Με το ντοκιμαντέρ αυτό, που αναφέρεται στα πάθη των γυναικών κατά τη διάρκεια της Χούντας, ολοκληρώνεται η τριλογία της Αλίντας Δημητρίου για τη συμμετοχή των γυναικών στους λαϊκούς αγώνες της Ελλάδας στο δεύτερο μισό του 20oού αιώνα. Τα προηγούμενα ντοκιμαντέρ ήταν το «Πουλιά στο Βάλτο» (2008) για τις γυναίκες στην Κατοχή και την Αντίσταση και το «Η ζωή στους βράχους» (2009) για τις γυναίκες του ΔΣΕ και της εξορίας, θέματα τα οποία ελάχιστοι έχουν αγγίξει.
Σ’ αυτή την ταινία παρακολουθούμε τις μαρτυρίες 50 γυναικών για τους λόγους που ενεπλάκησαν με το κίνημα τότε, γι’ αυτά που τράβηξαν και για τα συναισθήματά τους απέναντι σ’ εκείνες τις εμπειρίες τους. Φρικτά βασανιστήρια, έντονος ψυχολογικός πόλεμος και καθημερινός αγώνας για επιβίωση και αξιοπρέπεια ήταν αυτά που είχαν να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες που διώχτηκαν επί Χούντας. Παρ’ όλα όσα πέρασαν, όπως οι ίδιες δηλώνουν, εάν γύριζε ο χρόνος πίσω, τις ίδιες επιλογές θα έκαναν.
Και σε αυτό το ντοκιμαντέρ, η Δημητρίου έριξε όλο το βάρος στην καταγραφή των μαρτυριών, με τρόπο εντελώς γυμνό από οποιοδήποτε αισθητικό τέχνασμα, γιατί είναι τόσο δυνατό το περιεχόμενό τους που οτιδήποτε πρόσθετο έρχεται σε δεύτερη μοίρα.
Ελένη Π.
