Λακωνικό το δελτίο Τύπου του υπουργείου Ανάπτυξης, προκάλεσε την έκπληξη ακόμη και στους πιο «δικτυωμένους» πολιτικούς συντάκτες: «Ο πρώην υπουργός και Επίτροπος της Ελλάδας στην ΕΕ κ. Χρήστος Παπουτσής ορίστηκε εκπρόσωπος της χώρας μας στην Παγκόσμια Τράπεζα. Σημειώνεται ότι τους τελευταίους μήνες υπάρχει στενή συνεργασία της κυβέρνησης με την Παγκόσμια Τράπεζα στο πλαίσιο της προσπάθειας για βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος, διευκόλυνση του επιχειρείν και περαιτέρω αναβάθμιση της Ελλάδας στην παγκόσμια κατάταξη των χωρών με βάση τους δείκτες ανταγωνιστικότητας που καταρτίζει η Παγκόσμια Τράπεζα. Ο κ. Παπουτσής θα αναλάβει τα νέα του καθήκοντα στις 15 Σεπτεμβρίου».
«Πού τον θυμήθηκαν τον Παπουτσή;» αναρωτήθηκαν οι πλέον αδαείς περί το παρασκήνιο. «Οταν αποδεχτήκαμε τη Μπιρμπίλη ως πρέσβειρα της χώρας στον ΟΟΣΑ, γιατί γκρινιάζουμε για τον Παπουτσή;» έσπευσαν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους οι «ρεαλιστές». Τα πράγματα, όμως, είναι εξαιρετικά απλά και η εξήγησή τους πανεύκολη. Θα ήταν, δε, κοινοτοπία να πούμε ότι πρόκειται για θρίαμβο του παρασκήνιου.
Ο Μπένι ρυθμίζει τα εσωκομματικά του, κλείνοντας συμφωνία με ένα κομμάτι των Παπανδρεϊκών, αδειάζοντας μ’ αυτή τον Παναγιωτακόπουλο και την παρέα του που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ, διακηρύσσοντας ότι παίρνουν μαζί τους «την κληρονομιά του Ανδρέα». Ο Παπουτσής υπήρξε παιδί του Ανδρέα, που τον ανέδειξε και τον επέβαλε με προσωπικές του αποφάσεις. Υπήρξε άνθρωπος του Γιωργάκη και δούλεψε για την οικογένεια, μολονότι οι «κηπουροί» τον απομάκρυναν από το στενό κύκλο του Γιωργάκη. Ο Παπουτσής είναι συγγενής (μπατζανάκης) του Καρχιμάκη, που ως παλιός γραμματέας έχει διατηρήσει κάποια ερείσματα στον κομματικό μηχανισμό, ιδιαίτερα στην ανατολική και την κεντρική Κρήτη, όπου το ΠΑΣΟΚ «πονάει». Ο Παπουτσής, καταμαυρισμένος από τους ψηφοφόρους της Α’ Αθηνών, ήθελε ένα διεθνές πόστο (είναι και τα λεφτά «καλά») και ο Μπένι του το έδωσε. Τυχαία, νομίζετε, εμφανίστηκε ο Καρχιμάκης σε ρόλο τελετάρχη στο πλευρό του Μπένι που επισκέφτηκε την Κρήτη;
Αν κάποιοι θλίβονται, διότι «με τέτοια ανακύκλωση φθαρμένων υλικών δε γίνεται πολιτικός εκσυγχρονισμός», μας συγχωρείτε, αλλά αυτοί ή αφελείς είναι ή κωλοπετσωμένοι άνθρωποι του συστήματος.
