε δυνητική αργία 16 μήνες ήδη και δύο μήνες από την δεύτερη ακρόασή της από το Πειθαρχικό Συμβούλιο και δεν υπάρχει ούτε φωνή ούτε ακρόαση ακόμη από το υπουργείο Παιδείας.
Εκείνο που έγινε μόνο γνωστό είναι ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο, μία μέρα μετά το κλείσιμο των σχολείων, για ευνόητους λόγους, αποφάσισε να στείλει στους διωκόμενους εκπαιδευτικούς Δημήτρη Χαρτζουλάκη και Χρύσα Χοτζόγλου τη γνωμοδότησή του προς το ΥΠΑΙΘA σχετικά με το ερώτημα της παράτασης για την Χ.Χ. και της επιβολής για τον Δ.Χ., δυνητικής αργίας. Κι αυτό, παρότι είχε σταλεί εγγράφως αίτημα από τις 28/5!
Και στις δύο περιπτώσεις, η εισήγηση προς την υπουργό Παιδείας είναι ΟΜΟΦΩΝΑ ενάντια στην επιβολή δυνητικής αργίας (και στη συνέχισή της για την Χρύσα).
Η Ζαχαράκη, όμως, τηρεί ακόμη σιγή ιχθύος, παρατείνοντας την ομηρία των δύο αγωνιστών εκπαιδευτικών. Πριν λίγο καιρό, βέβαια, είχε δηλώσει, απαντώντας σε ερώτηση της βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ Κυριακής Μάλαμα ότι «Σε καμία περίπτωση, δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή κατά την έννοια της περ. ε) της παρ. 1 του παρόντος άρθρου η άσκηση συνδικαλιστικής, πολιτικής ή κοινωνικής δράσης.».
Η δήλωση Ζαχαράκη δεν έγινε χωρίς λόγο. Εγινε επειδή ο σκοπός να καμφθεί το ηθικό, να κουραστεί και να απογοητευτεί το μαχητικό κίνημα που αναπτύχθηκε ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και απολύσεις και ενάντια στην προκλητική δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου δεν επιτεύχθηκε, επειδή το πογκρόμ των διώξεων και των 2.500 πειθαρχικών έχει αναδειχθεί σε μεγάλο βαθμό στην εργαζόμενη κοινωνία, και επειδή βαδίζουμε σε προεκλογική χρονιά.
Σημειώναμε τότε ότι θα φανεί αν η δήλωση Ζαχαράκη θα έχει κάποιο αντίκτυπο στην υπόθεση της Χρύσας Χοτζόγλου, αν θα λειτουργήσει ως μήνυμα στη διοικητική ιεραρχία της εκπαίδευσης να «μαζευτεί» ή αν ήταν ακόμα μια παραπλανητική δήλωση που θέλει να συσκοτίσει την πραγματικότητα.
Ο,τι και να συμβαίνει, ακόμη και αν η υπουργός Παιδείας έχει αποδεχθεί σιωπηλά την ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του δεύτερου Πειθαρχικού Συμβουλίου (για να μην δώσει αφορμή για πανηγυρισμούς νίκης στο εκπαιδευτικό κίνημα και να αποκαλυφθεί το στραπάτσο των μηχανισμών και της κυβέρνησης), παραμένει απόλυτα προκλητική η στάση της να μην δίνει οριστικό τέλος στην ομηρία των Χοτζόγλου, Χαρτζουλάκη, ανοίγοντας το δρόμο να επιστρέψει άμεσα η Χρύσα στο σχολείο της. Και βεβαίως να της επιστραφούν οι αποδοχές του μισθού που της έχουν παρακρατήσει (το υπόλοιπο 25% από το σύνολο των μηνιαίων αποδοχών) για όσους μήνες επιπλέον του ενός χρόνου παρέμενε σε δυνητική αργία, (η απόφαση του πρώτου Πειθαρχικού αφορούσε αργία για έναν χρόνο).
Παραθέτουμε την ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών:
Ομόφωνα κατά δυνητικής αργίας εισηγείται το Πειθαρχικό Συμβούλιο για τους 2 αγωνιστές εκπαιδευτικούς Χαρτζουλάκη Δημήτρη και Χρύσα Χοτζόγλου
Ακροβατεί ανάμεσα στις επιδιώξεις του ΥΠΑΙΘ και τις πιέσεις των κινητοποιήσεων
Οι αγώνες μας δημιουργούν πιέσεις και παράγουν αποτέλεσμα
Το ΥΠΑΙΘ να αποφασίσει ΤΩΡΑ την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο
Να μην προχωρήσει στη δυνητική αργία για τον Δ. Χαρτζουλάκη
Μια μέρα μετά το κλείσιμο των σχολείων, το Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής αποφάσισε να στείλει στους διωκόμενους εκπαιδευτικούς Δ. Χαρτζουλάκη και Χ. Χοτζόγλου τη γνωμοδότηση του προς το ΥΠΑΙΘ σχετικά με το ερώτημα της παράτασης για την Χ.Χ και της επιβολής για τον Δ.Χ., δυνητικής αργίας. Κι αυτό, παρότι είχε σταλεί εγγράφως αίτημα από τις 28/5!
Και στις 2 περιπτώσεις, η εισήγηση προς την Υπουργό είναι ΟΜΟΦΩΝΑ ενάντια στην επιβολή δυνητικής αργίας (και στη συνέχισή της για την Χρύσα). Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημαντική επιτυχία του συνολικού αγώνα που αναπτύχθηκε και των κινητοποιήσεων που έγιναν όλο το προηγούμενο διάστημα: Των δεκάδων κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων ενάντια στην επιβολή της αργίας της Χρύσας, της μαζικής αλληλεγγύης και συμπαράστασης από κόσμο εντός και εκτός εκπαίδευσης! Δεν ήταν ένα δεδομένο αποτέλεσμα. Και αυτό πρέπει να καταγραφεί γιατί υπογραμμίζει τις δυνατότητες του αγώνα και της «γραμμής του αγώνα» σήμερα, ακόμα και με αυτούς τους συσχετισμούς. Κόντρα στη «δεδομένη» στάση των δυνάμεων ΑΣΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ στην ΟΛΜΕ και στις ΕΛΜΕ, που αποφάσισαν απεργία μόνο για την Αττική (!) την ημέρα εκδίκασης των Πειθαρχικών (29/4) για τους 2 αγωνιστές αλλά και τις τρεις αγωνίστριες συναδέλφισσες από το Γαλάτσι που διώχθηκαν εξαιτίας της συμμετοχής τους στην απεργία-αποχή. Οι δύο γνωματεύσεις ενάντια στην επιβολή δυνητικής αργίας επιβεβαιώνουν ότι οι κινητοποιήσεις παράγουν πιέσεις, γεγονότα και αποτελέσματα!
Συνεχίζουμε τον αγώνα σημειώνοντας τα εξής:
1) Τίποτα δεν τελείωσε με τις υποθέσεις της αργίας για τον ΔΧ και την ΧΧ. Άλλωστε ομόφωνα ενάντια στην αργία ήταν και το πρώτο Πειθαρχικό που αγνόησε ο τότε Υπουργός Πιερακάκης, που επέβαλε με πολιτική απόφαση αργία στην Χρύσα. Επίσης, η «κύρια» πειθαρχική και ποινική δίωξη για τους 2 αγωνιστές-εκπαιδευτικούς παραμένει. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΧΡΥΣΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ! ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ!
2) Η γνωμοδότηση του Πειθαρχικού για άλλη μια φορά ακροβατεί και παραποιεί όσα λέχθηκαν στην ακρόαση των διωκόμενων για να μην παραδεχθεί αυτό που υπερασπίστηκαν οι 2 διωκόμενοι, όπως και άλλοι διωκόμενοι: ότι η συνδικαλιστική δράση δεν μπορεί να θεωρείται αναξιοπρεπής συμπεριφορά. Το Πειθαρχικό συμβούλιο, ωστόσο, όχι μόνο συνεχίζει να αρνείται αυτόν τον ισχυρισμό αλλά, όπως και στην προηγούμενη γνωμοδότηση, «βιάζεται» να δηλώσει ότι «η τέλεση του πειθαρχικού αδικήματος είναι δεδομένη»! Για να δικαιολογήσει την «αντίφαση» επικαλείται το «ελαφρυντικό» του… «σύννομου βίου», δηλαδή, την απουσία άλλως πειθαρχικών διώξεων! Όλα αυτά για να ισορροπήσει ανάμεσα στις πιέσεις που παρήγαγαν οι κινητοποιήσεις ενάντια στις διώξεις και αργίες και στις πολιτικές επιδιώξεις του ΥΠΑΙΘ και της κυβέρνησης.
Με βάση όλα αυτά:
α) Δεν εφησυχάζουμε απέναντι στις διώξεις και τα πειθαρχικά: Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για τον ρόλο των Πειθαρχικών οργάνων και τις κυβερνητικές στοχεύσεις. Όλα κερδίζονται – όπως κερδίσαμε με την απαλλαχτική γνωμοδότηση για την αργία – με τους αγώνες μας!
β) Καταγγέλλουμε τη μεθόδευση: Είναι φανερό ότι η καθυστέρηση κοινοποίησης της γνωμάτευσης (μετά το κλείσιμο των σχολείων) αποτέλεσε συνειδητή μεθόδευση απέναντι στο κίνημα και στις πιέσεις προς το ΥΠΑΙΘ για επιστροφή της Χρύσας. Αντιπαλεύουμε κάθε νέα ομηρία της συναδέλφισσας Χρύσας!
Απαιτούμε:
ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΧΡΥΣΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ!
ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΤΟΥΣ.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ -ΕΛΜΕ, ΣΕΠΕ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ- ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΔΟΣΟΥΝ ΝΕΑ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ
ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ-ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ-ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ-ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!
