Νέα σαρωτική επίθεση ετοιμάζεται σε όλη την έκταση της εκπαίδευσης, στο πλαίσιο του νέου πακέτου των άγριων μέτρων, που θα μετατρέψουν ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία σε κοινωνία δούλων.
Τις αγριανθρωπικές διαθέσεις της μνημονιακής συγκυβέρνησης απεκάλυψε ο υπουργός Παιδείας Αρβανιτόπουλος, μιλώντας στον REAL FM (15/10).
Στο όνομα, λοιπόν, του «εξορθολογισμού δαπανών» και της «εξοικονόμησης πόρων», ώστε να γίνουμε πιο «ανταγωνιστικοί», προετοιμάζεται με εντατικούς ρυθμούς νέο τσουνάμι συγχώνευσης-κατάργησης σχολικών μονάδων, «της τάξης του 10%», όπως είπε ο υπουργός, που θα συμπληρώσει τη λίστα με τα καταργηθέντα 1.100 σχολεία της προκατόχου του φράου Αννας. Ηδη, ο υφυπουργός Παιδείας Θ. Παπαθεοδώρου ζήτησε τις σχετικές προτάσεις των διευθυντών εκπαίδευσης, τις οποίες πρέπει να καταθέσουν μέχρι τις 19 του Οκτώβρη.
Γυρίζουμε στην εποχή του ’60, όπου οι μαθητές στοιβάζονταν στις σχολικές αίθουσες των αστικών κέντρων και τα παιδιά των αγροτικών περιοχών πήγαιναν στο σχολείο με λιοπύρι και τσουχτερό κρύο καβάλα στις καρότσες των φορτηγών, αφού ο προηγούμενος γύρος έκλεισε τα σχολειά στο χωριό τους και το πρόβλημα της μεταφοράς των μαθητών δεν έχει λυθεί τελεσίδικα («εξευρέθη λύση για φέτος», είπε ο Αρβανιτόπουλος).
Τις σαρωτικές συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων συνοδεύει η «ορθολογική τοποθέτηση εκπαιδευτικών», η οποία, σύμφωνα με τον υπουργό θα περατωθεί μέσα σ’ ένα δίμηνο. Οσοι, δηλαδή εκπαιδευτικοί θεωρηθεί ότι περισσεύουν, θα διασκορπιστούν στην επικράτεια, για να ζήσουν εκεί μακριά από τις οικογένειές τους, τρωγοπίνοντας πλουσιοπάροχα τον πενιχρό μισθό τους.
Από το άγριο πετσόκομμα μονάδων της εκπαίδευσης δεν θα ξεφύγουν τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Το σχέδιο «Αθηνά» έχει μπει σε εφαρμογή, ώστε το επόμενο μηχανογραφικό να είναι τελείως διαφορετικό από το προηγούμενο, όπως δήλωσε ο υπουργός Παιδείας (θυμίζουμε ότι σύμφωνα με κατευθυνόμενο δημοσίευμα των «Νέων» στις 17 του Σεπτέμβρη, 140 από τα σχεδόν 500 τμήματα των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ θα πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων).
«Πάμε σε νέα μείωση των επιχορηγήσεων», δήλωσε ο υπουργός Παιδείας, που θεωρεί ενιαίο σύνολο τη νέα μείωση των ήδη πετσοκομμένων δαπανών, τις συγχωνεύσεις, αλλά και την εκλογή Συμβουλίων διοίκησης, τα οποία θα αναλάβουν υπό το νέο πνεύμα του «επιχειρηματικού πανεπιστήμιου» να διαχειριστούν τα οικονομικά των Ιδρυμάτων χωρίς αντιστάσεις, τις οποίες προβάλλουν τώρα πολλές πανεπιστημιακές διοικήσεις βάζοντας «λουκέτα» διαμαρτυρίας, πιεζόμενες από την οικονομική ασφυξία.
Πετώντας στο καλάθι των αχρήστων κάθε έννοια δημοκρατικής τάξης, για την οποία κοκορεύεται, ο Αρβανιτόπουλος δήλωσε με θράσος ότι με την ηλεκτρονική ψήφο πιστεύει ότι μέχρι τον Δεκέμβριο θα έχει ολοκληρωθεί η εφαρμογή του νόμου, προκειμένου να προχωρήσει ο «εξορθολογισμός του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας» (σ.σ. Ιδού γιατί ήταν σημαντική αυτή η τροποποίηση του νόμου Διαμαντοπούλου, ώστε σε κάθε περίπτωση να εξασφαλιστεί η εκλογή Συμβουλίων και η υποταγή των Πανεπιστημίων στη μνημονιακή πρέσα).
Και απεκάλυψε ότι «μέχρι το τέλος του έτους θα έχουμε οδικό χάρτη όσον αφορά την τήρηση και την τέλεση των προϋπολογισμών, ορισμένες αρχές με τις οποίες θα εξασφαλίσουμε τη χρηστή διαχείριση και την εξοικονόμηση πόρων, διότι θα πάμε σε μείωση των επιχορηγήσεων».
Η επίθεση στην εκπαίδευση δεν θα αφήσει απέξω τα σχολικά βιβλία και τα πανεπιστημιακά συγγράμματα.
Τα σχολικά βιβλία θα δανείζονται στους μαθητές, οι οποίοι θα τα επιστρέφουν με το τέλος της σχολικής χρονιάς για να διανεμηθούν στην επόμενη φουρνιά μαθητών (αναφέρθηκε το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου η επαναλαμβανόμενη χρήση διαρκεί μια τριετία). Ο Αρβανιτόπουλος, μάλιστα, είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι και αυτό το μέτρο «θα περάσει διότι θα το χρεώνεται η κάθε οικογένεια». Ποινή, λοιπόν, χρηματική επιβάλλει το υπουργείο Παιδείας, στις οικογένειες, που τα παιδιά τους δεν θα επιστρέψουν τα βιβλία. Και επειδή στα σχολικά βιβλία, οι μαθητές επάνω σημειώνουν ή λύνουν και ασκήσεις, ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι «θα υπάρχει μια μεμβράνη σε κάθε σελίδα των βιβλίων, ώστε να μη μουντζουρώνεται, και στο τέλος της χρονιάς, με ευταξία, να παραδίδονται στους επόμενους». Με τούτο το μέτρο προοιωνίζεται η κατάργηση και της δωρεάν διανομής των σχολικών βιβλίων, αφού πολλοί μαθητές θα εξαναγκαστούν είτε να υποστούν χρηματική ποινή ή να αγοράσουν εξαρχής τα βιβλία.
«Εξορθολογισμός, όμως, προαναγγέλθηκε και για τα πανεπιστημιακά συγγράμματα, τα οποία «θα υπάρχουν», αλλά θα «είναι στο κόστος που πρέπει». Τι εννοεί ο ποιητής; Οτι ο αριθμός των «αναγκαίων» για τη φοίτηση συγγραμμάτων θα μειωθεί περαιτέρω και ότι οι φοιτητές θα εξαναγκαστούν να καλύψουν τη «διαφορά» εξ ιδίων πόρων, αφού οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες είναι αδύνατον να καλύψουν τη ζήτηση.
Γιούλα Γκεσούλη
