Καλές οι δημόσιες σχέσεις, τα αγιογραφικά πορτρέτα σε εφημερίδες όπως οι New York Times, οι φωτογραφίσεις σε «εναλλακτικά» έντυπα όπως το Antivirus, όμως οι πολιτικοί που δηλώνουν «αριστεροί» και «ριζοσπαστικοί» και κομπορρημονούν ότι «θα τα βάλουν με τα συμφέροντα» κρίνονται όταν καλούνται, από θέσεις εξουσίας, να αντιμετωπίσουν τα «συμφέροντα». Για τη συριζαία περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου η πρώτη κρίση ήρθε στο πρώτο κιόλας σαρανταήμερο της θητείας της, όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια νομικά (δυστυχώς για τη Δούρου και πολιτικά) εμπεριστατωμένη Πράξη του Ελεγκτικού Συνέδριου (Ε’ Κλιμάκιο – ΣΤ’ Διακοπών), η οποία μπλοκάριζε τη χρηματοδότηση του Αλαφούζου από την Περιφέρεια με 7 εκατ. ευρώ, για έργα επέκτασης του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Πολιτικά, το ΕΣ είπε πως είναι προκλητικό να σκορπίζονται λεφτά για γήπεδα (τα οποία μάλιστα έχουν προσωρινό χαρακτήρα), την ώρα που επιβάλλεται σκληρή λιτότητα. Νομικά (αυτό έχει και τη μεγαλύτερη σημασία, γιατί πρόκειται για το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο), είπε πως η συγκεκριμένη σύμβαση είναι αντισυνταγματική, διότι το άρθρο 102 παρ. 5 του Συντάγματος επιτρέπει τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κράτος (εν προκειμένω τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού) στις Περιφέρειες, μόνο υπό τον όρο της μεταφοράς και των απαιτούμενων πόρων, όρος που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν τηρήθηκε, καθώς η περιφέρεια αποφάσισε να διαθέσει τα 7 εκατ. ευρώ από δικούς της πόρους.
Γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο, ότι η Δούρου τηρεί στάση Πόντιου Πιλάτου, κάνοντας πλάτες στον Αλαφούζο. Η εκτίμηση αυτή, που προέκυπτε από ρεπορτάζ που κάναμε, επιβεβαιώθηκε πλήρως με τη συνάντηση που είχαν Δούρου και Αλαφούζος την Τρίτη 7 Οκτώβρη και την ανακοίνωση που εξέδωσε στη συνέχεια η Περιφέρεια. Ο Αλαφούζος ανακοίνωσε επίσημα ότι «η ΠΑΕ πρόκειται να προχωρήσει σε ένσταση κατά της αρνητικής απόφασης του Ε’ Κλιμακίου (ΣΤ’ Διακοπών) του Ελεγκτικού Συνεδρίου», η δε Περιφέρεια δε θα κάνει τίποτα! Δηλαδή, δε θα υποβάλει ένσταση κατά της Πράξης του ΕΣ, αλλά δε θα κάνει και παρέμβαση υπέρ της Πράξης.
Και μόνο το γεγονός ότι η Δούρου συναντήθηκε με τον Αλαφούζο και η ανακοίνωση της Περιφέρειας καταλήγει με τη φράση ότι «οι δύο πλευρές υπογράμμισαν την ανάγκη να αποκτήσει, με νομικά αδιάβλητο τρόπο, ο ιστορικός σύλλογος τις εγκαταστάσεις που ανταποκρίνονται στην ιστορία του», αποτελεί αβάντα στον μεγαλοκαπιταλιστή. Το γεγονός ότι η νέα περιφερειακή αρχή δεν κάνει καμιά κρίση για την Πράξη του ΕΣ, σημαίνει ότι αποδέχεται τη σύμβαση που κατήρτισε η προηγούμενη περιφερειακή αρχή, ελάχιστα πριν τη λήξη της θητείας της και ενώ ήταν ήδη απερχόμενη. Αυτή η στάση αποτελεί βέλος στη φαρέτρα του Αλαφούζου, που θα το χρησιμοποιήσει ενώπιον του ΣΤ’ Τμήματος του ΕΣ (θα κρίνει σε δεύτερο βαθμό τη σύμβαση), επικαλούμενος τη στάση της νέας περιφερειακής αρχής ως επιχείρημα υπέρ της νομιμότητας της σύμβασης.
Νομίζοντας ότι απευθύνεται σε Χαχόλους, η περιφερειακή αρχή του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει στην ανακοίνωσή της: «Η Περιφερειάρχης επανέλαβε την πάγια θέση της ότι η αναβάθμιση των αθλητικών εγκαταστάσεων οφείλει να σέβεται το νομικό πλαίσιο, το περιβάλλον, τους πολεοδομικούς κανόνες, καθώς και τη βούληση της κοινωνίας των πολιτών». Επειδή πολιτική δεν μπορεί κανείς να κάνει με πυθιακούς χρησμούς, ας μας απαντήσει σε μερικά απλά ερωτήματα η Δούρου:
α) Είναι σεβασμός στο νομικό πλαίσιο η χρηματοδότηση αθλητικών ανώνυμων εταιριών με λεφτά της Περιφέρειας, κατά παράβαση του άρθρου 102, παρ. 5 του Συντάγματος, όπως επισημαίνει η Πράξη 381/2014 του Ε’ Τμήματος του ΕΣ;
β) Είναι σεβασμός στο περιβάλλον η επέκταση του γηπέδου της Λεωφόρου, όταν στο πλαίσιο της λεγόμενης διπλής ανάπλασης προβλέπεται η κατεδάφισή του, για να πάρει μια ανάσα η «καταπλακωμένη» περιοχή των Αμπελοκήπων;
γ) Είναι σεβασμός στη βούληση της κοινωνίας των πολιτών η προκλητική αγνόηση της ανοιχτής επιστολής που απηύθυνε στη Δούρου και το Περιφερειακό Συμβούλιο το Συντονιστικό Κατοίκων Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας και γύρω περιοχών, η οποία μάλιστα δημοσιεύτηκε με θετικό τρόπο ακόμη και στα κομματικά και φιλικά Μέσα του ΣΥΡΙΖΑ (Αυγή, stokokkino.gr, left.gr, ΕφΣυν); Γνωρίζει ασφαλώς η περιφερειάρχης ποιοι λοιδόρησαν αυτή την παρέμβαση ενός δυναμικού κοινωνικού κομματιού. Ηταν τα παπαγαλάκια του Αλαφούζου και του Μελισσανίδη, που περιμένει τη σειρά του για να πάρει 20 εκατ. ευρώ από την Περιφέρεια.
δ) Γιατί η Δούρου αποφάσισε μόνη της (κατά τη συνάντηση με τον Αλαφούζο είχε μαζί της μόνο την αντιπεριφερειάρχη Κεντρικού Τομέα Ερμίνα Κυπριανίδου) για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα; Η σύμβαση για τη χρηματοδότηση του Αλαφούζου εγκρίθηκε από το προηγούμενο Περιφερειακό Συμβούλιο. Δεν έπρεπε το ίδιο όργανο να αποφασίσει και για τη στάση της Περιφέρειας, μετά το μπλοκάρισμα της σύμβασης από το Ελεγκτικό Συνέδριο; Η Δούρου, όχι μόνο δεν έθεσε το ζήτημα στο Περιφερειακό Συμβούλιο για να πάρει απόφαση, αλλά δεν το έθεσε ούτε στην Περιφερειακή Οικονομική Επιτροπή, ούτε στην Εκτελεστική Επιτροπή που αποτελείται αποκλειστικά από στελέχη της παράταξής της. Αποφάσισε μόνη της, προσφέροντας ένα ακόμη λαμπρό δείγμα της αντίληψης που έχει για τη συλλογικότητα και τη δημοκρατική λειτουργία.
Με τους καπιταλιστές, που δε δίστασαν να εξαπολύσουν ιδιωτικούς στρατούς σε δολοφονικές επιθέσεις (είναι γνωστά αυτά που έγιναν στη Νέα Φιλαδέλφεια στις 20 του περασμένου Ιούνη) ευθυγραμμίζεται η Δούρου, επιβεβαιώνοντας τον Μπρεχτ που έγραφε πως όσοι νίπτουν τας χείρας τους το κάνουν συνήθως σε ματωμένους νιπτήρες. Η οικοδόμηση επιλεκτικών σχέσεων με καπιταλιστές είχε φανεί από την προεκλογική περίοδο ακόμη, με εκείνη την «τυχαία συνάντηση σε ψαροταβέρνα» της Δούρου με τον Μαρινάκη. Τώρα, κάνει πλάτες στον Αλαφούζο. Ισως αυτό εντάσσεται και σε μια προσπάθεια να έχει στήριξη από το μιντιακό του συγκρότημα στην υπόθεση της διαχείρισης των σκουπιδιών! Ακόμη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ λένε με… στωικότητα ότι αυτά θα υπάρχουν, διότι η Δούρου είναι μόνη και από κάτω το κόμμα δεν έχει τίποτα που να μπορεί να τη στηρίξει!
Είναι πραγματικά λυπηρό, να περιμένει ο κόσμος από ένα υπερσυντηρητικό δικαστήριο, όπως είναι το Ελεγκτικό Συνέδριο, να υπερασπιστεί τη στοιχειώδη συνταγματική νομιμότητα, ενώ μια «αριστερή» περιφερειακή αρχή στέκεται δήθεν ουδέτερη μπροστά στη χοντροκομμένη και προκλητική παραβίασή της προς όφελος ενός καπιταλιστικού ομίλου.
