Είναι λίγες οι φορές που η αθέατη πλευρά της «δημοκρατίας» βγαίνει στη δημοσιότητα από τα δικά της μέσα «ενημέρωσης». Τότε, το αποκρουστικό της πρόσωπο παρουσιάζεται γυμνό, προκαλώντας σιχασιά και αποστροφή. Δυστυχώς, όμως, αυτό χρησιμοποιείται και ως «καθαρτήριο» πυρ: αποκαλύπτουμε αυτά που έγιναν πριν από μισό αιώνα, για να πούμε ότι σήμερα όλα είναι διαφορετικά.
Η αποκάλυψη του BBC την περασμένη Παρασκευή (https://www.bbc.com/news/magazine-27625540), ότι η Βρετανία εκπαίδευε, με μοντέρνες μεθόδους ανάκρισης που δεν αφήνουν σημάδια, τους βασανιστές της στρατιωτικής δικτατορίας της Βραζιλίας τη δεκαετία του ’70, δεν αποτελεί έκπληξη. Αποτελεί, όμως, τρανή απόδειξη για το χαρακτήρα της αστικής δημοκρατίας, που δεν διστάζει να συνεργαστεί άψογα με το φασισμό για να εδραιώσει την κυριαρχία της. Στο πλαίσιο αυτής της κυριαρχίας κινούνταν η 21χρονη φασιστική δικτατορία της Βραζιλίας. Και η βρετανική «δημοκρατία» έσπευσε να τη βοηθήσει με όλα τα μέσα.
Ο Alvaro Caldas, μέλος μίας κομμουνιστικής ομάδας, ήταν ένα από τα θύματα αυτής της κυριαρχίας. Συνελήφθη το 1970 από τη στρατιωτική αστυνομία του Ρίο και έμεινε στη φυλακή για δύο χρόνια. Εκεί υπέστη συνεχή βασανιστήρια, τα «τυπικά» για εκείνη την εποχή: ξυλοδαρμοί, ηλεκτροσόκ, κρέμασμα του «καρότου» (ανάποδα) κτλ. Οταν βγήκε από τη φυλακή, εγκατέλειψε την πολιτική. Ομως αυτό δεν τον έσωσε. Το 1973 τον συνέλαβαν και πάλι, για να τον βάλουν στο ίδιο κτίριο, το οποίο όμως είχε «ανακαινιστεί». «Τώρα το κελί ήταν καθαρό και άδειο, με μια αρρωστημένη μυρωδιά. Ο αέρας ήταν παγωμένος. Το φως ήταν συνεχώς αναμμένο κι έτσι δεν είχα ιδέα τι καιρός ήταν έξω, μέρα ή νύχτα. Ημουν υποχρεωμένος να ακούω πολύ δυνατούς και μετά πολύ χαμηλούς ήχους… Δεν μπορούσα να κοιμηθώ καθόλου».
Αυτό ήταν το βρετανικό σύστημα βασανιστηρίων. «Σε αυτές τις φυλακές με τις κλειστές πόρτες, μπορείς να ρυθμίσεις τη ζέστη, το φωτισμό, τα πάντα μέσα στη φυλακή. Αυτή η ιδέα ήρθε από την Αγγλία». Αυτό αποκάλυπτε ένας αρχιβασανιστής πολλά χρόνια αργότερα, σε μια επιτροπή για τη διαλεύκανση της αλήθειας σχετικά με τα βασανιστήρια στη διάρκεια της στρατιωτικής χούντας. Ο βασανιστής ομολόγησε ότι οι Αμερικάνοι διδάσκουν αλλά οι Βρετανοί είναι μάστερ στη διδασκαλία του πώς θα εκμαιεύσεις ομολογίες υπό πίεση και βασανισμό: «Η Αγγλία είναι το μοντέλο της δημοκρατίας. Παραδίδουν μαθήματα στους φίλους τους». Τα λόγια του αρχιβασανιστή δημοσιεύτηκαν σε βιβλίο δύο βραζιλιάνων ακαδημαϊκών. Η σύγχρονη βρετανική μέθοδος βασανιστηρίων περιλαμβάνει τις «πέντε τεχνικές»: 1. Ορθοστασία για ώρες, 2. Κουκούλωμα, 3. Θόρυβοι, 4. Στέρηση ύπνου, 5. Ελάχιστη τροφή και νερό
.
Πολλοί λένε ότι οι τεχνικές αυτές καταργήθηκαν επίσημα το 1972 από τον τότε πρωθυπουργό Εντουαρντ, μετά από αποκάλυψη της χρήσης τους σε φυλακισμένους του IRA. Ομως, στη Βραζιλία δεν υπήρχε πρόβλημα να υιοθετηθούν. Τον Αύγουστο του 1972, ο βρετανός πρέσβης Ντέιβιντ Χαντ, σε μυστική αλληλογραφία του με έναν αξιωματούχο, παραδέχτηκε ότι οι βραζιλιάνικες αρχές επηρεάστηκαν (!) από τις… βρετανικές συμβουλές, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να μαθευτεί. Τώρα που βγήκε στη δημοσιότητα έχει μόνο «ιστορική αξία», αφού κανένας δεν πρόκειται να καταδικαστεί. Αλλωστε, όπως είπε εκπρόσωπος του Φόρειν Οφις, δεν μπορεί να σχολιάσει τη δουλειά παλαιότερων κυβερνήσεων! Διαβεβαίωσε, πάντως, ότι η σημερινή κυβερνητική πολιτική εγγυάται πως οποιαδήποτε βοήθεια για την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο είναι σύμφωνη με τις υποχρεώσεις στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τώρα ησυχάσαμε!
