Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν ο Σαμαράς αυτός που παρενέβη στον Σουλτς και του ζήτησε να αναβληθεί για μερικές μέρες η επίσκεψη κλιμακίου της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωκοινοβουλίου που υποτίθεται ότι διερευνά τη δράση της τρόικας στις χώρες που έχουν μπει σε Μνημόνια. Μπορεί για το Στρασ- βούργο και τις Βρυξέλλες αυτή η «έρευνα» να είναι ένα τίποτα, μπορεί να έχει μόνο προπαγανδιστική αξία, ενόψει και των ευρωεκλογών, όμως στην Ελλάδα θα αντιμετωπιζόταν σαν κάτι το σημαντικό, θα γινόταν ντόρος και αυτός ο ντόρος θα θόλωνε την αστραφτερή φιέστα που ετοίμασαν ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο. Επειδή, όμως, οι Ευρωπαίοι δεν πολυέδωσαν σημασία στο θέμα, ψιλοκαρφώθηκαν, και ο Σουλτς αναγκάστηκε να κάνει εκ των υστέρων δηλώσεις ότι η αναβολή της επίσκεψης έγινε με δική του πρωτοβουλία (ανάλογες δηλώσεις έκανε και εκπρόσωπος του ευρωβουλευτή Κάρας, που είναι ένας εκ των δύο που θα συντάξουν την έκθεση).
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, γιατί δεν επέλεξε την πολιτική καζούρα προς την κυβέρνηση, αλλά έδωσε άλλες διαστάσεις στο θέμα; Δήλωσε ο Σκουρλέτης: «Πανικόβλητη η κυβέρνηση, με την αρωγή του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Σουλτς, σπεύδει να αναβάλει την επίσκεψη της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου που ερευνά τα πεπραγμένα της τρόικας, τρέμει μπροστά στο ενδεχόμενο μιας συζήτησης για τη σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις του μνημονίου». Ερευνά τα πεπραγμένα της τρόικας αυτή η Επιτροπή; Δεν υπάρχουν όρια στην ευρωλαγνεία του ΣΥΡΙΖΑ και στον πολιτικό καιροσκοπισμό του.
Για το χαρακτήρα αυτής της επιτροπής έχουμε γράψει πολλές φορές. Εκείνο που πρέπει να επισημάνουμε είναι πως υπηρετεί δυο σκοπιμότητες. Από τη μια, πρέπει να δώσει θεσμική νομιμοποίηση στην τρόικα, που αποτελεί άτυπο όργανο. Από την άλλη, αναδεικνύοντας κάποιες αδυναμίες στη λειτουργία της τρόικας, θέλει να στηρίξει την κατεύθυνση της «εμβάθυνσης» της ελεγκτικής λειτουργίας στην Ευρωζώνη, με τη θέσπιση θέσης ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών, ο οποίος θα ελέγχει τους προϋπολογισμούς και τη δημοσιονομική πολιτική όλων των κρατών μελών.
Οι Γερμανοί, πάντως, ελέγχουν αυστηρά την όλη διαδικασία (ο ένας εκ των δύο ευρωβουλευτών που ορίστηκαν ως εισηγητές, ο αυστριακός Οτμαρ Κάρας, είναι από τα πιο σκληρά δεξιά στελέχη του ΕΛΚ και ενεργεί ως άνθρωπος των Γερμανών, από τους οποίους εξαρτάται η ανέλιξή του στο ευρωσύστημα) και δεν επιτρέπουν στους «υπό επιτροπεία» να έχουν γνώμη. Ο Βενιζέλος, που με τη γνωστή προπέτεια και τον νομικίστικο εξυπνακισμό του εξέφρασε στο κυριακάτικο φύλλο της «Frankfurter Algemeine Zeitung» προβληματισμό για το κατά πόσο η τρόικα είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένη, εισέπραξε μια ξινή απάντηση από τον εκπρόσωπο της καγκελαρίου Στέφεν Ζάιμπερτ, που είπε ότι η τρόικα παρουσιάζει εκθέσεις, ενώ τις αποφάσεις παίρνει το Eu-rogroup. «Νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλλει για τη δημοκρατική νομιμοποίηση των υπουργών Οικονομικών», κατέληξε ο Ζάιμπερτ. Μαζί του συμφώνησε και ο εκπρόσωπος του Σόιμπλε, Μάρτιν Κότχαουζ, που συμπλήρωσε ότι πέραν του Eurogroup, οι αποφάσεις για τις δανειακές συμβάσεις εγκρίθηκαν και από τα εθνικά κοινοβούλια.
Πιο πονηρός ο Στουρνάρας, έχοντας πιάσει ποια είναι η «γραμμή» των Γερμανών, φρόντισε να δώσει στη δημοσιότητα τις απαντήσεις του στο ερωτηματολόγιο που του έστειλαν οι δύο ευρωβουλευτές, με τις οποίες δεν αφήνει κανένα παραπονεμένο (προπαντός τους Γερμανούς). Ο Στουρνάρας νομιμοποιεί απόλυτα την τρόικα, χαρακτηρίζει τη συνεργασία του μαζί της «σε γενικές γραμμές αποτελεσματική, χωρίς βεβαίως να έχουν λείψει οι επιμέρους διαφωνίες και οι διαφορετικές προσεγγίσεις σε μια σειρά ζητημάτων που άπτονται του Προγράμματος, όπως είναι λογικό σε μία διαδικασία διαπραγμάτευσης», ενώ την ευθύνη για τις οικονομικές εξελίξεις τη ρίχνει κυρίως στο παρελθόν και στη διαχείριση των ελληνικών κυβερνήσεων, επιβαρύνοντας πιο πολύ την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία σταμάτησε τα μέτρα που είχε αποφασίσει η κυβέρνηση Καραμανλή το 2009. Επαναλαμβάνει δε και όλα όσα είναι γνωστά και λέγονται κατά κόρον τα τελευταία χρόνια, για την έλλειψη προετοιμασίας της ΕΕ ν’ αντιμετωπίσει την «κρίση χρέους», για τον λάθος πολλαπλασιαστή που έχει παραδεχτεί και το ΔΝΤ κτλ. Γενικά, υπερασπίζεται όλα τα μέτρα που πάρθηκαν την προηγούμενη τριετία (μολονότι παραδέχεται ότι υπήρξε απώλεια εισοδήματος κατά 35%, έκρηξη της ανεργίας και πλήγματα στα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα), ενώ δεν παραλείπει να καλλιεργήσει κλίμα αισιοδοξίας για το 2014 και τα επόμενα χρόνια. Από θεσμική άποψη τα βρίσκει όλα απολύτως εντάξει και εντός του συνταγματικού πλαισίου. Παραθέτει μάλιστα και σειρά προσφυγών που έχουν γίνει στο ΣτΕ, τις υπέρ των μνημονιακών νόμων αποφάσεις που έχουν εκδοθεί, καθώς και εκείνες που αναμένονται. Διαβάζοντας το εφτασέλιδο κείμενο με τις απαντήσεις του Στουρνάρα στα εννέα ερωτήματα των ευρωβουλευτών έχεις την εντύπωση ότι ακούς κάποια από τις ομιλίες που κατά καιρούς κάνει στη Βουλή ή σε διάφορες εκδηλώσεις που τον καλούν ως ομιλητή. Τίποτα το επιλήψιμο δεν βρίσκει στη δράση της τρόικας, τα πάντα τα βρίσκει εναρμονισμένα και με το κοινοτικό και με το εσωτερικό Δίκαιο. Ο Προβόπουλος υπήρξε ενθουσιώδης, χαρακτηρίζοντας «πολύ στενή και έντονη» τη συνεργασία του με την τρόικα και η κριτική του ήταν όχι στην τρόικα, αλλά στις «μεγάλες οικονομικές ανισορροπίες μετά την υιοθέτηση του ευρώ». Επανέλαβε, δηλαδή, κι αυτός όσα λέει στις εκθέσεις του, πράγματα γνωστά που επαναλαμβάνουν όλοι οι παράγοντες της Ευρωζώνης, πολιτικοί και τεχνοκράτες.
Στην ίδια γραμμή θα κινη- θούν οι ερωτώμενοι και στις άλλες χώρες-μέλη, διότι δεν είναι δυνατόν να αναιρέσουν τον εαυτό τους και την πολιτική που εφαρμόζουν, οπότε μπορούμε να καταλάβουμε ποια θα είναι και η κατεύθυνση της έκθεσης που θα συντάξουν οι Κάρας και Λιέμ, αν καταφέρουν να συντάξουν κοινή έκθεση, μιας και ο πρώτος είναι καραδεξιός ενώ ο δεύτερος σοσιαλδημοκράτης. Το πιθανότερο, δε, είναι να μη γίνει τίποτα πριν τις ευρωεκλογές, για να μη δοθούν ευκαιρίες στα αντιπολιτευόμενα κόμματα να πια- στούν από πλευρές της έκθεσης. Εξάλλου, είναι ανοιχτό και το παζάρι που γίνεται στο ε-σωτερικό της Ευρωζώνης και μεταξύ Ευρωζώνης και ΔΝΤ για το πώς θα διαμορφωθεί ο ελεγκτικός μηχανισμός στο μέλλον, αν θα παραμείνει το ΔΝΤ σ’ αυτόν ή αν θα δημιουργηθεί Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, αν θα θεσπιστεί θέση ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών κτλ. Οταν τελειώσει αυτό το παζάρι, μπορούν να διαμορφώσουν αναλόγως και την έκθεσή τους οι ευρωβουλευτές.
Κι έχεις τον ΣΥΡΙΖΑ να καλλιεργεί την ευρωλαγνεία, προσδίδοντας ουσιαστικό χαρακτήρα σ’ αυτό το προπαγανδιστικό πανηγύρι.
