Και ένα και δυο και τρία εγκλήματα την εβδομάδα. Η καπιταλιστική ασυδοσία στους χώρους δουλειάς δημιούργησε ήδη μια μακάβρια αλυσίδα νεκρών και σακατεμένων εργατών στους δυο πρώτους μήνες του 2005.
Ο 65χρονος οικοδόμος Τάσος Χουλιάρας είχε την τύχη των τριών νεκρών οικοδόμων στην Αλεξανδρούπολη, του ενός νεκρού σε οικοδομή στο Νέο Ηράκλειο και του ενός επίσης νεκρού στο Μενίδι. Α φησε την τελευταία του πνοή σ’ ένα γιαπί στα Κάτω Πατήσια, την περασμένη Δευτέρα. Στα 65 του χρόνια ήταν αναγκασμένος να εργάζεται ακόμα, γιατί η σύνταξη δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη.
Η φωτογραφία είναι αδιάψευστος μάρτυρας της εγκληματικής αδιαφορίας των εργολάβων για τη ζωή των εργατών. Εξι μπετόβεργες και ένα κομμάτι φελιζόλ κάλυπταν την τρύπα του φρεάτιου. Μια στιγμιαία απροσεξία (ή μήπως άγνοια για το τι υπήρχε κάτω από το φελιζόλ) ήταν αρκετή για να βρεθεί ο γερο-οικοδόμος στο κενό και να διαλυθεί κυριολεκτικά στο υπόγειο, διασχίζοντας μια απόσταση 21 μέτρων. Πόσο θα κόστιζε άραγε μια περίφραξη του χώρου του φρεάτιου; Μερικές σκαλωσιές και μια-δυο ώρες δουλειά για να στηθούν. Ομως, και τα εργαλεία και ο χρόνος είναι χρήμα για τους κατασκευαστές. Ο εργάτης πρέπει να φυλαχτεί μόνος του. Αλλιώς, τον περιμένει ο θάνατος.
