Η ανακοίνωση που εξέδωσε το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ανήμερα 25 Μάρτη, όταν είχε γίνει γνωστή η τελική συμφωνία στο Eurogroup για την περίπτωση της Κύπρου, αποκάλυπτε πανικό. Είχε καταρρεύσει η συριζική προπαγάνδα των προηγούμενων ημερών, είχε αποδειχτεί ότι η Ευρωζώνη είναι ένα σφαγείο κι αυτοί έψαχναν ενόχους στον Αναστασιάδη και στον Σαμαρά που «αρνήθηκε να δώσει στη Κύπρο, 2 μόνο δισ. από τα 50 της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, όταν το ελληνικό PSI κόστισε 4,5 δις στις κυπριακές τράπεζες». Λες και έχει την παραμικρή δυνατότητα ο Σαμαράς να διαχειριστεί τα δάνεια της τρόικας ή λες και αν έδινε 2 δισ. ο Σόιμπλε και οι άλλοι ιμπεριαλιστές υπουργοί θα έκλειναν τα μάτια και θα έκαναν πίσω.
Μια σειρά μύθοι κατέρρευσαν μέσα σε μια βδομάδα, αλλά οι πολιτικοί απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ καταβάλλουν προσπάθειες να τους αναστηλώσουν, γιατί σ’ αυτούς τους μύθους στηρίζουν την πολιτική τους επιβίωση.
Κατέρρευσε ο μύθος των διαπραγματευτικών δυνατοτήτων μιας εξαρτημένης χώρας μέσα στην ΕΕ. Κούνησαν τον κώλο τους οι κύπριοι πολιτικοί, έφτασαν μέχρι την αυλή του Πούτιν, αλλά επέστρεψαν άπρακτοι, όπως είχε επιστρέψει και ο Χριστόφιας πριν από μερικούς μήνες, όταν έριχνε τα μούτρα του και επισκεπτόταν αυτός τον ρώσο πρέσβη στη Λευκωσία, ως ταπεινός ικέτης για ένα δάνειο 5 δισ. ευρώ. Τα ιμπεριαλιστικά διαβούλια γίνονται αλλού, εκεί μοιράζεται η λεία και οι εξαρτημένες χώρες ούτε παρίστανται ούτε ερωτώνται.
Κατέρρευσε ο μύθος της συμμαχίας του Νότου. Ακούσατε τίποτα από τον Ολάντ ή τον Μοσκοβισί αυτές τις μέρες; Ακούσατε τίποτα από τον Ραχόι ή τον Δε Γκίντος; Από τους Πορτογάλους ή τους Ιρλανδούς; Ο Τσίπρας, όμως, είχε την απάντηση και γι’ αυτό: «Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους οι μισοί είναι γκάνγκστερς, οι άλλοι μισοί, δηλαδή οι εκπρόσωποι των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, είναι φοβισμένοι και παραδομένοι». Με ποιους, όμως, θα κάνεις συμμαχία ενάντια στον «Βορρά», αγόρι μου; Αυτοί είναι. ‘Η μας «ψήνεις» από τώρα πως αναγκαστικά θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι ν’ αλλάξουν οι κυβερνήσεις σε όλες τις χώρες του Νότου και να εκλεγούν μάγκες και καραμπουζουκλήδες σαν του λόγου σου;
Κατέρρευσε, όμως, και ο μύθος των δήθεν αριστερών δυνάμεων που θα συνεργαστούν και θα δώσουν άλλο χαρακτήρα στην Ευρωζώνη. Ο γάλλος Μελανσόν κάτι ψέλλισε ενάντια στη συμπεριφορά του Μοσκοβισί («δεν σκέπτεται πια στα γαλλικά, αλλά στη γλώσσα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος»), όμως οι… σύντροφοι του Die Linke εμφανίστηκαν σύμμαχοι της Μέρκελ και τον Σόιμπλε, απαιτώντας στην ουσία το «τελείωμα» της κυπριακής οικονομίας του «ξεπλύματος βρόμικου χρήματος» (ακόμα πιο οξεία ήταν η στάση των σοσιαλδημοκρατών του SPD).
Δεν πρόκειται για γκάνγκστερ από τη μια και δειλούς από την άλλη. Αν χρησιμοποιούσαμε ηθικούς προσδιορισμούς, θα λέγαμε ότι γκάνγκστερ είναι όλοι τους, αφού εκπροσωπούν αστικές τάξεις αρπακτικές, αγριανθρωπικές, βάρβαρες. Μόνο που άλλοι είναι «κάπο» και άλλοι απλοί «καλντεριμιτζήδες». Κι όπως καταλαβαίνετε, ποτέ δεν μπορεί να είναι ισότιμος ένας μαφιόζος αρχηγός μ’ έναν γκάνγκστερ που απλά μαζεύει τις εισπράξεις.
Ο Λένιν μας είχε προειδοποιήσει, πριν από έναν αιώνα: στον καπιταλισμό δεν υπάρχει άλλος τρόπος μοιρασιάς, εκτός από τη δύναμη του χρηματιστικού κεφαλαίου. Δεν είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, αλλά ζήτημα δύναμης του κεφαλαίου που εκπροσωπείς.
Π.Γ.
