Για μια ακόμη φορά ο Βενιζέλος προδόθηκε από τον κυκλοθυμικό χαρακτήρα του. Μόλις κατατέθηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο των υποβρυχίων, κάθησε και έγραψε μια δεκασέλιδη απάντηση (το ύφος προδίδει ότι την έγραψε ο ίδιος), επιθετική κατά του ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται, που όμως δεν κρύβει την ανακούφισή του, διότι η πρόταση δεν υποδεικνύει ως ερευνώμενο μόνο τον ίδιο, αλλά και όσους διετέλεσαν την επίμαχη περίοδο υπουργοί Αμυνας (πέραν του ήδη καταδικασμένου Τσοχατζόπουλου, τους Παπαντωνίου, Σπηλιωτόπουλο, Μεϊμαράκη, Παναγιωτόπουλο και Αβραμόπουλο). Πλέοντας σε πελάγη ανακούφισης, ο Βενιζέλος επέδειξε και… μεγαλοθυμία, κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ όχι ως ντίλερ συμφερόντων, όπως έλεγε πριν από λίγες μέρες στη Βουλή. Οι διατυπώσεις πλέον είναι πιο προσεχτικές: «Τίθεται όμως πλέον- εξ αντικειμένου τουλάχιστον – ζήτημα εξυπηρέτησης -από τον κ. Τσίπρα και το επιτελείο του- συγκεκριμένων συμφερόντων που συνδέονται με τις αμυντικές προμήθειες και την ναυπηγική βιομηχανία» – «Ο ΣΥΡΙΖΑ εφάπτεται εξ αντικειμένου με αυτούς που θίχτηκαν λόγω της ακύρωσης των αρχικών συμβάσεων».
Αυτό το «εξ αντικειμένου» δεν αποτελεί εκδήλωση μεγαλοθυμίας του Βενιζέλου (η μεγαλοθυμία τού είναι άγνωστη ως συμπεριφορά). Κλείσιμο του ματιού προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι για ένα «ντιλ» στη συζήτηση που θα γίνει στη Βουλή: εάν δεν ονοματίζετε εμένα ως φορέα του σκανδάλου, αλλά συνολικά τις κυβερνήσεις Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, τότε και εγώ θα λέω ότι «εξ αντικειμένου» ταυτίζεστε με κάποια συμφέροντα και όχι ότι τα πρακτορεύετε. Θα κάνουμε μια σκληρή κοινοβουλευτική αντιπαράθεση, αλλά χωρίς υπαινιγμούς ηθικού χαρακτήρα για πρακτόρευση συμφερόντων, μίζες και τα παρόμοια.
Δεν ξέρουμε τι στάση θα κρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη μία και μοναδική συζήτηση που θα γίνει (η πρόταση θα απορριφθεί πανηγυρικά, αφού στην κυβερνητική πλειοψηφία θα προστεθεί σίγουρα η ΔΗΜΑΡ και κάποιοι από τους ανεξάρτητους). Οταν, όμως, ο Βενιζέλος εκφράζει τη χαρά του, γράφοντας ότι «φτάσαμε έτσι, μετά από δυστοκία 40 και πλέον ημερών, σε ένα κείμενο που φυσικά δεν τολμά να στραφεί προσωπικά κατά του Ευάγγελου Βενιζέλου, που θέτει αόριστα, θεωρητικά ερωτήματα και αφορά όλη την περίοδο μέχρι σήμερα», έχει δίκιο τουλάχιστον ως προς τη σύγκριση με τις προηγούμενες τοποθετήσεις του Τσίπρα στη Βουλή. Ο Τσίπρας έδειχνε αποκλειστικά τον Βενιζέλο, χαριεντιζόμενος μάλιστα με τον Αβραμόπουλο και αφήνοντας στο απυρόβλητο τον Μεϊμαράκη (γι’ αυτό ο τελευταίος δείχνει τέτοια αβροφροσύνη έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ως πρόεδρος της Βουλής), ενώ η πρόταση μιλά για μια ολόκληρη περίοδο και μια σειρά κυβερνήσεις. Ο μόνος που ονοματίζεται, βέβαια, είναι ο Βενιζέλος, αλλά και πάλι με μεγάλη προσοχή και χωρίς σκανδαλολογικούς «χρωματισμούς».
Ο Μπένι από την άλλη, ξέροντας ότι ο Σαμαράς αναγκαστικά θα τον στηρίξει, γράφει κουτοπόνηρα στην απάντησή του ότι «η μόνη αντίρρηση της ΝΔ, όπως διατυπώθηκε από τον τότε αρμόδιο τομεάρχη και γραμματέα της ΚΟ κ. Κ. Τασούλα, εντοπιζόταν στην προτίμησή της τα δύο νέα υποβρύχια που παραγγέλθηκαν- αντί του εκσυγχρονισμού δύο παλιών, όπως προέβλεπε η αρχική σύμβαση του 2002- να είναι του παλαιού τύπου 209 και όχι του νέου τύπου 214. Στα πρακτικά της κοινοβουλευτικής Επιτροπής καταγράφονται οι λόγοι για τους οποίους το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο ζήτησε ομόφωνα τον τύπο 214 και γιατί αυτό είναι όχι μόνο επιχειρησιακά και λειτουργικά αλλα και οικονομικά συμφέρον για το δημόσιο».
Αυτή ήταν η αντίρρηση της ΝΔ; Τότε πώς εξηγείται η παρακάτω δήλωση του Μιχελάκη, το 2010; «Ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος υπήρξε βασικός συνήγορος του κ. Τσοχατζόπουλου στην Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο των TOR-M1, δεν δικαιούται, πλέον, να σιωπά. Είναι, άλλωστε, ο ίδιος που –το 2010– αναθεώρησε την επαχθή σύμβαση Τσοχατζόπουλου για τα υποβρύχια, αποδεχόμενος ακόμη επαχθέστερους όρους. Για παράδειγμα: δέσμευσε το Δημόσιο να καταβάλλει τα οφειλόμενα ποσά σε τακτές ημερομηνίες, χωρίς, όμως, να δεσμεύ-σει την κατασκευάστρια εταιρία για αντίστοιχη πρόοδο των εργασιών. Και χωρίς να προβλέψει εγγυητικές καλής εκτέλεσης ή έγκαιρης παράδοσης».
Ο Μιχελάκης, βέβαια, εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ τότε, θα κάνει γαργάρα εκείνη τη δήλωση, οι βουλευτές της ΝΔ θα μουρμουρίσουν αλλά θα καταψηφίσουν την πρόταση μομφής, όμως ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει σημαία του και αυτή και άλλες ανάλογου περιεχομένου δηλώσεις κατά του Βενιζέλου και του νόμου του, τον οποίο η ΝΔ καταψήφισε (υπερψήφισαν μόνο ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ). Μένοντας σ’ αυτό το επίπεδο, προβλέπουμε ότι ο Βενιζέλος θα κάνει σημαία του την εμπλοκή της Κατσέλη, πρόθεση για την οποία μας προϊδεάζει: «Ενα ακόμη οξύμωρο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στρέφεται κατά του νόμου του 2010, αλλά συνεργάζεται στενά πχ με την κα. Λ. Κατσέλη που τον συνυπογράφει ως Υπουργός Ανάπτυξης, που ενέκρινε τη λύση ως μέλος του ΚΥΣΕΑ και της ΔΕΑΑ, που διαπραγματεύθηκε με τον κ. Σάφα εκκρεμότητες των εργαζομένων στα ναυπηγεία, που επισκέφθηκε το Άμπου Ντάμπι για μια πρώτη επαφή με τον κ. Σάφα ως επικεφαλής κυβερνητικού κλιμακίου χωρίς τη γνώση και τη συμμετοχή του ΥΠΕΘΑ». Είμαστε περίεργοι ν’ ακούσουμε πώς θ’ αντικρούσει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις βολές Βενιζέλου, που θα τις εξαπολύσει αναλυτικότερα στη Βουλή.
Σκάνδαλο, φυσικά, υπάρχει. Το ερώτημα είναι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ το θυμήθηκε τώρα και γιατί θυμήθηκε μόνον αυτό; Δε γνωρίζουμε τι πρυτάνευσε στην επιλογή, στόχος πάντως είναι η αποδόμηση του Βενιζέλου και η διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Θα το πετύχουν; Οχι με τέτοιες κινήσεις. Αυτό που θα γίνει θα είναι μια υψηλών τόνων κοινοβουλευτική συζήτηση, που θ’ απασχολήσει ένα απόγευμα τη Βουλή, χωρίς καν να εξάπτει το ενδιαφέρον από την πρόταση δυσπιστίας. Η πρόταση θα καταψηφιστεί και όλα θα γυρίσουν στην προηγούμενη κατάσταση, χωρίς κανείς να κερδίσει (άσε τι θα γράφουν οι φυλλάδες τους).
