Δύο χιλιάδες δώδεκα. Μεγάλη κατηφόρα…
Χρέος μας η ανατροπή. Φωτιά-τσεκούρι, τώρα!
Είναι ακόμα Μάης, ο μήνας των γαϊδουριών…
Η μεταγραφική περίοδος συνεχίζεται. Αν και μπαίνουμε στα χωράφια του κ. Πάπια, δεν γίνεται να παραβλέψουμε το μεταγραφικό παζάρι που βρίσκεται σε εξέλιξη εν όψει της έναρξης της νέας αγωνιστικής περιόδου που προσδιορίζεται για τις 17 Ιουνίου. Η Νέα Δημοκρατία ανακοίνωσε και επίσημα την απόκτηση των δεξιών (ακροδεξιών για την ακρίβεια) εξτρέμ Θανάση Πλεύρη και Γιώργου Ανατολάκη, παράλληλα με τη μεγάλη μεταγραφική επιτυχία να εγγράψει στη δύναμή της και τη γνωστή κυνηγό Ντόρα Μπακογιάννη – Μητσοτάκη – Κούβελου. Η οποία προ διμήνου διαρρήγνυε τα πανάκριβα και αεράτα ιμάτιά της και έκλινε σε όλες τις πτώσεις και σε όλα τα κανάλια ότι θα αποχωρήσει από την πολιτική αν το (από)κόμμα της δεν καταφέρει να μπει στη βουλή (υπάρχουν τα σχετικά διασκεδαστικά βιντεάκια στο διαδίκτυο). Ωστόσο βρέθηκε πάλι στη Συγγρού, αφού μερικά πράγματα δεν κόβονται…
«Αν τουλάχιστον μέσα στους ανθρώπους αυτούς ένας επέθαινε από αηδία / σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία» (Κώστας Καρυωτάκης – «Πρέβεζα»).
Από τις δηλώσεις χαράς και περηφάνιας που –όπως είθισται– έκαναν όλοι οι παραπάνω, κρατήσαμε μέρος της δήλωσης Ανατολάκη για να εξάρουμε (και να επτάρουμε) τα άπταιστα ελληνικά του που προάγουν την ελληνομάθεια, για την οποία άλλωστε σκίζουν τα ρούχα, τα καλσόν και όλα τα ιμάτιά τους οι έλληνες πατριώτες: «…θεωρώ υποχρέωση και ύψιστο καθήκον μου να διαφυλάξω και να στρατευθώ στην προσπάθεια για τη ρεαλιστική επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου», είπε ο ευφραδής πρώην βουλευτής του πρώην (όπως πάνε τα πράγματα) ΛαΟΣ.
Μερικοί ενημερωμένοι περί τις αηδίες θα ρωτήσετε τώρα «δηλαδή το “έγκριτο Βήμα” είναι καλύτερο; Μας έβγαλε τα μάτια εκείνο το «ο ΣΔΟΕ» με μεγάλα γράμματα στη διαδικτυακή έκδοσή του! Ναι, ο ΣΔΟΕ, ο ΕΛΤΑ και το ΟΤΕ… Δε γαλέγω…
«Κι οι προφήτες που θα προσκυνά, νάνοι κι αρλεκίνοι / και σοφοί του και κριτάδες, του άδειου λόγου οι τροπαιούχοι / και διαφεντευτάδες κυβερνήτες του οι ευνούχοι» (Κωστής Παλαμάς – «Λόγος η΄ προφητικός»).
Υπάρχουν και άλλες αξιομνημόνευτες δηλώσεις, όπως αυτές του Αντώνη Σαμαρά που –αναφερόμενος στον ΣυΡιζΑ– έκανε λόγο για «συνασπισμό από συνιστώσες της γκρίνιας» που κυμαίνονται «από την ανάσταση του σφυροδρέπανου και φτάνουν μέχρι την αναρχία». Αυτές όμως θα τις αφήσουμε στην κρίση άλλων στηλών, βαρέων και ανθυγιεινών ενασχολήσεων…
«Επαρση, αλαζονεία και εγωισμός είναι τα βασικά συστατικά του πατριωτισμού. Επιτρέψτε μου να το εξηγήσω. Ο πατριωτισμός υποθέτει ότι ο πλανήτης μας είναι χωρισμένος σε μικρά κομμάτια, το καθένα από τα οποία περιβάλλεται από μια σιδερένια πόρτα. Οσοι είχαν την τύχη να γεννηθούν σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι θεωρούν τους εαυτούς τους πιο ευγενείς, πιο καλούς, πιο μεγαλοπρεπείς, πιο έξυπνους από εκείνους που κατοικούν σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της γης. Είναι, ως εκ τούτου, καθήκον όλων όσων ζουν σε αυτό το σημείο να πολεμήσουν, να σκοτώσουν και να πεθάνουν στην προσπάθεια να επιβάλλουν την υπεροχή τους σε όλους τους υπόλοιπους (…) Οταν ένα παιδί, λοιπόν, γίνεται πλέον ενήλικο άτομο, είναι πλήρως πεπεισμένο ότι είναι ο εκλεκτός του ίδιου του Θεού για να υπερασπιστεί τη χώρα του εναντίον της επίθεσης ή της εισβολής οποιουδήποτε αλλοδαπού (…) Το πνεύμα του μιλιταρισμού έχει διεισδύσει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Πράγματι, είμαι πεπεισμένη ότι ο μιλιταρισμός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος εδώ (στις ΗΠΑ) παρά οπουδήποτε αλλού, εξαιτίας των υποσχέσεων που δίνει ο καπιταλισμός σε αυτούς που επιθυμεί να καταστρέψει. Οταν θα έχουμε καταλάβει το πατριωτικό ψέμα, θα έχουμε ανοίξει το δρόμο για το μεγάλο οικοδόμημα όπου όλοι θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι σε μια παγκόσμια αδελφότητα, μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία» (Emma Goldman – «Τι είναι πατριωτισμός»).
Παρακαλώ να ενημερώσει κάποιος τη στήλη για την τύχη του Σωκράτη Κόκκαλη, καθώς αύριο έχει γενέθλια (κλείνει τα 73) και θέλουμε να του ευχηθούμε.
«Εσείς παλικάρια εκεί στο Τέννεσυ, στο Ρίτσμοντ που παίζετε τις φυσαρμόνικες ειρηνικά στον άνεμο, πότε θ’ ακούσετε τ’ αδέρφια σας που ξεφωνίζουν τόσα χρόνια; Τραγούδησε, όχι οδυρμούς, τραγούδα να περάσεις τα πέλαγα και θα σ’ ακούσουν, δε γίνεται, θα φτάσει εμβατήριο ο θυμός σου παντού στον κάθε κόσμο και θα νικήσει αυτός» (Θανάσης Φωτιάδης – «Πολιτεία του Σεπτεμβρίου»).
Κοκκινοσκουφίτσα
