Ενα κωλόχαρτο γεμάτο αντιλαϊκά μέτρα, αυτό είναι το προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού του 2012, που έδωσε στη δημοσιότητα ο Βενιζέλος. Κωλόχαρτο, γιατί όλες οι εκτιμήσεις του είναι αυθαίρετες και κατασκευασμένες για να υπηρετήσουν προπαγανδιστικές σκοπιμότητες. Γεμάτο με αντιλαϊκά μέτρα, όμως, άλλα από τα οποία φαίνονται καθαρά και άλλα μπορεί ένα έμπειρο μάτι να τα δει να έρχονται σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Αντιλαϊκά μέτρα, το ποσοτικό μέγεθος των οποίων θ’ αλλάξει πολλές φορές, πάντα σε βάρος των εργαζόμενων, όπως άλλωστε γίνεται και μέχρι τώρα.
Το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τη ΝΔ ότι ψήφιζε προϋπολογισμούς οι οποίοι στην πράξη διαψεύδονταν. Και τι να πει κανείς για τον δικό του προϋπολογισμό του 2011, που έχει αλλάξει τρεις φορές μέχρι τώρα και θ’ αλλάξει τουλάχιστον άλλη μία μέχρι το τέλος του χρόνου; Είναι ν’ απορεί κανείς γιατί ψηφίζουν προϋπολογισμούς, όταν κάθε τρεις και λίγο τους αλλάζουν, προσθέτοντας νέα αντιλαϊκά μέτρα και κάνοντας νέες «εκτιμήσεις» για την εξέλιξη των βασικών τους μεγεθών. Δεν μιλάμε για μικροδιαφορές, αλλά για τεράστιες διαφορές. Ιδού ένα παράδειγμα. Στο Μεσοπρόθεσμο, που το ψήφισαν μόλις τον Ιούνη, «προέβλεπαν» ότι οι δαπάνες για τόκους το 2011 θα είναι 16 δισ. και το 2012 16,9 δισ. ευρώ. Στο προσχέδιο του προϋπολογισμού τα ποσά ανεβαίνουν στα 16,3 δισ. για το 2011 και 17,9 δισ. για το 2012. Επιλέξαμε σκόπιμα τους τόκους, γιατί με δεδομένο ότι δεν δανείζονται από τις «αγορές» αλλά από την τρόικα, ενώ ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός κινείται επίσης σε καθορισμένα πλαίσια, δεν είναι δυνατόν να πέφτεις έξω 300 εκατομμύρια για το 2011 και 1 δισεκατομμύριο για το 2012. Απλά, πρόκειται για μπαλαμούτι. Και μάλιστα για μπαλαμούτι… διφασικό. Αυξομειώνουν τα νούμερα είτε για να κλείσουν τα βαρύγδουπα προγράμματα που κατά καιρούς παρουσιάζουν και να τα εμφανίσουν σαν πρότυπα επιστημοσύνης, είτε για να εξυπηρετήσουν προπαγανδιστι- κούς σκοπούς.
Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα που δικαιολογούν πλήρως το χαρακτηρισμό κωλόχαρτο για το προσχέδιο του Βενιζέλου. Γράφει, για παράδειγμα, στη σελίδα 12, ότι «τα μέτρα που θα έχουν άμεση επίπτωση στη μείωση του ελλείμματος και στη δυναμική του χρέους στο τελευταίο τρίμηνο του 2011 είναι η εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και η διεύρυνση του θεσμού της εργασιακής εφεδρείας στο σύνολο του δημοσίου τομέα και η υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων». Πας, όμως, στη σελίδα 24, όπου δημοσιεύεται πίνακας με τις «νέες δημοσιονομικές παρεμβάσεις», και βλέπεις ότι η εργασιακή εφεδρεία το 2011 θα αποφέρει μηδενικό όφελος! Οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι γράφουν ή μάλλον δεν θυμούνται τι μπαλαμούτι κάνουν κάθε φορά και καθώς βιάζονται ξεβρακώνονται.
Και το ενιαίο μισθολόγιο; Θα συμβάλλει κι αυτό το 2011, γράφουν στη σελίδα 12, όμως στους πίνακες που παρατίθενται στις επόμενες σελίδες, οι οποίοι υποτίθεται ότι εξηγούν αναλυτικά τι θα αποδώσει κάθε παρέμβαση, ενιαίο μισθολόγιο δεν υπάρχει ούτε για δείγμα! Ούτε καν στην κατηγορία «εξορθολογισμός μισθολογικής δαπάνης». Εκεί αναφέρουν τον περιορισμό των προσλήψεων, την αναστολή χορήγησης της μισθολογικής ωρίμανσης, την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, όχι όμως το ενιαίο μισθολόγιο. Προφανώς, οι πίνακες αυτοί είχαν φτιαχτεί από πριν, την περίοδο που προσπαθούσαν να κρύψουν την αλήθεια από τους δημόσιους υπάλληλους, και τους άφησαν έτσι, ίσως γιατί δεν προλάβαιναν να κάνουν νέο μπαλαμούτι και να χώσουν μέσα και το ενιαίο μισθολόγιο, με τα 150 εκατ. το 2011 και τα 950 το 2012, που αναφέρουν σε άλλο πίνακα.
Δυστυχώς, ο χώρος δεν επαρκεί για να παραθέσουμε κι άλλες τέτοιες χοντρές αντιφάσεις μέσα στις σελίδες του προσχέδιου, που αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για ένα σχέδιο που φτιάχτηκε στο πόδι, γιατί οι συντάκτες αδιαφορούν για τα νούμερα. Μόνο η κατεύθυνση τους ενδιαφέρει κι αυτή είναι μια κατεύθυνση βαθιά αντεργατική και αντιλαϊκή, που θα φέρνει συνέχεια νέα μέτρα. Ούτε η τρόικα ενδιαφέρεται για τα νούμερα, αλλιώς θα έλεγε στο οικονομικό επιτελείο ότι είναι ασόβαρο όταν φέρνει ένα τέτοιο προσχέδιο προϋπολογισμού. Θα αναφέρουμε μόνο ένα σημαντικό παράγοντα. Μια μέρα μετά την κατάθεση του προσχέδιου, η ΕλΣτατ ανακοίνωσε νέα αναθεώρηση του βασικότερου μεγέθους, του ύψους του ΑΕΠ. Επομένως, ολόκληρο το προσχέδιο είναι στον αέρα. Ειδικά σε ό,τι αφορά το ύψος του ελλείμματος και του χρέους. Και πώς το ξεπερνά αυτό ο Βενιζέλος, ο οποίος προφανώς γνώριζε για τη νέα αναθεώρηση (αφού σε συνεννόηση μαζί του και με την τρόικα έγινε); Αναφέρει ότι το έλλειμμα αντί για 8,5% μπορεί να είναι 9%. Γι’ αυτό, όμως, δεν θα φταίει η νέα αναθεώρηση του ύψους του ΑΕΠ, αλλά η… ασυνέπεια των φορολογούμενων! Μιλάμε, δηλαδή, για πολιτική αλητεία στο τετράγωνο.
Ας δούμε, τώρα, την αντεργατική-αντιλαϊκή κατεύθυνση του νέου προϋπολογισμού. Οι «νέες παρεμβάσεις» (έτσι ονομάζουν τα νέα μέτρα) θα είναι 2,11 δισ. ευρώ το 2011 (δηλαδή το τελευταίο τρίμηνο) και 5,01 δισ. ευρώ το 2012. Η πλάκα είναι πως στο Μεσοπρόθεσμο του Ιούνη μιλούσαν για σύνολο παρεμβάσεων 28,35 δισ. ευρώ μέχρι το 2015, ενώ στο νέο Μεσοπρόθεσμο που ετοιμάζουν μιλούν για σύνολο παρεμβάσεων 26,23 δισ. Κι ενώ στο Μεσοπρόθεσμο δεν δίνουν καμιά εξήγηση γι’ αυτή τη διαφορά, σε συνέντευξη που έδωσε ο Βενιζέλος είπε ότι η διαφορά των 2,13 δισ. μένει ανοιχτή για να συζητηθεί με την τρόικα και να κατανεμηθεί στο 2013 και το 2014! Στην ίδια συνέντευξη μίλησε για νέα μέτρα 6,5 δισ. ευρώ, ενώ στο προσχέδιο προϋπολογισμού τα νέα μέτρα συμποσούνται σε 7,12 δισ. ευρώ. Αλλα γράφει στο προσχέδιο, άλλα λέει ο Βενιζέλος στις συνεντεύξεις του. Πώς, λοιπόν, να μη χαρακτηρίσεις αυτό το προσχέδιο κωλόχαρτο;
Ας δούμε λίγο τις «προβλέψεις» του κωλόχαρτου για το 2012, γιατί έχουν τη σημασία τους. Το 2012, οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις προϋπολογίζονται σε 20 δισ. ευρώ και οι δαπάνες για τόκους (μόνο για τόκους, όχι και για χρεολύσια) σε 17,9 δισ. ευρώ. Είναι φανερό, ότι από το 2013 και μετά οι τόκοι θα ξεπεράσουν κατά πολύ τις πληρωμές μισθών και συντάξεων.
Οσο για το πρωτογενές πλεόνασμα, που τσαμπουνάει καθημερινά ο Βενιζέλος, στο προσχέδιο αναφέρεται ότι ο κρατικός προϋπολογισμός θα έχει και πάλι πρωτογενές έλλειμμα ύψους 1,14 δισ. ευρώ. Στην πραγματικότητα, το πρωτογενές έλλειμμα θα είναι μεγαλύτερο, όπως δείχνει η μέχρι τώρα εμπειρία. Για παράδειγμα, το 2011 «πρόβλεπαν» πρωτογενές έλλειμμα 5 δισ., αυτή τη στιγμή «προβλέπουν πρωτογενές έλλειμμα 7,5 δισ. (μισή φορά μεγαλύτερο!) και μέχρι το τέλος του χρόνου σίγουρα θα γίνει ακόμη μεγαλύτερο. Με κουτοπόνηρο τρόπο ο Βενιζέλος δεν μιλά για πρωτογενές πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά κάνει ένα σάλτο προς το ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης και μιλά για θετικό «πρωτογενές αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης». Αυτό, όμως, είναι παιχνίδι με τις λέξεις που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.
Τα έσοδα από την άμεση φορολογία «προβλέπεται» ότι θα αυξηθούν κατά 14,3% έναντι του 2011. Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων (δηλαδή κυρίως των εργαζόμενων) «προβλέπεται» να αυξηθεί κατά 27,5%, λόγω της εξαφάνισης του αφορολόγητου και της κατάργησης πολλών φοροαπαλλαγών, ενώ ο φόρος νομικών προσώπων (καπιταλιστικών επιχειρήσεων) «προβλέπεται» να μειωθεί κατά 22%, λόγω της κρίσης, αλλά και λόγω της μείωσης του συντελεστή φορολόγησης αδιανέμητων κερδών από 24% σε 20%. Οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν εξωφρενικά παραπάνω άμεσο φόρο και οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις εξωφρενικά λιγότερο.
Σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ, η «πρόβλεψη» για το 2012 (16,56 δισ.) είναι πολύ κάτω από τα 17,37 δισ. που εισπράχτηκαν πραγματικά το 2010. Δηλαδή, παρά τις αυξήσεις των συντελεστών, ο ΦΠΑ που μαζεύει το κράτος μειώνεται. Αυτή η ιστορία με τον ΦΠΑ έχει και ιδεολογικό χαρακτήρα. Επικαλούνται συνεχώς την πτώση των εσόδων από τους έμμεσους φόρους, για να επιστρέφουν στα λεγόμενα «οριζόντια μέτρα», δηλαδή μείωση μισθών και συντάξεων και αύξηση της άμεσης φορολογίας των φυσικών προσώπων, καθώς και στο χτύπημα των επιχορηγούμενων κοινωνικών φορέων (ασφαλιστικά ταμεία, ΟΑΕΔ κ.λπ.), σε μια περίοδο που φουντώνει η ανεργία και η υποαπασχόληση.
«Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας μπορούν να ενισχύσουν τη συμβολή του παράγοντα εργασίας στην ανάπτυξη από το 2012», αναφέρεται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού. Αυτό είναι σάλπισμα επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους σε όλο το εύρος της οικονομίας, σε δημόσιο και ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα. Δεν τους φτάνει όσα έκαναν μέχρι τώρα, δεν τους φτάνει τόσο εργατικό αίμα που ήπιαν, τα βαμπίρ της κεφαλαιοκρατίας ζητούν κι άλλο.
