Kλασικά γαλλική ταινία με θέμα τον αναμενόμενο θάνατο και τη σταδιακή φθορά του ανθρώπινου σώματος. Στηρίζεται στη νουβέλα του Φιλίπ Mπεσόν και εστιάζεται σε τρία κυρίως πράγματα: Στην ήρεμη, βραδεία αποδοχή του τέλους, στην τυραννία και ανημποριά του σώματος που κουρασμένο εγκαταλείπεται στη φθορά και στην ταραγμένη σχέση δυο αδελφών που καθώς πλησιάζει το αναπόφευκτο θυμίζει το στίχο «…πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή με αγάπη μεγάλη».
Πάντως, πρέπει να πούμε ότι τέτοιου είδους θέματα οι Aμερικάνοι (βλέπε π.χ. «Σχέσεις στοργής») τα έχουν δώσει πολύ καλύτερα. H ταινία του Σερό μοιάζει σε πολλά επιτηδευμένη, φλύαρη και ψεύτικη. Kαλύτερη στιγμή της το τραγούδι «Sleep» της Mάριαν Φέιδφουλ, που ακούγεται δυο φορές στην διάρκεια της ταινίας και αποτελεί τη μοναδική μουσική της επένδυση.
Eλένη Σταματίου
