♦ Το πράγμα θα είχε πλάκα, αλλά στις σημερινές συνθήκες δεν υπάρχουν περιθώρια για πλάκα. Ενας-ένας οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παρελαύ-νουν από τις στήλες του έντυπου ή ηλεκτρονικού Τύπου (τα «Νέα», για παράδειγμα, έχουν καθημερινή στήλη), για να «ανακαλύψουν» ότι το ΠΑΣΟΚ «αποκόπηκε από την κοινωνία» και «έγινε κόμμα εξουσίας». Οι πιο στυγνοί εξουσιαστές, αυτοί που φτιάχνουν περιουσίες συμμετέχοντας στην εξουσία, αυτοί που ψήφισαν και με τα δυο χέρια το Μνημόνιο και όλα τα εφιαλτικά νομοθετήματα που ακολούθησαν, κάνουν τάχα την αυτοκριτική τους, με μοναδικό σκοπό την προσωπική πολιτική τους διάσωση, για να συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια.
♦ «Η ΝΔ επιθυμεί η χώρα να έχει νέα κυβέρνηση πριν από το Πάσχα», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του Σαμαρά. Προσέξτε το «επιθυμεί». Ο δρόμος για εκλογές και μετά το Πάσχα παραμένει ορθάνοιχτος. Προς το παρόν, μια χαρά αποπροσανατολιστικά δουλεύει η σχετική φιλολογία για πριν ή μετά το Πάσχα, λες και δυο-τρεις βδομάδες θα είχαν καμιά σημασία.
♦ Η υποτιθέμενη «κριτική» προς το Μνημόνιο Τόνια Αντωνίου, όταν ρωτιέται για το «Μνημόνιο 2» απαντά με απροκάλυπτη κυνικότητα. Ιδού ο σχετικός διάλογος από συνέντευξή της στον «Επενδυτή» της 30ής Δεκέμβρη: «– Το μνημόνιο 2, που είναι ακόμα πιο σκληρό, πώς θα εφαρμοστεί; – Σχετικά με τη νέα δανειακή σύμβαση και τις αποφάσεις που θα κρίνουν την πορεία του τόπου για τα επόμενα χρόνια, θεωρώ ότι χρειάζεται ευρύτατη πολιτική και κοινωνική συναίνεση για να εφαρμοστούν». Το πρόβλημά της δεν είναι το «ξέσκισμα» του ελληνικού λαού, αλλά το πώς θα καταφέρουν να το περάσουν χωρίς αντιδράσεις.
♦ Επιχείρηση αγιογράφησης του Παπαδήμου από ειδικό επιτελείο που έχει στηθεί στο Μαξίμου. Πρέπει να τον δείξουν σαν έναν ευαίσθητο πολιτικό και όχι ως στυγνό τεχνοκράτη. Πρώτα τον πάνε στο Παιδικό Χωριό SOS, μετά στο πρωτοχρονιάτικο γεύμα αστέγων του Δήμου Αθηναίων, μετά επιστρατεύεται ο Παπούλιας για να μιλήσει με θερμά λόγια γι’ αυτόν, παραβιάζοντας επιτούτου το πρωτόκολλο και μιλώντας στις κάμερες. Γιατί, όμως, να χρειάζεται πολιτικό λίφτινγκ ένας μεταβατικός πρωθυπουργός λίγων μηνών; Γιατί απλούστατα κάποια κέντρα, εντός και εκτός Ελλάδας, τον θέλουν για πολύ μεγαλύτερο χρόνο, με ή χωρίς εκλογές.
♦ Τον θυμάστε τον Κώστα Θέο; Τον άνθρωπο που από μέλος του ΔΣ της εταιρίας «Νηρεύς» του Αρ. Μπελλέ βρέθηκε υπερσύμβουλος του ΓΑΠ στο μέγαρο Μαξίμου; Εφυγε ο ΓΑΠ, έφυγε κι αυτός (ο Παπαδήμος κουβάλησε τους δικούς του ανθρώπους). Δεν πήγε, όμως, χαμένος. Ο Παπακωνσταντίνου πήρε εντολή από την «οικογένεια» και τον τοποθέτησε πρώτα μέλος του ΔΣ της ΔΕΗ και στη συνέχεια αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο (με μια μισθάρα 9.000 ευρώ το μήνα γράφτηκε στον Τύπο), με διευθύνοντα σύμβουλο, πάντα, μια άλλη επιλογή της «οικογένειας», τον Αρ. Ζερβό, τοποθετημένο από τη Μπιρμπίλη.
♦ Τρίμηνη αύξηση θητείας εισηγούνται οι καραβανάδες και έχουν βάλει μπροστά τα παπαγαλάκια τους. Ο λόγος; Να διατηρήσουν όσο γίνεται περισσότερα πόστα αξιωματικών.
