♦ Ανώμαλη προσγείωση
Η άντληση πετρελαίου από το Ιόνιο και τη Νότια Κρήτη είναι «ένας μακρινός στόχος», που τοποθετείται περίπου στο 2025. Τα ακριβή κοιτάσματα δεν είναι γνωστά, όμως η αρχική εκτίμηση είναι πως σε Κατάκολο, Πατραϊκό και Ιωάννινα υπάρχουν κοιτάσματα γύρω στα 147 εκατ. βαρέλια, δηλαδή όσο οι εισαγωγές μιας χρονιάς (150 εκατ. βαρέλια αργό, που κοστίζουν 17 δισ.). «Οσο πετρέλαιο μας έδωσε ο Πρίνος σε 30 χρόνια εμείς το “καίμε” σε έναν χρόνο».
Ανώμαλη προσγείωση για πολλούς από την Σοφία Σταματάκη, καθηγήτρια του ΕΜΠ, επικεφαλής στις σεισμικές έρευνες σε Ιόνιο και Νότια Κρήτη. Δε φταίνε, βέβαια, αυτοί που προσγειώνονται ανώμαλα. Ας όψεται η προπαγάνδα του Παπακωνσταντίνου και των υπόλοιπων, που εμφάνισαν την Ελλάδα σαν… Ιράκ και μάλιστα χωρίς καν να έχουν γίνει οι σεισμικές έρευνες, που αποτελούν το πρώτο βήμα (εντελώς ατελές, μάλιστα, όπως τονίζει η Σ. Σταματάκη, στη συνέντευξή της στα «Νέα»).
♦ Δούλεμα (1)
«Τόσο η ευρωζώνη όσο και η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζονται ούτε επαναθεμελιώνονται, αλλά μόνο ανατρέπονται». Αυτά σημειώνει, μεταξύ πολλών άλλων, στο κείμενο-ποταμός που κατέθεσε στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ η μειοψηφία (Αριστερή Πλατφόρμα, με Λαφαζάνη, Νταβανέλο, Θεωνά και σία). Και τι κάνουν αυτοί στον ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που πρεσβεύει ακριβώς τα αντίθετα;
Το ερώτημα θα είχε νόημα σε επαναστάτες που κάνουν λάθος, όχι σε ξεσκολισμένους οπορτουνιστές που δουλεύουν την κοινωνία.
♦ Δούλεμα (2)
Κάποια στελέχη απ’ αυτή τη μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν να κάνουν και «αυτοκριτική» για τη στάση τους έναντι της απεργίας των καθηγητών. Εγραψαν, λοιπόν, ότι «ως ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορέσαμε να κάνουμε όσα έπρεπε και όσα μπορούσαμε σε αυτή τη σημαντική μάχη. Υποτιμήσαμε τη μάχη και την εμβέλειά της, δεν οργανώσαμε την υποστήριξή της και δεν είχαμε εναλλακτικό σχέδιο μπροστά σε έναν αγώνα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά». Μετά, όμως, την κάλπικη αυτοκριτική ακολουθεί η ύβρις: «Η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την απαγόρευση της επιστράτευσης και η κατεύθυνση που δόθηκε από τον πρόεδρο για τις επόμενες απεργιακές μάχες αποδεικνύουν ότι το κόμμα έχει αντανακλαστικά που του επιτρέπουν να αποτιμά και να διορθώνει λάθη»! Πραγματικά, δεν ξέρουμε ποιοι είναι περισσότερο υποκριτές. Η ηγετική ομάδα που κατέθεσε κατόπιν εορτής μια άνευ ουσίας και άνευ πρακτικής σημασίας πρόταση νόμου ή οι του «αριστερού ρεύματος» που υπέγραψαν αυτό το «κείμενο προβληματισμού»;
♦ Τώρα χάλασε;
Η Επιτροπή της Βουλής που ασχολείται με τη λίστα Λαγκάρντ ασκεί προανακριτικά καθήκοντα. Αυτό σημαίνει ότι έχει τη δυνατότητα να ασκεί και παρεμπίπτουσες διώξεις. Για ψευδορκία και ψευδομαρτυρία, για παράδειγμα. Αν στη θέση του Διώτη ήταν ένας απλός λαϊκός άνθρωπος, δε θα του είχαν ήδη απαγγείλει κατηγορία; Ο άνθρωπος αυτός ξεκίνησε από το «δεν έχω καμιά σχέση με το στικάκι» και έφτασε ήδη στα τρία αντίγραφα! Πολιτικά, βέβαια, έχει αποδομηθεί πλήρως και οι φιλοδοξίες του για πολιτική καριέρα μάλλον κάηκαν οριστικά (λέμε μάλλον, γιατί στην αστική πολιτική ποτέ δεν ξέρεις), όμως κατηγορούμενος δεν έχει καταστεί, ενώ θα έπρεπε.
Και κάτι σημαντικότερο. Τώρα χάλασε ο Διώτης; Οταν βασάνιζε τον Σάββα Ξηρό στην Εντατική του «Ευαγγελισμού» ήταν ο «εθνικός εισαγγελέας»; Το θυμίζουμε, γιατί είναι πολλοί αυτοί που πιπίλισαν τη συγκεκριμένη καραμέλα. Ξεχωρίζουμε τον τότε πρόεδρο του ΣΥΝ Ν. Κωνσταντόπουλο, που στις καταγγελίες για καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων, απαντούσε: Ν’ αφήσουμε την ελληνική Δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της.
♦ Ο θάνατος ως κερδοφόρα επιχείρηση
Ορισμένοι από τους κολοσσούς της ένδυσης, μεταξύ των οποίων η Marks&Spencer, η Zara, η H&M, η Benetton, υπέγραψαν συμφωνία για τη βελτίωση των συνθηκών ασφάλειας στα εργοστάσια του Μπανγκλαντές! Μετατρέπουν έτσι σε διαφημιστική καμπάνια το αίμα των χιλιάδων εργατριών και εργατών που θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια του πολυόροφου εργοστάσιου «Ράνα Πλάζα», ενός από τα πολλά που ράβουν τα ρούχα τους στην ασιατική χώρα.
Η συμφωνία που υπέγραψαν οι εταιρίες προβλέπει την εισαγωγή του θεσμού του «ανεξάρτητου επιθεωρητή επιχειρήσεων και συνδικάτων», ο οποίος θα έχει ως καθήκον να εφαρμόζει «αξιόπιστα και αποτελεσματικά» μέτρα ασφάλειας. Τι θα γίνει στην πράξη το γνωρίζουμε. Οταν σε χώρες σαν την Ελλάδα η Επιθεώρηση Εργασίας είναι ένας καθαρά διακοσμητικός θεσμός, όπως επίσης οι Επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας, στις οποίες συμμετέχει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει στο Μπανγκλαντές και τις άλλες ασιατικές χώρες, όπου τα κέρδη των πολυεθνικών βγαίνουν κυριολεκτικά με το αίμα των εργατών.
«Δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Πρέπει να δώσουν μια σαφή απάντηση στους πελάτες τους. Η τραγωδία ήταν πρώτο θέμα στις δυτικές τηλεοράσεις για μέρες», εξηγούσε στα αμερικάνικα ΜΜΕ ο Στιβ Χοκ, καθηγητής μάρκετινγκ στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια. Ετσι και έγινε. Οι εταιρίες, που εδώ και δυο χρόνια διαπραγματεύονταν με δυο διεθνή αστογραφειοκρατικά συνδικάτα τη συγκεκριμένη συμφωνία, κωλυσιεργώντας συνεχώς, έδωσαν στα στελέχη τους εντολή να επιταχύνουν και να ολοκληρώσουν τις διαπραγματεύσεις, έτσι ώστε και το αίμα των εργατών να βγάλουν από πάνω τους (η ευθύνη θα πάει στους τοπικούς εργολάβους τους) και τα ρούχα που πουλάνε στη Δύση να τα συνοδεύσουν με μια ανθρωποκεντρική διαφημιστική καμπάνια.
ΥΓ: Το ίδιο, επί της ουσίας, διαφημιστικό τρικ εφάρμοσε ο Σάλλας του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, όταν ανακοίνωσε ότι η γενική συνέλευση των μετόχων του ομίλου «εξουσιοδοτεί αλλά και εντέλλεται το ΔΣ της τράπεζας να μη χρηματοδοτεί καμία επιχείρηση ή οικονομική μονάδα που δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της ως προς την προστασία των εργαζομένων της από την ανασφάλιστη ή αδήλωτη εργασία». Στόχος του Σάλλα η προσέλκυση μικροκαταθετών, με ένα ακόμη διαφημιστικό τρικ στη φαρέτρα του ομίλου που διευθύνει.
♦ Απορία αφελών
«Ο Τσοχατζόπουλος δεν θα μπορούσε να δρα μόνος του, χωρίς να γνωρίζουν, να ανέχονται, ακόμη και να συμμετέχουν και άλλα μέλη των κυβερνήσεων ή/και κομματικοί – κυβερνητικοί παράγοντες». Αυτό αναφέρει ένα non paper της ομάδας προπαγάνδας (Γραφείο Τύπου το λένε) του ΣΥΡΙΖΑ. Προσυπογράφουμε κάθε λέξη. Εχουμε, όμως, και μια μικρή απορία. Ο Αντώνης Κοτσακάς, σημερινό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και επί πολλά χρόνια στενότατος συνεργάτης και εξ απορρήτων του Τσοχατζόπουλου, σε ποια κατηγορία υπάγεται; Σ’ αυτούς που γνώριζαν, σ’ αυ- τούς που ανέχονταν ή σ’ αυτούς που συμμετείχαν;
♦ Λέμε και καμιά μακακία…
Πλησιάζει η 31η Μάη, μέρα που μπορεί ν’ αποδειχτεί ορόσημο για την πορεία του τόπου. Επειδή βλέπουμε την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά σας, σπεύδουμε να σας θυμίσουμε την πρόταση που έκανε στις 22 Απρίλη ο γίγαντας Νότης Μαριάς: «Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να πούμε όλοι μαζί ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ και σε ένδειξη διαμαρτυρίας ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ από τη Βουλή στις 31 Μαΐου με αφορμή την επέτειο των πλατειών αλλά και της μεγάλης συγκέντρωσης που έγινε στα Προπύλαια τον Μάιο του 2011 και να ενωθούμε με τον ελληνικό λαό, προκειμένου ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ το άρθρο 120 του Συντάγματος». Βέβαια, ο γίγαντας Νότης αντιμετώπισε έκτοκτε την πρότασή του με το γνωστό τρόπο (λέμε και καμιά μακακία για να περνάει η ώρα), εμείς όμως το κρατήσαμε υπό σημείωση.
♦ Δίπορτο
Βλέπει τον Ζώη, τον Μανώλη και τ’ άλλα παιδιά να πασχίζουν να στήσουν κόμμα και να μη πιάνουν ούτε στις δημοσκοπήσεις το 3%. Βλέπει τον Μαρκόπουλο να ψηφίζει τους μνημονιακούς νόμους, αλλά ακόμη να περιμένει στον προθάλαμο της Συγγρού, καθώς ο Σαμαράς τον καψονάρει άγρια. Οπότε ο Τέρενς είπε να το παίξει δίπορτο. Παραίτηση από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, όχι όμως ανεξαρτοποίηση. Θα δει πώς θα διαμορφωθεί το σκηνικό με τους άλλους και ανάλογα θα πορευτεί.
♦ Μ(π)ίζ(ν)ες
Βουλευτές τα παίρνουν από εταιρίες για να προωθήσουν νομοσχέδια που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Ησυχάστε, δεν αφορά την Ελλάδα. Εδώ οι βουλευτές είναι αδάμαντες ηθικής. Κάποιοι ελάχιστοι πολιτικοί που χρηματίστηκαν (για την ακρίβεια ένας), προφυλακίστηκαν και ήδη δικάζονται έχοντας τη μακρά φυλάκιση σίγουρη. Στην Ιταλία συμβαίνει ο διαρκής χρηματισμός, όπως αποκαλύφθηκε και συζητιέται τις τελευταίες μέρες. «Κάθε μήνα μερικές πολυεθνικές, τα αποκαλούμενα λόμπι, περιφέρονται σε αμφότερα τα σώματα του κοινοβουλίου για να συναντήσουν εμάς τους βοηθούς και να τα δώσουμε στον βουλευτή ή τον γερουσιαστή που υπηρετούμε», κατήγγειλε ανώνυμα σε τηλεοπτική εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης στέλεχος του γραφείου ενός γερουσιαστή.
Το παράξενο (παράξενο σε σχέση με ό,τι συνήθως συμβαίνει στα καθ’ ημάς) είναι πως κανένας δεν έπεσε από τα σύννεφα. Αντίθετα, στελέχη των κομμάτων έσπευσαν να κάνουν προτάσεις για το πώς θα υπάρξει… διαφάνεια. «Είναι ανάγκη να καταθέσουμε αμέσως έναν νόμο που να ρυθμίζει τις σχέσεις ανάμεσα στους βουλευτές και τα λόμπι», δήλωσε στέλεχος του κόμματος του Μπερλουσκόνι. «Πρέπει να δημιουργηθεί ένα μητρώο των ανθρώπων των λόμπι, αντίστοιχο μ’ αυτό που υπάρχει στις ΗΠΑ και στο Ευρωκοινοβούλιο», δήλωσε στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Πολιτισμένα πράγματα. Να φτιάξουμε έναν θεσμικό φερετζέ, πίσω από τον οποίο θα κρύβουμε τις μπίζνες μας και τις μίζες μας. Γιατί αυτό είναι η αστική πολιτική. Μια μπίζνα. Ο βουλευτής πρέπει να αμείβεται για τις «σπέσιαλ» υπηρεσίες του. Τα υπόλοιπα, τα περί «εκπροσώπων του έθνους», είναι για κατανάλωση από το λαουτζίκο που εξακολουθεί να ψηφίζει, νομίζοντας ότι έτσι καθορίζει την πορεία των πραγμάτων.
