Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεκαπέντε παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις ισραηλινές φυλακές συνεχίζουν την απεργία πείνας που ξεκίνησαν πριν δυο μήνες. Κάποιοι από αυτούς διεκδικούν το δικαίωμά τους να δέχονται επισκέψεις από τους συγγενείς τους, ενώ άλλοι την οριστική απελευθέρωσή τους, καθώς είναι φυλακισμένοι υπό το καθεστώς της διοικητικής κράτησης.
Ανάμεσα στους απεργούς πείνας υπάρχουν κρατούμενοι οι οποίοι είχαν απελευθερωθεί βάσει της συμφωνίας ανταλλαγής αιχμαλώτων με τον ισραηλινό λοχία Σαλίτ, μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, για να συλληφθούν ξανά μετά από λίγο, προκειμένου να εκτίσουν το υπόλοιπο της ποινής στο οποίο είχαν αρχικά καταδικαστεί.
Πέντε από τους απεργούς πείνας είναι ιορδανικής καταγωγής και το βασικό τους αίτημα είναι να μπορούν να δέχονται επισκεπτήριο από την οικογένειά τους. Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει υπογράψει συμφωνία με την Ιορδανία, που επιτρέπει στους Ιορδανούς πολίτες να επισκέπτονται το Ισραήλ, το Ισραήλ αθετεί τη συμφωνία και δεν επιτρέπει σε συγγενείς των κρατουμένων να τους επισκέπτονται. Ενας από τους ιορδανικής καταγωγής κρατούμενους, ο Αμπντουλάχ Αλ Μπαργούθι, έχει να δει την οικογένειά του 14 χρόνια. Ο Αλ Μπαργούθι ήταν ηγετικό στέλεχος της ένοπλης πτέρυγας της Χαμάς Ταξιαρχίες Ιζεντίν Αλ Κασάμ και οι σιωνιστές τον κρατούν για χρόνια σε συνθήκες απομόνωσης.
Προκειμένου να σπάσουν την απεργία πείνας των παλαιστινίων κρατουμένων, οι σιωνιστές τους αφαίρεσαν το δικαίωμα να δέχονται επισκέψεις από συγγενείς τους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις αρνούνται να τους παρέχουν ιατρική φροντίδα αν δεν σταματήσουν την απεργία πείνας. Παράλληλα, «σπάνε» τις ομάδες των απεργών, μεταφέροντάς τους σε διάφορες φυλακές μέσα στο Ισραήλ. Με αυτό τον τρόπο τους απομονώνουν, επιδιώκοντας να ρίξουν το ηθικό τους.
Παρολαυτά, ο αγώνας των παλαιστίνιων κρατούμενων σημειώνει νέες νίκες. Πριν από λίγες μέρες, οχτώ κρατούμενοι σταμάτησαν την απεργία πείνας, αφού ανάγκασαν τις ισραηλινές αρχές να ικανοποιήσουν το αίτημά τους και να τους μεταφέρουν σε φυλακές κοντά στον τόπο διαμονής των συγγενών τους, για να μπορούν να έχουν επισκεπτήριο.
Το Ισραήλ αρνείται να αναγνωρίσει στην πλειοψηφία των παλαιστινίων φυλακισμένων τον χαρακτήρα του πολιτικού κρατούμενου ή του αιχμάλωτου πολέμου, παρά το γεγονός ότι στη συντριπτική πλειοψηφία τους έχουν συλληφθεί και φυλακιστεί για συμμετοχή σε κάποια οργάνωση της Παλαιστινιακής Αντίστασης ή κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με το σιωνιστικό στρατό. Αν το Ισραήλ τους αναγνώριζε ως πολιτικούς κρατούμενους, θα ήταν υποχρεωμένο, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να τους παρέχει όλα αυτά για τα οποία αγωνίζονται αυτή τη στιγμή. Οι απεργίες πείνας των παλαιστίνιων κρατούμενων έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσα στο 2013, προκαλώντας πονοκέφαλο στους σιωνιστές.
