Ο Τσίπρας συναντιέται και με τον Ολι Ρεν. Ουδεμία έκπληξη. Εχει συναντηθεί με τον Σόιμπλε, με τον Μπαρόζο, με τον Σουλτς, έχει πάει στην έδρα του ΔΝΤ, γιατί να μας προκαλέσει έκπληξη η συνάντηση με έναν δευτεροκλασάτο του ευρωσυστήματος, όπως ο Ρεν;
Εμείς δεν αναρωτιόμαστε ούτε για τη σκοπιμότητα της συνάντησης με τον Ρεν. Την εξήγησαν «επιτελικά στελέχη» (sic!) του ΣΥΡΙΖΑ, με δηλώσεις στο ανεπίσημο όργανο του κόμματος, την ΕφΣυν: «Οι κορυφαίοι ευρωπαίοι παράγοντες αποδέχονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η δυνάμει επόμενη κυβέρνηση και ο Αλέξης ο επόμενος πρωθυπουργός». Αηδιάζεις όταν το διαβάζεις. Διαφορετικά θα έβαζες τα γέλια. Ζήτησε μήπως ο Ρεν να δει τον Τσίπρα; Οχι, το αντίθετο έγινε. Ο Τσίπρας ζήτησε τη συνάντηση και επισκέφτηκε τις Βρυξέλλες. Οπως ακριβώς παλαιότερα οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί της χώρας μας επισκέπτονταν την αμερικάνικη πρεσβεία για να πάρουν το χρίσμα και τις ευλογίες του πρεσβευτή. Σε κάθε περίπτωση, μια αστερόεσσα προσκυνούν αυτοί που θέλουν να κυβερνήσουν την Ελλάδα.
Ο Τσίπρας, όμως, πέρασε και από το Στρασβούργο, όπου η έδρα του ευρωκοινοβούλιου. Οπως ενημέρωσε με non paper ο ΣΥΡΙΖΑ (ναι, έχουν καθιερώσει κι αυτοί τα non paper, για να δίνουν γραμμή στους δημοσιογράφους), ο Τσίπρας πήγε για να συναντηθεί με τους δυο ευρωβουλευτές που έχουν αναλάβει να κάνουν εισήγηση για τις τρόικες. «Αναμένεται να προτείνει στους δύο εισηγητές την παράταση της διάρκειας και τη διεύρυνση της εντολής της συγκεκριμένης Επιτροπής, ώστε, καλώντας κάθε εμπλεκόμενο, πολιτικό ή μη πολιτικό πρόσωπο, να μπορέσει να διερευνήσει ενδελεχώς τις συνθήκες υπό τις οποίες κυβερνήσεις αποφάσισαν την υπαγωγή των χωρών τους σε Μνημόνιο, αλλά και τα "έργα και ημέρες" της τρόικας στις χώρες αυτές. Τα αποτελέσματα του έργου της Επιτροπής μπο- ρούν να αξιολογηθούν και να αξιοποιηθούν από το επόμενο, νεοεκλεγμένο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».
Στο θέμα έχουμε αναφερθεί πρόσφατα, δυο φορές μάλιστα, για να δείξουμε την υποκρισία του «ελέγχου» που υποτίθεται ότι ασκεί το ευρωκοινοβούλιο. Ο ένας από τους ευρωβουλευτές είναι ο αυστριακός Οτμαρ Κάρας, κάθε άλλο παρά τυχαίος. Λυσσασμένος συντηρητικός, αντιπρόεδρος του ΕΛΚ, είναι απ’ αυτούς που θεωρούν τις τρόικες απαραίτητο ελεγκτικό εργαλείο για τους «τεμπέληδες» που δανείζουν οι χώρες της Ευρωζώνης. Ο δεύτερος είναι ο γάλλος σοσιαλδημοκράτης Λιέμ Χοάνγκ Γκοκ, που βρίσκεται μεν σε διαφορετικό μήκος κύματος από τον Κάρας, όχι όμως επί της ουσίας, αλλά ως προς τις διατυπώσεις.
Φυσικά, θα γελάσουν και τα τσιμέντα με την πρόταση Τσίπρα. Τι θα μείνει απ’ όλο αυτό το γελοίο σόου; Μια γερή δόση ευρωλαγνείας, που σερβίρεται στον ελληνικό λαό, για να συρθεί πίσω από μια λογική (τη λογική και του ΣΥΡΙΖΑ) που λέει πως η όποια αλλαγή πρέπει υποχρεωτικά να περάσει από το Στρασβούργο, το Λουξεμβούργο και τις Βρυξέλλες, όπου εδρεύουν τα λεγόμενα θεσμικά όργανα της ΕΕ.
